1- شما در نهایت می توانید سادهزیست باشید. آنکس که با آگاهی و توانایی «فقرمند» است، بیشعور(کاذب) و متقلب(کاسب) است. چرا که فقر را نچشیده، نمیداند که باید از سیاهچالهی فقر فرار کند. نمیداند که بازماندن ناشی از فقر یعنی چه! نمیداند که نباید با فقر فخر بفروشد.
دهه هشتادیها بسیار شاد و بشاشترند.این اقتضا زمانه است. آنها هنوز شکستهای عمیق اجتماعی را آنچنان تجربه نکردهاند؛ علاوه بر آن آگاهی و ذهن آزاداندیش آنها، انرژیشان را مضاعف میکند. بسیاریشان فرزندان همان دههشصتیها هستند که والدینشان فضای محدود را از بین بردهاند
#مهسا_امینی
این صحنهها رو هیچجا نمیبینیدا
اینجا ایرانه، یه مادر از ماشینش پیاده میشه میدوئه بِره بچهی یه مادرِ دیگه رو از دست این جانیها نجات بِده.
من آخه نَمیرم برای تو؟
#مهسا_امینی
کشیدن آن را ندارد. چرا که سابقه رنج توامان برای او غریبی میکند...
ایرانِ با جمهوری اسلامی جهنمی شده شبیه آن حکایت خاخامها که آدمها در جهنم گرد سفرهی غذا هستند اما توانایی گذاشتن قاشق در دهان خود را ندارند.این همدلی در خیابان و طمعگریزی و ازخودگذشتگی نوید بهشت فردای ایرانست
آنچه امشب در حوالی پارک ملت مشهد دیدم و آنچه در دیگر شهرها میگذرد، عجیب بوی خوشی دارد. خوشا که کمترین طنینی از بدسگالان نیست. این همدلی که شور در هم شکسته دی ۹۶ را دیده، خشم سرکوب شده آنی در آبان ۹۸ و بهت و اندوه بعد آن را تجربه کرده، تنهایی خوزستان، تشنگی اصفهان/
#مهسا_امینی
محرومیت سیستان و بلوچستان، به حاشیه کشیده شدن آذربایجان و ظلم مضاعف در حق کُردها را به خوبی درک کرده؛ بسیار زیباست.
زنان و مردان فربه شده از رنج و در پی رنج ایران، چراغ فردایند. چراغی به روشنایی آتش؛ گرم و گیرا. اباهت پدید آمده در ملت مهمترین اصلی که هیچ رهبری توانایی به دوش/
آن آب روان در خواب شبم گلگون
راز جوانی شنیدم که غمش پر خون
«تا شکوفهی سرخ یک پیراهن» نزوک
راه نبُود جان نبُود تا نشویم همگون
بر لبت آید خنده پدید ای دختر پسر
تا گشادند سینهها چون ز خشمی روزگون
رقص و رزمی و حدید میخواهد آن سنگفرشها
تا که رسمی تازه آفرینی با تنت رقصون
کار در شبانهروز را درک میکنید وقتی اسیر باندبازی هستید؟ این عبارت سخیف ونک به بالا را ول کنید آقا. متوسط بودن در رفتار بسیجیگری است. چه آنکه در پایگاه باشد چه در دانشگاه...
کشف و شهود تاریخی بهرام بیضایی در آثارش همیشه هویداست و مثالزدنی. نمایشنامه چهارصندوق را در ۲۲ سالگی خواندم و دیروز که وقت بیشتری داشتم دوباره مرورش کردم. در واقع مغلطه حقبهجانبان، از ما بهتران! و مترسکسازها باعث شد سراغش بروم.
سبز و زرد و سرخ؛ رنگیها و رنگبهرنگشدهها/
آنها که در رنج واقعیاند شرم ندارند؟ اوه اوه! صحبت از متوسط ها شده! همه هم گویا از وسط بازی فراری اند! متوسط خود شما و اطرافیانتانید که ۲۴ساعت اینجا چمپاتمه زدهاید. از کجا نان میخورید که اینچنین با رنج بیگانهاید و اصرار هم دارید خودتان را به رنجیدگان بچسبانید؟شما کجا ۱۶ساعت/
@Saeed0f نظرسنجیها و رایگیریها و معرکهگیریهایی هست که بیشتر جنبه حقنه کردن دارند تا نمود واقعیت. برای مردمی که در صف همهچیزاند و شهرها حاشیهنشینهای جدید را به خود میبینند؛ نظرسنجیهای جهتدار نوعی فریبکاری ست...
@Saeed0f حسین قاضیان رو که جز با اطلاعات اندک ازش زیاد نمیشناسم. نظرم راجع به اصلاحطلبهای پیدا و پنهان گذشته و حال اینه چون نقش اساسی در سرکوب دیگری داشتند، صلاحیت اظهار نظر سیاسی هم ندارند. (البته اینجا میتونیم میان فریبخورده و فریبنده تمایز قائل بشیم)
اما منظورم از اینا کلا با /