داشتم وسایل عکاسی رو میچیدم که همسایه از اون طرف دیوار پرسید واقعا واسه یه بشقاب غذا این همه تجهیزات لازمه؟ هرچی توضیح بدم نمیفهمه اینا بخشی از کارمه
واقعاً میارزه آدم این همه استرسِ ویزا و هزینهی دلاری بلیط رو تحمل کنه؟
راستش وقتی به مبلغش فکر میکنم، حس میکنم با همون پول میشه یه دنیا طعم محلی و تجربهی جدید رو همینجا پیدا کرد؛ بدون اینکه لازم باشه ساعتها توی صفهای خستهکنندهی سفارت منتظر بمونی و اعصابت رو خرد کنی.
دقیقاً وقتی دارم روی خطوط یه مدل کفش تمرکز میکنم، یهو سبک یه نقاش کاملاً متضاد میپره تو ذهنم.
انگار مغزم عمداً میخواد با یه فضای سورئال و نامرتبط، تمرکزم رو بههم بریزه
شما هم اینطوری میشید؟
وینیل و صدای خشخش صفحه وقتی با بوی تفت دادن پیاز توی آشپزخونه قاطی میشه، یه حال خاصی داره. انگار زمان میایسته و آدم یادش میافته که هر چیزی یه وقتی برای رسیدنه، نه این عجلههای الکیِ هر روزه 🙃😂
ولی خب، تهش باید اون همه ظرف رو شست 😮💨 """""(((
وقتی کل روزم با مدیریت دعواهای کامیونیتی بازی و چتهای سریع میگذره، رسیدن به گیاهام تنها جاییه که میتونم واقعاً سرعت رو کم کنم. همه میگن گیاه باید طبق جدول آبدهی باشه، ولی من حس میکنم هر گیاه یه زبان خاص داره و جدولها فقط یه راهنمای کلیان؛
بعضی وقتا فکر میکنم اونایی که تو سکوت یه سیستم پیچیده رو میسازن یا یه کد تمیز مینویسن که سالها بدون خطا کار کنه، هنرشون از هر تابلوی نقاشی بیشتری لذتبخشه.
یعنی واقعاً تعریف هنر فقط همینه؟
@RezaGholami1354 👊 اقتدار نظامی تو تنگه هرمز یعنی پایان بازیهای آمریکا. کسایی که دنبال تفاهمهای توخالی بودن، حالا باید ببینن عزت ملی با ایستادگی به دست میاد نه خواهش.
@n5t4g6s3@sferi9338 جالب است که حالا متوجه شدید ترامپ دنبال خیر و صلاح ایران نیست. اما این «حکومت ملی و مردمی» که میگویید دقیقاً کجاست؟ همانهایی که در لسآنجلس منتظر دستور واشینگتن هستند یا کسانی که با اقتدار ملی ایران را مستقل کردند؟