@sivriikalemler Koşarak ulaşmaya çalıştığın bir serapmış ve sen çok yorulmuşsun artık asla ulaşamadığım ulaşsam bile hevesin inancın gücünün bittiğini görmek asla eskiye dönmeyecğimi bilmek uyutmadı
İstediğin kadar çocuk ruhlu ol hayat seni büyütüyor ne kadar farklı olursan ol herkesle aşağı yukarı aynı yoldan gittiğini görüyorsun olmaktan korktuğun kişiye dönüşüyorsun kaçış yok
Birini dün sevmiş olmam, yarın da onunla yürümek zorunda olduğum anlamına gelmez. Sevgi geçmişi değerli kılar; geleceği mecbur bırakmaz. Bir zamanlar uğruna dünyayı karşıma alacağım birinden bugün sessizce uzaklaşabilirim. Bu, dün söylediğim sözlerin yalan olduğu anlamına gelmez. Dün gerçekten sevdim; bugün gerçekten istemiyorum. İnsan değişir, yol değişir, anlam değişir. Ben geçmişimi inkar etmem ama ona itaat de etmem. Çünkü hiçbir hatıra, bugünkü irademden daha büyük değildir.
@TAMUS77017423@alfanizimmm Aynen ya valla katılıyorum gururlu yalnız ve mutsuz oluyorsun. Bu olmasın diye susabilirsin görmezden de gelebilirsin ama gerçekleri gizleyemiyorsun gitmek isteyen illa gidiyor kalpte bitmişse kime neyin hesabını sorabiliriz
Senin cefanı ben çektim, sefanı sürene gerçekten yar olacağını mı sanıyorsun...
Kadir kıymet bilmeyen bir ruhun nasibi, gittiği hiçbir sofrada doyamamaktır.
Zor zamanlarında yanında durduğun, hamlığını olgunlaştırdığın ve fırtınalarına göğüs gerdiğin birinin gün çıkıp da güneş açtığında başkalarına koşması sana bir kayıp gibi görünebilir.
Oysa bu, ilahi dengenin şaşmaz bir kanunudur Cefayı çekenin emeğine ihanet eden, sefasını sürdüğü hiçbir limanda huzur bulamaz.
Hazıra konanlar, sadece senin inşa ettiğin o olgunluğun cilasını tüketirler.
Ancak fırtınada sınanmamış, birlikte emek verilmemiş hiçbir bağ derinleşemez.
Çile çekmeden sefa sürmeye kalkanlar, tarlayı sürmeden mahsul toplamaya çalışanlar gibidir ilk ciddi rüzgarda o yapay saadet darmadağın olur.
Senin verdiğin emeğin ve sadakatin değerini anlamayan biri, başkasının yanında aniden vefalı bir ruha dönüşmez.
Karakter, mekandan ve kişilerden bağımsızdır. Kendine yapılan fedakarlığı nankörlükle ödeyen bir insan, gittiği her yere o nankörlük tohumlarını da beraberinde taşır.
Bu yüzden arkana bakıp da hayıflanma.
Sen bir insanın hamlığını taşıdın ve imtihanını verdin o ise kendi vefasızlığıyla baş başa kaldı. Bırak, senin yokluğunda yakaladığını sandığı sahte saadetlerin tadını çıkarsın.
Kendi temelsiz dünyasında çöküşü izlemek, sadece bir zaman meselesidir...