برخلاف نظر خيلى هاتون كه ميگين "عمو حسن هم نمود ما رو با اين خونه مصادره ايش " بايد بگم كه ظلم مشمول مرور زمان نميشه.
ظالم هم همينو ميخاد كه ماها به ظلم عادت كنيم و كوتاه بياييم.
ویدیوی پدر جاویدنام محسن عباسی با پسر مجروحش رو چندبار دیدم. آدم رو میشکنه. آخرش به همسرش میگه "برو عزیزم، من هستم، من قویتر از این حرفام". دارم به مردهایی فکر میکنم که با جگر سوخته هم محکم میمونن تا بقیه نریزن.
من شصت ضربه شلاق خوردم.از پشت گردن تا مچ پا.نوزده ساله بودم.روى يك ميز خوابانده شدم و زن پنجاه ضربه را با يك شلاق چرمى زد و چون فرياد نميزدم ده ضربه آخر را به دستور مردى كه بالاى سرم ايستاده بود و ميخواست مطمئن شود كه ضربه ها به اندازه كافى دردناك است با شلاق ديگرى كه سرش سگك
مرسی بابای سپهر که با اینکه دلت خون بود گوشیتو دستت گرفتی و جنایت جمهوری اسلامی رو مستند کردی مرد.
دوازده دقیقه فیلم خام و واقعی، که هیچ جوره نمیتونن انکارش کنن.
دوست چپم امروز با جملهی «حاجی پزشکیان چقدر خوب صحبت کرد تو سازمان ملل» سورپرایزم کرد.
جدی چی باعث میشه انقد آرمان فلسطین براتون بولد باشه که از خون هموطناتون بگذرید؟
فکر کن یه حکومت انقدر حقیر و ابله باشه که حتی سادهترین کار اداری رو هم تبدیل کنه به ابزار تنبیه سیاسی، ولی لابد کمبود دارو، نبود پرواز، کشتار ۱۸ و ۱۹ دی، تحریم و جنگ آخرش تقصیر مردمه، فقط بهانه مقصر کردن مردم هر بار عوض میشه.
هر آدمی بسته به نظراتی که داره با یکی از جنبشهای ۱۴۰۱ یا ۱۴۰۴ بیشتر احساس همدلی و نزدیکی داره. ولی اگه با یکیش مخالفید (فرق نمیکنه کدومش) تلاش کنید یه کمی از اخوند فاصله بیشتری بگیرید.