Waarom is er nog politie in die linkse steden.
Dat die linkse steden slachtoffer worden van hun eigen probleem dat is toch hun wil.
Wat doet de politie er dan nog?
@fvdemocratie We kijken naar daden, nadat we NEE zeiden tegen de EU zijn onze ogen nog beter geopend.
Mussert zou jaloers zijn geweest op het deugkartel.
Alle problemen worden gebracht door de EU en door onze deug fascistische overheid.
Ze bepalen niets meer zelf.
Schandelijk is het. Walgelijk is het. Met elke verkiezing wordt ons kwetsbare stelsel verder uitgehold door zich democratisch noemende partijen. Net zolang tot de wal het schip keert. Laat gezegd zijn dat niet wíj, maar júllie de chaos over ons land afroepen, willens en wetens.
@jpaternotte Kan me niet voor stellen dat de nsb democraten in huis heeft.
Aanslag hoort niet, maar spreken alsof uitsluiters democraten zijn ook niet.
Onze ‘koningin’ werkt actief mee aan het afbreken van onze democratie. Misschien moet het ‘koninklijk’ huis dan maar weg, je hebt er meer ellende van dan iets anders.
https://t.co/G1mPuH1Szh
Ik wil dit keer ook meedoen, dus ik ben al aan het oefenen.
Maar zelden, echt heel zelden, heeft de medische stand zichzelf zo te kakken gezet...
Als je deze mensen gezegd had dat ze allemaal een varkensmasker op moesten zetten, daarbij heel hard 'knor, knor' moesten knorren en op handen en voeten door het ziekenhuis moesten kruipen, hadden ze het ook gedaan.
Het was exact op dit moment dat ik me realiseerde dat al die keren dat ik te horen kreeg dat ik geen 'teamplayer' ben, dat deze mensen gelijk hadden.
Ik weiger me namelijk te conformeren aan dit soort belachelijk en werkelijk beschamend gedrag.
#Hantavirus
Let op de mensen van die deug partijen ze verzieken ons land op alle fronten, ze vertekken daarna massaal en niemand doet ze wat, het zijn gore viezerikken.
@johnbijl Liberale socialisten, deugende fascisten, dan zie in wat voor een land we zijn terecht gekomen.
Tijd om al die deugende partijen de 2de kamer uit te smijten.
"Sinds vorig jaar zomer krijgen Palestijnen die al een status hebben in een ander EU-land geen plek meer in de Belgische asielopvang." Ze komen met hun Griekse verblijfsvergunning massaal naar Nederland en wij sturen al jaren niemand terug. https://t.co/t044pBhoaM
Volgende leugen: overal konden wij lezen dat de Engelsen spijt van de Brexit hadden. Gisteren won Reform overweldigend. We worden gewoon glashard voorgelogen. #Tuig
Wat ik al vermoedde.... Een door de #EU gefinancierde en aangestuurde trekpop met als taak het beïnvloeden van het politieke debat en het ondermijnen van de rechtse krachten in Nederland. https://t.co/0G5Zdsk5oh
Ongeveer vijftien jaar geleden, ik was begin twintig en woonde en studeerde in Amsterdam. Na m’n studie ging ik werken voor een Amsterdamse vluchtelingenorganisatie. De organisatie hielp illegale, uitgeprocedeerde asielzoekers om in Nederland te blijven. Ze boden juridische bijstand, toegang tot onderwijs en zorg, en regelden onderdak. In samenwerking met de Gemeente Amsterdam huurden ze sociale huurwoningen, waarin twee tot drie migranten per woning verbleven.
Mijn taken waren divers: ik onderhield contact met Amnesty, Artsen zonder Grenzen en ambassades om te onderbouwen dat terugkeer onveilig was en medische zorg in het land van herkomst nauwelijks toegankelijk. Ik begeleidde cliënten naar afspraken bij de IND, DT&V, artsen, psychologen en advocaten. Alles draaide om dossieropbouw voor bezwaar tegen afgewezen asielaanvragen.
Ik begon dit werk omdat ik iets wilde terugdoen. Zelf ben ik als vluchteling naar Nederland gekomen. Maar na een paar maanden realiseerde ik me dat ik nauwelijks herkenning vond in de mensen die ik begeleidde. Behalve de juridische ondersteuning was ik ook verantwoordelijk voor praktische zaken. Ik bezocht de cliënten dagelijks thuis. Wat ik aantrof, was onthutsend: lethargie, drugs- en alcoholgebruik, chaos in huis, de verwarming midden in de zomer op 23 graden. Ze sliepen tot laat in de middag, wilden niets doen, en vrijwilligerswerk was onbespreekbaar.
Wat me het meest stoorde, was het totale gebrek aan verantwoordelijkheid. Ze deden niets om hun situatie te verbeteren, maar eisten wel van alles. Ik herinner me een jongen van een jaar of 23 uit West-Afrika. Gezond, fit, niets mis mee. Hij kwam op een dag mijn kantoor binnen met het verzoek of ik een medische check-up voor hem wilde regelen: bloedtesten, scans, alles erop en eraan. “Volgens mijn verzekering heb ik daar elke twee à drie jaar recht op,” zei hij.
Ik vroeg: “Betaal jij voor die verzekering? Heb je ergens last van?”
“Nee, maar ik ken m’n rechten,” zei hij.
Ik zei hem dat zolang ik er werkte, hij terechtkon bij een arts als er iets aan de hand was. En dat hij beter mijn kantoor kon verlaten voordat ik echt mijn geduld verloor.
Niet lang daarna ben ik gestopt. In de elf cliënten die ik begeleidde herkende ik niets van mijn eigen ervaring als vluchteling. Ik zag mensen die vonden dat ze overal recht op hadden, maar nergens aan wilden bijdragen. Mensen met compleet andere normen en waarden dan ik, een gemiddelde Nederlander.
Daarom stoort het me mateloos als mensen zeggen: “Een kopje soep aanbieden mag toch niet strafbaar zijn?”
Het gaat allang niet meer om een kopje soep. Het gaat om een complete sector die gedijt op (illegale) migratie. Mensen verdienen er bakken met geld aan en bestaan bij de gratie van migratie. En wij, Nederlanders die werken en bijdragen aan deze maatschappij, mogen opdraaien voor de kosten en, misschien nog wel belangrijker, voor de ernstige gevolgen voor onze vrije samenleving.
#asielwet #asielbeleid