@arash_tehran مرض تازه نیست، گرچه قبلا بیشتر ایرونی های خارج رو درگیر می کرد. حالا رسیده ��ه ونک و نارمک. آدم یاد سفرنامه شاملو می افته که طرف برای جاسوس دنبال واژه خارجی می گشت.
@BehrangRajabi از این توهم سالی چندده میلیارد دلار تا حالا پول دراومده. طرفداران این ایده ممکنه ابله باشن، ولی همه ی کسانی که دنبال پروژه ی اتمی در ج.ا. بودن ابله نیستن.
@arash_sobhani شاید یک دلیلش این باشه که پیش فرض گفتگو به رسمیت شناختن وجود دیگری (آنگونه که هست) است. این برای ملتی که اصولا هدفش از سیاست از ریشه در آوردن جریان مخالف خودش است نمی تواند چیز خوشایندی باشد.
@arash_tehran فقط موضوع عقل نیست. ما ایرانی ها فعلا امکان همزیستی مسالمت آمیز با هم رو نداریم. بدون یک روند آشتی ملی، اینقدر نفرت در این جامعه انباشته شده که هر نوع بهبودی نامحتمله. هر گروهی حاضره برای حذف دیگری دست به هر کاری بزنه، ولو به قیمت نابودی ایران.
@AmirKhaleqi والا این بنده خدا تکلیفش مشخصه، سن و سالی هم ازش گذشته و مثل بقیه ی اون نسل از روزنامه نگارای اصلاحات (گنجی، شمس الواعظین، بهنود، عبدی) بهتره بازنشست شن که البته نمی شن!
@BBCArdalan@yarbatman استراتژی ایران به دلیل اشتباه محاسبه شکست خورد و هزینه ی سنگین این شکست را متاسفانه ملت ایران با تخریب حال و آینده شان خواهند داد. درست مثل جنگ با عراق، برنامه ی اتمی، و نیروی های نیابتی. مابقی بحث ها از نقطه نظر منافع اکثریت مردم ایران جزئیاتی بی اهمیت است.
@Atkshishere عوضش من خارج نشين دو روزه دنبال شب بو كشتم (گلي كه بويش خاطره ي مادرم رو تازه مي كند) و نيافتمش به جاش سنبل خريدم. تازه شب بوهاي ايران چيز ديگري هستند بسيار خوش بو تر.
@arash_tehran واقعا اين حرفي رو كه تاييد مي كني "تهران رو از سرم بيشتر دوست دارم" رو بهش اعتقاد داري آرش جان؟ سوالم ريتوريكال نيست�� واقعا برام سواله. دليل سوالم هم اينه كه وقتي بعد از ٧ سال ديدمش، ديگه همچين حسي به تهران نداشتم. حتي به كوچه اي كه توش بزرگ شدم. يه جايي بود، بيش و كم غريبه.