Kendi bölümümle ilgili iş bulamayınca artık ne olursa olsun deyip evin yakınındaki bir marketin kasiyer ilanına gittim. Görüşmede adam kasiyer aldık, şarküteri bölümüne birini arıyoruz. Yapar mısın? dedi. Denerim dedim. Derken 10 gündür şarküteride çalışıyorum.
İnsan bazen hayatını kafasında bambaşka kuruyor, sonra hiç hesapta olmayan bir yerde buluyor kendini. Ama galiba her şeyin hemen istediğimiz gibi olması gerekmiyor, bazen elimizden geleni yapıp yolumuza devam etmek de yeterli. Gerisini zaman gösteriyor.
Sanat camiasından ve entelektüellerden hayvanlara karşı işlenen suçlar ve kitlesel zulümle ilgili birkaç isim haricinde hemen hiç tepki görmüyorum. Üstelik bu konu her siyasi görüşten insanın yüreğini yakan bir felaket. Sizin kaybedecekleriniz var da bizim yok mu?
bilge karasu 63 yaşında japonca öğrenmek için kursa başlıyor ve çeviri yapabilecek kadar ilerliyor. biz hayatı her daim nazım’ın “yetmişinde bile zeytin dikecek” demesi gibi yaşayacağız. çünkü yaşamayı böyle seviyoruz.
Elazığ'da bir hayvansever, 7 dönümlük bahçesini sahipsiz hayvanlar için çiftliğe dönüştürdü:
"Evli değilim, çocuğum yok. Bu hayvanlarda evlat sevgisini gördüm."