the.ace

[the.ace @former_optmist]

cigarettes after life fucks you>>>

[byron west @byrongf_20]

same vibes

[BLUE🐐 @sweetgirlgbl]

Car, next year. Amen 🙏

[Amirhalvaeipour @amirhalvaeipour]

اینکه همه چیو به همه نگی هم مهارت مهمیه.

[کنجکاو کم‌حوصله @colbinab]

کتاب‌خواندن فله‌ای، سطحی و بدون تفکر انتقادی، از هیچ‌کس آدم باسواد نمی‌سازد. نتیجه‌ی این نوع کتاب‌خوانی، فقط «جهل مغرورانه‌ای» است که خطرش خیلی بیشتر از بی‌سوادی‌ست.

[✒️ @Literariium]

“As long as you love it”

[🥷 @_iamhabeeb]

Seeing your siblings succeed is a top tier feeling

[سِباسْتین @rsh7nd]

وقتی دلت تنگ میشه، یاد این جمله محمود درویش بیوفت:

«آن پاسخ‌های بی‌رحمانه را فراموش نکن؛ به یادشان بیاور تا دلتنگ نشوی.»

[سِباسْتین @rsh7nd]

نصیحت امروز:

سازگاری بیش از اندازه، شمارو بی‌ارزش میکنه.

[لینگویینی @Stervende__]

همین.

[MEDinfinit @MEDinfinit_fa]

یکی‌ از سخت‌ترین چیزهایی که باید در زندگی‌بپذیریم این است که:
گاهی کسی که ما بیشتر از همه می‌خواهیم در‌زندگی‌مان باشد، همان کسی است که بدون او می‌توانیم نسخه بهتری از خودمان باشیم.

[T @nottolu_ar]

All this just to die btw

[Reza ETI @ETItalks]

مادربزرگم میگفت در و که کامل نبندی
نمیدونی بادِ بعدی که بیاد میبندتش یا بازش میکنه
این میشه بلاتکلیفی...
تو زندگیت همیشه یا برو بیرون یا بیا تو و بعدش درو محکم ببند.
اجازه نده هیچکس بلاتکلیف نگهت داره!

[حساموف @dilbilan]

هر آدمی بلاخره یه جایی باید قبول کنه در نهایت گوه خاصی نیست.
هرچی زودتر بهتر.

[Khalif @Khaliphonic]

و ناگهان اصلاً نوبت تو نمی‌شود.

[کنجکاو کم‌حوصله @colbinab]

ادعا یعنی پر کردن جای خالی مهارت با صدای بلند.

[hesamita @hesammkr]

درس امشب:

آدم‌ها از آنچه که در سوشال مدیا میبینید معمولی‌ترند، جدی نگیرید.

[کنجکاو کم‌حوصله @colbinab]

دست بخشنده و دل بزرگ، زمانی معنا پیدا می‌کنند که ظرف خودت پر باشد. فقر، آدم را مچاله می‌کند؛ محافظه‌کار، مضطرب و مستعد حسادت. در مقابل، این تمکن مالی است که با خود امنیت و فراغ بال می‌آورد و به انسان فرصت می‌دهد تا فارغ از دغدغه‌های اولیه، نسخه بهتری از خودش باشد.

[Samurai Archive @VLONEWITHFAMILY]

به‌نظرم اینکه بتونی همه چیو به همه نگی یه مهارت کیری خفنه.

[کنجکاو کم‌حوصله @colbinab]

موج افراطی پناه بردن به مفهوم «کودک درون» برای توجیه رفتارهای بی‌منطق، بهانه‌‌جویی ها، قهرهای بی‌مورد و بی‌تعهدی‌های عاطفی، فرسنگ‌ها با روان‌شناسی فاصله دارد؛ این رویکرد، یک فرار ساختاری از بلوغ روانی است. جامعه‌ای که نسل ۳۰ و ۴۰ ساله‌اش هنوز در فاز نازپروردگی کودکی در جا می‌زند، هرگز توانایی رویارویی با بحران‌های جدی را نخواهد داشت.