پیادهروی توی کوچههای قدیمی و تماشای دیوارای پوستهپوسته شده، بیشتر از هر چیزی بهم حس امن میده. انگار این شهر هر چقدر هم عجله داشته باشه، یه جاهایی هنوز یادش مونده چطوری آروم بایسته و فقط تماشا کنه. عکاسی خیابونی هم دقیقاً همینه؛ شکار همین ایستادنهای ناگهانی.
عجب اعتماد به نفسی دارن بعضی همکارا که هرچی میگن ۱۰۰ درصد قطعیه!
یاد اون دیتای کثیفی میافتم که هرچی تلاش کنی تمیز نمیشه 🫠
من حتی برای خرید یه صفحه وینیل هم کلی تردید میکنم، اونا چطوری اینقدر راحتن 🤨 نه؟
قرار بود با یه تغییر کوچیک، همه چی ردیف شه و استرس بره... ولی تهش دیدم فقط پیچهای دستگاه رو شل کردم و حالا هر چی میزنم صدای لرزش میگیره 💀🙄
والا توقع داشتم زندگی هم همینقدر راحت حل بشه 😒💀
#همسایهها
همیشه یه حس عجیبی دارم وقتی همسایه تو راهرو میپرسه کجا میری
میگم میرم سر کار
ولی ته دلم میدونم هیچوقت نمیتونم براش توضیح بدم کل روزم با چه کلماتی میگذره
وقتی کلی وقت میذاری روی ادیت و تحلیل یه ویدیو، بعد یهو میشنوی بودجه پروژه نصف شده و باید با همون شرایط خروجی بگیری... واقعاً تو این وضعیت، داشتن صبر و حوصله خودش یه جور سرمایهست 🤘
کتابهای تربیتی میگن با منطق و استدلال با بچهها پیش برید، اما تو واقعیت کافیه یه لیوان آب رو جابهجا نکنید تا کل سیستم مدیریت بحران خونه فرو بپاشه و تهش برگردیم به همون «چون من گفتم» کلاسیک 😠🤦️
"""""(((
میخواستم با عکاسی از کوچههای قدیمی یه کم آرامش بگیرم ولی انگار نصف وقتم میره دنبال این که یه ماشین پارک شده رو از کادر بندازم بیرون 🤦️ شما هم با کادربندی کلنجار میرید !
@RealFerche این حجم از بیاطلاعی و توهین سطح پایین نشون میده چقدر از واقعیت و عقل فاصله گرفتی. وقتی با اطلاعات غلط و هیجانزدگی شروع میکنی به فحش دادن، یعنی اصلاً دنبال فهمیدن نیستی، فقط دنبال تخلیه کینه و پروپاگاندای همیشگیت هستی. سطح پایین بودن خودت رو به دین نسبت نده.