🍵

「抹茶」—𝙥𝙚𝙧𝙨𝙤𝙣𝙖𝙡 𝙖𝙘𝙘𝙤𝙪𝙣𝙩

[🍵 @imatchalatteyou]

I will make my future self proud.

[blue @iverylovesalmon]

ชาร์ลี แชปลิน เคยบอกว่า
“In the end, everything is gag.”

พอวันสุดท้ายมาถึงทุกสิ่งก้จะเป็นเรื่องขำ ๆ สำหรับคนที่ได้ลงมือทำ สำเร็จบ้างล้มเหลวบ้าง มักพูดทำนองนี้ แต่คนที่ขำไม่ค่อยออก คือ คนที่กังวลจนไม่กล้าทำในสิ่งที่อยากทำ 🥹

[` 마 크 잭 슨 . @jsmtjyygyjbbjb]

เข้าใจมารตีทุกอย่าง

[perf @perfechemical]

นี่คือการถ่าย intimacy scene หรือ พวก sex scene ที่ถูกต้อง ได้รับบรีฟมาแค่ไหน ทำแค่นั้น บทแค่ไหน หยุดแค่นั้น เลิฟซีนไม่ควรมีการด้นสด หรือไม่มีการบอกล่วงหน้า เพราะสามารถถูกนับเป็น sexual harassing ใครที่เอาคลิปจูบ/เลิฟซีนต่างๆของนักแสดง แล้วมากริ๊ดว่าสมจริงเพราะด้นสดคือผิดนะคะ

[ลองดูดิฟร่ะ @THEHaShTaG12]

ฝากถึงเด็กๆ First jobber ทุกคนหน่อยงับ

~ อย่าลืมทำประกันสุขภาพ ตั้งแต่วันที่พวกหนูเริ่มทำงานกันนะคะ วัยนั้น เบี้ยถูก ความคุ้มครองดี ทำไว้ไม่เสียหายอะไรเลย พอถึงวัย 35+ ขึ้นไป เราจะได้เริ่มใช้ประกันสุขภาพกันแล้ว การรักษาที่โรงพยาบาลเอกชน ดีกว่าโรงพยาบาลรัฐแน่นอนค่ะ ในแง่ความสะดวกสบายนะคะ

[วีต้า💖มีอะไรให้ช่วยมาคุยๆ ได้น้า~ @VitaMindCare]

น้องๆ ที่จบมายังไม่มีงานทำแล้วกดดันตัวเองว่าอายุเรายิ่งเพิ่ม น้องๆ รุ่นหลังก็ออกมาเป็นคู่แข่งเพิ่มอีก จะบอกว่าทุกที่รวมถึงผู้ใหญ่เขาเข้าใจนะคับ ว่าช่วงที่มันว่างเพราะเศรษฐกิจทั่วโลกมันแย่ ไทยก็แย่มากๆ เลยตอนนี้ ถ้าคนสัมภาษณ์ถามว่าทำไมว่างงาน ก็ไม่ต้องไปทำที่นั่นคับ มันแสดงถึงวิสัยทัศน์ที่ไม่ทันโลกอยู่กอดเก้าอี้ไปวันๆ

สิ่งที่เราทำได้ตอนไม่มีงานทำคือเน้นหาอะไรทำได้ก็ทำไป คนที่แพ้จริงๆ คือคนที่อยู่เฉยๆ เราออกกำลังกายทำร่างกายให้แข็งแรง ช่วยงานที่บ้าน หาอะไรอัพสกิลไปก็ได้ เตรียมพร้อมไว้ตอนที่โอกาสมันมา เราจะได้มีศักยภาพพอที่จะคว้ามัน

เวลาไม่คอยใครก็จริง แต่ที่งานมันหายากขนาดนี้ในตอนนี้มันอยู่นอกเหนือการควบคุมของน้องๆ ไม่ต้องโทษตัวเอง คนที่บ้านหลายคนก็ไม่เร่งก็เพราะเขาเข้าใจสถานการณ์เหมือนกัน

รักษาสุขภาพจิตของเราเอาไว้ก่อนนะคับ มันไม่มีทางที่อะไรๆ จะแย่ไปแบบนี้ตลอด หวังว่าช่วงเวลาของน้องๆ จะมาถึงไวๆ

กอดๆ นะคับเป็นกำลังใจให้ทุกคนเลย

[สตรอง @stongck]

ไปอ่านเจอมา "เมื่อคุณเลือกคู่ชีวิต คุณกำลังเลือกเพื่อนกินข้าวสำหรับมื้อประมาณ 20,000 มื้อ เพื่อนเดินทางสำหรับทริปพักผ่อนประมาณ 70 ครั้ง เพื่อนเกษียณ และคนที่คุณจะได้ฟังเรื่องราวในวันของเขาหรือเธอประมาณ 18,000 ครั้ง"

[The Red Book of MANIFEST วาจาประกาศิต @kidmakk]

มีทฤษฎีนึงบอกว่า

“ประตูที่ปิดลงบางบาน กำลังปกป้องเราจากห้องที่ไม่เหมาะกับชีวิต”

งานที่สมัครแล้วไม่ได้ ความสัมพันธ์ที่อีกฝ่ายไม่เลือก หรือโอกาสที่หลุดมือไป อาจเคยทำให้เราสงสัยว่าตัวเองดีไม่พอ ในเวลานั้นเรามองเห็นเพียงสิ่งที่สูญเสีย และยังมองไม่เห็นว่าหากได้สิ่งนั้นมา เราอาจต้องแลกด้วยความสงบ คุณค่า หรืออนาคตของตัวเองมากเพียงใด เมื่อเวลาผ่านไป เราอาจพบงานที่เห็นความสามารถ พบคนที่รักเราอย่างชัดเจน หรือเดินไปถึงสถานที่ซึ่งเหมาะกับตัวตนมากกว่า การถูกปฏิเสธบางครั้งจึงเป็นวิธีที่ชีวิตพาเราออกจากสิ่งที่ดูดี เพื่อเหลือพื้นที่ไว้ให้สิ่งที่ดีกับเราจริง ๆ

[แฟนสาว♡ @hagao1002]

อย่าไปซีค่ะ นี่เคยเงินเดือนจะออกพรุ่งนี้ วันนี้เหลือ49บาทสุดท้ายในบัญชี เลือกซื้อเดลี่ควีนกิน ล่ะกลับห้องนอน มีเงินเก็บมันก็ดีแหละ แต่จะอดวันนี้ไปกินวันพรุ่งนี้เพื่ออะไร😆

[โทรหามี๊แปป @misocalling]

"แฟนคนเดียวต้องเป็นทุกอย่างในชีวิตเราขนาดนั้นเลยเหรอ"
เห็นโพสนี้แล้วจู่ๆก็นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา

เคยฟัง Esther Perel เล่าว่า คนสมัยนี้คาดหวังให้แฟนเล่นบทเยอะมากนะ ต้องเป็นคนรักที่ดี ต้องเป็นเพื่อนสนิท ต้องคุยกันได้ทุกเรื่อง ต้องเข้าใจเรา ต้องรับฟังเรา ต้องอยู่ข้างเราเวลาเราแย่
ต้องเป็นคนที่เราไปหาได้เป็นคนแรกเวลามีปัญหา แล้วก็ยังต้องทำให้เรารู้สึกตื่นเต้น ไม่เบื่อกัน ทั้งโรแมนติก ทั้งเร่าร้อน และมี chemistry กันไปนานๆ อีก
มันมากเกินไปมั้ยนะ สำหรับคนๆเดียว แล้วมันจำเป็นมั้ยที่จะต้องขอเยอะขนาดนั้น

Esther Perel เคยพูดถึงเรื่องนี้ประมาณว่า เมื่อก่อนสิ่งที่เราต้องการจากคนหนึ่งคน อาจเป็นสิ่งที่ทั้งครอบครัว เพื่อน และ community ของเราช่วยกันเติมให้เรา
แต่ทุกวันนี้เรากลับเอาทุกอย่างมารวมไว้ที่ “แฟน” อยากได้คนที่เข้าใจเราที่สุด อยากได้คนที่เป็น safe space ของเรา อยากได้คนที่เป็นทั้งเพื่อน ทั้งคนรัก ทั้งที่ปรึกษา แล้วพอเขาทำไม่ได้ หรือพลาดไปแค่เรื่องเดียว ก็กลายเป็นว่า “ทำไมเธอไม่เข้าใจเราเลย” ซะงั้น ทั้งที่จริงๆ บางทีเขาอาจไม่ได้มีหน้าที่ต้องเป็นทุกอย่างให้เราก็ได้
บางเรื่องเราไปคุยกับเพื่อนก็ได้ บางเรื่องกลับไปใช้เวลากับครอบครัวก็ได้ บางเรื่องก็อาจคุยกับ therapist หรือบางเรื่องก็แค่เป็นเรื่องของเราเองว ที่เราค่อยๆ จัดการมันด้วยตัวเองก็ได้

พอมานั่งคิดดู ต่อให้เรารักใครมากๆ เราก็ยังควรเป็น “เรา” ได้อยู่ไม่ใช่หรอ ยังมีความคิดของตัวเอง มีเพื่อนของตัวเอง มีงานอดิเรกของตัวเอง มีเวลาที่อยากอยู่คนเดียว มีชีวิตบางส่วนที่ไม่ได้เกี่ยวกับแฟนเลย ตอนแรกฟังแล้วรู้สึกเหมือนมันเป็นเรื่องของการ “เว้นระยะ” จากกัน แต่จริงๆ การทำให้ความสัมพันธ์ได้ "หายใจ" ได้มากขึ้น มันเป็นเรื่องดีนะ

เราออกไปใช้ชีวิตของเรา เจอเพื่อน ทำสิ่งที่ชอบ มีเรื่องใหม่ ๆ กลับมาเล่าให้กันฟัง ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกันตลอด ไม่จำเป็นต้องรู้ทุกอย่างของกันและกัน และไม่จำเป็นต้องให้คนคนเดียวรับผิดชอบความสุข ความเหงา ความมั่นคง หรือทุกปัญหาในชีวิตของเรา
เพราะบางทีความสัมพันธ์ที่ดี อาจไม่ใช่การที่คนสองคนกลายเป็น “โลกทั้งใบ” ของกันและกัน แต่อาจเป็นการที่เรายังมีโลกของตัวเองอยู่ แล้วก็เลือกที่จะกลับมาแบ่งปันโลกนั้นให้กันฟัง
อาจจะไม่ใช่ “เธอคือทุกอย่างของฉัน” แต่อาจเป็น “ฉันมีชีวิตของฉัน และดีใจมากที่มีเธออยู่ในนั้น”

[𝒥𝒥 ˚ ༘♡ ⋆｡˚ @doublej_030611]

ผิดคาด องศาดูเอ็นจอยมากกับการที่คนในด้อมชงว่าตัวละครนางท้อง ละไม่มีตกใจ ไม่คิดว่าแปลกอะไรด้วยนะ กูจะบร้า 555555555555

[weloiiip *.❅· @weloiiip]

ปล่อยวางเรื่องที่เราควบคุมไม่ได้ค่ะ อย่าไปคิดเยอะ คิดมากไปก้เปลี่ยนอะไรไม่ได้ ความทุกข์ตอนนั้นมันจะไปเบียดเบียนเวลาความสุข พอโตขึ้น เราจะรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปไว ละเสียดายเวลาที่ใช้ไปกับเรื่องที่แก้ไขไม่ได้ ช่างมันให้เก่งๆ เข้าไว้ค่ะ

[BeerBlog @beerblog_th]

เพราะ “ระยะเวลาที่รู้จักกัน” กับ “ระดับที่รู้จักกัน” เป็นคนละเรื่องครับ

ในทางจิตวิทยา มีหลายเหตุผลที่เรารู้จักใครมาเป็นสิบปี แต่ยังไม่รู้จักเขาจริง ๆ

อย่างแรกคือ Self-presentation มนุษย์เลือกนำเสนอตัวเองแตกต่างกันตามบริบท คนหนึ่งอาจเป็นคนแบบหนึ่งกับเพื่อน อีกแบบกับแฟน และอีกแบบเมื่ออยู่ในที่ทำงาน ไม่ได้แปลว่าทุกอย่างเป็นการเสแสร้ง แต่แต่ละสถานการณ์ดึงตัวตนคนละด้านออกมา

อีกอย่างคือ เรามักสร้าง Mental Model ของคนที่เราสนิท เช่น “เขาเป็นคนใจดี” “คนนี้ไม่มีวันทำแบบนั้น” เมื่อเชื่อมานาน สมองจะมีแนวโน้มมองข้อมูลใหม่ผ่านภาพเดิม จนบางครั้งมองข้ามสัญญาณที่ขัดกับสิ่งที่เราเชื่อ

และที่สำคัญที่สุดคือ บางด้านของมนุษย์จะไม่ปรากฏ จนกว่าจะเจอสถานการณ์ที่ดึงมันออกมา เช่น เงิน ผลประโยชน์ อำนาจ ความรัก ความหึงหวง ความกลัว หรือวันที่ต้องเลือกระหว่างประโยชน์ของตัวเองกับคนอื่น

จึงไม่แปลกที่บางครั้งเราจะพูดว่า

“รู้จักกันมาตั้งนาน ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนแบบนี้”

ทั้งที่จริง ๆ แล้ว เขาอาจไม่ได้เพิ่งเปลี่ยนเป็นคนแบบนั้น
เราเพียงเพิ่งเจอสถานการณ์ที่ทำให้ได้เห็นด้านนั้นของเขา

เพราะฉะนั้น ความสนิทอาจวัดได้ด้วยเวลา
แต่การรู้จักใครสักคนจริง ๆ บางทีต้องวัดจาก จำนวนด้านของชีวิตที่เราเคยเห็นเขาผ่านมา มากกว่าครับ

#จิตวิทยา #พฤติกรรมมนุษย์ #beerblogth

[ปจ @startalmost30]

ส่วนคำตอบที่อาจจะทำให้ตุ้บง่ายมาก เช่น
- อยากทำงานกับบริษัทใหญ่ๆเพื่อจะได้เอาไปต่อยอดที่อื่น
- ตอนนี้ยังไม่แน่ใจ อยากลองไปเรื่อยๆก่อน
- อยากย้ายสายไปทำตำแหน่งอื่น (ที่ไม่เกี่ยวกับงานที่กำลังสัมภาษณ์อยู่เลย)
- มีแพลนไปเรียนต่อต่างประเทศ
- จะลาออกไปทำธุรกิจส่วนตัว
- ไม่รู้ไม่ได้คิด 😅

เพราะคนสัมภาษณ์ไม่ได้สนใจแค่ว่าเราอยากได้อะไรจากบริษัท แต่เป็น “บริษัทควรลงทุนกับแคนดิเดตคนนี้มั้ย ถ้าเทียบกับคนอื่นที่มี”

ใครคิดอะไรออกอีก มาแชร์กันได้นะคะ👩‍💻🩵

[✿ 𝚖𝚢 𝚊𝚗𝚐𝚎𝚕 @afterainbloom_m]

เวลาเข้าเซเว่นเลือกข้าวกล่อง ปกติก็หยิบตามความชอบมาตลอด แต่เพิ่งรู้ว่า สีกล่องแต่ละสีมีความหมายด้วยนะ

🔴 กล่องสีแดง = อาหารแช่เย็น เน้นความสดใหม่ เก็บได้ประมาณ 3–5 วัน

⚫ กล่องสีดำ = อาหารแช่เย็น เก็บได้นานขึ้นประมาณ 7 วัน

⚪ กล่องสีขาว = ส่วนใหญ่เป็น อาหารแช่แข็ง เก็บรักษาได้นานหลายเดือน

🟡 กล่องสีทอง = อาหารพรีเมียม / เมนูพิเศษ วัตถุดิบราคาสูง เก็บแบบแช่เย็น

🟢 กล่องสีเขียว = อาหารกลุ่มสุขภาพ / แคลอรีต่ำ

[mimi ( ´͈ ᵕ `͈ )◞ ♡ @qxxsunshine]

The Hypervigilant Brain: สมองที่ไม่เคยได้พัก

เด็กที่เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ไม่มั่นคงปลอดภัย จะพัฒนาภาวะ Hypervigilance (การหวาดระแวงเรื้อรัง) สมองส่วน Amygdala จะถูกตั้งค่าให้อ่านสีหน้า อารมณ์ และน้ำเสียงของคนรอบข้างตลอดเวลา เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ คุณจะกลายเป็นคนที่ไวต่ออารมณ์คนอื่นอย่างรุนแรง เครียดง่าย คิดมาก และรู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่ปลอดภัยอยู่ตลอดเวลา

[🐰⌇ Iris @yoursxbibi]

พูดเรื่อง inner child แล้วอันนี้น่าสนใจมากเพราะเต้ม10 ชั้นมีไปแล้ว6 ไอ่555555🥲🥲🥲 ทุกคนลองอ่านดูนะมีกี่ข้อกันบ้าง??

🪧10 สัญญาณว่า “เด็กน้อยข้างในตัวเรา” อาจยังมีบาดแผลที่ควรได้รับการเยียวยา

1.อยู่ๆก็รู้สึกกังวล/กลัว ทั้งที่ไม่รู้ว่ากังวลอะไร
2.แคร์ความรู้สึกคนอื่นมากจนลืมแคร์ตัวเอง
3.รู้สึกว่าตัวเองไม่เก่ง/ไม่ดีพอ/ไม่ค่อยเห็นคุณค่าตัวเอง
4.ปฏิเสธคนไม่เป็น ตั้งขอบเขตกับคนอื่นแล้วรู้สึกผิด
5.เรื่องนิดเดียวแต่ trigger ง่าย+กระทบใจแรงกว่าที่ควรจะเป็น
6.กลัวทำผิด กลัวโดนตำหนิ เลยพยายามทำทุกอย่างให้เป๊ะ
7.มีอะไรที่ไม่อยากเผชิญ ก็เลือกหนี เลี่ยง หรือไม่ก็ไม่พูดถึงมัน
8.ใช้บางอย่างเพื่อ “กลบความรู้สึก” เช่น กิน ช้อป เล่นมือถือ ทำงานหนัก หรืออะไรก็ตามจนหยุดไม่ได้
9.บางทีก็เป็นคนทำลายโอกาสดีๆของตัวเอง ทั้งที่ๆจริงๆ ก็อยากให้มันไปได้ดี
10.ไว้ใจคนยาก รู้สึกไม่ปลอดภัยในความสัมพันธ์ หรือมักระแวงว่าจะถูกทิ้ง/ทำร้ายความรู้สึก

#จิตวิทยา #innerchild #จิตบำบัด

[ชาไทย🧋 @Love10lil]

ก่อนแต่งงาน/จดทะเบียนสมรส อย่าเพิ่งถามแค่ว่า “รักกันมากพอไหม”

ลองถามเรื่องพวกนี้ก่อน
~เงินใครเงินมันหรือเงินกองกลาง
~มีหนี้ที่อีกฝ่ายยังไม่รู้ไหม
~อยากมีลูกหรือไม่อยากมี
~หลังแต่งจะอยู่กับใคร
~ต้องส่งเงินให้ครอบครัวเดือนละเท่าไหร่
~ถ้าคนหนึ่งตกงาน อีกคนรับไหวไหม
~อะไรที่นับว่านอกใจ
~ทรัพย์สิน บ้าน รถ หนี้ จะจัดการยังไง
~และถ้าวันหนึ่งไปต่อไม่ได้ จะจบกันแบบไหน

เพราะตอนเป็นแฟน เราเห็นกันในวันที่ “อยากเจอ”
แต่ตอนเป็นคู่ชีวิต เราจะเห็นกันทั้งวันที่เหนื่อย เงินไม่พอ ป่วย เครียด มีภาระ และไม่ได้น่ารักใส่กัน

แต่งงานไม่ได้น่ากลัว การแต่งกับคนที่เรายังไม่รู้จักดีพอต่างหากที่น่ากลัวค่ะ

[รนจม @ss_uch]

ภาวะ Overthinking ชอบเกิดจากการเอาสมองไปแก้ปัญหาของอนาคตที่ยังมาไม่ถึง

[Babymeltyx.(เรียกเม้ลได้น้า) @__meltx]

Step ชีวิตผม
- พอขึ้นม.ปลาย มองเด็กประถม-ม.ต้นเป็นลิง
- พอเข้ามหาลัย มองเด็กม.ปลายเป็นต้นหอม
- พอทำงาน มองเด็กมหาลัยเป็นถั่วงอก

[🥂PK @augusttherain]

ยาวหน่อยนะคะ แต่หวังว่าจะมีประโยชน์ :)

• งานแรกไม่จำเป็นต้องเป็นงานที่ใช่ที่สุด มองมันเป็นที่เก็บประสบการณ์ก่อน เรียนรู้ให้เยอะ แล้วจะรู้เองว่าเราชอบหรือไม่ชอบอะไร

• ถ้าไม่เข้าใจให้ถาม อย่ากลัวว่าจะดูไม่เก่ง คนเพิ่งเริ่มงานไม่มีใครคาดหวังให้รู้ทุกอย่าง แต่ควรถามแล้วจำ ครั้งต่อไปทำเองให้ได้

• เวลารับงานใหม่ จดไว้ก่อน อย่าพึ่งความจำอย่างเดียว ทั้งสิ่งที่ต้องทำ deadline และรายละเอียดสำคัญต่างๆ ป้องกันงานตกหล่นและลดความเข้าใจผิด

• ทำงานให้คนอื่นทำต่อจากเราได้ง่าย เช่น ตั้งชื่อไฟล์ให้รู้เรื่อง เก็บงานเป็นที่ ส่งงานพร้อม context เรื่องเล็กๆ แบบนี้ทำให้ดู professional มาก

• เรียนรู้วิธีสื่อสารพอๆ กับเรียนรู้วิธีทำงาน ทำงานเก่งอย่างเดียวไม่พอ ต้องอธิบายงานเป็น รายงานปัญหาเป็น และรู้ว่าเรื่องไหนควรคุยกับใคร

• เวลาทำพลาด อย่าเสียเวลาแก้ตัว รีบบอกว่าเกิดอะไรขึ้น มีผลกระทบอะไร และกำลังแก้ยังไง คนเราทำงานพลาดกันได้ แต่สิ่งสำคัญคือเรารับมือกับมันยังไง

• อย่ารอให้หัวหน้าเป็นคนวาง career path ให้ทั้งหมด คอยดูด้วยว่าตัวเองกำลังได้ skill อะไร และ skill นั้นพาเราไปสู่งานที่ดีขึ้นในอนาคตได้ไหม

• เก็บหลักฐานผลงานของตัวเองไว้เรื่อยๆ ตัวเลข feedback หรือโปรเจกต์ที่เคยทำ ถึงเวลาเขียน Resume ขอขึ้นเงินเดือน หรือย้ายงาน จะขอบคุณตัวเองมาก

• แยก “เพื่อนร่วมงานที่สนิท” กับ “เพื่อนสนิท” ออกจากกันนิดนึง โดยเฉพาะช่วงแรก อย่าเพิ่งเล่าทุกอย่างในชีวิตหรือไปร่วมวงนินทาทุกวง

• เริ่มเก็บเงินตั้งแต่เงินเดือนแรก ต่อให้ยังเก็บได้ไม่เยอะก็สร้างนิสัยไว้ก่อน เพราะเงินสำรองทำให้เรามีสิทธิ์เลือกมากขึ้นในวันที่งานไม่โอเค

• และสุดท้าย อย่าเอาคุณค่าของตัวเองไปผูกกับงานมากเกินไป งานสำคัญ แต่ชีวิตเรายังมีอีกหลายด้านที่ไม่ได้อยู่ใน Job Description