غنی سازی که در محدوده برجام کاهش نیافته یا در مذاکره مستقیم سریع با آمریکا تعیین تکلیف نشد امروز با تجاوز نظامی اسراییل برای مدت نامعلومی بلاموضوع شده است ،
این آیا برای حکمرانان بهتر است ؟
https://t.co/5aG1Vwz4Vq
این نقد چند تا اشکال دارد
اول
بر این فرض استوار است که وضع موجود حتی بدون تهدید خارجی هیچ خطر متوجه کیان کشور نمی کند
گویا انواع ناترازی های مهلک قبل تجاوز اسراییل اینک حل شده است یا راه حل آنها یافته شده بود
این مجلس موسسان مطرح شده در مقطع فعلی، هرچند در ظاهر ممکن است بهعنوان راهحلی برای حل مسايل داخلی ارائه شود، اما در عمل حامل مخاطرات بلندمدت متعددی برای منافع ملی و امنیت ملی ایران است. اگرچه میرحسین موسوی و نویسندگان بیانیهی او شرایط حاصل جنگ فعلی را مانند نسیمی میدانند که نباید از آن تن پوشاند اما همان گونه که استدلال خواهم کرد نه نسیمی خوش که پنجرهی فرصتی است برای دشمن متجاوز که اهداف راهبردی خود را به شکل نهادمند به دست آورند . طرح اینگونه حرفها به دلایل زیر در شرایط فعلی میتواند خلاف مصالح واضح ملی باشد:
۱. تضعیف انسجام نهادهای دفاعی در شرایط تداوم تهدید خارجی
تغییرات بنیادین نهادی از نوع انحلال نظام فعلی، بهویژه در شرایط تداوم تهدید خارجی و آتشبس ناپایدار، پیامدهای ناخواستهای در حوزهی انسجام سازمانی نیروهای نظامی و امنیتی دارد. نهادگرایی تاریخی و نظریهی انتخاب عقلانی توضیح میدهند که وقتی بازیگران سیاسی داخلی درگیر رقابت بر سر قواعد بنیادی هستند، تمرکز سازمانی، انسجام فرماندهی و توان هماهنگی میان بخشهای مختلف نظامی کاهش مییابد. این وضعیت «تکهتکه شدن سازمانی» (Institutional Fragmentation) در نیروهای دفاعی، به کاهش بازدارندگی و افزایش هزینهی دفاع منجر میشود و فرصتهای بیشتری برای بازیگر خارجی مهاجم بهمنظور بهرهبرداری تاکتیکی فراهم میکند.
۲. قفلگذاری منافع خارجی در ساختار جدید قانون اساسی (Institutional Lock-in)
تجارب تاریخی نشان میدهد که بازنویسی نهادهای بنیادین در فضای بحرانهای نظامی و تحت فشار خارجی، همواره حامل خطر «قفلگذاری نهادی» است. در چنین شرایطی، بازیگران خارجی یا متحدان داخلی آنها میتوانند از فضای اضطراری سوءاستفاده کرده و منافع ژئوپلیتیکی و اقتصادی بلندمدت خود را در قانون اساسی جدید تثبیت کنند. برای مثال، گنجاندن بندهایی مانند محدودیت دائمی توان موشکی، محدودیت غنیسازی اورانیوم، یا پذیرش نظارتهای بینالمللی بر بخشهای حیاتی اقتصادی و نظامی، بهگونهای طراحی میشوند که حذف آنها در آینده به اکثریتی دستنیافتنی یا همهپرسی دشوار نیاز داشته باشد. بنابراین ارادهی ملی را به اسارت تصمیمی میبرد که زیر فشار جنگ گرفته شده است. این همان منطق مادهی ۹ قانون اساسی ژاپن است که پس از جنگ جهانی دوم نوشته شد و هنوز هم برای توکیو هزینههای حقوقی و سیاسی بالایی دارد.
این قفل نهادی، بهشدت «هزینهٔ خروج» از ترتیبات جدید را برای دولتهای آتی ایران بالا خواهد برد و استقلال تصمیمگیری راهبردی کشور را برای چند دهه محدود خواهد کرد.
۳. خطر ایجاد ائتلافهای بومی-خارجی و وابستگی نهادی
دشمن مهاجم یا قدرتهای ثالث خارجی معمولاً تلاش میکنند از شکافهای داخلی برای تشکیل «ائتلافهای بومی-خارجی» یا دورگه (Hybrid Coalitions) استفاده کنند تا نهادهای مطلوب خود را تثبیت کنند . در سناریوی ایران، پهلوی آشکارا روی حمایت اسراییل حساب کرده و در مدل رفراندومخواهان نیز برای کسب مشروعیت بینالمللی و داخلی، احتمالاً نیازمند نوعی سازش با طرفهای خارجی خواهد بود. نتیجهی چنین فرایندی نهادهایی است که بقایشان منوط به حفظ منافع و حمایت خارجی است و در بلندمدت به تضعیف استقلال راهبردی و ظرفیت داخلی کشور منجر خواهد شد. بیانیه موسوی اگرچه بهطور مشخص و صریح تجاوز بیگانه را محکوم میکند، اما با مطرح کردن موضوع رفراندوم در شرایط جنگی، عملاً مسیری را میگشاید که میتواند به نفع همان متجاوز تمام شود. این بیانیه در ظاهر زبان مخالفت دارد، اما در عمل میتواند فضا را برای تحقق اهداف دشمن آماده سازد.
۴. خطر مشروعیتزدایی از نظم نهادی آینده
یکی از دلایل پایداری نهادها «مشروعیت نمادین» آنها در حافظه و ادراک عمومی است. قانون اساسی که در شرایط فشار خارجی، اختلاف داخلی و جنگ روانی تدوین شود، نمیتواند به نمادی از هویت ملی و اجماع اجتماعی بدل شود. نتیجه آن است که بسیاری از گروههای اجتماعی فعلی و نسلهای بعدی این قانون را بهعنوان میثاق تحمیلی تلقی خواهند کرد، امری که خود سرچشمهی بیثباتی و چرخهی پایانناپذیر اعتراض و ناآرامی خواهد بود.
آخر
همه سخن بیانیه میر حسین و حامیان آن در این است که قبل از آنکه زیر فشار مستقیم خارجی مجبور به پذیرش تغییرات شوید با یک اقدام درون زا اینکار را کنید تا کشور کمتر آسیب ببیند .
@HosseinGhatib ۵
غنی سازی که در محدوده برجام کاهش نیافته یا در مذاکره مستقیم سریع با آمریکا تعیین تکلیف نشد امروز با تجاوز نظامی اسراییل برای مدت نامعلومی بلاموضوع شده است ،
این آیا برای حکمرانی بهتر است ؟
@HosseinGhatib ۴
حال آنکه اگر اهداف این مرحله را زیرساخت های هسته ای و دفاعی کشور در نظر می گرفت به نتیجه متفاوتی می رسید
آخر
همه سخن بیانیه میر حسین در این است که قبل از آنکه زیر فشار مستقیم خارجی مجبور به پذیرش تغییرات شوید با یک اقدام درون زا اینکار را کنید تا کشور کمتر آسیب ببیند
@HosseinGhatib ۳
سوم
نویسنده تصور کرده است بازدارندگی نظامی جمهوری اسلامی موجب یک آتش بس غیر رسمی شده است چون اهدافی مانند براندازی و رژیم چنج را اول به متجاوزان نسبت داده و بعد عدم دست یابی به آن را به عنوان دلیل بازدارندگی فرض کردن است ،
@HosseinGhatib ۲
دوم
هنوز سایه جنگ ویرانگر بالای سر کشور است و دیگر وعده نه جنگ می کنیم نه مذاکره باور پذیر نیست چون هم مذاکره کردیم و هم جنگ شد
ادامه دارد
@HosseinGhatib این نقد چند تا اشکال دارد
اول
بر این فرض استوار است که وضع موجود حتی بدون تهدید خارجی هیچ خطر متوجه کیان کشور نمی کند
گویا انواع ناترازی های مهلک قبل تجاوز اسراییل اینک حل شده است یا راه حل آنها یافته شده بود
ادامه دارد