«یادآر» تلاشی داوطلبانه است برای پس گرفتن نامها از دل آمار؛ برای ایستادن در برابر فراموشی و جاودانهکردن نام و یاد کشتهشدگان خیزش ۱۴۰۴ ایران.
اگر نامی میشناسید که هنوز در «یادآر» ثبت نشده یا میخواهید در این کنش جمعی همراه شوید، با ما تماس بگیرید.
https://t.co/b60moTIrYy
«یادآر» تلاشی داوطلبانه است برای پس گرفتن نامها از دل آمار؛ برای ایستادن در برابر فراموشی و جاودانهکردن نام و یاد کشتهشدگان خیزش ۱۴۰۴ ایران.
در شرایطی که اسامی و مشخصات قربانیان عامدانه پنهان یا انکار میشوند، این وبسایت دو زبانه، اسامی را که توسط سازمانهای حقوق بشری، رسانهها و کاربران شبکههای اجتماعی احراز هویت شدهاند، در یکجا گرد هم میآورد تا ابزار مستندسازی و دادخواهی از دست نرود.
«یادآر» امکان جستوجو براساس اسم جاویدنامان، و امکان فیلتر دادهها براساس شهر، تاریخ یا مکان کشتهشدن، جنسیت جانباخته و اینکه آیا او زیر ۱۸ سال بوده است را میدهد. هر کاربری میتواند از تمامی دادهها یا دادههایی که خود براساس نیازش فیلتر کرده خروجی اکسل بگیرد و از آن برای اطلاعرسانی درباره جنایات جمهوری اسلامی، تحقیقات بیشتر و هر اقدام دیگری در جهت مستندسازی، دادخواهی و مبارزه برای سرنگونی جمهوری اسلامی استفاده کند.
اگر نامی میشناسید که هنوز در «یادآر» ثبت نشده یا میخواهید در این کنش جمعی همراه شوید، با ما تماس بگیرید.
هدف ما این است که در پایان هر روز، همهی اسامی منتشرشده توسط منابع مختلف را ثبت کرده باشیم. با این حال، بهدلیل حجم بالای اسامی و تعداد محدود اعضای تیم در حال حاضر، از رسیدن به این هدف عقب هستیم و همچنان نامهایی وجود دارد که در شبکههای اجتماعی منتشر شدهاند اما هنوز وارد «یادآر» نشدهاند.
نکته مهم: ما با دادههایی کار میکنیم که از منابع مختلف منتشر شدهاند و در حال حاضر امکان راستیآزمایی مستقل آنها را نداریم. اگر بهدلیل خطا یا نقص در منبع اولیه، اطلاعات ناصحیح یا ناقصی در «یادآر» میبینید، لطفاً از طریق فرمی که در همان صفحه قرار دارد به ما خبر دهید؛ اصلاح این دادهها بخشی از همین کنش جمعی است. نشانی وبسایت:
https://t.co/EUz86ZoTFI
هزاران بوسه بر حنجرههایتان، خواهران افغانستانیام، که در تاریکی هولناک تنهاییتان، آواز آزادی سر میدهید. شجاعتتان در برابر طالبان وحشت، از جنس این دنیا نیست، افسانهای است، انگار همین امروز از میان داستانهای اسطورهها بیرون آمدهاید.
کاش جهان قدر شما را میدانست…
فراموش نکنیم این لحظات تلخ و سیاه و تحمّلناپذیر را:
درست وقتی برای جفایی که بر خواهرانمان در هرات میرود فریاد میزدیم، به مدد فتنههای سپاه پاسداران، جنگ ویرانگر دیگری رو به آغاز است.
فراموش نکنیم این رنج مضاعفی که بر ما ــ زنان و دختران ایران و افغ��نستان ــ رفته و میرود، دستپخت نیروهای استعمار درونی و فربهتر شدن آنها از طریق جنگ و بمباران به دست نیروهای استعمار خارجیست.
همانقدر که جنگ و اشغال بیستسالهٔ افغانستان به «رهایی» از چنگ طالبان انجامید، جنگ علیه ایران نیز به «رهایی» ایرانیان از چنگال رژیم غاصب و آدمکش جمهوری اسلامی خواهد انجامید.
راه پایان دادن به آدمکشی، فساد و ارتجاع مذهبی، فربه ساختن سردمداران آن ایدئولوژی از طریق جنگ و خشونت نظامی نیست. هیچ جنگی به رهایی زنان و رنجدیدگان نینجامیده است.
صدای اعتراض ما علیه ارتجاع دینی زمانی شنیده خواهد شد که زیر اخبار جنگ مدفون نشده باشیم.
#نه_به_استبداد
#نه_به_جنگ
#هرات
#زنان_افغانستان
#زن_زندگی_آزادی
چرا بخشی از اف��ار عمومی جهان امروز مانند دوران جنبش «زن، زندگی، آزادی» با مردم ایران همدلی نمیکند؟ من و @iranianjourno در گفتگویی با مهمانهایمان به راهحلهایی برای ترمیم همدلی و جلب همبستگی جهانی میپردازیم. به ما بپیوندید.
@Khani2Mina
@MinaAhadi9
https://t.co/PFZXL12Rcg
بعد از سه ماه قطعیِ اینترنت، تسلیت میگم به خانواد��های قربانیان، چه مردم بیگناهی که در جنگ کشته شدند، مثل «فرشتههای میناب» چه کسانی که اعدام شدند.
و عمیقاً متأسفم بابت فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ اما امیدوارم به فردای روشنی که میتونیم با هم بهش برسیم.
نکتهی دیگهای که لازم به گفتن میدونم:
اینترنتی که دیروز وصل شد، لطفی به ما نیست، بلکه حقِ ماست، اون هم بدون فیلتر.
دقیقا مثل انتخابات آزاد، آزادی بیان، آزادی تجمع، آزادی احزاب و خیلی از آزادیهای دیگه که جزو حقوق ما هستند، نه لطف.
Amal Khalil was alive for hours. She phoned her family and the Lebanese military for help. People followed in horror as her colleagues updated the world on what was happening. And yet Israel blocked the Red Cross from reaching her for seven hours. That is stone cold murder.
استبداد، جنگ، اعدام، تحریم، زندان همگی ابزارهایی برای ویران کردن ایران و نابودی زیست مردمانش است. هیچ یک مزاحم و مانع آن دیگری نیست و جای یگدیگر را هم تنگ نمیکنند. با آمدن یکی آن دیگری بر نمیخیزد و بیاغراق میتوانند دست در دست هم تا تیرهترین سرنوشت ممکن مشایعتمان کنند.
این شب و روزها در ایران بین «خیابان»، «میدان» و «میز مذاکره» کشمکش بزرگی در جریان است. «خیابان» که معتقد است ایران پیروز شده و نیازی به مذاکره و صلح با آمریکا نداریم، میخواهد ارادهاش را به میدان و میز مذاکره تحمیل کند.
برای درک «خیابان» دیروز مقداری از وقتم را صرف تماشای گالری عکسهای تسنیم از تجمعات خیابانی شبانه کردم که یک ماه گذشته در تهران، قم، زنجان، اهواز، کیش، همدان و شهرهای دیگر برگزار شده است. این چیزهایی است که دیدم:
-تعداد جمعیت بعد از آتشبس و پایان ماه رمضان به وضوح بسیار کم شده است.
-در موارد بسیاری ما جمعیتهایی حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر روبهروییم.
-چیزی که در تصویرها زیاد دیده میشود تعداد زیاد پرچمهاست که جمعیت را چند برابر نشان میدهد. کاش یک نفر درباره بازار فروش پرچم در این مدت یک تحقیق بکند.
-روی گوناگونی مردم در این تجمعات تاکید میشود بنابراین اگر کسی حجابش کمتر است یا قیافهای متفاوت از شکل رایج هواداران حکومت دارد حتما عکسش گرفته و منتشر شده است.
-شعارها اغلب در حمایت از ایستادگی و علیه مذاکره است. مثلا «مذاکره حرام است مصالحه خیانت»، «مذاکره با شیطان خیانت است به ایران» و ...
میدانیم مردمی که خواهان پایان دادن به این وضعیت هستند امکان و اجازه حضور در خیابان را ندارند. هیچ کس جرات ندارد تابلوی حمایت از مذاکره یا مصالحه و پایان دادن به این وضعیت را بلند کند.
همین الان برای خواست باز شدن اینترنت که امنیتی هم نیست و حتی بسیاری از هواداران عاقل حکومت هم متوجه آسیبهای قطع شدن و قطع ماندنش هستند، امکان برگزاری یک تجمع خیابانی وجود ندارد. اما برای شعار دادن علیه مهمترین پرونده روی میز نظام یعنی مذاکره، کسانی هر شب میتوانند در خیابان جمع شوند حتی اگر تعدادشان زیاد نباشد.
نکتهای که غربیها مدام تکرار میکنند این است که ایرانیها در معامله خیلی خوبند. حتی وزیر خارجه کنونی و قبلی هم بچه بازاری است. اما امروز میٔدانیم که اگر جمهوری اسلامی «معامله» بلد بود، دستکم رهبرش زنده بود.
لگو، اما نه برای سرگرمی…
ویدیوهایی که این روزها با سبک لگویی در شبکههای اجتماعی وایرال شدهاند، در ظاهر ساده و جذاباند اما پشت آنها یک بازی جدی جریان دارد: جنگ روایتها با کمک هوش مصنوعی.
این محتواها با استفاده از تصاویر آشنا و کودکانه، داستانهایی درباره جنگ، قدرت و سیاست میسازند. پیامها سادهاند، احساسیاند و خیلی سریع پخش میشوند، حتی وقتی بخشی از آنها بر پایه اطلاعات نادرست یا تحریفشده است.
نکته مهم اینجاست:
این ویدیوها فقط برای سرگرمی ساخته نشدهاند. آنها برای تأثیرگذاری بر ذهن مخاطب طراحی شدهاند؛ مستقیم، بدون واسطه، و با بیشترین سرعت ممکن.
کارشناسان میگویند این یک شکل جدید از پروپاگانداست؛
جایی که هوش مصنوعی، میمها و شبکههای اجتماعی با هم ترکیب میشوند تا روایتها را بسازند، پخش کنند و جا بیندازند.
وقتی مرز بین واقعیت و روایت محو میشود،
تشخیص حقیقت سختتر از همیشه است.
#جنگ_روایتها
خبرگزاری تسنیم: مصوبه حق مسکن ۳ میلیون تومانی #کارگران در دولت تصویب شده و منتظر ابلاغ است.
در حال حاضر، حق مسکن کارگران ۹۰۰ هزار تومان در ماه است.
باید توجه داشت که این یک رشوه از سوی ج ا برای کاهش نارضایتی کارگران به دلیل تشدید مشکلات معیشتی پس از اعتراضات سراسری دی سال گذشته و به ویژه جنگ ۴۰ روزه است.
این در شرایطی است که شماری از تحلیلگران اقتصادی مانند محمد مالجو به بروز ابرتورم در ایران هشدار دادهاند.
تو یه اسپیسی یکی از اعض��ی شورای صنفی فرهنگیان گفت «وقتی کودکی کشته می شود، حداقل یک محله کشته شده» یک اکوسیستم کشته شده.
کشته شدن یک کودک همیشه یک جنایت، یک تراژدی است، هولناک است، چه در هوتگ غرق شود، چه در جاده زیر گرفته شود، چه در هواپیما چه در مدرسه موشک بخورد، چه در خیابان تیر بخورد.
زینب جلالیان از سال ۱۳۸۶ بدون یک روز مرخّصی در زندان است. زینب را در سال ۸۸ با اتّهام «محاربه» و به دلیل عضویت در گروه «پژاک» به اعدام محکوم کردند. در سال ۱۳۹۰ حکم اعدام او به حبس ابد تبدیل شد. زینب را شکنجه دادند و او بر اثر شکنجه با خطر از دست دادن بینایی در زندان مواجه بود. به او حتّی مرخّصی درمانی هم ندادند. او در زندان یزد نگهداری میشود. نامههای زندان زینب که اخیراً دربارهشان مقالهای نوشتم و به زودی منتشر خواهد شد، برگ مهمی از ادبیات زندان ایران است. زینب جلالیان را آزاد کنید. زندانیان سیاسی را آزاد کنید. اعدامهای فلّهای و ظالمانه را متوقّف کنید.
#زینب_جلالیان
#زندانیان_سیاسی
#ژن_ژیان_ئازادی
دستکم ۱۴ زندانی سیاسی به نامهای اکبر دانشورکار، محمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، وحید بنیعامریان، ابوالحسن منتظر، امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست، علی فهیم، مهدی قاسمی، صالح محمدی، سعید داودی و کوروش کیوانی طی یک ماه #اعدام شدند و صدها تن دیگر در خطر اعدام!
به مرگ دارن میگیرن که به تب راضی شیم. عملههای پروپاگاندا حرف از هستهای میزنن که به زدن نیروگاهها راضی شیم. جنگ هیچوقت راه حل نبوده. جنگ مرگه. خودکشی کی راه حل بوده؟ (در مورد کوزوو هم که مثال میزنن، کلا قضیهاش متفاوت بود، در ضمن زیر دو میلیون بود کل جمعیتش!)
این مطلب بسیار درست و دقیقه.
گروهی جنگ طلب کاری کردن که مردم نسبت همه کنشگران و فعالین تحول خواه بدبین بشن، ضربه ای که این گروه طرفدار به جنبش مدنی وارد کردند به زمان طولانی برای جبران نیازمند شده...
#نه_به_جنگ
به خدا حتی اگه الان فهمیده باشید تا چه اندازه برای جمهوری اسلامی مشروعیت خریدید. چه قدر مردم رو نسبت به نیروهای تحول خواه بی اعتماد و در بهترین حالت محافظه کار کردید و چه قدر تحول خواهی برای فردای ایران رو تبدیل به مفهومی لاکچری کردید.
به خدا اگه بفهمید اصلا.
بخشی از آنچه ایران در ماهشهر و عسلویه از دست داد.
از کار انداختن زیرساختهای پایه و صنایع مادر یک کشور یعنی کاهش درآمد ملی، اختلال در زنجیرههای تأمین، بیکاری، تورم، قحطی و فقر.
محیط زیست برای یک ملت فقیرتر و محتاجتر به نان شب و نگران بقا یک اولویت نخواهد بود.
#پتروشیمی