arkadaslar hayata geç kalmak diye bir şey var,kimse kendini kandırmasın,evlilik icin de belirli bir yaş var,üniversiteye gitmek için de iş için de...
bu yaşları geçtik diye aksiyon almayalım demiyorum,geç de olsa yapalım,okuyalım,evlenelim ama gec kaldıgımızı da kabul etmek gerek
Boş işler
Çevresinde insan bulunduramayacak kadar kibre gömülmüş insanlar, insan olmanın ilk şartı olan sosyalliği kendine yakıştıramıyor, bunu da böyle entel zırvalarla anlamlandırıyor. Tek başınıza öldüğünüzde muazzam zekanız eşlik eder size
Demin metroda bi çift vardı biri turnikeden geçmiş diğeri geçememiş kartta para yok diye herkesten rica ediyolardı kimse bakmıyodu ben de kartımda para olmamasına rağmen orda yükleyip kart bastım kimse de görmemişti oyüzden burdan yazıyorum
Vefat etmeden az önce
-Kurduğu şirket Vestel tahvillerini ödeyemiyordu. Batık durumda.
-Zorla içeri sokulduğu TOGG hisselerini de sattı. Orada da yok.
-Çalışanlarının yarısına yakınını kovdu son 2 yılda. Evine ekmek götüremez oldu insanlar.
-Zorlu AVM diye diktiği ucube binalar (ki o binaları dikmek için kime ne kadar rüşvet verildi meçhul) tüm kentin lanetini çekiyor.
-Bir tane düzgün hayır kurumu yok. Mevcut hayır kurumlarına desteği yok. Depremde bile 30 milyon TL yardımda bulundu koca Zorlu (1 lüks araba parası)
-Fakir fukaranın boğazından iki lokma geçiremedi zenginliği. Varsa yoksa Zorlu PSM'de salak salak sanatçı ağırladı.
-Vestel gümrük vergileri ile büyüdü devlet desteği ile 90'lara kadar. Devlet halkın parasını bunun cebine zorla alarak zengin etti.
-Yetmedi IMEI kaydı olayını da bunun berbat Venüs telefonları için getirdiler. Onu da beceremedi. Öyle bir marka yok artık.
-Manisa'da vergiden düşerek yaptığı 3-5 okul dışında dikili taşı yok. Bir imarathanesi yok, aşevi yok...
Yaşamak var yaşamak var.
Gök kubbede hoş bir sada bırakamadı bu adam. Ben duymadım en azından.
Yine de Allah rahmet eylesin. Taksiratını affetsin. Amin.
@NisanyanHimself hocam Aslanlı Yol’u okuyorum bu ara. Latince’den Fransızca’ya kadar serüvenleriniz olmuş.
Yunanca öğrenme hayalim var bir süredir, siz hiç Modern Greek öğrenmeyi denediniz mi?
radyo dinlemek müthiş bir dopamin.
hangi şarkın��n çıkacağını bilmemek, çıkan şarkının sözlerini tam hatırlayamamak ve hafızayla beklenti arasındaki o küçük boşlukta yaşadığımız bir haz biçimi. çünkü bütünüyle yabancı değil ve bütünüyle tanıdık da değil.
İnsanın aklına bazen geçmiş gelir ya, dalar gidersin hani “ulann ne günlerdi be” diye.
Yani açıkçası bi karar verdim, bugüne kadar güzel hikayelerimiz oldu, fakat daha görkemli bir aşk yaşamadan evlenmeyeceğim sanırım. Günün sonunda “buna razı oldum” demek bana biraz aşağılıkça geliyor dostlar.
Bilmiyorum ya yalnız mıyım acaba bu düşüncede.