کسانی هستند که مدعی میشوند نه از ج.ا. حمایت میکنند و نه از کمک نظامی خارجی برای نجات ایران.
به شعلههای آتشی که ایران را میسوزاند مینگرند و با شعف میگویند که بین شیطان داخلی و خارجی بیطرف ماندهاند.
مدعی هستند که در سمت مردم و وطن ایستادهاند اما نهایت کاری که میکنند این است که روی صندلی مینشینند، لیوان چای به دست میگیرند و تماشاگر سوختن ایران میشوند.
از اینها بپرسید، چگونه ایران را از دست شیاطین نجات میدهید؟
بغض میکنند. برایتان ترانهای میخوانند و از بدیهای جنگ میگویند و از نامردی حکومت، گله میکنند.
بیطرفی در این بزنگاه تاریخی، نشستن در کنار مردم و وطن نیست. تماشاگر ماندن است.
تماشاگر بمانید اما نمیتوانید این ذلت را به نام فضیلت، به تاریخ بفروشید.
عزیزان آب دستتونه بذارید زمین و برای این مادر که به اعدام محکوم شده توییت انگلیسی بزنید.
اسمش رو باید جهانی کنیم تا رژیم نتونه در سکوت خبری بلایی سرش بیاره.
لیلا ابوالحسنی فقط از جنایت رژیم فیلم گرفته بود.
سکوت نکنید.
Banning an entire nationality from an exam isn't any different from putting up a sign that bans them from a public park. Discrimination has no place in education.
@duolingo, learning is a universal right, not a privilege based on where we were born.
#DuolingoEnglishTest
Iranian students should not lose access to international exams because of political decisions beyond their control. Education is a right, not a privilege.
@UNESCO@UNHumanRights@USTreasury@OFAC@ETS
Masoumeh Ebtekar - also known as "Screaming Mary" - was the spokeswoman for the Islamic terrorists who stormed the U.S. Embassy in Tehran in 1979 and held 52 Americans hostage for 444 days - subjecting them to beatings, starvation, and mock executions.
In 2014, the Obama Administration granted visas to her son and his family to enter the United States. In June 2016, the Obama Administration gave them lawful permanent resident status via the Diversity Immigrant Visa Program.
This week, I terminated their lawful permanent resident status and today, Seyed Eissa Hashemi, Maryam Tahmasebi, and their son are now in the custody of U.S. Immigration and Customs Enforcement pending their removal from our country.
Her family should never have been allowed to benefit from the extraordinary privilege of living in our country.
America can never become home for anti-American terrorists or their families - and under the Trump Administration, it never will.
اظهارات مایکل مترینکو و کاترین کوب، گروگانهای سفارت آمریکا در تهران، درباره معصومه ابتکار از اعضای دانشجویان پیرو خط امام:
یک عوضی تمامعیار بود
هنگام تعارف شیرینی میگفت مرگ بر آمریکا
چرا «محصول» جمهوری اسلامی را به فرزندتان نفروختید؟
عروس خانم ابتکار که اقامت دائمش در آمریکا لغو شده، وکیلی حرفهای گرفته و از دولت آمریکا شکایت کرده، به این امید که اقامتش برگردد و غرامتش را از اموال بلوکه بگیرد. او نامهای خطاب به مردم آمریکا نوشته: من عاشق آمریکا هستم، فرزندانم فارسی بلد نیستند، و مادرشوهرم در اشغال سفارت آمریکا فقط مترجم بود. استدلال نامه و وکیل ایشان این است که فرزندان نباید بهجای والدین مجازات شوند. استدلالی که در ذاتش درست است؛ او معتقد است وکیلش بر همین اساس خواهد بُرد و غرامت را از اموال بلوکهی ایران خواهد گرفت.
اتفاقاً همین منطق خوبی است برای شروع یک بازخواستِ تاریخی.
خانم ابتکار، آقای لاریجانی، روحانی، خاتمی، ظریف، هاشمی و دیگر سران نظام، دیگر سؤال این نیست که چرا فرزندان شما زندگی در آمریکا و اروپا را ترجیح دادند. این سؤال کهنه شده است.
سؤال جالبتر این است:
چرا وقتی به خانوادههای «سازندگان جمهوری اسلامی» میرسیم، میبینیم خودشان حاضر نشدهاند در «آیندهای» که برای دیگران ساختهاند زندگی کنند؟
این بحث آمریکا یا مهاجرت نیست. حتی ریاکاری هم نیست. بحثی عمیقتر است.
سؤال تاریخی این است:
چرا شما از «محصول» خودتان استفاده نکردید؟ کشوری مبتنی بر ایدئولوژی خود ساختید و وقتی نوبت به عزیزترین آدمهای زندگیتان رسید، آنها را از نتیجهی همان «محصول» دور کردید. صادقانهترین داوری دربارهی جمهوری اسلامی در تاریخ، نه داوری مخالفانش خواهد بود، نه گزارش سازمانهای حقوق بشری، نه تحلیل اقتصاددانان، بلکه در انتخاب خانوادهی خودِ سازندگانش است.
برای مردم انواع آرمانها را انتخاب کردند و برای فرزندشان «واقعبینی» . برای مردم کاخهای بهشت در آسمان، برای فرزندانشان، خانه روی زمین.
بله میشود برای مردم از «مقاومت» گفت، اما خب برای فرزند باید دانشگاه انتخاب کرد.
برای مردم میشود از «فضیلتِ رنج» گفت، اما وقتی پای بچهی خودت وسط باشد، رنج فضیلت نیست.
و همینجاست که انتخاب فرزندانتان از ۴۷ سال سخنرانی شما راستگوتر میشود.
حال بنا بر بنا بر منطق وکیل صدهزار دلاری عروس خانم ابتکار، میپرسیم:
اگر فرزند نباید تاوان تصمیم والدینش را بدهد، چرا فرزندان ما باید میدادند؟
چرا نیکایی که در ۱۳۸۴ به دنیا آمده بود، باید هزینهی تصمیمی را میداد که در ۱۳۵۸ نگرفته بود؟
چرا منطق وکیل شما که «هرکس مسئول اعمال خویش است»، دربارهی خانوادهی شما بدیهی است، اما دربارهی یک ملت از یاد میرود؟
بگذارید سؤال را جور دیگری بپرسم: چرا «تاریخ» در جمهوری اسلامی همیشه ارثِ مردم بود، اما انتخاب، امتیاز خانوادههای شما؟
ما گذشتهی شما را به ارث بردیم؛ فرزندان شما امکان انتخاب آیندهشان را داشتند.
ما پیامدِ تصمیمها را گرفتیم؛ آنها پاسپورت برداشتند.
ما در کشوری ماندیم که حاصلِ سیاستهای شما بود؛ خانوادهی شما رفتند ببینند کشورهای حاصل سیاستهای دیگران چه شکلیاند.
آقایان و خانمهای نظام:
چرا به فرزندانتان نگفتید بمان و «محصول» کار ما را زندگی کن؟
چه چیزی دربارهی آیندهی ایران میدانستید که پشت تریبون نمیگفتید، اما برای فرزندتان به یاد میآوردید؟
چرا ایدئولوژی شما پشت درِ خانهتان متوقف میشد؟
چه بود آن سیاستی که برای نود میلیون نفر «استقامت» بود، اما برای یک فرزند آیندهای بود که باید از آن نجاتش داد؟
از فرزندان این خانوادهها هم سؤال دارم؛ نه بهعنوان متهم، بلکه شاهد.
شما که هر دو جهان را دیدهاید، شهادت بدهید: پدران و مادرانتان برای ما چه ساختند، و برای شما چه خواستند؟
خانم لیلا حاتمی از پدرت بپرس: اگر ایران برای من خوب نبود، چرا برای میلیونها فرزند بود؟
آقای مهدی ظریف از پدر امیرکبیرت! بپرس: تو که پشت بیمارستانی که شاه بستری بود، عربده کشیدی، چرا کشوری نساختی که من دلم بخواهد در آن بمانم؟
ملت شریف ایران:
رفتنِ اینها فقط مهاجرتِ یک خانواده نیست، یک رأی است. رأیی که در هیچ صندوقی انداخته نشده، هیچ ناظری نشمرده، و هیچ روزنامهای نتیجهاش را اعلام نکرده. اما معنایش روشن است: انتخابِ خصوصی سران نظام چیزی را اعتراف میکند که زبانِ سیاسیشان نمیگوید.
خانم ابتکار، کاش روزی شجاعت به خرج دهید و پشت تریبون بگویید چرا برای خانوادهی خودتان «خانه» جایی شد که روزی سفارتش را اشغال کردید، اما برای میلیونها ایرانی، خانه همان جایی ماند که باید عواقبِ آن اشغال را نسلاندرنسل زندگی میکردند؟
هرگز نگذاشتند رفراندومی برگزار شود، اما فرزندان بسیاری از سران جمهوری اسلامی سالهاست رأی خودشان را در فرودگاهها دادهاند:
«نه» به «محصول» جمهوری اسلامی.
انتخاب محل زندگی فرزندان نظام، صادقانهترین رأی به «محصول و میراث» جمهوری اسلامی بود.
#ننگ_بر_جمهوری_اسلامی
دنیا با حاکم کردن جمهوری اسلامی بر ما، ما را تحقیر و غارت میکند. بهجز اسرائیل، هیچ کشوری با جمهوری اسلامی مشکلی ندارد.
حتی با همان اپوزیسیونی که برای ما تبلیغ میکنند (که اکثراً حتی در ظاهر هم چرک هستند) ما را تحقیر میکنند. شاهزاده هم از زمانی که شروع کرد، اندکی اعتمادبهنفس و عزتنفس ایرانی را احیا کند تا ایرانی در غربت از گفتن «من ایرانی هستم» خجالت نکشد، با همان نیز جنگیدند.
روی دریای ثروت هستید، اما فقیر!
تا دندان مسلح، میگویند هرکس نمیخواهد جمع کند برود! اگر بمانید و نروید، تا میکشند. اگر بروید، ریشخند میکنند که اگر جرات داری برگرد. یا «شما که رفتید؟ چه کار ایران دارید؟ اگر راست میگویید میماندید»
که حرف نزنید، که ایرانیهای مانده را راحتتر بکشند، آزار بدهند، یا برگردید، که بکشند، حبس کنند.
مثل اغراقآمیزترین قصهها، شر مطلق هستند.
و دنیا، عملههای فارسی زبان این شر مطلق…
آنها عاشق مخابره کردن تصویر لشگر پابرهنه اربعین هستند. سیاه پوش و خاک آلود، کف زمین کنار هم خوابیدند و برای یک پرس غذا، ازدحام کنند. این تصویر ایدهآل آنها از ایران است.
اثر هنری از ایران؟ به شرط آنکه اصغر فرهادی از حلبیآبادها فیلم بگیرد، برنده میشود.
ایران باید یک لجنزار باشد که در آن گروهی بربر زندگی میکنند؛ تا قطر بتواند پارس جنوبی را تخلیه کند، ترکیه شهرکهای اداری ـ تجاری بسازد و دالان زنگزور را برای آذربایجان جور کند!
سهم دریای کاسپین هم که هنر جدید است.
اما اصل کاری:
آرمان فلسطین نیز همواره همچون شمشیر داموکلس، با نام محور مقاومت، بالای سر اسرائیل نگه داشته شود؛ در حالی که هزینه آن از طریق بهرهبرداری جمهوری اسلامی از منابع ایران تأمین میشود.
شاید هم ایرانیها تاوان این را میدهند که هیچ وقت مسلمان واقعی نشدند!
ما از این وضعیت خسته شدهایم. ما از این استعمار کادوپیچشده خسته شدهایم.
آن ایرانیهایی که از توکیو تا واشینگتن و کانادا زیر برف و کولاک به خیابان آمدند خسته بودند.
خسته و عصبانی از نیم قرن توهین.
جمهوری اسلامی، توهین دنیا به ملت ایران است.
ممنونم از همتون که کمکم میکنید بتونم اسمو یاد همسرم عشقم و رفیقمو زنده نگه دارم
تنها دلیل زنده بودنم همینه که اسمشو به همجا برسونم شرافتو شجاعتشو زنده نگه دارم و نزارم هیچوقت فراموش بشه من راهشو ادامه میدم✌️💔
#صادق_قربانی#جاویدنام_صادق_قربانی
علیرضا رو بعد هوش اومدن صاف بردن زندان؛ حکمش اعدامه...
شاید هشتگ معجزه نکنه، ولی جلو بیتَفاوتی و سکوت رو میگیره. وقتی پای جون یه آدم در میانه، نباید کم بیاریم!
دستش از همه جا کوتاهه، صدای علیرضا باشیم.
#علیرضا_سپاهی
فقط یک دقیقه وقت بذارید و از این پسر عزیزمون حمایت کنید، این بچه از خانواده محرومه و پدر و مادرش حتی گوشی هوشمند ندارن که صدای پسرشون باشن!
لطفا صدای این پسر شجاع ایران باشید و بی تفاوت رد نشید!
#مهدی_روشنی#StopExecutionsInIran