heimwee naar die tijden toen de technologie van inbellen nog maar net was uitgevonden en punten van 1 tot 12 langzaam één voor één met dramatische tussenpauzen werden uitgedeeld.
ff een kaarsje branden voor iedereen die vandaag in de winkel verwilderd en gestresst naar bakproducten gaat zit te turen (totdat diegene beseft dat het goede pakje al die tijd voor z’n neus stond)
vond het echt niet-te-doen-ijskoud vandaag en gisteren en als ik denk aan hoe de winter pas net is begonnen en het nog minstens tot eind februari koud is, voel ik me net een gefrustreerde sim met zo'n rode diamant boven m'n hoofd