#bitcoin makes war unaffordable. Niemand is bevoegd om te vertellen wat iemand anders gelukkiger of tevredener maakt. When the money fails, everything fails too
De Nederlandse “welvaartsstaat” dreigt steeds verder vast te lopen. Ik zet welvaartsstaat tussen aanhalingstekens, omdat het woord steeds minder de lading dekt. Beter zou zijn te spreken van “afhankelijkheidsstaat” of “onvrijheidsstaat”. Steeds meer mensen zijn afhankelijk van de staat, van politieke beslissingen in Den Haag en Brussel en er is steeds minder ruimte voor mensen/ondernemers om regie over hun eigen leven te leiden.
@HelmaLodders@lexhoogduin Veel te veel maar is hier wel rekening gehouden met de grootte van de gebieden? Haha zou je dit niet beter per hectare kunnen omrekenen? Nederland heeft volgens mij relatief kleine natura 2000 gebieden.
Nederland is weer Europees kampioen!
Niet in economische groei.
Niet in woningbouw.
Niet in innovatie.
Maar in het uitgeven van belastinggeld aan Natura 2000-beleid.
Volgens deze Europese inventarisatie investeert Nederland gemiddeld meer dan drie keer zoveel per Natura 2000-gebied als het eerstvolgende EU-land. En let op: de miljarden voor het stikstofbeleid zijn hierin nog niet eens meegerekend.
De vraag is niet óf Nederland uit de pas loopt. De vraag is waarom zo weinig mensen in Den Haag dat wil erkennen.
Verklaring van Vrije Individuen, 2026
In 1581 verklaarden de Nederlandse gewesten in de Acte van Verlatinghe dat een heerser bestaat ter bescherming van de rechten en vrijheden van mensen, en dat een vorst die zich als tiran gedraagt zijn aanspraak op gehoorzaamheid verliest.
In 1776 verklaarden de Amerikaanse kolonisten dat regeringen hun rechtmatige macht ontlenen aan de instemming van degenen die zij regeren, en dat wanneer een regering destructief wordt voor de rechten van mensen, het hun recht is deze te hervormen of te vervangen.
Wij erkennen deze beginselen als uitdrukking van een oudere waarheid: dat rechten niet voortkomen uit staten, parlementen of meerderheden, maar uit de natuur van de mens zelf.
—————
Wanneer in de loop der geschiedenis vrije individuen tot de overtuiging komen dat de instellingen die geacht worden hun natuurlijke rechten te beschermen juist de voornaamste bron van dwang, onteigening en afhankelijkheid zijn geworden, vereist eerbied voor de menselijke waardigheid en voor de natuurrechten van ieder individu dat zij de redenen voor hun standpunt openlijk uiteenzetten.
Wij houden deze waarheden voor vanzelfsprekend: dat ieder mens eigenaar is van zijn eigen leven, lichaam en arbeid; dat rechten aan de staat voorafgaan; en dat ieder individu onvervreemdbare rechten bezit op leven, vrijheid, eigendom, vrijwillige vereniging, vrije uitwisseling en vrije meningsuiting.
Regeringen worden ingesteld met het beperkte doel deze rechten te beschermen. Hun rechtmatige bevoegdheden berusten uitsluitend op de instemming van vrije individuen. Geen meerderheid kan rechten scheppen die anderen niet bezitten, noch bevoegdheden delegeren die geen mens van nature heeft.
Voorzichtigheid gebiedt dat lang bestaande instellingen niet om lichte redenen worden gewijzigd. Maar wanneer een lange reeks van maatregelen dezelfde richting onthult, namelijk de voortdurende uitbreiding van politieke macht ten koste van individuele vrijheid, dan is het niet slechts een recht maar een plicht die ontwikkeling te benoemen.
Wanneer belastingen uitgroeien tot structurele onteigening, wanneer regelgeving ondernemerschap verstikt, wanneer schulden toekomstige generaties binden zonder hun toestemming, wanneer bureaucratie verantwoordelijkheid vervangt en wanneer de staat steeds meer terreinen van het leven opeist, dan overschrijdt zij haar rechtmatige grenzen.
Geen samenleving kan duurzaam vrij blijven wanneer burgers afhankelijk worden van instellingen die tegelijk regelgever, financier, toezichthouder en rechter zijn.
Daarom bevestigen wij dat ieder individu het recht heeft zijn instemming in te trekken, vreedzaam alternatieven te vormen en vrijwillige gemeenschappen en instituties op te bouwen die berusten op contract, eigendom en wederzijds respect.
Deze verklaring wordt niet afgelegd in naam van een volk of natie, maar in naam van vrije individuen, wier rechten door geen regering zijn verleend en door geen meerderheid kunnen worden afgenomen.
Want macht behoort de dienaar van rechten te zijn, nooit hun meester.
@ChrisAalberts Niet echt, die dragen al alle lasten. En we zijn een van de meest gelijke landen ter wereld. Als we de economie willen laten groeien moeten de belastingen juist omlaag.
@lexhoogduin Weggebruikers betaalden de afgelopen tien jaar 220 miljard euro aan de overheid, tegenover 110 miljard euro aan uitgaven. Het geld is er maar wordt gebruikt om 'op te eten' inderdaad.
Hier zou onmiddellijk geld voor vrij moeten worden gemaakt in de begroting door elders het benodigde bedrag te bezuinigen. We zijn onze infrastructuur aan het “opeten”. Is er in de TK een partij die daar op aandringt of is men vooral druk met het aanvallen van de duivel van “radicaal rechts” en het oprekken van begrotingsregels (=creëren van imaginaire begrotingsruimte op papier)? Verhullen van het eigen onvermogen om iets tot stand te brengen waar Nederlanders beter van worden?
Ondergetekende zegt over het “ecosocialistische plan van Pikkety dat het integraal in de prullenbak mag: ondermijnt vrijheid, democratie, rechtsstaat en welvaart.⬇️
George Orwell wordt vaak herinnerd vanwege Big Brother, camera’s en surveillance. Toch was zijn belangrijkste inzicht waarschijnlijk veel eenvoudiger: politieke macht begint vaak bij taal. Wie bepaalt welke woorden worden gebruikt, bepaalt vaak ook hoe een probleem wordt gezien en welke oplossingen denkbaar lijken.
Een eerste techniek is Newspeak, het begrip dat Orwell zelf introduceerde. Daarbij worden woorden niet alleen gebruikt om de werkelijkheid te beschrijven, maar ook om de manier waarop mensen erover denken te veranderen. Een actueel Nederlands voorbeeld is de discussie over “asielcrisis” versus “opvangcrisis”. De keuze van het woord bepaalt waar mensen de oorzaak van het probleem zoeken. Hetzelfde zie je in termen als “persoon die zwanger kan worden” in plaats van vrouw of “ongedocumenteerde migrant” in plaats van illegale immigrant. Het gaat niet alleen om andere woorden, maar om een ander denkraam.
Een tweede techniek is Doublespeak. Daarbij worden woorden gebruikt die bijna het tegenovergestelde suggereren van wat er daadwerkelijk gebeurt. Het bekendste recente voorbeeld is de Russische invasie van Oekraïne. Het Kremlin sprak niet over een oorlog, maar over een “speciale militaire operatie”. Terwijl steden werden gebombardeerd en honderdduizenden militairen werden ingezet, moest de gebruikte taal juist de indruk wekken dat het om iets beperkts en gecontroleerds ging.
Nauw verwant hieraan zijn eufemismen. Daarbij krijgt een onaangename werkelijkheid een vriendelijker naam. Een bekend voorbeeld is het gebruik van termen als “solidariteitsbijdrage” of vergelijkbare benamingen voor belastingverhogingen en lastenverzwaringen. Het klinkt vriendelijker, terwijl de rekening gewoon blijft bestaan.
Een subtielere techniek is framing. Hier gaat het niet om het verbergen van feiten, maar om het sturen van de manier waarop mensen ernaar kijken. Noem iemand een “expat” en veel mensen denken aan een hoogopgeleide internationale professional. Noem dezelfde persoon een “arbeidsmigrant” en het debat krijgt direct een andere politieke lading. De persoon is dezelfde. Alleen het frame verandert.
Nog een stap verder gaat gaslighting. Daarbij wordt niet de werkelijkheid zelf ontkend, maar de waarneming van het publiek aangevallen. Het bekendste recente voorbeeld is Joe Biden. Maandenlang zagen miljoenen mensen video’s van verwarring, versprekingen en zichtbaar cognitief verval. Wie dat benoemde kreeg vaak te horen dat het om desinformatie, gemanipuleerde beelden of partijdige aanvallen ging. Na het debat met Trump erkenden veel van dezelfde commentatoren plotseling dat er wel degelijk een ernstig probleem bestond. Voor veel mensen was dat een schoolvoorbeeld van gaslighting: niet de feiten werden bestreden, maar het vertrouwen van mensen in hun eigen waarneming.
Tot slot is er het concept van de motte-and-bailey. Eerst wordt een grote, aantrekkelijke en ambitieuze claim gedaan. Zodra kritiek volgt, trekt men zich terug op een veel beperktere interpretatie. Een actueel Nederlands voorbeeld is Rob Jettens verkiezingsbelofte over “tien nieuwe steden”. Tijdens de campagne dacht vrijwel iedereen aan tien daadwerkelijk nieuwe steden. Later bleek dat daar ook uitbreidingswijken, woongebieden en andere grootschalige ontwikkelingen onder konden vallen. De grote claim trok de aandacht. De kleinere interpretatie moest de kritiek overleven.
Deze technieken verschillen van elkaar, maar hebben één gemeenschappelijk kenmerk. Ze veranderen niet direct de feiten. Ze veranderen de woorden waarmee mensen die feiten begrijpen. En precies daarom blijft Orwell relevant. Niet omdat hij voorspelde dat overal camera’s zouden hangen, maar omdat hij begreep dat politieke strijd vaak begint met een strijd om de betekenis van woorden.
Our statement on the UK government’s demand that all content on all devices sold or used in the country be scanned, on the presumption of nudity, using a dystopian combination of age verification and content scanning. This proposal will not safeguard children. It endangers us all.
https://t.co/VdWe9uhi8p
'Kamer steunt versoepeling huurregels, woonminister wil nog een stapje verder' https://t.co/DRX1ObQa0J ook nieuwe TK begrijpt weinig van hoe markten werken. De wet betaalbare Huur van Hugo de Jonge is contraproductief. Enige verstandige maatregel is deze wet volledig intrekken.
We're doing another @Bitkey giveaway!
A built-in screen. No seed phrase. 2-of-3 multisig.
Follow @Bitkey and us, RT to enter. ✅
Winner announced Tuesday 6/9 at 4PM EST.
Het Poldermodel is niet geschikt voor de 21st eeuw. Om NL niet in verval te doen geraken dient er afscheid van te worden genomen, ten gunste van meer ruimte voor de burgers om te ondernemen en vrijwillige gemeenschappen te vormen. Veel kleinere overheid, veel lagere belastingen. Stoppen met het rondpompen van geld en bedrijven en burgers afhankelijk van de overheid maken.
Ze is wat lang van stof maar ze slaat de spijker op de kop. Alles en iedereen bij de waterschappen en provinciaal bestuur is bezig met ‘nieuwe natuur’ maar onderhoud bruggen, sluizen, infra, dijken, rioolsysteem is het stiefkindje. Het toont de decadentie in het openbaar bestuur, en de pers schrijft vrolijk mee.
Dezelfde verdwazing zien we op andere beleidsterreinen. Bij de pensioenfondsen gaat het tegenwoordig niet om rendement en bestaanszekerheid voor gepensioneerden maar om duurzaam beleggen met negatief resultaat. Bij energie draait het niet meer om prijsstabiliteit en leveringszekerheid maar om transitie en de burgers voorbereiden op 72 uur. stroomuitval. In de zorg staan niet patiënt en arts/verpleegkundige centraal maar het bureaucratisch stelsel van de zorgverzekeraars. Bij stikstof gaat het niet om aantoonbare werkelijkheid maar om de modelmatige aanpak.
Ergens in de afgelopen 20 jaar zijn realiteitsbesef en gezond verstand zoekgeraakt. En dan vooral onder theoretisch ‘hoogopgeleid’ bestuurskundig en juridisch Nederland. Een hopeloze mix van inkoop en aanbestedingsprocedures afgestopt met dwingende morele kaders rond inclusie, gender en duurzaamheid maken van dit land een onontwarbaar onbestuurbaar doolhof. Voor de gewone man-vrouw (wie zijn die mensen?) en voor uitvoeringspraktijken een ramp die op termijn verwoestende gevolgen zal hebben.
Maar waar is de forse deregulering en verkleining van de overheid om daar wat aan te doen? Helaas gaat van missie 5 uit het VVD- verkiezingsprogramma met CDA en D66 als blokken aan het been niet veel terecht komen. De onzalige gedachte om een sociaal akkoord te willen sluiten, maakt het alleen maar erger…..
De Eerste Kamer moet de nieuwe box 3 linea recta doorverwijzen naar de prullenbak!
@RubendeMink heeft alle sommen gemaakt en we komen tot de conclusie dat de schade van de Wet Werkelijk Rendement voor uw portemonnee nog groter is dan gedacht.
https://t.co/hofKZojb57