dolldack

[JRT—Platinum Emperor Reserve Ceremonial Grade @JRTDesk]

เกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง ไม่ได้แปลว่าจะเป็นคนเก่งในชีวิตการทำงานจริงๆ นะครับ น้องๆ เด็กรุ่นใหม่ที่เพิ่งเรียนจบเข้าสู่สังคมการทำงานอย่าหลงตัวติดกับดัก Prestige Trap

ระบบการศึกษาออกแบบมาเพื่อวัด academic performance ในสภาพแวดล้อมที่ controlled มากๆ...

- จำและสอบผ่าน..
- ทำตามเกณฑ์การให้คะแนนที่กำหนด
- compete แบบ individual
ส่งงานตรงเวลา deadline ชัดเจน..
- ตอบถูก..
- etc.,

เวลาทำงานจริงๆ..

- แก้ปัญหาที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปตายตัว..
- สร้าง framework ขึ้นมาเอง..
- บริหารจัดการความไม่แน่นอนโดยไม่มีกรอบเวลาชัดเจน
- collaborate และ navigate politics ภายในองค์กร..
- ถามคำถามที่ถูก..
.
.
ที่เคยเจอมาหลายๆ กรณีด้วยตัวเอง (ซึ่งก็สอดคล้องกับที่ได้ยินคนอื่นๆ จากบริษัทอื่นๆ เล่าให้ฟังเช่นกัน)..

้เด็ก 4.0 ที่เข้าสู่สังคมการทำงาน (not all) บางทียังคงติดกับดัก optimization trap อยู่.. คือเล่นเกมที่เก่งในระบบที่มีกติกาตายตัว.. รู้ว่าอาจารย์ชอบอะไร.. exam pattern เป็นยังไง.. ต้องเขียน essay แบบไหนถึงได้ A..

แต่ในองค์กร... ถึงจะมี KPI อยู่ แต่ก็ไม่มีสูตรสำเร็จให้ทำตามแบบชัดเจน.. KPI บอกแค่ว่าต้องไปถึงไหน แต่ไม่มีใครมานั่งบอกว่าต้องเดินยังไง.. ต้อง prioritize อะไรก่อน หรือต้องทำอะไรกันแน่ถึงจะผ่าน

งานจริงคือการหาทางไปให้ถึง goal ที่บางทียังมองไม่เห็นชัดด้วยซ้ำ ซึ่งเป็นทักษะคนละชุดกับการเดินตามแผนที่ที่มีอยู่แล้ว
ต่อให้ได้ B+ แต่ถ้าชอบ experiment, ลองผิดลองถูก, รู้จักล้มเลิกสิ่งที่ไม่ work... มักจะ navigate การทำงานในองค์กรได้ดี
.
.
และงานจริงมี human complexity สูงมาก.. เช่นการ negotiate กับเพื่อนร่วมงานที่ไม่เห็นด้วยกับเรา.. การ managing up ดูแลความสัมพันธ์กับ boss.. การ read the room ในห้องประชุม.. การรับ feedback โดยไม่ defensive.. การแจ้งข่าวร้ายให้ลูกค้าโดยไม่เสียความสัมพันธ์..

EQ พวกนี้ไม่มีในหลักสูตร และ GPA ก็ไม่มีความสัมพันธ์กับ EQ เลย.. ด็กที่ขึ้น dean's list ตลอด 4 ปีอาจไม่เคยเจอ conflict จริงๆ ในชีวิตเลยก็ได้ เพราะใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับหนังสือ
.
.
ยังมีเรื่อง Risk Tolerance กับการรับมือกับความล้มเหลวอีก.. เด็กเกียรตินิยมบางทีกลัวความล้มเหลวสุดๆ เพราะทั้งชีวิตถูก define ด้วย academic success.. พอเจองานแล้วต้อง take risks.. propose ideas ที่อาจโดน reject.. หรือล้มเหลวต่อหน้าสาธารณะ... จนเกร็งไปหมดเหมือนเป็นอัมพาตไปเลย

ในขณะที่คนที่เคยล้มเหลวในมหาลัย หรือมี non-linear path จะ chill กับความไม่แน่นอนกว่า.. เพราะเคยแพ้แล้วลุกขึ้นมาได้
.
.
ความต่างอีกอย่างคือมหาลัยวัด comprehension เป็นหลัก.. แต่ทำงานต้องการ execution ซึ่งต่างกันมาก

รู้ว่า project management framework คืออะไร ≠ ส่ง project ตรงเวลาจริงๆ ได้

เข้าใจ financial model ≠ เอา model นั้นไป pitch นักลงทุนแล้วปิด deal ได้

อ่าน case study เรื่อง leadership ≠ เป็น leader จริงๆ ที่คนอยากตาม

Gap ระหว่าง knowing กับ doing คือจุดที่เด็กเกียรตินิยมหลายคนสะดุดอยู่...
.
.
ไหนจะเรื่องเวลาอีก.. มหาลัยให้เวลาเป็น semester ในการเรียนเรื่องนึง แต่งานจริงบางทีให้เวลา 3 วันในการเข้าใจ industry ใหม่ทั้งหมดและ present ให้ C-suite ฟัง..
ความสามารถในการเรียนรู้เร็วภายใต้แรงกดดัน.. ในสถานการณ์ที่วุ่นวายไม่มีระเบียบ.. โดยไม่มีอาจารย์มาชี้นำ เป็นทักษะที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

และบางทีเด็กที่ต้องทำงาน part-time ตลอด 4 ปีเพื่อหาเงินเรียนเองจนไม่ได้ 4.0 (not all.. เพราะบางคนก็ทำงานไปด้วยและยังได้ 4.0 ก็มี) มีทักษะพวกนี้มากกว่าเด็กที่อ่านหนังสือทั้งวัน...
.
.
และเรื่อง Prestige Trap ที่ผมเกริ่นในตอนแรก.. หลายคนที่ได้จบจากทั้งมหาลัยระดับ Top U และยังได้เกียรตินิยม บางทีมี identity ที่ผูกพันกับชื่อเสียงมหาลัยมากเกินไป..

- จนรู้สึก entitled รู้สึกว่าตัวเองสมควรได้ดีโดยอัตโนมัติทั้งที่ยังไม่ได้พิสูจน์อะไรเลย
- ไม่อยากที่จะทำงานให้คนที่「ด้อยกว่า」ทางการศึกษา
- อาจ dismiss ความรู้ที่มาจากประสบการณ์ของคนอื่นโดยไม่ตั้งใจ
- บางคนคิดเยอะไป และ over-engineer ทุกอย่างเพราะถูก trained ให้คิดแบบ academic

คนที่ไม่มี pedigree มักจะขวนขวายกว่า.. ปรับตัวยืดหยุ่นในองค์กรกว่า.. และ savvy ด้านการเมืองในองค์กรกว่า
.
.
⚠️แต่เกียรตินิยมจากมหาลัยดังๆ ก็มีคุณค่าเช่นกันครับ..

- Baseline discipline อย่างน้อยก็มี signal ทำให้เรารู้ว่าคนนี้ทุ่มเทในตอนเรียน..
- Ceiling ของความสามารถทางวิชาการ มีประโยชน์ใน technical roles
- Network มหาลัยดังให้ alumni network ที่มีมูลค่าจริงๆ อยู่..
- ช่วยผ่าน HR screening ในบริษัทใหญ่

แต่มันก็คือ entry ticket ขั้นแรก.. ไม่ใช่ guarantee ความสำเร็จ...

สรุป..

เกียรตินิยมบอกว่าคนๆ นึง เล่นเกมระบบการศึกษาได้เก่ง.. งานจริงต้องการคนที่เล่นเกมที่ไม่มีกติกาชัดเจน, เปลี่ยนได้ตลอด, และมี human stakes สูง ได้เก่ง.. สองเกมนี้มี overlap บ้าง แต่ไม่ได้ overlap กันมาก.. เพราะฉะนั้นภูมิใจกับเกียรตินิยมได้ครับ แต่ก็อย่าลืมถามตัวเองด้วยว่าเล่นเกมที่สองเป็นหรือยัง? มันไม่เหมือนกับตอนเรียนครับ อย่าสำคัญผิดไป

จากที่ผ่านมา.. คนที่ทำงานได้จริงในมุมมองผมไม่ได้พิสูจน์ตัวเองด้วย GPA.. แต่พิสูจน์ด้วยสิ่งที่ทำตอนที่ไม่มีคำตอบสำเร็จรูปตายตัวให้เลือก

เคยมี quant ที่ืทำ model แล้ว overfit อย่างหนักช่วง out-of-sample.. drawdown ออกมาเกิน threshold ที่คุยกันไว้.. แทนที่จะรอให้ผมเห็นตัวเลขเอง เค้าก็โทรมาก่อนเลยเพื่ออธิบาย signal ที่พัง.. walk through ให้ดูว่า regime เปลี่ยนตรงไหน.. และมาพร้อม fallback position ที่ปรับ parameter ใหม่แล้ว.. ไม่รอให้ถูกถาม ไม่โยนให้ market conditions.. ซึ่ง GPA ของเค้าผมไม่เคยรู้เลย.. และก็ไม่ได้สำคัญ.. เพราะสิ่งที่ทำมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่าเคยได้ 4.0 หรือเปล่า.. แต่ขึ้นอยู่กับว่าเค้าปฎิบัติตัวในการทำงานยังไง

และที่พูดมาทั้งหมดนี้ ไม่ได้แปลว่าเด็กเกียรตินิยมทำสิ่งเหล่านี้ไม่ได้นะครับ.. หลายคนทำได้ดีมาก.. แต่ถ้าทำได้ มันก็ไม่ได้มาจากเกียรตินิยม.. มันมาจากสิ่งที่สะสมมาจากนอกห้องเรียน.. จากการเคยล้มเหลว เคยรับผิดชอบอะไรบางอย่างที่ไม่มีในตำรา เคยอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีใครมาบอกว่าต้องทำอะไร.. ระบบการศึกษาไม่ได้ออกแบบมาเพื่อสอนสิ่งเหล่านี้.. GPA ก็ไม่ได้วัดมัน

[freeCodeCamp.org @freeCodeCamp]

If you're prepping for developer job interviews, you'll need a solid grasp of Data Structures & Algorithms.

And this 48-hour course covers what you need to know.

You'll learn about algorithm efficiency, key data structures, dynamic programming, & more.

https://t.co/J0n8uEgZs1

[JRT—Platinum Emperor Reserve Ceremonial Grade @JRTDesk]

(1/2) หลังจากที่เมื่อกี๊ได้เขียนบอกถึงคนอายุ 20~30 ด้วยเนื้อหาที่จริงจัง เป็นการเป็นงานไปแล้ว.. ก็ขอมา post บอกเล่นๆ ขำๆ กันบ้าง…

⁃ทำความเข้าใจว่าอะไรคือ lifestyle inflation.. และอย่าไปติดกับดักมัน..

⁃เรียนรู้เรื่องระบบกลไกภาษี วิธีลดหย่อนหลบเลี่ยงแบบถูกกฎหมาย..

⁃การทำงาน (ในบริบทพนักงาน) ควรได้ ค่าตอบแทนที่สมเหตุสมผล.. ประสบการณ์ความรู้.. ได้เส้นสาย connection ที่นำไปต่อยอดได้.. ถ้าขาดอย่างใดอย่างนึง แต่ยังมีอย่างอื่น ก็อาจจะ offset กันได้ แต่ถ้าหักลบแล้วไม่คุ้ม หรือไม่มีพวกนี้เลยสักอย่าง.. ก็อย่าฝืนทนอยู่ หาลู่ทางอื่นเถอะครับ (เคยเห็นหลายคนทนอยู่ เพราะกลัวการเปลี่ยนแปลง)

⁃ทำธุรกิจ แยกให้ออกจากกันเด็ดขาด.. เงินส่วนตัว, เงินบริษัท ถ้าเอามารวมกัน ปลายทางชิบหายมาหลายคนแล้ว

⁃แยก Needs กับ Wants ให้ออก.. รู้จักแยกว่าอะไรคือ Price อะไรคือ Value.. ตัดสินใจความคุ้มค่ายังไง.. (โดยรวมก็คือควรมี financial literacy)

⁃บัตรเครดิตไม่ได้น่ากลัว ไม่อันตราย.. มีแต่ประโยชน์ มันจะดีหรือร้าย ขึ้นอยู่กับคนที่ใช้งานมัน

⁃ไม่ว่าจะรายได้น้อยหรือสูงขนาดไหน ควรศึกษาเรื่องการลงทุนควบคู่ไปด้วย.. รายได้จากเงินเดือน การเติบโตระยะยาวต่ำกว่าการลงทุนเยอะมาก ต่อให้คุณได้เงินเดือนละหลายแสนบาท หลายล้านบาท การลงทุนคู่ไปด้วยก็มีแนวโน้มสูงมากที่จะเติบโตสูงกว่ารายได้จากการทำงานแบบ exponential growth, ต่อให้ทำธุรกิจแล้วรุ่งเรืองหลักหลายสิบล้าน ต่อให้หลายพันล้าน ก็จะมีเรื่องเพดาน, constraints ของ scalability, profitability อยู่.. ควรจะมีการลงทุนแยกออกไปด้วยเช่นกัน

⁃หนี้สินมีทั้งแบบดีและไม่ดี ควรเรียนรู้ที่จะต่อยอดจากหนี้สินที่ดี

⁃ควรเรียนรู้ว่าในกรณีสถานการณ์ของเรา การเลือกซื้อบ้าน หรือ เช่า.. อันไหนเหมาะกับเราและช่วยให้ปลายทางเรามีความมั่งคั่งมั่นคงกว่ากัน.. รวมถึงเรื่องการกู้บ้าน.. รีบโปะบ้านให้ไม่เป็นหนี้ กับผ่อนยาวๆ ยอมเสียดอกเบี้ย เพื่อนำส่วนต่างไปลงทุน อันไหนเหมาะสมกว่า? ในกรณีที่ extreme หน่อย แค่ตัดสินใจเรื่องนี้ผิด ปลายทางโอกาสที่เสียไปอาจจะคิดเป็นเงินมูลค่าหลักหลายร้อยล้านบาทขึ้นไปในระยะเวลา 20-30 ปี

⁃คนที่มีภาระเรียนจบทำงานต้องส่งเสียพ่อแม่… พวกคุณอาจจะเหนื่อยมากครับ และจะเสียโอกาสเสียเปรียบเรื่องการสร้างเนื้อสร้างตัวให้มั่นคง เมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ที่เริ่มทำงานพร้อมกันเงินเดือนเท่ากัน แต่ไม่มีภาระ… ถ้าเป็นไปได้ ลองอธิบายกับทางบ้านให้เห็นภาพรวมในอนาคตมองกาลไกลหน่อย ให้เราสามารถส่งเสียได้ในจำนวนน้อยๆ หรือยังไม่ต้องส่งเเงินกลับไปในช่วงเวลา 5~10 ปีนี้ ให้เราตั้งตัวได้มั่นคงก่อน

⁃ค่าสินสอดค่าจัดงานแต่งก็เช่นกัน เงินพวกนี้ถ้าคุณมี financial literacy มีความสามารถการลงทุนระดับนึง.. เงิน 1 ล้านที่จ่ายออกกระเป๋าไปวันนี้ ถ้านำไปวางแผนการลงทุนดีๆ สามารถงอกเงยเป็น 4 ล้านใน 10 ปีข้างหน้า, 16 ล้านใน 20 ปี, 66 ล้านใน 30 ปีข้างหน้า…. ให้ลองอธิบายให้คู่สมรส, พ่อแม่ผู้ใหญ่เข้าใจ เห็นแก่อนาคตลูกหลาน, ยอมลดหย่อนได้มั๊ย? หรือแค่เอาสินสอดมาวางให้เป็นพิธีอวดคนอื่นเฉยๆ แล้วคืนกลับมาให้หมดได้มั๊ย?

⁃คนเรามีน้ำใจเป็นเรื่องที่ดี แต่อย่าให้คนอื่นๆ มาเอารัดเอาเปรียบเรา

⁃อย่าสนใจคำพูด ความรู้สึกนึกคิดคนอื่น ถ้าเราไม่ได้ต้องพึ่งพาเค้าในการดำรงชีวิต 『ผมใช้หลักการดำเนินชีวิตว่า 「I don’t give a fuck」』แต่ถ้าเราต้องพึ่งเค้า… ก็เออ ทนๆ ไปก่อนละกัน 😅

⁃ประกันสามารถทำได้ เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้ แต่อย่าให้กระทบถึงการเงินของเรา รวมถึงการลงทุนเพื่อการเกษียณของเราในอนาคต หาจุดสมดุลที่ลงตัวครับ

⁃ชีวิตคนเรามีอย่างอื่นอีกเยอะแยะนอกจากเรื่องการหาเงิน แต่ด้วยความก้าวหน้าทางการแพทย์ในปัจจุบันคนเรามีแนวโน้มสูงมากที่จะอายุยืนยาว ผมมองคนรุ่นผมไว้เผื่อถึงอายุ 120 เลยคร้บ.. การจะดำรงก็ต้องใช้เงิน เพราะฉะนั้นก็พยายามหาจุดที่ลงตัวครับ

⁃และแน่นอน วางแผนการเกษียณ ตอนคำนวณเงิน อย่าลืมเผื่อเงินเฟ้อ, purchasing power ในอนาคตด้วยครับ

[Bow Kraivanich @BowKraivanich]

หลายคงคงเคยได้ยินคำว่า Solopreneur
แต่อาจจะยังงงว่ามันคืออะไรกันแน่

❓ ทำงานคนเดียวมั่นคงไหม?
❓ ว่าแต่ อะไรคือ Solopreneur?
❓ ชีวิตอิสระต้องแลกมาด้วยอะไรบ้าง?
❓ใครที่เหมาะกับการเป็น Solopreneur?

แชร์ประสบการณ์เป็น solopreneur มาเกือบ 2 ปีเต็ม
.

✹ ก่อนอื่น Solopreneur คืออะไร?

Solopreneur คือคนที่ลุยทำธุรกิจแบบคนเดียว โดยไม่มีพนักงานแบบ full-time หรือหุ้นส่วนใหญ่คนอื่นๆ

แนวคิดการเป็น Solopreneur สำหรับโบคือ:

LEAN – มี startup cost และ fixed cost น้อย อะไรไม่จำเป็นจริงๆ ไม่ต้องมี

OWNERSHIP – ทำเอง ตัดสินใจเอง ทั้งหมด โดยที่เราสามารถมีผู้ช่วยเป็นคนในครอบครัว หรือ part-time, contractors มาช่วยได้

TECH – 1 ในเหตุผลที่ทำให้การเป็น online solopreneur เป็นเทรนด์ขึ้นมาก็คือ technology ที่ทำให้คนคนเดียว สามารถทำงานให้เสร็จขึ้นเร็วขึ้น ดีขึ้น อย่างที่เราเห็น AI Tools มากมายตอนนี้

COMMUNITY – การสร้าง community ผู้ติดตาม และมีกลุ่มก้อนของ solopreneurs คนอื่น ที่จะช่วยสนับสนุนกันและกัน เพราะเราไม่สามารถสำเร็จคนเดียวได้นั่นเอง

.

✹ แล้ว Solopreneur เค้าทำอาชีพอะไรกันบ้าง?

1. Professional Service – a.k.a. Freelance

หากไม่รู้จะเริ่มเป็น solopreneur ยังไง งานแรกที่แนะนำก็คือการทำ service หรือ freelance เพราะเริ่มได้เร็วสุด ไม่จำเป็นต้องเรียนจบมาโดยตรง แต่สามารถศึกษา ฝึกฝน แล้วก็เริ่มรับงานได้เลย

ซึ่ง services ที่พิสูจน์แล้วว่า demand เช่น
- Web design
- Ghostwriting
- Content writing
- Video editing
- Social media management

การเริ่มรับงานจะทำให้เราได้ฝึกความสามารถในขณะที่ก็ได้เงินด้วย พอรู้ตลาดและมี skill แล้ว จะขยับขยายเป็น Agency โดยการส่งต่องานให้กับทีมงาน (ที่ไม่จำเป็นต้องเป็น full-time) หรือจะต่อยอดไปสาย Creator Educator ก็ได้

โบเองก็เริ่มจากการทำงานฟรีแลนซ์ Web Design เป็นอย่างแรก จนเปิดบริษัท Agency ปัจจุบันก็ยังมีรับงานที่เป็น Professional Service อยู่

2. Content Creator สาย Lifestyle

ใครชอบแนว Lifestyle ก็เริ่มเป็น nano, micro influencers ได้ตามช่องทาง และการทำคอนเทนต์ที่เราถนัดไม่ว่าจะเป็น Social media, Blog, YouTube, Podcast etc.

ตัวอย่างการสร้างรายได้:
- sponsorship
- affiliate
- premium content subscription

หรือถ้าเรามีผู้ติดตามเยอะ ก็สามารถที่จะต่อยอดออกสินค้ามาขายให้กับผู้ติดตามโดยตรงได้เลย

3. Content Creator สาย Education

Content Creator สาย Education จะต่างจากสาย Lifestyle ตรงที่โดยมากเราจะสร้างรายได้จากคอนเทนต์โดยตรง ไม่ได้อาศัย sponsors หรือแบรนด์มา support

ตัวอย่างช่องทางรายได้:
- คอร์สออนไลน์
- ให้คำปรึกษา
- ขาย template, ไฟล์เพื่อนำไปใช้งาน

โบเองตกอยู่ในสายนี้เช่นกัน คือทำคอนเทนต์ให้ความรู้เรื่อง Personal Branding และถ้าใครสนใจก็สามารถเข้าโปรแกรมปรึกษาแบบ 1:1 หรือ ​มาเรียนคอร์ส Personal Brand​ ที่โบเปิดได้ (https://t.co/dO1TKp5jbU)

4. E-commerce Business

ถ้าเป็นแต่ก่อน การขายของออนไลน์ไม่ได้ง่าย ไหนจะต้องไปซื้อของมาขาย ถ้าผลิตเองก็ต้องไปโรงงาน ขายได้ก็ต้องแพ็คของ ต้องส่งของเอง แต่เดี๋ยวนี้ไม่จำเป็นแล้ว เราสามารถทำทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบบนออนไลน์ และสามารถขายได้ทั่วโลกด้วย!

โบเองก็ทำ ธุรกิจ E-commerce ชื่อว่า DailySleek แบรนด์อุปกรณ์จัดระเบียบการทำงาน ขายอยู่บน ​Amazon FBA​, ​Shopee​, ​Lazada​ และเว็บไซต์ ​https://t.co/zztZOkhRDv​ และมีอีกธุรกิจเล็กๆ ขายบน Etsy ด้วย

.

✹ Solopreneurship เหมาะกับใคร?

สำหรับโบคิดว่า Solopreneurship เหมาะกับ:

- คนที่ชอบเริ่มทำอะไรใหม่ๆ ชอบคิดไอเดีย
- คนที่อยากมี ownership 100% ในสิ่งที่ทำ
- คนอยากตัดสินใจ ลงมือทำแบบไม่ต้องรอใคร
- คนที่ชอบเรื่อง Technology, tools, software
- คนที่อยากวางตารางชีวิตตัวเอง และทำงานจากที่ไหนก็ได้

✹ แน่นอน มีข้อดีก็ต้องมีข้อเสีย

สำหรับโบเอง เจอจุดด้อยของ solopreneurship ดังนี้

1. เก็บตัวเกินไป

อย่างโบเองแม้จะเป็น introvert 98.5% พอทำงานคนเดียวทุกวัน ก็ยังหม่นๆ ในบางช่วง

คีย์คือการยังต้องมีสังคม จะแบบไหน เลือกของเราได้เลย
(นี่ก็อีกข้อดีนะ เลือกสังคมได้เอง)

2. ความไม่แน่นอน

รายได้ – ที่ไม่ได้มั่นคงเหมือนเราทำงานประจำมีเงินเดือน ก็ต้อง manage ตรงนี้ดีๆ และพยายามทำให้รายได้สม่ำเสมอมากขึ้นเรื่อยๆ

ตารางชีวิต – ที่ไม่มีใครมากำหนด ทุกอย่างขึ้นอยู่กับตัวเรา มีคนรู้จักหลายคนที่ชอบการเข้างานเป็นเวลา พอมาทำของตัวเองแล้วงง ไม่มีคนกำหนดเวลาให้ ก็อาจจะไหลไปเรื่อย

3. Flexible เกินไป
ด้วยความที่ทุกอย่าง flexible มาก บางทีคนไม่มีวินัย หรือผัดวันประกันพรุ่งก็อาจจะ struggle ได้

.

✹ มีอะไรแนะนำให้คนที่สนใจจะเริ่มไหม?

เริ่มเลย! แต่ต้องมี backup plan
– ถ้ามีงานอื่นอยู่แล้ว อย่าเพิ่งเลิก! ให้ทำควบคู่กันไปก่อน จะได้มี backup เผื่อไว้ถ้ามันไม่เวิร์ค การเงินจะได้ไม่ลำบากมาก

ค้นหาตัวเอง
– ลองคุยกับตัวเอง จากไอเดียด้านบน อะไรคือสิ่งที่เราตื่นเต้นสุด อยากทำมานานแล้ว มี skills เป้าหมายตรงนี้คือการเริ่มให้เร็วที่สุด และไม่จำเป็นต้องคิดว่าเลือกแล้วเลือกเลย เพราะถ้าลองทำแล้วไม่เวิร์ค เราก็จะได้ทางที่ไม่ใช่ออกไปได้ 1 ทาง แบบที่ไม่ได้ต้องคิดไปเอง :)

เริ่มสร้าง Personal Brand
– Personal Brand จะพาให้เราได้พบเจอกับลูกค้า กับ partner ทำให้เราแตกต่างจากคนที่ทำเรื่องเดียวกัน ที่สำคัญ ยังเป็นช่องทางให้เราได้ ‘document’ เส้นทางการเป็นผู้ประกอบการแบบ solo ของเราด้วย (ใครสนใจเรื่อง personal brand ฝากติดตาม @bowkraivanich :D)

.

สรุป
การมี flexibility ในการเลือกใช้ชีวิต คือ luxury อย่างแท้จริง
และการเป็น solopreneur ก็ตอบโจทย์ในสิ่งนี้

หวังว่าโพสต์นี้จะมีประโยชน์กับคนที่สนใจการเป็น solopreneur อยู่นะคะ :)

[Money Disruptor @Money_Disruptor]

10 แหล่งข้อมูลลงทุนหุ้น US 🇺🇸 ที่ใช้ประจำครับ 🧵

[Perth Woratana 🇦🇺🇹🇭 @woraperth]

แนะนำ App ชื่อ Money Pro สำหรับจดรายรับ - รายจ่ายที่ดีมากกกก ใช้ส่วนตัวก็ได้ หรือเอาไปจดเฉพาะธุรกิจก็พอได้ (แต่เราใช้จดแต่ส่วนตัว)

อยากเอามาแชร์ให้ลองไปทำกัน

การจดรายจ่าย ทำให้เราเห็นเรื่องการเงินได้มากขึ้น ว่าเดือนไหนใช้เงินไปกับอะไร

และถ้ากรอกรายรับ ก็จะเห็นด้วยว่ารายรับ กับรายจ่ายเราเป็นยังไงบ้าง บวกมั้ยเดือนนี้

แอพ Money Pro มีทั้ง iPhone, Mac, Windows, Android เลือกใช้ได้ตามสบาย ไม่มีข้ออ้างแล้วว่าใช้แอพนี้ไม่ได้ 55 (ยกเว้นบอกว่าใช้ Windows phone)

ตัวแอพจ่ายครั้งเดียวไม่กี่ร้อย แต่มีแบบสมาชิกรายปีที่มีฟีเจอร์เพิ่ม เช่น
- sync ระหว่าง Mac <-> Windows ได้
- แชร์ข้อมูลการเงินให้คนในครอบครัวได้ ถ้าอีกคนใช้ Money Pro เหมือนกัน

ทิปการจดของเราเอง
- ทุกครั้งหลังจากที่จ่ายเงิน ก็จะหยิบแอพมาจดเลย ใช้เวลาไม่เกิน 10 วินาที ในแอพมี category ให้เราเลือก เราแค่ใส่ตัวเลข กดเซฟ

- แต่ตอนกลับไทย เจอว่าถ้าส่วนใหญ่เราจ่ายพร้อมเพย์ เงินออกทางเดียว ก็รอมีเวลาค่อยมานั่งกรอกในแอพก็ได้

- ในแอพทำมาดีมาก มีบอกเป็น view ปฏิทินรายวันเลยว่าวันไหนมีรายรับ-รายจ่ายบ้าง (รูปแรก) ทำให้เราเห็นได้ว่าลืมกรอกวันไหนมั้ย

- ดูสรุปรายเดือนได้ (รูปสอง + รูปสาม) ว่าเราใช้อะไรไปบ้าง ใช้โดยรวมไปเท่าไหร่ เกินหรือน้อยกว่า budget ที่เราตั้งไว้มั้ยได้ (budget = งบประมาณที่เราตั้งไว้ให้แต่ละ category)

- อย่างที่บอกว่ามีเวอร์ชั่นในคอม เราจดในแอพมือถือ แล้วเอามาดูในคอมได้ อันนี้เราทำบ่อยมาก เพราะมือถือจอเล็ก ปวดตา

- แปลงหน่วยเงินได้อัตโนมัติ ฟีเจอร์นี้คนมีรายรับ - รายจ่ายหลายประเทศ น่าจะชอบ

- สร้างกระเป๋าตังค์ได้หลายอัน จดรายรับ-รายจ่ายแยกกันได้เลย ฟีเจอร์นี้คนมีหลายกระเป๋าตังค์ เช่น อยากจดแยกส่วนตัว กับของธุรกิจ น่าจะชอบ

ลองเอาไปทำกันดู ส่วนตัวคิดว่าดีมาก รายรับ-รายจ่ายช่วยให้เห็นหลายอย่าง เช่น
- เดือนที่ผ่านมา ใช้เงินไปกับอะไรบ้าง
- รายจ่ายเราอยู่ที่ประมาณเท่าไหร่ ถ้าย้ายงาน เงินเดือนเปลี่ยน จะกระทบยังไงบ้าง
- ปีที่ผ่านมา เราเก็บเงินได้มั้ย ได้เท่าไหร่
ฯลฯ

ป.ล. รูปที่มีตัวเลขในโพสนี้ คือ ข้อมูลค่าใช้จ่ายใน 🇦🇺 เมื่อ 4 ปีที่แล้ว พยายามเซ็นเซอร์แล้ว แต่หาวิธีทำให้สวยไม่ได้ เลยขอไม่เซ็นเซอร์ แต่แปะข้อมูลเก่าแทน

คนที่มาตอนนี้อาจจะเจอบ้านแพงขึ้น ส่วนค่าอื่น ๆ นี่แล้วแต่การใช้จ่ายในเดือนนั้น ๆ (เช่น บางเดือนซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่ หรือบางเดือนต้องซื้อตั๋วเครื่องบินกลับไทย)

[dolldack @atchiba121]

จริงนะ ฐานเสียงก็ฐานเดียวกัน จะฉีกไปฝั่งอนุรักษ์ก็ทำร้ายพรรคพวกเดิมที่เคยสู้กันมาแถมคนรุ่นใหม่ที่จะขับเคลื่อนก็ไปอยู่ก้าวไกลกันหมด คำถามคือถ้าหมดเพื่อไทยแล้ว ใครจะมาถ่วงดุลอำนาจก้าวไกล

[Akshay 🚀 @akshay_pachaar]

MIT offers free courses in following areas:

- Python
- Machine Learning
- Deep Learning
- Probability &amp; Statistics
- Linear Algebra

A comprehensive curriculum where you get to learn from the best!

Read more...👇

[JRT—Platinum Emperor Reserve Ceremonial Grade @JRTDesk]

(1/3) Post นี้คือมาแนะนำหนังสือ.. เพราะมีหลายคนใน FB และใน Twitter ชอบขอให้แนะนำหนังสือให้อ่านบ่อยมาก แต่ส่วนตัวผมไม่ค่อยอยากแนะนำเพราะกลัวว่าจะแนะนำได้ไม่ดี เพราะพื้นฐานตั้งแต่แรกผมอ่านพวกหนังสือการลงทุนแบบฝืนอ่านที่เนื้อหาเกินวัยตัวเองตั้งแต่ตอนยังเด็กๆ คือ common sense ผมในการแนะนำหนังสือบางทีอาจจะเพี้ยนๆ หน่อย.. 😅และการตีความจากการอ่านหนังสือของผมบางทีต่อให้หนังสือไม่ได้ดีมาก แต่แค่มีบางจุดที่ให้มุมมองใหม่ๆ ให้แง่คิดบางอย่างที่ผมนำไปต่อยอดได้ สำหรับผมก็ถือว่าดีแล้ว.. และหนังสือที่ผมแนะนำก็คงจะเป็นเล่มซ้ำๆ กับที่หลายที่เค้าก็คงแนะนำกัน หลายเล่มก็อาจจะเคยอ่านกันมาก่อนอยู่แล้ว และผมแนะนำแค่แบบภาษาอังกฤษ ซึ่งบางเล่มอาจจะมีคนแปลไทยแล้ว หรือบางเล่มก็อาจจะยังไม่มีแปลไทย.. ผมเลยขอแนะนำหนังสือที่ทางคุณ Kornsuppa Mangkornkaew Editor ของทาง https://t.co/bsROHQskYF https://t.co/1DgwQnjQXE แนะนำ.. ซึ่งก็ตามในรูปที่แนบมาเลยครับ (อันนี้ไม่ได้ส่วนแบ่งหรือผลประโยชน์ใดๆ นะครับ.. คิดว่าไม่น่ามีใครมีเงินหนาพอที่จะจ้างผมได้ 😆)
.
ส่วนหนังสือที่ผมแนะนำก็ตามนี้เลย.. หนังสือที่เกี่ยวกับ..
.
『Options และการ Hedge, Risk Management』(แนะนำให้อ่านที่ผมเคย post อันนี้ก่อนครับ.. https://t.co/sgqWgLHEmD ซึ่งผมจะแนะนำเกี่ยวกับทั้ง Options และ Hedge คู่กัน เพราะการ hedge มันก็ใช้ Options..)

- "The Options Playbook" by Brian Overby and Mark D. Wolfinger

- "Options as a Strategic Investment" by Lawrence G. McMillan

- "Options Trading for the Conservative Investor" by Michael C. Thomsett

- "Trading Options: Using Technical Analysis to Design Winning Trades" by Greg Harmon

- "Option Volatility and Pricing: Advanced Trading Strategies and Techniques" by Sheldon Natenberg

- "Hedge Fund Market Wizards: How Winning Traders Win" by Jack D. Schwager

- "Dynamic Hedging: Managing Vanilla and Exotic Options" by Nassim Nicholas Taleb (อันนี้ผมว่าอาจจะไม่เหมาะกับมือใหม่ อาจจะรอไม่มีอะไรอ่านละ ค่อยมาอ่านอันนี้ก็ได้)

- "The Complete Guide to Option Pricing Formulas" by Espen Gaarder Haug

- "Options, Futures, and Other Derivatives" by John C. Hull

- "Financial Risk Manager Handbook" by Philippe Jorion กับ GARP (Global Association of Risk Professional)

- "Trading Options Greeks: How Time, Volatility, and Other Pricing Factors Drive Profits" by Dan Passarelli

- "Financial Risk Management: A Practitioner's Guide to Managing Market and Credit Risk" by Steve L. Allen

- "The Handbook of Fixed Income Securities" by Frank J. Fabozzi (สำหรับ bond portfolio)

- "Risk Management and Financial Institutions" by John C. Hull

- "Risk Management: Foundations for a Changing Financial World" อันนี้เป็นหนังสือของ CFA ผมจำไม่ได้แล้วว่าใครเขียน

- "Buy and Hedge: The 5 Iron Rules for Investing Over the Long Term" by Jay Pestrichelli & Wayne Ferbert

- "Operational Risk Management: Best Practices in the Financial Services Industry" by Ariane Chapelle

- "Principles of Risk Management and Insurance" by George E. Rejda & Michael McNamara (ไม่เกี่ยวกับในตลาดหุ้นโดนตรง แต่มีประโยชน์ครับ)

- "The Essentials of Risk Management" by Michel Crouhy

- "Measuring and Managing Information Risk: A FAIR Approach" by Jack Jones & Jack Freund

- "The Handbook of Credit Risk Management: Originating, Assessing, and Managing Credit Exposures" by Sylvain Bouteille

- "Risk Management: Concepts and Guidance" by Carl L. Pritchard (CFA)
.
===============================
.
『Investment』

- "Investments" by Zvi Bodie, Alex Kane, and Alan Marcus

- "Modern Portfolio Theory and Investment Analysis" by Edwin J. Elton

- "Corporate Finance" by Stephen A. Ross

- "Security Analysis and Portfolio Management" by Donald E. Fischer (อันนี้ถือว่าเป็นหนังสือ classic)

- "Investment Analysis and Portfolio Management" by Frank K. Reilly

- "Behavioral Finance: Psychology, Decision-Making, and Markets" by Lucy Ackert & Richard Deaves

- "Financial Markets and Institutions" by Frederic S. Mishkin & Stanley G. Eakins
.
==========================
.
『Valuation』

- "The Little Book of Valuation: How to Value a Company, Pick

[JRT—Platinum Emperor Reserve Ceremonial Grade @JRTDesk]

『Hedging』… มีคนบอกว่าการ hedge ด้วย『Options』มันมีค่าใช้จ่ายที่ต้องซื้อ Options เลยรู้สึกเสียดายเงิน ถ้า Options มัน expire worthless…
.
「ใครที่ไม่รู้ว่า hedging คืออะไร มันก็คือการป้องกันความเสี่ยงอย่างนึง ก็คือการบริหารความเสี่ยงนั่นเอง… การที่คุณๆ ซื้อประกันรถยนต์, ประกันสุขภาพ, ประกันชีวิต, ประกันบ้าน… นั่นก็คือการ hedge เช่นกัน 」
.
เพียงแต่ใน context การลงทุน, trade การ hedging ก็มักจะใช้ตราสารอนุพันธ์ อย่างเช่น Futures, Options, Swap, Short-Selling, Inverse ETFs, Structured Products, etc., เป็นต้น… แต่ที่คนนิยมกันก็คือพวก Options ซึ่งการใช้ Options ในการ hedge ก็มักจะมีค่าใช้จ่าย.. เช่นซื้อ Put Options ก็ต้องเสียเงิน… ทำให้บางคนก็เลยอาจจะเสียดายเงินเวลาซื้อ Options เพื่อกะว่าจะได้ใช้ประโยชน์จากมัน เช่นซื้อ Put Options แต่กลายเป็นว่า underlying asset ของ Options (หุ้น) ดันขึ้นไปเรื่อยๆ จน Options หมดอายุ Options ที่ซื้อไปนั้นเลยกลายเป็นว่าเสียเงินไปเปล่าๆ เลยรู้สึกเสียดายเงิน ซึ่งก็ไม่อยากให้มีมุมมองในลักษณะนั้นเท่าไหร่ ควรมองว่ามันคือการประกันความเสี่ยงอย่างนึง

อย่างในรูป จะเห็นว่าหุ้นมันก็ไม่ได้ขึ้นตลอดไปอยู่แล้ว ถ้าเปรียบเทียบกับสุขภาพของมนุษย์เรา.. Drawdown ก็คงประมาณคล้ายๆ ตอนร่างกายคนเราเจ็บป่วย สุขภาพไม่ดี บาดเจ็บ เป็นโรคเรื้อรัง… การมีประกัน ก็เหมือนเรามีประกันสุขภาพตอนร่างกายเจ็บปวด.. ตอน drawdown หลายสิบ % ถ้าเรามีการ hedge เตรียมไว้ ก็เหมือนเรามีประกันอุบัติเหตุชั้นหนึ่งที่ cover หมดทุกอย่าง รวมไปถึงจ่ายเงินชดเชยให้ด้วย…

บางคนก็อาจจะบอกว่า เฮ้ย แต่เราไม่แน่ใจว่าเมื่อไหร่เราจะได้ใช้ประกัน จะซื้อทิ้งไว้เรื่อยๆ เหรอ??? คือ… ในการลงทุน, trade เก็งกำไร พวกข้อมูลประกอบการตัดสินใจทั้งหลาย… microeconomics, macroeconomic, fundamental analysis, technical analysis, behavior analysis, sentiment analysis, quantitative analysis, qualitative analysis, etc., พวกนี้มันช่วยให้เราประเมิน probability ความน่าจะเป็นได้ครับ… ข้อมูลอยู่ตรงหน้า อยู่ที่เราจะใช้มันมาวิเคราะห์มาประเมินได้ว่ายังไง นำข้อมูลทุกอย่างแบบเดียวกันไปให้คน 10 คนวิเคราะห์ดู.. ความเห็นก็อาจจะแตกต่างกันไป อยู่ที่ตัวเราครับ.. ถ้าเปรียบดู ก็คล้ายๆ เวลาเราเริ่มไม่สบาย ก็อาจจะเริ่มมีอาการคันคอ, เริ่มไอ, เริ่มมีน้ำมูกไหล, ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ, มีไข้อ่อนๆ, etc,, บางทีขนาดอุจจาระ ยังพอจะบ่งบอกถึงสุขภาพของเราได้เลย.. เดินแล้วเหนื่อยง่ายกว่าเดิม.. กางเกงเริ่มฟิตติดกระดุมไม่ได้ ลงพุงมากขึ้น ฯลฯ พวกนี้ก็พอบ่งบอกได้ครับ ในโลกการลงทุนก็เช่นกันครับ ถ้ามีความรู้มีความเข้าใจพอก็พอจะประเมินได้…
.
อย่างเช่นในอเมริกา.. มีคนกลุ่มนึงมีอาชีพที่ทำเงินได้ปีละหลัก $xxx,xxx ต่อปีนะครับ และทำกันมาหลายสิบปีแล้ว.. คนกลุ่มนี้ทำอาชีพเล่นไพ่ Poker ครับ เค้าก็มีวิธีการของเค้า ที่ทำให้เค้ามี win-rate ที่สูงกว่าคนส่วนใหญ่ เมื่อบวกกับ money management, risk management ก็ทำให้พวกเค้ายึดเป็นอาชีพได้…. อย่าง Bill Benter ก็เช่นกัน.. คนนี้เค้าใช้ประมาณ quant model ทำการวิเคราะห์สารพัดข้อมูล ไปใช้ในการพนันม้าแข่งที่ฮ่องกงครับ หลายสิบปีมานี้ทำเงินมาได้ตลอดเรื่อยๆ รวมๆ แล้วก็หลัก $1 Billion ครับ ทั้งๆ ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ เค้าก็ใช้ข้อมูลต่างๆ ประเมินจนตัวเองมีความได้เปรียบจนได้…
.
แล้วเรื่องการลงทุน การใช้ Options ประกันความเสี่ยง มันมีข้อมูลหลายๆ อย่างที่สามารถมาใช้ทำการประเมินเพิ่มความแม่นยำในการประเมิน probability และต่อให้ประเมินผิด ก็มีวิธีคุมความเสี่ยงล้อมกรอบไว้อีกขั้นนึง, หรือ strategy สำรองแก้ทาง เปลี่ยนจากขาดทุนเป็นกำไรก็มี ต้องไปศึกษากันดีๆ ครับ.. ถ้าใครไปศึกษา performance ระยะยาวของการ trade เก็งกำไร หรือลงทุน หลายสิบปีจะเห็นว่าบางคนเค้ามี win-rate ระดับ 70%~85% จากการ trade มาหลายหมื่น, หลายแสน trades ในขณะที่หลายคนระบบพวกเค้า win-rate แค่ 50% เท่านั้น…. แต่บางคน win-rate แค่ 50% จากช่วงระยะเวลา 30 ปี แต่ performance กลับได้ return ร่วม 66% ต่อปีเป็นเวลา 30 ปีก็มี.. ความแตกต่างของพวกนี้คือความรู้ความเข้าใจครับ และเรื่องการใช้ Options บริหารความเสี่ยงก็เช่นกัน (ผมถึงเคยบอกว่าก่อนจะใช้ Options ควรจะเป็นคนที่มีความสามารถในการ trade ลงทุนระดับนึงอยู่แล้ว อย่างน้อยๆ ก็ประเมิน timing ได้ในระดับนึง

ถ้าใครซื้อ Long Put Options แล้วกลัวเสียดายเงิน จะใช้ Collar ก็ได้นะครับ (Long Put + Short Call) ถ้าขาย Call Options จนได้ราคา premium ที่พอจะ cover cost ที่ใช้ในการ Long Put ก็ถือเป็น Zero-Cost Collar ไม่มีค่าใช้จ่ายในการ hedging เลยครับ.. แต่ก็ต้องระวังนิดต้องเข้าใจความเสี่ยงว่าถ้า Call โดน exercise นั่นคือ profit potential เราก็โดน cap เอาไว้.. (แต่ก็ควรจะขายใน strike price ที่เราพึงพอใจอยู่แล้ว….
.
ก็แนะนำให้ศึกษากันไปเรื่อยๆ ครับ.. ค่อยเป็นค่อยไป แต่อย่าไปคิดว่า hedging คือการเสียเงินเปล่าๆ เป็นตรรกะที่ไม่ดีเท่าไหร่นัก อย่างที่บอก มันคือประกันอย่างนึง ในเมื่อประกันรถยนต์, ประกันสุขภาพ ฯลฯ เป็นเรื่องจำเป็น แล้วการลงทุนก็ถือเป็นเรื่องที่สำคัญมากในชีวิต ทำไมไม่ควรทำประกันป้องกันความเสี่ยงไว้บ้าง?😅🤔

[dolldack @atchiba121]

@natk148 Live ในไหนครับ ดูย้อนหลังได้ไหมครับ

[DAN KOE @thedankoe]

Self-confidence comes from doing what you think is uncomfortable, over and over again, and realizing it wasn't that bad in the first place.

[Mek Metapon @MetaponA]

สรุปบันทึกล้ำค่าล่าสุดของ Howard Marks
บันทึกนี้เล่าถึงประสบการณ์ในการลงทุนที่เขาทำผลตอบแทนได้ดีมากที่ผ่านมา 5 รอบ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะเป็นตอนวิกฤติใหญ่ๆที่มีการขึ้นลงของตลาดสูงมาก ซึ่งอาศัยความรู้ความเข้าใจในเรื่อง Market Cycle ค่อนข้างมาก โดยเขาได้สรุปสิ่งสำคัญที่ควรเข้าใจไว้ดังน

[JRT—Platinum Emperor Reserve Ceremonial Grade @JRTDesk]

(1/3) เรื่องกาแฟ 120 ถ้าใครมี analytical thinking จะเข้าใจว่าผมไม่ได้หมายถึงให้อดกาแฟ แล้วไปลงทุน..
.
แต่เป็นการ correct ข้อมูลต้นทางที่ว่าเงิน 120 ต่อวัน.. 600 ต่อสัปดาห์.. 43,800 ต่อปี.. 10 ปีก็ไม่สามารถซื้อบ้านได้ เพราะ 43,800 x 10 = 438,000.. ผมถึงได้บอกว่าอย่าเก็บเงิน เพราะเก็บเงินมันก็จะได้แค่นั้น ถ้าจะทำให้เงิน 120 ต่อวัน สามารถซื้อบ้านได้ นั่นคือต้องลงทุน..
.
ซึ่งจริงๆ ถ้าใครติดตามที่ผมเคยพูดมาตั้งแต่ FB Page จะรู้ว่าผมบอกตลอดว่าแต่ละคนมีเป้าหมายชีวิต คำตอบของโจทย์ชีวิต มีการจัดลำดับ priority ความสำคัญในชีวิตไม่เหมือนกัน เรื่องเงินทองความมั่งคั่ง ไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของทุกคน แต่คนเราคงปฎิเสธไม่ได้ว่าคนเรายังคงต้องใช้『เงิน』ในการดำรงชีพ.. และด้วย technology ทางการแพทย์ที่พัฒนาไปมากขึ้นเรื่อยๆ การที่อีกหน่อยอายุขัยเฉลี่ยจะอยู่กันแถวๆ 100~110 ปี ก็เป็นไปได้สูง หลายคนที่มองเรื่องเงินว่าไม่สำคัญมากในชีวิต ก็อาจจะต้องประเมินดีๆ อีกรอบก่อนถ้าเราอาจจะอายุยืนถึง 100~110 เราจะมีเงินเพียงพอเพื่อใช้ในการดำรงชีพหรือไม่?
.
จริงอยู่ที่ว่าการลงทุนไม่ใช่คำตอบเพียงหนึ่งเดียว ทำธุรกิจก็รวยได้ (แต่โอกาสสำเร็จมากน้อยขนาดไหน?) ทำงานก็รวยได้.. (แต่เราเก่งพอที่จะอยู่ในระดับ top ร่ำรวยจากการทำงานหรือเปล่า? ตำแหน่งที่รายได้สูง ไม่ได้มีให้สำหรับทุกคน)
.
สำหรับคนธรรมดาส่วนใหญ่ ที่ไม่ได้ต้นทุนชีวิตสูงมาก ไม่ได้เก่งพอที่จะรุ่งเรืองจากการทำงานประจำ.. การลงทุนจึงเป็นเครื่องมือที่มีแนวโน้มสูงที่จะช่วยสร้างความมั่งคั่งให้พอเพียงที่จะเกษียณในอนาคตได้.. ดูอย่างในรูปที่แนบมา จะเห็นว่าในช่วงเวลายาวๆ รายได้จากการทำงาน เทียบกับ market cap ในตลาดหุ้น อัตราการเติบโตห่างกันมาก.. การทำงานอย่างเดียวจึงเป็นการเสียโอกาส

[Bow Kraivanich @BowKraivanich]

Designer ใช้ No-code สร้าง Program ไม่ต้องง้อ Developer

Developer ใช้ No-code ทำ Design ไม่ต้องง้อ Designer

Business ใช้ No-code ทำ Marketing, Design, Programming ไม่ต้องง้อ Marketer, Designer, Developer

5 เครื่องมือ No-code ที่เริ่มเรียนรู้และใช้ได้ฟรี

👇👇👇

[Gordon @GordonAlway]

เมื่อไรที่ฐานะของคุณ บ่งบอกว่า พร้อมที่จะเป็น fulltime investor ได้ (แต่จริงๆแล้ว การทำงานประจำคู่กันไปย่อมดีกว่าเพราะมั่นคงกว่า แต่ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของแต่ละบุคคล)

[dolldack @atchiba121]

5/
วันหนึ่งถ้าเรายอมรับความกลัวเหล่านี้ได้จริงๆ เข้าใจว่าไม่ว่าทำยังไงมันก็จะไม่หายไปไหน มันจะอยู่ตรงนี้เสมอ แค่เราจะนึกถึงมันได้รึเปล่า วันที่เราต้อนรับความกลัวเหล่านี้ด้วยความสบายใจ วันนั้นเราคงจะหาเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตได้โดยไม่ตะขิดตะขวงใจอีกต่อไป

[dolldack @atchiba121]

1/
เบื่อจัง ทำไมถึงเบื่อขนาดนี้ก็ไม่รู้
บางครั้งเราก็พยายามจะ motivate ตัวเองด้วยสตอรี่สร้างแรงบันดาลใจต่างๆ ซึ่งสุดท้ายมันก็มีช่วงที่มอดลงและต้องหาเชื้อไฟใหม่มาเติมให้มันโชติช่วงอีกครั้ง

[dolldack @atchiba121]

4/
กลัวไม่สบาย กลัวไม่มีเงิน กลัวไม่มีใครรัก กลัวเขาจะมองเราไม่ดี ยิ่งเรามีสายสัมพันธ์ต่อคนอื่นมากเท่าไร่ เรายิ่งกลัวว่ามันจะขาดลงวันใดวันหนึ่ง ไม่ด้วยตายจากกันไป ก็ห่างกันไปด้วยเหตุผลต่างๆ เราเข้าใจว่าสิ่งเหล่านี้ไม่จีรัง แต่เข้าใจไม่ได้หมายความว่าทำใจยอมรับได้ถ้ามันเกิดขี้น