@BARBODQADIM ادامسو اينجا مي نويسم اما اينكه ديدم توي كامنتا به هر كس باهاتون موافق نبوده و كامنت مخالف گذاشته توهين كرديد و بعضا فحش ركيك داديد خيلي با متشخص بودن حقيقتا همراستا نيست….
@BARBODQADIM فردي كه "صبح" باشگاه رفته و شب بدون حموم رفتن ميره ديت خيلي واضحه كه يا براي فردي كه باهاش ديت ميره احترام قائل نيست و يا واقعا سطح بهداشت و تمدنش در واقع خيلي پايينه. اينكه بهش دليلشو گفتيد بر خلاف نظر بقيه هم به نظرم خيلي رفتار درستي بوده….
مستند اعلیحضرت رضاشاه بزرگ، «پدر ایران نوین»، به کارگردانی علاءالدین پزشکی، که وقایع ایران را از پیش از کودتای ۱۲۹۹ تا انتقال پیکر رضاشاه بزرگ «پدر ایران نوین» به آرامگاه ابدیاش به تصویر میکشد.
بهمنماه دو سال پیشه. تازه با مامان از بیمارستان اومدیم. به خاطر مصرف زیاد کورتون برای بیماریش ریهش که عفونت کرده خوب نمیشه. تمام روز درگیر بودیم. وحشتزده و داغونم. به دکتر گفته «اگه تو نمونه ریهم چیز خطرناکی بود به دخترم نگید. طاقت نداره!» برام میرقصه تا در برابر همه غمها ازم محافظت کنه. ۱۹ دیماه دو سال بعدش اما قر��ره طاقتم زیاد بشه! مامانم دیگه فقط مامان من نیست. دلش میخواسته از همه بچههای ایران محافظت کنه!
#جمیله_شفیعی
اینکه فکر می کنید چون با رضا پهلوی مشکل داریم پس طرفدار جمهوری اسلامی هستیم یا چون با جمهوری اسلامی مشکل داریم پس سلطنت طلب هستیم و یا اگه با جفتشون مشکل داریم پس مجاهد یا کمونیست هستیم هم از ناآگاهی و استفاده نکردن از مغزتان نشئت می گیرد.
بعضیها هنوز اصرار دارند که ترامپ حتماً یک نقشه پیچیده و مخفی درباره ایران دارد و ما هنوز از جزئیات آن خبر نداریم. اما گاهی اوقات سادهترین توضیح، درستترین توضیح است.
شاید اصلاً نقشه پیچیدهای در کار نباشد. شاید آنچه میبینیم مجموعهای از تصمیمهای متناقض، تغییر مسیرهای مکرر و ناتوانی در انتخاب می��ن دو سیاست کاملاً متفاوت باشد.
یک ضربالمثل انگلیسی میگوید: «اگر مثل اردک راه میره، مثل اردک شنا میکنه و مثل اردک صدا درمیاره، احتمالاً اردکه.»
یعنی وقتی همه نشونهها یک چیز رو نشون میدن، نباید با اصرار دنبال چیزی گشت که به احتمال زیاد اصلاً وجود خارجی نداره.
اگر مجذوب سلطنت باشید، تو این عکس «هوش» میبینید که البته هدف عکاس هم همین بوده.
اما اگر مجذوب نباشید، یادتون میاد که ایشون یک آقای ۶۵ ساله هستن که خونش از شما رنگینتر نیست. هیچ تجربه کاریای نداشته تا این سن. خرجش رو مادرش میده. یک لیسانس غیرحضوری فقط داره. ایزوله بزرگ شده، حتی تجربه بودن تو محیط مدرسه و کوچه و خیابون رو نداشته تا تجارب خیلی ساده و ابتدایی زندگی و اختلاف با دیگران رو از برخورد با آدمهای دیگه کسب کنه. افرادی که احاطهش کردن همیشه به خاطر ثروت خانواده چاپلوسی کردن. هیچ روزی تو زندگیش کار نکرده، برای ساختن زندگیش زحمت و استرس نکشیده.
ایشون هیچ شایستگی و آمادگیای برای مدیریت یک کشور ۹۰ میلیونی رو نداره.
سالهاست بازیچه سرویسهای اطلاعاتی بوده. خواسته یا نا��واسته بخشی از جامعه رو گمراه کرده و به کشتنشون داده و هیچ مسئولیتی قبول نمیکنه، همونطور که هیچ مسئولیتی تو کل زندگیش قبول نکرده.
شما توهم نسبت به توانایی ایشون دارید. ایشون سودای قدرت و تاج دارن. شباهتی هم با پدربزرگ خودشون ندارن که شاید کمسواد بود، اما حداقل خودساخته بود و تجربه مدیریت ارتش رو داشت.
آرایشگر ایرانی که بخاطر پست کردن ویدیوی کارهاش در اینستاگرام توسط رژیم تهدید شده بود با انتشار این ویدیو به تهدیدها اعتراض کرد.
ویدیوش در شبکه اجتماعی انگلیسی زبان وایرال شده که کمک میکنه مردم دنیا ببینن که مردم ایران از چه حقوق ابتدایی محروم هستند.
هشدار: بخشهایی از این گزارش بهدلیل بازگوییِ صحنههای فاجعه ��رای شنیدن بسیار آزاردهنده است.
این گزارش کامل دومینیک واگورن، سردبیر بینالملل اسکاینیوز از مینابه. اولین گزارشگر خارجی که به اونجا رفته. دومینیک�� از لشکرکشی آمریکا به عراق تا بهار عربی رو گزارش کرده، اما خودش میگه فشار عاطفی اونچه در میناب تجربه کرده، از همه بیشتر بوده و اشکش رو جاری کرده.
رسیدن به میناب آسون نبوده. تیم اسکاینیوز چهار روز در راه بوده و یک هفته در شهر فیلمبرداری کرده تا روایتی رو ثبت کنه که تا حالا از این شهر بیرون نرفته بود. ماجرا از روز اول جنگ آمریکا و ایران شروع میشه؛ صبح همون روز، یک مدرسه ابتدایی در میناب با موشکهای دقیقهدایتشوندهی آمریکایی هدف قرار میگیره، درست وقتی مدرسه پر از بچه بوده.
کارکنان مدرسه فهمیده بودن که کشور زیر حملهست و به والدین زنگ زدن که بچهها رو ��برن، اما بیشترشون بهموقع نرسیدن. دخترها رو برای امنیت به طبقهی بالا و اتاق نماز برده بودن؛ همونجا که موشکها فرود اومد. کسایی که برای کمک رسیدن، با صحنهای روبهرو شدن که حتی توصیفش سخته.
دومینیک سراغ خانوادهها میره. پرستشِ یازدهساله از زیر آوار زنده بیرون اومده، اما بهشدت سوخته و هفتهها در بیمارستان بستری بوده؛ برادر نهسالهاش، علیاصغر، کشته شده. شهر مجبور شده گورستان رو گسترش بده تا همهی کشتهها رو دفن کنه. خانوادهها هر شب کنار قبر بچههاشون شمع روشن میکنن و ساعتها میمونن. محمدطاها باید همون شب جشن دهسالگیاش رو میگرفت؛ مادرش خدیجه و خانوادهاش بهجاش سر قبرش براش کیک گذاشتن و تولدت مبارک خوندن.
خدیجه در یک گفتوگوی بیش از دوساعته، در حالی که اشک میریخت، تعریف میکنه که چطور از سردخانهای به سردخانهی دیگه رفته تا تکههای پیکر بچهها رو ببی��ه. آخرش آزمایش دیانای فقط تکهای از تنه و بازوی پسر نهسالهاش رو شناسایی کرده. اون رو در کفنی به خانواده تحویل دادن و خدیجه میگه پیش از خاکسپاری، آخرین چیزی که از پسرش مونده بود رو در آغوش گرفته و براش لالایی خونده.
شواهد به سمت آمریکا اشاره داره. ایرانیها میگن قطعاتی که در محل جمع شده، از موشکهای کروز تاماهاوک آمریکاییه و آمریکا همون روز چند نقطهی دیگهی همون منطقه رو هم زده. این یک مدرسه ابتدایی بوده که بیش از یک دهه روی نقشهها مشخص بوده، اما درست وسط ساختمونش هدف خورده. یا عمدی بوده، که اونوقت جنایت جنگیه، یا اشتباه شناسایی شده، که اون هم نقض قواعد جنگه. آمریکا در حادثههای مشابه در عراق و افغانستان ظرف چند روز تا چند هفته مسئولیت رو پذیرفته بود، اما اینجا نزدیک سه ماه گذشته و فقط میگن موضوع در حال بررسیه.
در آغاز جنگ، دونالد ترامپ گفته بود ایران پشت این ماجراست؛ ادعایی که هیچ مدرکی براش ارائه نشد. خدیجه میگه ترامپ وعده داده بود به مردم ستمدیدهی ایران کمک کنه، اما در عمل دانشآموزها کشته شدن. حالا با آتشبسی شکننده و نزدیکی میناب به تنگهی هرمز، ترس مردم اینه که اگر جنگ از سر گرفته بشه، چنین فاجعهای دوباره تکرار بشه. چیزی که مردم میناب میخوان روشنه: پاسخ و عدالت.
با اینترنت عاریهای وصل شدم که بگویم دارند ما را به بهانه «شرایط جنگی» و با اعدام و زندان و بیکاری و سرکوب و احضار، در خاموشی کامل میکشند.
ما هیچ صدایی نداریم و داریم زنده به گور میشویم.
خاک بر دهانتان اگر جز این بگویید و بنویسید.