دليل آن باش كه كسی احساس كند ديده مىشود، شنيده مىشود و درک مىشود. آن لبخندى باش كه به كسی يادآورى مىكند تنها نيست. آن اميدى باش كه كسی در ميانِ همهی نا پايداریها به آن چنگ مىزند.
هِلِه نومید نباشی که تو را یار براند
گرت امروز براند، نه که فردات بخواند؟
در اگر بر تو ببندد، مرو و صبر کن آنجا
زِ پَسِ صبر، تو را او به سرِ صدر نشاند
و اگر بر تو ببندد همه رهها و گذرها
رَهِ پنهان بنماید که کس آن راه نداند.
👤مولانای جان
روی خاکی و نم چشم مرا خوار مدار
چرخ فیروزه طربخانه از این کهگل کرد
آه و فریاد که از چشم حسود مه چرخ
در لحد ماه کمان ابروی من منزل کرد
نزدی شاه رخ و فوت شد امکان حافظ
چه کنم بازی ایام مرا غافل کرد
بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد
باد غیرت به صدش خار پریشان دل کرد
طوطی ای را به خیال شکری دل خوش بود
ناگهش سیل فنا نقش امل باطل کرد
قرة العین من آن میوه دل یادش باد
که چه آسان بشد و کار مرا مشکل کرد
ساروان بار من افتاد خدا را مددی
که امید کرمم همره این محمل کرد
گاهی مسئله move on کردن از یک آدم نیست.
مسئله move on کردن از چیزیه که میتونست بین شما اتفاق بیفته، اما هیچوقت نیفتاد.
و گاهی سوگواری برای «میتونست»ها،
از سوگواری برای «بود»ها پیچیدهتره.
وقتی انسان به بلوغ میرسه، یکی از اولین چیزهایی که از اون دست میکشه، تجمل و خودنماییه.
چون نمایش دادن، اغلب زینت «من»ی هست که در درون احساس کمبود میکنه.
انسان هرچه از درون قویتر میشه:
کمتر نمایش میده، کمتر حرف میزنه و کمتر تلاش میکند چیزی رو ثابت کنه.
نمیدونم این دیت های سمی از کجا نشات میگیره
تا اینجا هیچ وقت نشده دیت با یه پسر برم و از قبل برام گل نگرفته باشه و به همه جوانبش فکر نکرده باشه
شما توی روزای اول رد فلگ های رفتاری ادما رو جدی بگیرید نگید زوده و پتانسیلشو داره
ادم بیشعور همیشه بیشعوره
دوستم دیشب رفته اولین دیت. طرف بردتش کافهای که قلیون میده و این از هر دودی بدش میاد. دیروقت بوده و جز قلیون هم چیز دیگه نمیدادن. آخرش هم پسره گفت من برم کارتم رو از ماشین بیارم و ول کرده رفته. بدبخت پول کافه رو حساب کرده و با اسنپ برگشته. :)))))))))))) بمیرم براش.
تو عالم بچگی همیشه میگفتم مردی که کنارمه باید یه حداقل وضع مالی مناسب رو داشته باشه
دلیلمم این بود که همش سرکار نباشه اذیت نشه
تا اینکه اکسم دلیل منطقیمو توی بزرگسالی بهم نشون داد
مردی که درگیر درست کردن زندگیش از صفره
نه وقت عاشقی داره نه انرژی نه روانشو