Ajmal

Former Diplomat

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

د واخان دهلېز؛ د افغانانو هیلې

ویل کېږي چې د واخان دهلېز د سړک جوړیدو چارې د افغانستان او چین تر منځ تر ګډ سرحد، بشپړې شوي دي.
دغه مسیر به له یوه ستر اقتصادي قدرت- چین سره د افغانستان د مستقیم وصل او د سوداګرۍ او ترانزیت په موخه، ستراتېژیک اهمیت ولري.
د یو افغان عادي وګړي په توګه ډیره هیله لرم چې یوه ورځ به پخېر، ګڼ شمیر افغانان او پانګه وال، د بدخشان د سرحد بروغېل له مسیره په موټرو کې د واخجیر په کوتل اوړي او د چین هېواد د کاشغر تاریخي ښار او د سینکیانګ ایالت نورو سیمو ته به سفر کوي.
د واخان دهلېز پرانیستل او په عملي توګه ګټه اخیستنه به، په حقیقت کې د ورېښمو د لرغونې لارې تاریخي اهمیت یو ځل بیا را ژوندی او ستره ګټه به یې افغان ولس ته ورسیږي.

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

د خپلواکۍ د ورځی په مناسبت

د افغانستان د خپلواکۍ کلیزه د هېواد دننه او بهر د ګڼ شمیر افغانانو لخوا ونمانځل شوه. خو مهمه دا چې دا یوازې د محفلونو په جوړولو، ویناوو او ملي بېرغ په رپولو د یوې تاریخي ورځی یادونه نه، بلکې د ملي ګډو ارزښتونو په اړه د فکر کولو یو مهم فرصت ګڼل کېږي.
شاه امان الله خان د افغانستان سیاسي استقلال د استعمار او بهرني واک څخه تر لاسه کړ، خو بله برخه یې چې د اصلاحاتو، تعلیم او عصري ادارې را منځته کول وه، نیمګړې پاتې شوه.
په څو لسیزو کې د جګړو له امله د دولت جوړونی، پرمختګ او له هر پلوه خپلواک افغانستان ډیر فرصتونه له لاسه لاړل.
د ننې کلیزې یو ستر پېغام به دا وي چې که خپلواکي له بهرني واک څخه د خلاصون نوم دی، خو قوي دولت، بریالۍ دیپلوماسي، په ځان بسیا اقتصاد او تعلیم یافته نسل یې بشپړ کوونکي دي.
خپلواکي مو مبارک او بختوره شه

[Dr. Abdul Ghafoor Liwal, PhD. @GhafoorLiwal]

شګې او یادونه

مرم له تندې، مورې وکړه دعاګانې
خدایزده بچ شمه له دې خونړۍ دښتې
دلته بل زلمی هم غواړي بخششونه
پر وجود یې دي تغمې د مرګ د لښتې

مورې شګې مې په سترګو کې را لویږي
مورې! ستا د مخ تصویریې راته مات کړ
ته مې هرڅاڅکي د اوښکو کې ولاړه
د هیندارو دا بهیر یې راته مات کړ

هغه باد چې دې بیابان کې راالوتی
رانه وړي مې د خواږه بچي یادونه
مورې ستا دومره دعاوې راپسې وې
لکه څومره دي دې دښته کې ریګونه

مورې هرې خواته دښته ده او دښته
راالوتي پرې خوني خوني بادونه
په یوه څاڅکي اوبو پسې ړندېږم
را یادیږي ستا د نکل بیابانونه

ته مې نیمه شپه له خوبه ویښه نه‌کړې
پټ مې ومینځل په اوښکو ستا لاسونه
مورې زه ومه ډوډۍ پسې راوتی
را په مخه شول دا غرونه او ډاګونه

مورې یو زه نه‌یم نور هم راسره دي
څوک پلرونه، څوک کوژدن او څوک جره دي
څو یې مړه شول، څو یې اوس په زنکدن دي
د محشر ټکنده لمر ته ټول ایره دي

مورې تا به وېل قیامت کې لمر کوزیږي
دوه نیزې، او ورته ایشي به سرونه
نن په موږه شل نیزې راپرېوتلی
پر تبۍ زمکه پخیږي اندامونه

یو زلمی مې څنګ ته پروت دی ساه وتلی
پر ښایسته مخ یې باد شګې ورشیندلي
په روستۍ شېبه یې هم د چا نوم یاد کړ
بڼو سترګو یې د کور لارې ایستلي

مورې ورکه مزدوري ده له وطنه
څه ښایسته ښایسته مخونه یې کباب کړل
ستا واړه لمسي ته ما لیدلی خوب و
مرګی ورک شه! زما خوبونه یې خراب کړل

مورې ما وبښه! نور غږېدی نه شم
مورې ژبه مې تالو پورې نښتې
په بچي او په «هغې» باندې به پام کړې
نوره دمه مې له ټول وجوده وتې

مورې ډېره مې یادېږې خدای حاضر دی
چې دې یو ځل وای نیولی په خوا پورې
له دې دښتې د للو للو غږ اورم
ساه مې وځي... مورې، مورې، مورې، مورې

[Dr. Abdul Ghafoor Liwal, PhD. @GhafoorLiwal]

لکه روانه قافله د مانا

ته داسې وې چې زندګي مې ستا لپاره وکړه
چې ستا لپاره شوه، نو ما هم بې‌ازاره وکړه

ته داسې وې چې د بڼو ترمنځ دې شپه راکړله
او دلته شپه مې هم د دې غشیو له ډاره وکړه

ته داسې وې لکه په زړه پورې ګنډلی خنجر
چې ته ترې ووتې په تا پسې یې داره وکړه

ته داسې وې لکه روانه قافله د مانا
زه چېرې نه‌تلمه په ما دې ولې لاره وکړه

ته داسې وې لکه دا ستا نظر ته زما تلوسه
ما خپل وجود ته هم ستا سترګو نه هینداره وکړه

ته داسې وې، چې نه وې هرې کوڅې زه خوړلم
ته چې ترې لاړې ماهم کډه له دې ښاره وکړه

ته داسې وې چې پوهېدې په دې خبره دې مرم
یاره نو ولې؟ ولې؟ ولې دې نو یاره وکړه

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

د پاکستان پرله پسې بریدونه
او د افغانانو نوبتي غندنۍ

له اوږدې مودې، د پاکستان لخوا په بېلابېلو پلمو، «ډیورنډ» ته څېرمه د هېواد په استوګنو سیمو، راکټي حملې او بریدونه کېږي چې دا دې خبره اوس تر تعلیمي موسساتو او په کنړ کې د سید جمال الدین افغان پوهنتون پورې را ورسیده.
دغه شان بریدونه اوږده تاریخچه لري او آن د جمهوریت په کلونو کې به په سیستماتیکه توګه، په ختیځو او سویلي ولایاتو راکټونه اوریدل.
ښه مې په یاد ده چې، د ۲۰۰۸ تر ۲۰۲۱ کلونو کې، په زرګونو راکټونو او د توپونو مرمیو دوام درلود او زمونږ د اونیو او ورځو یوه دنده به دا وه چې پر پاکستان لیکلی اعتراض وکړو او هم په نیویارک کې د افغانستان د دایمي نمایندګۍ له لارې، د حملو او ملکي تلفاتو نوملړ نړېوالو ته ورساوو، خو پدې برخه کې به کوم عملي اقدام یا فشار اصلآ شتون نه درلود.
له بل پلوه، په هغه وختونو کې افغان دولت څو ځله د امریکایې مسولینو سره اړیکه ونیوله او غوښتنه ترې وکړه چې د امنیتي تړون پر اساس، د دې بریدونو د مخنیوي په برخه کې مرسته وکړي، خو د هغوی ځواب به منفي و او د افغانستان- پاکستان په قضایاو کې یې له هر ډول دخالته ځان ساته.
اصلي خبره دا چې پاکستان د دغو بریدونو پر اساس، خپل «روایت» مخ ته وړي او د نړیوالو افکارو د مغشوش کولو لپاره تل د قضایاو واقعیت، برعکس ښیې.
په بل عبارت، د پرله پسې حملو او بریدونو دوام، د پاکستان د اوږد مهالې پالیسۍ څخه سرچینه اخلي او په منظم ډول خپلو موخو او اهدافو ته کار کوي.
د سید جمال الدین افغان پر پوهنتون او نورو سیمو د بریدونو محکومول، د ټولو یوه ملي دنده ده، خو پوښتنه دا ده چې مونږ به له هرې پېښې وروسته او ترکومه په نوبتي ډول، یوازې غندنې کوو.
او آیا افغانان به کله هم بالاخره یو د بل ګریوال خوشی او په واقعي معنا به د ملي وفاق او د افغانستان د غښتلتیا لپاره را ویښ شي؟

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

یوه لنډه تبصره
پدي وروستیو کې د ډیورنډ فرضي کرښۍ په هکله، د محمد محقق څرګندونو ګڼ شمیر عکس العملونه را پارولي دي.
اصلي خبره دا چې پدې حساسو شرایطو کې دا ډول څرګندونۍ تصادفي نه، بلکې د ځینو ځانګړو افرادو او یوې ډلې د نیت او افکارو څخه سرچینه اخلي چې غواړي د هر ډول معاملو لپاره «شین چراغ» ښکاره کړي.
برداشت دا دی چې د ډیورنډ په اړه دا شان څرګندونۍ، ښایې د هېواد د نورو ورته ملي مسایلو اړوند، د یوې معاملاتي «بستې یا پکېج» یوه برخه وي چې ځینی غواړي مقابل لوري ته یې پېشکش او تقدیم کړي.
پدې رابطه، د امکان څخه لیرې نه ده چې د افغانستان د جغرافیایې موقعیت څخه «دور وهل» او د چترال- واخان- شکاشم له لارې، مرکزي آسیا سره د پاکستان نښلول او ځینی نور مهم موضوعات، په اوږد مهال کې د دغه شان پټو معاملو سره تړاو ولري.
د ډیورنډ فرضي کرښه، د ۱۹ پېړۍ د مستعمراتي سیاست یو میراث ده چې اراضي کې اصلآ نه ده تطبیق شوی او ځکه نو فرضي ګڼل کېږي، حال دا چې د نورو ګاونډیانو سره د افغانستان سرحدات د حکمیتونو له لارې تعین شوی، سرحدي نښې او علایم شتون لري او ټول قانوني مراحل یې بشپړ شوي دي.
د «ډیورنډ قباله» نه د یو فرد واک ده او نه هم د پټو معاملو برخه کېدلای شي، بلکې د ۱۳۰ کالو په تېریدو سره لا هم د خلکو او ځوان نسل په زړونو او احساساتو کې ځانګړی ځای لري چې مساعدو شرایطو کې او د ۲۱ پېړۍ د اصولو پر اساس باید د حل یوه معقوله لار ورته وموندل شي

[Ajmal @mohmand_ajmal]

@HollandPtm غږ نشته

[Qudrat Alikhil @QAlikhil]

د لوی افغانستان مېرمنې د افغاني او انساني مقاومت ډېرې سترې بېلګې دي!
دوی د کورني، قومي، منطقوي، حکومتي او نړیوالو ناروا فشارونو او بندیزونو سره لاس او ګرېوان دي، خو د ټولو ظلمونو باوجود دوی لاهم لکه پولاد ولاړې پاتې شوې او د هرې دورې تېري ته ېې ځانونه سپر کړل د اولاد، خاوند، کورنۍ او وطن په خاطر.
نن که پدوی وطن کې تعلیم او ترقي بنده ده او یا د پنجابي رژیم د وحشیانو د لاسه څپېړې خوري او یا ېې په کور او منطقې بمونه غورځي بچیان ورونه او د کورنۍ نور غړي ېې وژل کېږي یا په زوره ورکېږي، خو بیا هم دوی ددومره غمونو او ستونزو سره سره ستاسو او زمونږه خواکې، مخکې او یا شاته د قوت د مخزن په توګه ولاړې دي.
ویاړم د وطن په مېرمنو، نو ځکه ېې دا ورځ لمانځم، نه داچې دا نورې ورځې ددوی ندي، مګر دا چې دغه ورځ کې یی د زحمتونو نه ځانګړې مننه وکړم.
راځئ تاسو هم مونږ سره را ګډ شئ
#پیاوړې_مېرمنې_یعنې_پیاوړې_ټولنې

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

د هېواد شمالي ولایاتو کې د زلزلې ناورین سخت دردونکې ده. شهیدانو ته جنتونه او عزیزانو ته یې د صبر هیله کوم.
بنی آدم اعضای یکدیگر اند،
که در آفرینش ز یک گوهر اند،
چو عضو بدرد آورد روزگار،
دگر عضو ها را نماند قرار،
تو کز محنت دیگران بی غمی،
نشاید که نامت نهند آدمی.

[Mir Khan (مقُری) 🇦🇫 @OfficialMirKhan]

سلامونه،

د استقلال ۱۰۶مه کلیزه دې تاسو ټولو ته مبارک وي.🇦🇫
روز ۱۰۶ استقلال به همه تان مبارک.

د دې مبارکې ورځ په ویاړ ما او زما سمونوالو تاسو ته یوه د هیلو ډکه ترانه جوړه کړې؛ نو هیله ده چي خوښه مو شي او د خپلو
ملګرو سره یې شریکه کړئ.

بشپړه سندره: https://t.co/snc1cemTa3

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

په هېواد کې پسرلی راغې او نوې تعلیمي کال شروع شو، خو د نجونو په تعلیم بندیز لا دوام لري.
سړې حېران شي چې د ځینو په ذهن، زړه او احساس څه شوي چې په میلیونو خویندې او د وطن بچیان یې د درس او تعلیم له حق نه محروم کړي.
امید ده چې یوه ورځ د مکتب قلفونه مات او واقعي پسرلی را وغوړېږي.

[Said Sulaiman Ashna @sashna111]

نن مې جلال آباد په زړه وریږي!
غواړم د مستوفیت له چهاراهي پیاده روان شم.
د باغ ذخیرې په مخې تیر شم او د آبرسانۍ ودانۍ له ورایه ووینم.
د بانک چهاراهي کې د پیپل ونو ته وګورم او د ساچو شورماشور واورم.
د سپین جومات په پراخه سینه او مرمرو، د خپګان ډک زړه په سجدو کې تش کړم.
د ولایت شاهي ماڼۍ دروازې ته ودریږم او د کلونو رازونو ډک دیوالونه یی لمس کړم.
د سراج العمارت د باغ باغچو کې تاو راتاو شم، میخک ګلان ښکل کړم او د نرګسو او جریبندو په تازه وږمو می سږي مست کړم.
د امیرشهید د باغ دُوړو وهلو نارنجانو ته حیران ودریږم او د شاه امان الله په زیارت د "علم، استقلال او مساواتو" په قتل غمشریکي وکړم.
زړه می غواړي یو ځل جلال آباد ته لاړ شم!

[Ajmal @mohmand_ajmal]

@QuraishiMalik الله دی بهتر جنتونه نصیب کړی ریس صاحب تاسی او کورنی ته مو د زړه صبر غواړم.

[Ajmal @mohmand_ajmal]

@a_barez [email protected]
لطف تان خواهد بود بارز صاحب

[Najibullah Alikhil @NajibAlikhil]

د المان بن ښار کې د افغانستان جنرالقونسل، ښاغلي سادات صاحب له خپلې دندې استعفا وکړه.
هغه د یو سابقه داره دیپلومات او واقعي خدمتګار په توګه بې ساري خدمتونه کړي او د هېواد ګټو ته تل ژمن پاتې شوې.
د ماموریت موده کې مو له نژدې سره همکاري لرله، زه ورباندې ویاړم، له مخې دې تل رڼا وي.

[Ajmal @mohmand_ajmal]

@HalimaPaktiani جنت فردوس دی نصیب شی

[Ajmal @mohmand_ajmal]

@QAlikhil جنت فردوس دی نصیب شی.

[Rahman Bunairee | BCAST @RahmanBunairee]

افغانستان تاریخ جوړ کړو

[Said Sulaiman Ashna @sashna111]

سلیمان لایق:

"د عشق کافر"
ما چې سترگې خلاصولې سحر تېر شو
لا ویده وم د لمرونو گذر تېر شو

لا مې ښکار پسې دغرو څوکې څارلې
چې له ځالې د غرڅه‌وو لښکر تېر شو

لکه میاشت د تورو وریځو په اطلس کې
له خورو څڼو وتلي مرمر تېر شو

لا مې غېږه خلاصه نه وه شنې وږمې ته
چې زما د پسرلیو سفر تېر شو

د ځوانۍ موسم د مینې سور آشوب دی
زما په ستوني د دردونو خنجر تېر شو

لکه پړک چې د برېښنا له سترگو تېر شي
عمر هسې په شېبه کې هدر تېر شو

لنډی ژوند مې یوه د تندو هنگامه وه
زما له تندې هر ساقي بېخبر تېر شو

زما تن د هیڅ نغري د سولو نه شو
سور لایق د عشق په دین کې کافر تېر شو