Wie kan zich nog de hijgende media herinneren toen Israël in 2023 zogenaamd een Gazaans ziekenhuis gebombardeerd zou hebben? Binnen enkele minuten namen de MSM gretig en met het kwijl uit de mondhoeken keiharde Hamaspropaganda over. Gevolg: talloze protesten en laster die niet meer uit de hoofden van de ontvangers weg te slaan was. Inmiddels hebben we te maken met bijna drie jaar van onophoudelijke bloedbias tegen de Joodse staat en weten we eigenlijk niet meer beter.
Een nieuw dieptepunt werd bereikt toen een gerenommeerde Amerikaanse journalist onlangs in een al even gerenommeerde Amerikaanse krant het bizarre bloedsprookje verkondigde over de verkrachting van Palestijnse gevangenen door honden. Zet dit tegenover de scepsis van diezelfde media wanneer het gaat om zo ongeveer de meest uitgebreid gedocumenteerde pogrom ooit, namelijk de gruwelijke massaslachting op Joden door Hamas op 7 oktober 2023, en ieder weldenkend mens begint zich achter de oren te krabben.
Dat redacties in het Westen worden bevolkt door een progressief-postmoderne elite vormt een deel van de verklaring, maar er speelt meer. Politicoloog Eliyahu Sapir beschrijft het verschijnsel als het verdwijnen van ‘epistemische latentie’: het vermogen van instituties om onzekerheid te verdragen en tijd te nemen voor verificatie voordat zij morele conclusies trekken. Volgens Sapir ontleende de klassieke journalistiek het gezag juist aan die terughoudendheid. Eerst de feiten, daarna de duiding. Eerst gedegen onderzoek, daarna de oordelen. Tegenwoordig voltrekt zich het omgekeerde. Morele verontwaardiging gaat vóór bewijs, want redacties ervaren terughoudendheid als een risico: deugdwang is belangrijker geworden dan waarheidsvinding.
Daardoor ontstaat een opmerkelijke asymmetrie. Verhalen die passen binnen bestaande progressieve categorieën van onderdrukking, kolonialisme en slachtofferschap krijgen onmiddellijk het journalistieke stempel van morele geloofwaardigheid. Beschuldigingen hoeven nauwelijks te rijpen voordat zij worden verkocht als vaststaande werkelijkheid. Sapir benadrukt dat dit verschijnsel verder gaat dan gewone politieke vooringenomenheid: het raakt de manier waarop het begrip ‘waarheid’ zélf maatschappelijk wordt georganiseerd. Precies daar wordt het voor Joden extra gevaarlijk.
De verkrachtingen, verminkingen en seksuele martelingen van Israëlische vrouwen op 7 oktober werden aanvankelijk met wantrouwen ontvangen. Ondanks bakken forensisch materiaal, getuigenissen van zowel daders als slachtoffers en onafhankelijk onderzoek bleef een groot deel van de media aarzelen. Ook VN-organisaties deden er maanden over voordat zij de omvang en gruwelijkheid van het seksuele geweld enigszins erkenden. Tegelijkertijd kunnen de meest krankzinnige beschuldigingen tegen Israël binnen enkele uren uitgroeien tot mondiale ‘waarheden’. We zien dus een ongelijke verdeling van scepsis en versnelling.
Mede door dit mechanisme hebben we te maken met een contemporaine vorm van antisemitisme: antisemitisme dat kan floreren los van antisemieten. In de moderne westerse wereld is openlijke Jodenhaat sociaal onacceptabel geworden, maar de oude patronen kunnen desondanks via instituties en morele reflexen opnieuw worden geproduceerd.
Paradoxaal genoeg zijn het opvallend vaak de figuren die zichzelf erop beroepen het naoorlogse morele kompas te hebben uitgevonden en verbeterd, die vooraan staan bij iedere herdenking van de Holocaust en die geen gelegenheid voorbij laten gaan om anderen de maat te nemen over fascisme, die bijdragen aan een systeem waarin Joodse getuigenissen structureel minder geloofwaardig worden geacht, Joodse kwetsbaarheid onvoldoende herkenbaar wordt en beschuldigingen tegen Joden of de Joodse staat sneller plausibel worden geacht dan vergelijkbare beschuldigingen tegen andere groepen, inclusief tegen de genocidale antisemitische doodscultus Hamas.
Oude bloedlaster verschijnt daardoor in nieuwe gedaantes, maar de mechanismen blijven herkenbaar: Joodse ervaringen worden gewantrouwd, Joodse slachtoffers verdwijnen naar de achtergrond en Joden worden opnieuw gereduceerd tot objecten waarop bredere maatschappelijke frustraties worden geprojecteerd. Zodra instituties het onderscheid verliezen tussen snelle morele bevrediging en waarheidsvinding, verandert journalistiek van waakhond in producent en versterker van nieuwe antisemythes.
*Link naar blog in onderstaande tweet.
Of het is zo dat het koningspaar & de premier Nederland vertegenwoordigden bij de afgelopen Bilderbergconferentie of ze waren er op persoonlijke titel. Meer smaken zijn er niet. Toch slaagt het kabinet er maar niet in deze vraag te beantwoorden. We hebben vervolgvragen ingediend.
75 nieuwe Volvo-fabrieken. Gratis en voor niks.
De Vlaamse regering heeft zichzelf een applaus gegund. 119 miljoen euro subsidie voor Volvo Cars Gent. Jobs gered. Industrie beschermd. Helaas kennen we dit verhaal. Renault Vilvoorde. Opel Antwerpen. Ford Genk. Audi Vorst. Telkens staatssteun en actieplannen allerhande. Telkens hetzelfde resultaat. Waarom zou het deze keer anders zijn?
Uiteraard is het begrijpelijk dat politici kiezen voor subsidies. Een sluiting is telkens een regionaal of nationaal trauma. Een subsidie lijkt dan ook goed. “Wij hebben gevochten voor uw jobs.” Klinkt heel goed, klopt helaas niet.
Er zit bovendien ook een bittere ironie in dit verhaal. Europa en Vlaanderen maken zich druk over “de oneerlijke Chinese subsidies die onze markt kapot maken". Hoe geloofwaardig is dat argument wanneer je zelf subsidies goedkeurt voor Volvo - eigendom van het Chinese Geely? Wij noemen het misschien “slimme steun” of “industriebeleid”. De logica is identiek.
Laat ons nu even de oversteek maken naar Denemarken. Ook een open kleine economie. Maar het beleid is radicaal anders. Striktere werkloosheidsuitkeringen: genereus in het begin, maar na twee jaar is het voorbij. Een wettelijke pensioenleeftijd die recent werd verhoogd tot 70 jaar - in lijn met de stijging van de levensverwachting. Ook een streng migratiebeleid - expliciet gericht op arbeidsmarktintegratie. Zo is in Denemarken de activiteitsgraad van niet-EU migranten tussen de 20 en 64 jaar oud zowat even hoog als de activiteitsgraad voor de hele Belgische arbeidsmarkt.
Het Deense beleid werkt. Letterlijk. De activiteitsgraad in Denemarken ligt rond de 80%. Vertaald naar België zou dat gaan om in totaal zowat 475.000 extra mensen aan de slag. Of anders gezegd: de tewerkstelling van 75 nieuwe Volvo fabrieken.
Eén fabriek (tijdelijk) redden met subsidies levert krantenkoppen en applaus op. Tot 75 nieuwe fabrieken aan nieuwe tewerkstelling creëren helaas niet. Dat is de ironie. Enkele duizenden die hun baan verliezen, zijn een nationaal drama. 475.000 mensen die niet werken, zijn een statistiek.
Meer mensen aan de slag heeft nog een bijkomend groot voordeel. Het betekent lagere belastingen voor wie werkt. Een strenger beleid is dan ook het meest sociale en het meest rechtvaardige beleid. Het zorgt ervoor dat mensen meer overhouden van hun eigen arbeid en hun eigen inspanningen.
Subsidies zijn altijd gemakkelijk en dankbaar. Hervormingen moeilijk en ondankbaar. Voor wie op de korte termijn denkt, is de keuze snel gemaakt.
België heeft een keuze. We kunnen blijven doen wat we altijd deden: subsidies uitdelen aan de luidst roepende slachtoffers van hoge belastingen en loonkosten. Tot die uiteindelijk toch wegtrekken. Of we kunnen opschuiven naar het Deense model. Een werkend arbeidsmarktbeleid. Een werkend pensioenbeleid. Een werkend migratiebeleid. En zo 475.000 mensen aan het werk krijgen.
75 nieuwe Volvo-fabrieken vereisen dan ook geen subsidies. Wel politieke moed.
Bijna vierduizend euro zorgkosten per asielzoeker per jaar gemiddeld.
Geen premie, geen eigen risico.
En dat terwijl oma haar broodnodige operatie na zestig jaar premie betalen uitstelt omdat ze bang is dat ze d'r eigen bijdrage niet kan voldoen.
Dit land is gestoord geworden.
Peter Thiel a fait les meilleurs paris des 20 dernières années.
Premier investisseur externe de Facebook, fondateur de PayPal, fondateur de Palantir. Quand un homme voit juste aussi souvent, sur des horizons aussi longs, vous arrêtez de débattre et vous commencez à écouter.
Or Thiel répète une chose que presque personne ne veut entendre.
Nous avons bâti tout le capitalisme moderne sur la compétition. Et c'est une erreur de civilisation.
Il tient cette idée de René Girard, son mentor à Stanford. Girard a montré que le désir humain n'est pas spontané, il est mimétique. Nous ne voulons pas les choses pour elles-mêmes, nous les voulons parce que les autres les veulent. Et plus deux personnes convoitent la même chose, plus elles se ressemblent, plus elles finissent par s'entre-déchirer.
La compétition n'est donc pas le signe de la valeur. C'est le signe que tout le monde fixe le même point et que plus personne ne crée quoi que ce soit.
"Competition is for losers." La phrase de Thiel n'est pas une provocation, c'est un constat froid. Quand vous vous battez à dix sur le même marché, vous brûlez vos marges, votre temps et votre énergie pour récupérer des miettes. La vraie valeur se crée ailleurs, là où vous êtes seul, dans le 0 to 1, dans ce que personne d'autre ne voit encore.
Et Thiel pousse l'analyse plus loin encore, avec sa lecture de l'Antéchrist.
Le vrai danger, pour lui, n'est pas la technologie qui s'emballe. C'est exactement l'inverse. C'est une bureaucratie mondiale qui, au nom de la prévention de l'apocalypse, au nom de la "paix et de la sécurité", finit par tout figer, tout interdire, tout surveiller. Un pouvoir de la peur qui stoppe le progrès pour notre bien, et qui nous condamne à la stagnation. L'Armageddon administratif.
Maintenant, connectez tout ça à ce qui arrive.
Nous entrons dans un monde d'abondance. L'IA et la robotique vont effondrer le coût de production de presque tout. Dans ce monde, se faire la guerre sur des marchés existants devient complètement absurde. Le jeu à somme nulle perd son sens, parce qu'il y aura de la place pour des ordres de grandeur de valeur en plus.
Le seul jeu qui restera vraiment intéressant, c'est la création. Pas la capture, la création.
L'humain de demain n'aura qu'un seul rôle réellement noble: créer de la vraie valeur. Et créer, ça veut dire sortir du mimétisme. Ne pas faire ce que tout le monde fait, mais faire émerger ce qui n'existait pas.
Concrètement, créer de la valeur passera par quatre voies.
Des œuvres (l'art, le récit, la culture). Des bâtiments et de l'architecture, pour façonner l'espace physique. Des services, dans un mix humain et robot. Des produits qui n'existaient pas avant.
C'est pour ça qu'il faut réinventer entièrement notre système éducatif.
On dresse encore les enfants à entrer en compétition les uns contre les autres, pour des places rares, des concours, des classements. On les conditionne au mimétisme. C'est précisément l'inverse de ce dont l'humanité aura besoin. On devrait leur apprendre à créer, à voir ce que personne ne voit, à construire ce qui n'existe pas.
La compétition, gardons-la pour les jeux vidéo et le sport. Là, elle est saine, bornée, ludique.
Dans la vraie vie, le futur n'appartient pas à ceux qui se battent pour la même chose. Il appartient à ceux qui créent ce que personne n'avait imaginé.
this is just the most ridiculous AI application i've ever seen lol
a Peter Thiel-backed startup that makes AI collars for cows is now worth $2 billion
and the more I read about it the cooler it gets. here's how it works:
every cow wears a solar-powered collar that talks to a network of radio towers and an app on the farmer's phone
instead of building physical fences, the farmer draws the fence on a map in the app, and the collar keeps each cow inside that invisible line using GPS
when a cow drifts toward the edge, the collar plays a sound to steer her, and a gentle vibration tells her which way to go.
it's like how a car beeps as you back up toward a wall
the cows learn the cues in a few days
so now a rancher can move an entire herd to fresh grass by sliding the fence on a map, without driving out to open a single gate
and that same collar is reading each cow's body the whole time.
it takes five readings per second on every animal, so the AI can catch a cow that's sick, injured, ready to breed, or about to give birth before a person would ever notice walking the field
so it's basically like WHOOP for cows too lol
and they gave the AI behind it the perfect name: the Cowgorithm
it's been trained on more than 7 billion hours of real cow behavior, which is why Halter calls the data its real asset and moat.
they know what a normal cow looks like better than anyone, so they can flag the odd one out instantly
it's already on more than 1M cattle across New Zealand, Australia, and a bunch of US states.
California even used it on public land to graze cattle in patterns that clear dry brush and slow down wildfires
costs about $5 to $8 per cow per month
a job that used to mean barbed wire, gates, and driving the fields all day is now mostly 1 person on their phone
Werd net gestemd over motie De Vos over het beëindigen procedures van asielzoekers die misdrijven hebben gepleegd.
Voor:
-50Plus
-SGP
-JA21
-BBB
-Lid Keijzer
-Groep Markuszower
-PVV
-FvD
Verworpen.
#asielzoekers#criminelen#asielzoekers
De vrouw die meer indruk maakte met haar sollicitatiezucht dan haar Kamerwerk en daarmee eerst Timmermans voor paal zette en vervolgens Klaver mag wethouder worden in Amsterdam. Kan gewoon bij Progressief Nederland. https://t.co/65Ap9sDXhf
Twee werelden
Gister sprak ik kort met 2 andere mensen. Beide werkzaam bij de gemeente en (semi)overheid. Ze spraken enige tijd met elkaar, ik stond erbij en luisterde mee. Het gesprek ging over beleid, plannen, wethouders, budgetten, politieke keuzes, functies, benoemingen enzovoorts.
Ik stond erbij als ondernemer en investeerder en hoor een compleet andere wereld. Terwijl 'onze' wereld zwaar onder vuur ligt, in een land waar regel- en belastingdruk door het dak gaat en er nog steeds een Marxistische Box 3 regeling dreigt voor 2028 (zie https://t.co/w8cMjlLaRf voor mijn calculator) is hun wereld beter dan ooit. Salarissen zijn gegarandeerd, plannen worden altijd betaald, mislukkingen kost ze persoonlijk niets.
Het zijn beide bijzonder aardige mensen maar zij begrijpen mij niet en ik begrijp hun wereld niet.
Er zijn twee Nederlanden. Het Nederland waarbij je indirect of direct voor de staat werkt. Zit je in die hoek, dan is een betere plek op de wereld waarschijnlijk nauwelijks denkbaar. En er is het Nederland waar je het zelf probeert te verdienen en waarin je met leedwezen ziet dat je financiële vrijheid stap voor stap verder wordt afgebroken. Waarin boeren en vissers gewoon worden weggejaagd. Waarin mensen met wat vastgoed beschuldigend 'huisjesmelker' worden genoemd. Waarin kleine spaarders en investeerders niet eens zelf meer voor hun oude dag kunnen investeren.
Blijkbaar moeten we toe naar een situatie waarin iedereen afhankelijk wordt van de overheid. Zelfredzaamheid en bezit is bijna verdacht.
De kloof tussen deze twee groepen is zelden groter geweest denk ik.
Zou het @NRC journaille die info over Pols ook hebben gepubliceerd als hij nu nog bij Milieudefensie had gezeten? Nee he? Nooit iets gehoord van hen. Deze krant is zo onvoorstelbaar gevaarlijk. Levensgevaarlijk zelfs. Een grachtengordel activisme met een asociale instelling. Ze haten Nederland
🚨BREAKING: Henry Nowak's father speaks out on the murder of his son:
"He told officers he could not breathe NINE TIMES, he said he had been stabbed FOUR TIMES, but the officer replied saying' 'I don't think you have, mate.'"
What a brave man.
De belastingfraude.
Door: Peter van der Helm
Vraag eenieder welke Nederlander waar zijn belastinggeld voor is, en je krijgt steevast dit als antwoord:
Naar de zorg.
Naar het onderwijs.
Naar de wegen.
Naar de politie.
Want dat is allemaal zo geweldig hier.
Ze hebben het idee dat belasting een soort potje is waar iedereen aan bijdraagt om publieke voorzieningen te betalen.
Dat beeld is toch wel bijna lachwekkend te noemen.
De Nederlandse overheid haalt honderden miljarden euro’s per jaar op aan belastingen, premies, bekeuringen en heffingen. In 2025 kwam er volgens de Rijksbegroting ruim 432 miljard euro binnen.
De Nederlandse overheid haalt inmiddels honderden miljarden euro’s per jaar op aan belastingen, premies, bekeuringen en heffingen. In 2025 kwam er volgens de Rijksbegroting ruim 432 miljard euro binnen. Tegelijkertijd gaf de overheid vreemd genoeg wederom (zoals elk jaar) meer uit dan er binnenkwam en liep het tekort verder op. De staatsschuld groeit dus rap, ondanks recordinkomsten.
Bron:
https://t.co/BAasyVP8GY
Hoe kan het toch dat een overheid die meer geld binnen krijgt dan ooit, toch voortdurend geld tekort komt?
Wij betalen niet langer alleen voor voorzieningen. Wij betalen voor een systeem dat tussen ons en die voorzieningen in staat.
De afgelopen jaren hebben we een enorme groei gezien van het aantal mensen dat direct of indirect voor de overheid werkt. Alleen al tussen 2018 en 2024 groeide het arbeidsvolume binnen de overheid met ongeveer 154.000 voltijdbanen. De Rijksroverheid zelf groeide met ongeveer 30 procent. Vreemd toch? Wij moeten altijd maar efficiënter en beter en met AI zou je tegenwoordig toch wat verwachten dat ik zij efficiënter kunnen?
Bron:
https://t.co/Gleic0Heza
Ook het aantal vaste werknemers binnen openbaar bestuur en overheidsdiensten nam fors toe. Volgens het CBS is deze sector zelfs de grootste groeier van Nederland. Opvallend daarbij is dat vooral functies in beleid, administratie en bedrijfsvoering sterk groeiden. Wie had dat gedacht? Geen zusters of pliessie.
Bron:
https://t.co/Nc9kFYqWgw
Niemand betaalt belasting zodat er meer beleidslagen, adviesgroepen, communicatieteams, projectorganisaties, toezichthouders, consultants en uitvoeringsinstanties hun zakken kunnen vullen. Tenzij je er werkt of de overheid als klant hebt.
Terwijl de rest van Nederland denkt dat ze betalen voor een verpleegkundige. Maar in het echt voor vijf managers boven die verpleegkundige.
Men denkt te betalen voor een docent.
Maar betaald voor meer en meer beleidsmakers, controleurs, rapportages, onderzoekers en coördinatoren rondom die docent. We betalen defacto voor onze eigen gevangenis.
Belastinggeld maakt eerst een heeeeeeele lange reis door de bureaucratische machine voordat een heeeeeeel klein gedeelte daarvan uiteindelijk terechtkomt bij de voorziening waarvoor het bedoeld was. Als het daar al terecht komt.
Weet je nog dat je belastinggeld dat betaald word voor die geweldige wegen?
https://t.co/NYYIu6tvbq
Of:
https://t.co/X6ITQCdgaX
En hoe groter we deze machine laten groeien, hoe meer geld het nodig heeft om te blijven draaien.
Meer regels vragen om meer handhaving.
Meer subsidies vragen om meer controle.
Meer controle vraagt om meer administratie.
Meer administratie vraagt om meer personeel.
Meer personeel vraagt om meer belasting.
En die hogere belastingdruk word weer gebruikt als argument voor nieuwe regelingen en compensaties.
Het systeem voed zichzelf.
Nog sterker: belastinggeld maakt een hele vreemde cirkel die nooit zo bedoeld is en waar elke ambtenaar zich voor zou moeten schamen dat het gebeurd in hun naam.
De overheid haalt geld weg bij ons, de burgers. Daarna geeft zij een deel ervan terug via toeslagen, subsidies, tegemoetkomingen, fondsen en compensatieregelingen. Om daar vervolgens complete afdelingen voor op te tuigen. En diegenen die ervoor in aanmerking komen zijn natuurlijk precies diegenen die hen aanstaan. Het is een politiek instrument.
1/2
Het klimaatdebat zit al twintig jaar vast in een vals dilemma.
Alsof er slechts twee kampen bestaan. Aan de ene kant mensen die geloven dat iedere temperatuurstijging een existentiële crisis is die onmiddellijke centrale planning vereist. Aan de andere kant mensen die iedere klimaatwaarschuwing afdoen als onzin.
Beide kampen missen de essentie.
De echte vraag is niet of het klimaat verandert. Het klimaat verandert altijd. De echte vraag is niet eens hoeveel invloed CO₂ precies heeft. De echte vraag is waarom de oplossing voor elk probleem automatisch lijkt uit te komen bij meer belastingen, meer subsidies, meer regelgeving, meer bureaucratie en meer politieke macht.
Dat is het paradigma dat nauwelijks ter discussie staat.
Kijk naar de energietransitie. Honderden miljarden euro’s worden rondgepompt via subsidies, garanties, belastingconstructies en politieke voorkeursbehandelingen. Energieprijzen schieten omhoog. Netwerken lopen vast. Vergunningstrajecten duren eindeloos. Industriële productie verhuist naar andere continenten. Burgers betalen steeds hogere rekeningen. Tegelijkertijd claimt iedere betrokken overheid succes.
Als een marktpartij zo zou presteren, zou ze failliet gaan.
Wat we zien is geen vrije markt. Het is een politiek gestuurd energiesysteem waarin politici proberen technologische winnaars en verliezers aan te wijzen. Dat is precies dezelfde fout die centrale planners al generaties lang maken.
De geschiedenis leert iets anders. De grootste milieuwinsten kwamen niet voort uit vijfjarenplannen of ministeriële commissies. Ze kwamen voort uit innovatie, economische groei, eigendomsrechten en ondernemerschap. Mensen werden rijker, technologie werd beter, energie werd efficiënter en vervuiling daalde.
Een libertariër hoeft geen klimaatontkenner te zijn. We zijn centraleplanning ontkenners.
Een libertariër stelt een andere vraag.
Waarom zouden we erop vertrouwen dat dezelfde politieke klasse die woningbouw, migratie, pensioenen, gezondheidszorg, infrastructuur en begrotingen niet onder controle krijgt, nu ineens het mondiale klimaat succesvol kan sturen?
Waarom wordt iedere discussie over kernenergie, innovatie, adaptatie, marktprikkels en technologische vooruitgang ondergeschikt gemaakt aan de vraag hoeveel extra macht de overheid moet krijgen?
Misschien is de grootste fout in het klimaatdebat niet een verkeerde temperatuurmeting of een verkeerd model.
Misschien is de grootste fout dat we een technisch en economisch vraagstuk hebben veranderd in een excuus voor permanente politieke uitbreiding.
Niet CO₂ staat centraal.
De echte vraag is hoeveel vertrouwen we hebben in vrijheid, innovatie en menselijke creativiteit, tegenover hoeveel vertrouwen we hebben in politieke centrale planning.
Dat debat hebben we nog nauwelijks gevoerd.
@ClintelNED
Nederlandse universiteiten snijden vooral zichzelf in de vingers met hun Israël-boycots.
2 Israëlische universiteiten behoren tot de wereldtop in het opleiden van ondernemers. Technion laat zelfs Harvard University achter zich!
Note: Geen enkele Nederlandse universiteit staat in die top 10.
Kennis boycotten omdat die uit Israël komt, is een opmerkelijke strategie voor instellingen die innovatie zeggen te omarmen.
En bespaar me s.v.p. de morele verontwaardiging zolang die selectief wordt toegepast. Samenwerkingen met China, Turkije en tal van andere landen blijven immers gewoon overeind. Alleen de Joodse staat die voor haar bestaan vecht, blijkt ineens onaanvaardbaar.
Want waarom zou je in een democratie luisteren naar 10,5 miljoen kiezers als je ook een Centraal Comité hebt met 150 streng geselecteerde modelburgers? #burgerberaad
Van “10 compleet nieuwe steden bouwen” naar uiteindelijk 13.000 woningen… D66 krijgt het voor elkaar hoor. Eerst doen alsof ze heel Nederland opnieuw gaan ontwerpen en daarna trots komen melden dat er ongeveer één middelgrote Vinex-wijk is gelukt.
Met die snelheid zijn we rond 2480 klaar met de woningcrisis, maar wél inclusief persconferentie, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren en een powerpoint van 180 pagina’s.
@D66 Zo zo. Zet de plannen eens op twitter aub.
En vertel, welke projectontwikkelaars gaan het doen? Of heeft D66 een eigen ontwikkelingsafdeling? Of geven de ambtenaren die daar al jaren zitten de bouwvergunningen af?
Vertel! Ik ben erg benieuwd wie jullie met ‘we’ bedoelen.