مردم هرات شعار «زن، زندگی، آزادی» میدهند. این راهی بود که دربارهش حرف میزدیم. راهی که بهجای اخراج کردن، وعدهٔ پاکسازی دادن و فحاشی و قهر، دست دوستی طرف دیگری دراز میکند. آرمانی که شیوع پیدا میکند و آینده را با شیوعش تأسیس میکند. ــ بیرون میرود و با دوست به خانه برمیگردد.
هر سطری که در مجازی بهچشمم خورد از زمانه بیزارترم کرد. وسط این آشوب که باعث و بانی مشخص و معلومی دارد، زن و مرد باهم در ستیزند، نسلها به جان هم افتادهاند، آزادیخواهان با یکدیگر گلاویزند…
و جانیان -لبخندزنان- تماشاگران این مضحکه.
در مسیر آزادی به همهچیز توجه کردیم، الا مقصد.
تولدم برام مهمه.خیلی.
هر سال یادم میمونه کی تبریک گفت و کی نه.
نه از سر کینه؛ صرفن چون تولد تنها روزیه که انتظار دارم آدمها دستکم به یه عکس ریاکشن نشون بدن.شاید خودخواهانه باشه،ولی باهاش مشکلی ندارم.🤷🏽♀️