LİSANS PSİKOLOGLAR OLARAK
1-Klinik psikologların istihdamına karşı değiliz.
2-Lisans mezunu psikologların yok sayılmasına karşıyız
3-Yüksek lisansın bir üstünlük ve küçümseme aracına dönüştürülmesine karşıyız
4-Mesleki yeterlilik konusunun sadece YL ile sorgulanmasına karşıyız
Bir dönemin gözde mesleği psikologluk şimdilerde can çekişiyor. Mezunlar kpss 90 üstü puan ile atanmayı bekliyor, atanan yetkisiz çalışıyor, atanamayan serbeste çalışamıyor. Psikoloji akademisyen camiası psikologlara sahip çıkmıyor, meslek yağmalanırken onlar seyrediyor.
Psikologları geliştirmek mi istiyorlar o zaman yaparlar TUS gibi bir sınav o zaman hak eden yükselir ve yeterli olur. Ama şuan parayla, imkanla, torpille elde edilen, fırsat eşitliği olmayan Klinik YL dayatmasına karşıyız.
Psikiyatrist, psikolog, psikolojik danışman, rehber öğretmen, çocuk gelişimci... Bunlar var. Pedagog diye unvan yok. Pedagoji bölümleri 1982 yılında kapatıldı.
Pratikte pedagoji yapılıyor olabilir, kabul. Ancak pedagog unvanını kullananlar genelde gerçek unvanlarını saklıyorlar.
Trabzon'da fıkraları aratmayan sohbet.
"Beni niye ziyaret etmiyorsun" diye sitem eden vatandaşa ilçe başkanının cevabı sosyal medyada gündem oldu:
"Abi bana dediler ki 'durumu iyi değil, hastaneden çıkamaz.' Ben de dedim ki nasıl olsa ölecek, hastanede görmeye gerek yok, alır da gömeriz onu."
yetişkinlik biraz da mükemmellikten vazgeçmektir. soruları tamamen çözmeyi beklemeyi bırakıp, cevapların net olmamasına alışmak, meselelerin kusursuzca bitmesine değil, bir şekilde yolunda gitmesine razı olmaktır.
Cuando Virgina Woolf dijo: “Hay una especie de tristeza que surge cuando se sabe demasiado, cuando se ve el mundo como realmente es” describió perfecto lo que significa crecer.