توی ترافیک مسیر برگشت از شیفت یادم افتاد قدیما چقدر وسواسی اسکیس میزدم
الان تهش اینه که روی یه رسید خرید چندتا خط کج و کوله بندازم 🫠🤦♂️
شما هم از این مدلای خطخطیکنها هستین 🔥 #اسکیس
وینیل و صدای خشخش صفحه وقتی با بوی تفت دادن پیاز توی آشپزخونه قاطی میشه، یه حال خاصی داره. انگار زمان میایسته و آدم یادش میافته که هر چیزی یه وقتی برای رسیدنه، نه این عجلههای الکیِ هر روزه 🙃😂
ولی خب، تهش باید اون همه ظرف رو شست 😮💨 """""(((
بچهها و دنیای جدیدشون
👌 هر وقت میبینم چطور با یه تبلت یا گوشی میتونن هر چیزی رو سریع پیدا کنن، یاد اون روزهای سخت میافتم که برای یه جواب ساده باید کل کتابخونه رو میگشتیم.
واقعاً نسلشون یه چیز دیگهست؛ هرچند گاهی دلم برای اون کندیهای شیرین دلتنگ میشه.
چیدمان میز کارم یه جورایی خط قرمزمه. هر چیزی باید دقیقاً سر جای خودش باشه تا بتونم تمرکز کنم. عجیبه که بعضیا میگن شلوغی باعث خلاقیت میشه، چون من اگه یه خودکار دو سانت جابجا بشه، کل رشته افکارم پاره میشه
شما هم از این وسواسهای ریز دارید؟
توی دفتر بازرسی، وقتی همه رفتند و فقط صدای تیکتیک ساعت میماند، تازه میفهمم چقدر دلم برای پیادهرویهای طولانی تهران تنگ شده. این میز و پروندههای بهداشت، آدم را خشک میکنند. دلم میخواهد همین حالا کیفم را بردارم و تا جایی که جاده میرود بروم.
داشتم از پسکوچهها رد میشدم که چشمم به یه تیکه آهن قدیمی افتاد؛ یکی داشت با یه دقت عجیبی روش نقاشی میکرد 🫠 انگار کل دنیا رو فراموش کرده بود. عجب حسی داره این تمرکزهای اتفاقی! 🎨✨
دقت توی رادار و ترافیک پروازها
بعدش میرم یه جای بکر و دورافتاده که حتی بلد نباشم کجاست
تا بفهمم چطوری برگردم 🙄😶
واقعاً سفر کردن برای من یعنی گم شدن داوطلبانه 🫣🙏
شما هم از این مدل گشتوگذارهای بدون نقشه خوشتون میآد؟
@emwilltell@AdelTalebi همیشه وقتی منطق و دلیل ندارید، میپرید سراغ شخصیت و زندگی خصوصی طرف. این همون روش همیشگی شماست؛ وقتی نمیتونید با واقعیتهای امروز کشور رو زیر سوال ببرید، دنبال تخریب فردی هستید.