nilgün marmara’nın ‘beklentim yokmuş gibi davranıp, içime dünyalar kadar umudu sığdırmaktan yoruldum.’ sözleriyle hissimize tercüman olduğu o durakta, hepimiz en az bir kere beklemişizdir.
o dönemi atlattım sag ciktim o kiz ben degilim hicbir zaman orada bulunmadım zaten nasıl sag ciktigimi da anlamadim simdi hakkında konusulmasına bile katlanamiyorum insanin derisi kalinlasir benimki zamanla inceldi
ahmet hamdi tanpınar'ın hayal kırıklığını şöyle betimlemesi çok hoşuma gidiyor "hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti."
kendini yetiştirme sancısı. yirmilerinin başıyla sonu aynı olmasın diye çırpınış. kendini kendine karşı kanıtlama sorumluluğu. ait olmadığın yerden kurtulma çabası. bitmeyen bir büyüme ağrısı.