Kaybettiği bir şeyi bulmayı ��ok istediği zaman, insan bazen öyle yapar. Bakar bir göremez, bomboştur baktığı yer; öyleyken yine de on beş kez bakar aynı yere.
—Dostoyevski
"Haz Çağı"nın beklenen sonuçları peyda olmaya başladı: Pedofililer, tecavüzcüler, katiller, eskortlar üreten bir sistem.
Evet, bu berbat sistem İnceller, tacizci & tecavüzcüler, sapkın eğilimleri olan caniler, uyuşturucu bağımlıları, şiddetle meyilli erkekler ve eskortlar, Only Fansçı kızlar üretiyor.
Haz ve doyumdan başka amaçları, bedenden başka sermayeleri yok. Beden dışında duyumsama ve deneyimleme mekanizmaları yok.
"Seksten daha ilginç bir şey keşfetmiş kişiye entelektüel denir." demişti Aldous Huxley.
Huxley iyi bir yol işaret ediyor. Bu gençlerin acilen ruhsal, tinsel, entelektüel, sanatsal hazlar gibi yeni haz kaynakları keşf edeceği yeni şeyler, yeni deneyimler, yeni varoluş imkânları bulması lazım.
Ve "Bir kalbiniz vardı onu hatırlayınız." demişti Cahit Zarifoğlu. Hayır, duygusal, ponçik, romantik bir ideal falan değil bu.
Bu gençlere Devlet, STK'lar, Eğitim Sistemi, Sosyal Medya kanalı gibi mekanizmalarla acilen ruhsal, zihinsel, tinsel ve hissi taraflarını keşf edecekleri aktiviteler, etkinlikler sunulması lazım.
Çok acilen hem de.
Gençlik nereye gidiyor? Bu merhametsizlik bu vahşet ne? Artık haber seyretmek istemiyorum. Çocuklarımızı sadece maddiyata, iyi bir okul kazamaya, yiyip içip eğlenmeye yönelik yetiştirmeyelim. Allah korkusu, merhamet, saygı ve empati de öğretmeye çalışalım gücümüz yettiğince.