این اوضاع به خاطر وجود امثال منه. من خیلی آدم ترسویی هستم البته ترسم به خاطر میل به زندگیه. ولی خیلی هم جوگیرم. امان از روزی که باعث بشه رد بدم. بالاخره یکیتون رو پاره میکنم
@AwmirY@sag_koshi بهتره رفیق؟ شاید آزادی خیلی بیشتر بشه و یک سری گشایش ها اتفاق بیافته ولی به این فکر کن که دوباره باید زیر دست جانی هایی که رنگ عوض کردن باشیم و زندگی کنیم
@Lizzie2018611@sag_koshi این حرف ها خطاب به مردم عادی نیست. خطاب به اقلیتی هست که ادعای فهم و دانش سیاسی دارن و مردم عادی پشت دست اونها بازی میکنن. اگر این افراد پهلوی رو زیر تیغ انتقاد ببرن و بازخواستش کنن کم کم حقایق روشن میشه. چه بسا مشخص بشه که این آدم یا خائنه یا بی لیقات و یک شخص مناسب جاش رو بگیره
@soheili84 اون کصمغز قیاسی رو.
آره تکرار مکررات نکن کیر فیس. شاشیدم تو اون پولی که از ویوی ما گرفتی. هر چقدرم خوب باشی اما شرف و وجدان نداشته باشی پشیزی نمی ارزی سگ پدر
@Windygirl721030 هیچی. یکم غر میزنم که حداقل میگفتی غذا نداریم. بعد هم یه تخم مرغ با رب میزنیم میخوریم
فکر کردین مثل بعضی از خانوماییم از کاه کوه بسازیم؟!! 😀😉
@ajaax75@sag_koshi من که دانش کافی تو این زمینه ندارم میفهمم که این آقا داره خاله بازی میکنه. شما چجور نمیفهمی؟ این کارها و ژست ها واقعا در خور جنگ با اهریمنه؟ ریده جاکش
@abc357916@IranianPlateau طبیعت راه خودش رو پیدا میکنه. شما نگران نباش. این کار فقط تو کشورهای عقب مونده ای مثل مال ما اتفاق میافته.
شما فقط یه نگاه مثلا اخلاقی داری که وای گربه ها چی میشن. ولی به اتفاقات زنجیره وار بعدش نگاه نمیکنی که فقط به بدتر کردن اوضاع اضافه میکنه
این پارک قرار بود فضای بازی کودکان، آرامش محلیها و ریهی شهری باشد، اما آقای سامان که خودش را روانشناس معرفی میکند نمونهای از مددکار هیجانی است که در واقع تهدیدی برای سلامت جامعه محسوب میشود.
جمع کردن صدها گربه در یک پارک نه مددکاری است و نه محبت بلکه تبدیل کردن فضای عمومی به یک بمب زیستی است. انباشت مدفوع این تعداد گربه پارک را به منبع انتقال انگلهای خطرناکی مثل توکسوپلاسموز تبدیل کرده که برای کودکان و زنان باردار جدی و خطرناک است. بهعنوان یک روانشناس حتما میدانید که انگیزهی خوب به تنهایی کافی نیست. شما با غذارسانی انبوه بدون عقیمسازی و ساماندهی گربههای آزادگرد، فقط در حال تولید رنج هستید.
این تراکم غیرطبیعی باعث انتشار بیماریهای واگیر بین خود حیوانات شده و فشار شکارچیان را بر حیاتوحش بومی پارک چندبرابر میکند. تولههایی که در این کلونی غیربهداشتی متولد میشوند سرنوشتی جز بیماری، تصادف و مرگ ندارند. این مدل مدیریت احساسی فقط وجدان خودتان را آرام میکند نه سلامت شهر را. اگر واقعاً به فکر حیوانات و جامعه هستید وقت آن است که از غذارسانی آسیبزا دست بردارید و روی عقیمسازی و ساماندهی علمی تمرکز کنید. کمک واقعی یعنی پایان دادن به چرخهی تکثیر رنج نه طولانیتر کردن آن.