''Evet, düşüncelerimiz bizi bir patikada ilerlermişçesine şu sonuca ulaştırıyor: Bedenimiz var olduğu ve ruhumuz onun gibi bir kötülükle yoğrulmuş halde bulunduğu sürece, hiçbir şekilde arzuladığımız, gerçek adını verdiğimiz şeye bizi tatmin edecek kadar sahip olamayız.''
kalbim takip edebilmek için gerçek iyiliğin nerede olduğunu öğrenmeye niyetli. Çünkü sonsuzluk için hiçbir masraf fazla değildir.
Blaise Pascal/Düşünceler
Benim gördüğüm ve bana sıkıntı veren şey de budur: Her tarafa bakıyorum ama muğlaklıktan başka bir şey göremiyorum. Doğa bana şüphe ve huzursuzluk sebeplerinden başka bir şey vermiyor. İlahi bir işaret görüp de inanmamaya karar verdiğim bir durum olmadı.
doğanın tanrı hakkındaki işaretleri aldatıcı ise onları tamamen saklamasını ve böylece ne tarafı tutmam gerektiğinin bana gösterilmesini yüzlerce defa diledim. Ne olduğun ve ne yapacağını bilmeyen bir durumdayken ne durumumu ne de görevlerimi biliyorum.
Acaba gerçek dert ve yenilgi, yalancı ümit ve sevinçten daha iyi değil midir?
Şuurdan doğan dert, akılsızlıktan doğan dertsizlikten daha iyi değil midir?
Mizah zeka ve derinlik gerektirir. Sorunlarla baş etmeyi kolaylaştırır ve ruh sağlığına iyi gelir. Her şeyi alaya almak, her cümlede argo kelime kullanmak, her fırsatta insan onuru üzerinde tepinmek mizah değildir. Sadece düşük bir zekanın ve zayıf bir karakterin dışavurumudur.