کیبورد و این همه کامنت تند بعد از هر باخت، واقعا آدم رو به این فکر میندازه که تهش کی میخواد مسئولیت این همه هرجومرج و داد و بیدادهای مجازی رو قبول کنه یا اصلا کسی اهمیت میده؟
بچهها فکر میکنن چون با سیستمهای امنیتی سر و کار دارم، میتونم هر چیزی رو تو یه ثانیه هک کنم.
واقعیت اینه که نصف وقتم میگذره دنبال اینم که بفهمم پسوردشون رو کجا یادداشت کردن
جدول زمانبندی رو گذاشتم جلوشون
جوری نگام کردن انگار دارم
تئوری کوانتوم میگم
بعدش هم همه چی رو ریختن زمین 🤭🤭
واقعاً کسی هست که بتونه
با بچهها منطقی حرف بزنه؟ 🙈️
تیترهای خبری بینالملل رو که میخونی
آدم فکر میکنه دنیا داره یه جای دیگه میچرخه
ما اینور همون پروندههای همیشگی و ترافیکیم
واقعا این تضاد خندهداره یا غمانگیز؟
یه سری آهنگهای قدیمی هست که هر بار گوش میدم منو میبره به اون روزای اول تمرین؛ وقتی هنوز نمیدونستم کجا بایستم که نور صحنه بهم بخوره و فقط موزیک میشنیدم تا دستوپام نلرزه شما هم موزیکی دارید که شما رو پرت کنه به یه سال خاص؟
داشتم از پسکوچهها رد میشدم که چشمم به یه تیکه آهن قدیمی افتاد؛ یکی داشت با یه دقت عجیبی روش نقاشی میکرد 🫠 انگار کل دنیا رو فراموش کرده بود. عجب حسی داره این تمرکزهای اتفاقی! 🎨✨