De NOS en andere NLse linkse media brengen dit nieuws niet. Waarschijnlijk omdat ze geen probleem hebben met de uitspraken van Timmermans.
In Amerika zijn ze wél wakker.
Het is toch te idioot voor woorden, om op een homo pride te gaan lopen met de vlag van een beweging die homo’s vermoordt.
Hoe werkt dat in de bovenkamer van deze imbecielen ?
Nadia Murad, Yazidi-overlevende en Nobelprijswinnaar verteld in een BBC intervieuw:
“Ik werd elke dag verkracht en gemarteld, zes maanden lang.
Ze vermoordden mijn moeder omdat ze te oud was om seksslavin te zijn.
Ze vermoordden al mijn broers omdat ze weigerden zich tot de islam te bekeren.”
Dit is geen willekeurig geweld. Dit is wat ISIS deed met duizenden Yazidi-vrouwen en meisjes in 2014: systematische ontvoering, verkoop op slavenmarkten, verkrachting en slavernij.
En ze rechtvaardigden het direct uit de islamitische bronnen.
In hun officiële publicaties (Dabiq-magazine en een specifiek slavernij-pamflet) schrijven ze letterlijk dat het verkrachten en tot slaaf maken van Yazidi-vrouwen halal is, omdat zij als “mushrikin” (afgodendienaars) geen bescherming genieten. Ze verwijzen naar:
Koran 4:24, 23:5-6 en 33:50 → seks met “wat jullie rechterhand bezit” (vrouwelijke gevangenen/slavinnen) is expliciet toegestaan.
Voorbeelden uit de Hadith en het leven van Mohammed, die ISIS gebruikt als rechtvaardiging voor “sabayya” (seksslavinnen).
Dit is geen “verdraaiing”. Dit is wat er letterlijk in de boeken staat en wat ISIS consequent toepaste als religieuze plicht. Duizenden Yazidi-vrouwen werden verkracht als “ibadah” (aanbidding).
Nadia Murad getuigt niet over “een paar slechte mannen”. Ze getuigt over een ideologie die non-moslims tot legitiem oorlogsbuit maakt.
Jongeheer Jetten hield net zijn wekelijkse persco na afloop ministerraad.
Hij beschuldigt Kamerleden weinig impliciet van opruiing omdat ze opgeroepen hebben tot verzet (tegen azc's).
Zelf deed hij dat ook bij Rode Lijn demo maar "Dat is anders".
Joe.
https://t.co/3fJRiy0c3L
@NS_online met de trein van Zwolle naar Groningen en terug kost €47 pp.😳 Ga je met de auto met z’n tweeën (van deur tot deur!!) retour 220km kost vandaag met 1:15 en €2,25 slechts €16,50 p.p. Verzekering en belasting betaal je toch of je rijdt of niet. Hoe dan? @MinPres €61!
Voor de verkiezingen beloofden #D66#VVD en #CDA lastenverlichting van resp. 23,7 mld, 5,3 mld en 3,8 mld euro.
De plannen in het #coalitieakkoord doen het tegenovergestelde; lastenverzwaring van 5,5 miljard euro!
Dit gaat verder dan kiezersbedrog. Dit is oplichting/zwendel!
Jarenlang werd ons verteld dat het aantal hittegolven de laatste decennia ‘explosief was toegenomen’. Dat “feit” gold als bewijs voor de nakende de klimaatapocalyps...
Klimaatsceptici wezen er al jaren op dat dit verhaal niet klopte; dat de data waren gemanipuleerd. Historische gegevens waren herschreven en eerdere hittegolven waren gewoon uit de statistieken gewist.
Dat kwam beter uit om ‘het klimaatverhaal’ door de strot vd klimaatgelovigen te duwen.
Maar nu geeft het KNMI eindelijk toe: zeven hittegolven van vóór 1950 worden terug in de statistieken en grafieken opgenomen. Niet omdat de feiten plots zijn veranderd, maar omdat de leugens simpelweg niet meer houdbaar waren.
Deze ‘cijfer fratsen’ ondermijnen de jarenlang herhaalde claim dat “vroeger kwamen hittegolven nauwelijks voorkwamen”, volledig.
Die claim was gebaseerd op gemanipuleerde data en niet op de echte temperaturen. Er zijn de laatste jaren dus niet ‘meer hittegolven’.
Het doet denken aan de UK, waar temperatuurstatistieken jarenlang werden opgebouwd (en nog steeds) met meetstations die niet (meer) bestaan. Zogenaamde ‘ghost stations’.
Onbestaand, 100% fictief maar wel ‘officieel gepubliceerd’ en geciteerd in de media maar dus 100% ‘bogus’.
En dan is men verbaasd dat steeds minder mensen nog geloven in de klimaatkerk onzin.
Niet dat ze denken dat het klimaat niet verandert, dat doet het al zolang de azrde bestaat.
Maar in de manier waarop het verhaal wordt gebracht.
Geloof vraagt (blind) vertrouwen.
Leugens vertellen breekt het. 🤦♂️
P.S. desondanks zullen er nog steeds mensen zijn die bij de eerste paar warme dagen deze zomer zullen roepen: “zie je wel, het is veel warmer dan vroeger”…
Een man met een strafblad van acht pagina’s sleept een jonge vrouw de bosjes in, verkracht haar, slaat haar, wurgt haar tot zij het bewustzijn verliest en zegt herhaaldelijk dat zij die nacht zal sterven. Zij overleeft alleen doordat de politie ingrijpt. De rechter geeft drie jaar gevangenisstraf. Veel mensen reageren emotioneel. Een libertaire analyse begint elders, bij de structuur van het systeem zelf.
Het Nederlandse strafrecht claimt bescherming van het individu, maar functioneert in de praktijk primair als een beheersinstrument van de hyperstaat. Niet het slachtoffer staat centraal, maar de juridische ordening. Niet het geweld, maar de kwalificatie. Niet de schade, maar de categorie waarin die schade past. Dat verklaart waarom extreem geweld toch kan resulteren in relatief beperkte straffen.
De cruciale breuklijn is de afbakening van poging tot doodslag. De staat stelt extreem hoge bewijsdrempels voordat zij erkent dat iemands leven daadwerkelijk in gevaar was. Zolang de dood niet is ingetreden, of niet objectief medisch onvermijdelijk leek, blijft de daad juridisch een “mislukt” geweldsdelict. Vanuit libertair perspectief is dat pervers. Het individu wordt niet beschermd tegen agressie, maar slechts tegen succesvolle agressie.
Verkrachting met geweld kent wettelijk een maximumstraf van twaalf jaar. Dat klinkt streng, maar het is grotendeels symbolisch. In de praktijk volgen rechters vaste oriëntatiepunten die resulteren in straffen van enkele jaren, zelfs bij extreme feiten. Dat is geen toeval. Het systeem is ontworpen om voorspelbaar, beheersbaar en reproduceerbaar te zijn, niet om moreel recht te doen.
Ook recidive speelt slechts beperkt mee. Een strafblad van acht pagina’s wordt juridisch gereduceerd tot achtergrondruis. De staat straft het geïsoleerde feit, niet het patroon van agressie. Vanuit libertair oogpunt is dat onlogisch. Wie herhaaldelijk andermans lichaam en eigendom schendt, toont structureel onvermogen tot vreedzaam samenleven. Toch behandelt de staat hem telkens opnieuw als een abstract juridisch subject.
Daarbovenop komt het ideologische uitgangspunt van resocialisatie. De dader wordt gezien als project, niet als agressor. De straf moet toekomstgericht zijn, niet herstelgericht. Het slachtoffer krijgt hooguit erkenning in woorden, zelden in sancties die de ernst van de schending weerspiegelen. Schadevergoeding is marginaal. Uitsluiting is tijdelijk. De risico’s worden gesocialiseerd.
Libertarisme vertrekt vanuit het non-agressieprincipe. Fysieke dwang, zeker ook seksueel geweld, is de zwaarste denkbare schending van individuele soevereiniteit. In een consequent libertair systeem zou de focus liggen op maximale bescherming van het slachtoffer, volledige aansprakelijkheid van de dader en langdurige uitsluiting van bewezen gewelddadige individuen uit de samenleving.
Dat gebeurt hier niet. Niet door falende rechters, maar door een systeem dat geweld juridisch minimaliseert zolang het leven technisch gezien doorgaat. De staat monopoliseert rechtspraak, maar internaliseert niet de gevolgen van haar mildheid.
De verontwaardiging is dus terecht, maar verkeerd gericht. Dit is geen incident. Dit is het voorspelbare resultaat van een strafrecht dat orde belangrijker vindt dan recht, beheersbaarheid belangrijker dan veiligheid, en daders belangrijker dan slachtoffers.
Zeg @F__Timmermans en @a_lahlah waarom is @gl_pvda dood- en doodstil over de strijd van 90-miljoen Iraniërs tegen het islamitische regime? Is een volk wat zich wil bevrijden van het juk van de islam uw steun niet waard? Of is kritiek op de islam ondenkbaar?
CENSUUR VERMOND ALS ZORG VOOR DEMOCRATIE
De kop van de Volkskrant laat weinig ruimte voor misverstand. Om de democratie te redden moeten politici opstaan tegen sociale media. Het klinkt verantwoordelijk. Het is het niet. Wat hier wordt verkocht als bescherming van de democratie is in werkelijkheid een pleidooi voor meer controle, meer censuur en minder ruimte voor afwijkende meningen.
De boodschap van hoofdredacteur Pieter Klok is helder en zorgelijk tegelijk. Niet de macht van overheid en instituties vormt het probleem, maar het vrije woord dat zich niet langer laat sturen. Sociale media worden neergezet als ontwrichtend gevaar. Niet omdat ze onwaarheden verspreiden, maar omdat ze het monopolie op duiding hebben doorbroken.
Dat deze boodschap uitgerekend komt van de Volkskrant is geen toeval. De krant maakt deel uit van DPG Media, een mediaconglomeraat dat een groot deel van het Nederlandse medialandschap in handen heeft. Onder diezelfde paraplu vallen ook AD, Trouw, Het Parool, NUnl en grote commerciële zenders. Kranten, magazines, nieuwswebsites en zenders met verschillende namen, maar steeds vaker met dezelfde toon, dezelfde frames en dezelfde grenzen van wat gezegd mag worden.
Voor mij was de breuk met de krant al jaren geleden, maar tijdens corona werd bevestigd dat die breuk terecht was. Op het moment dat de hoofdredactie openlijk verklaarde “met één mond” met de overheid te spreken, werd zichtbaar wat al langer sluimerde. Journalistiek maakte plaats voor regie. De krant stond vol kritiekloze pro-vaccinverhalen, doorspekt met beleidstaal en lobbylogica. Twijfel werd verdacht. Tegenspraak werd gevaarlijk. Onderzoek werd vervangen door herhaling.
De geest was uit de fles en die krijgen we er nooit meer in.
Wie denkt dat dit beperkt blijft tot één krant, vergist zich. Het Nederlandse medialandschap is in hoge mate geconcentreerd. Naast DPG Media beheert Mediahuis onder meer De Telegraaf en vrijwel alle grote regionale dagbladen. De publieke nieuwsvoorziening loopt via de NPO, direct gefinancierd door de overheid. Het gevolg is voorspelbaar: verschillende titels, dezelfde kaders. Andere koppen, dezelfde woorden. Pluriformiteit op papier, uniformiteit in de praktijk.
Onderzoeksjournalistiek die macht werkelijk bevraagt is schaars geworden. Wat overheerst is napapegaaien, inkleuren en het herhalen van het dominante Europese Unie-narratief. Niet omdat journalisten individueel hun vak niet verstaan, maar omdat eigendom, afhankelijkheid en ideologische kaders bepalen waar het debat begint en waar het eindigt.
Wat we nu zien is geen incident, maar een patroon. Dezelfde reflex. Niet het gesprek aangaan met burgers, maar hen corrigeren. Niet overtuigen, maar reguleren. Niet vrijheid verdedigen, maar herdefiniëren totdat alleen de ‘juiste’ mening overblijft. Wie afwijkt, wordt niet inhoudelijk weerlegd, maar moreel geframed.
Wanneer media zeggen de democratie te beschermen door het debat te beperken, zijn zij geen waakhond meer maar een verlengstuk van macht. De Volkskrant praat met één mond mee met de overheid. En in dat koor zingen de andere titels mee.
Samen hebben ze een slechte adem.
En daar draai ik mij bewust van weg.
Niet uit onverschilligheid, maar uit principe.
En nu ben ik benieuwd naar jou.
Lees jij nog een krant? En zo ja, welke en waarom?
Of heb je die net als ik al langer achter je gelaten?
Laat je mening achter in de comments. Niet om elkaar te overtuigen, maar om zichtbaar te maken hoeveel mensen voelen dat er iets fundamenteel is verschoven. Vrije meningsvorming begint bij het uitspreken ervan.
@BM_Visser@Focusscience1 Keihard jongeren aanpakken (incl/met illegaal vuurwerk) die hulpdiensten aanvallen is politiek erg ongemakkelijk… 20 jaar geleden was er nauwelijks misbruik tegen hulpdiensten. Agressie tegen handhaving is normaal in sommige groepen. De goede hebben te lijden onder de slechte.
🇮🇹Giorgia Meloni:"Als het kruisbeeld je aanstootgevend vindt, is dit niet de plek voor jou om te leven. De wereld is groot,vol islamitische landen waar je geen kruisbeeld zult zien omdat christenen vervolgd worden,kerken verwoest.Hier verdedigen wij het:God,vaderland en familie."