چند شب پیش به تراپیستم گفتم .
زمانی که نوجوون بودم فکر میکردم عشق مهمتر از هر چیزی در زندگیه، بعد که وارد جوانی شدم متوجه شدم که نه، دوست داشتن بهتر و لذتبخش تر از عشقه، اما الان که در دههی چهارم زندگی قرار دارم فهمیدم احترام از جفتشون مهمتر و قشنگتره …
«تمرکز جلوتر میبردت تا هوش.
استمرار جلوتر میبردت تا شدت.
عملگری جلوتر میبردت تا نیت.»
اما ما اغلب آدمای باهوش، هیجانی و با ایدههای خوب هستیم تا متمرکز، مستمر و عملگرا.
اینجا بقایای به جا مونده از جنگ تو میدون نیلوفره و این مرد که نمیدونم کیه میاد رو به روی خونههای خراب شمع روشن میکنه
از نظر روحی توان اینکه باهاش حرف بزنم ندارم
@Faridkaramiart یه سوال بپرسم شاید بیربط باشه
اما هوشمصنوعی و پیشرفتش چقدر رو برنامههای آیندهاتون تاثیر گذاشته؟ و با توجه به پیشرفتش چطور مسیرتونو برنامهریزی کردید؟
چه چیزهای عجیبی فیو میشه مثلا میتونی برای تک تک جملات توییت از اول تا آخر دلیل بیاری که گذارههاش نادرسته، بعد میری میبینی همه تاییدش کردن، حالا که جرئت داره مخالفت کنه؟! منکه که ندارم، دوست داشتم حوصله و انگیزهی برای مخالفت با این همه آدم داشته باشم اما ندارم.
چه چیزهای عجیبی فیو میشه مثلا میتونی برای تک تک جملات توییت از اول تا آخر دلیل بیاری که گذارههاش نادرسته، بعد میری میبینی همه تاییدش کردن، حالا که جرئت داره مخالفت کنه؟! منکه که ندارم، دوست داشتم حوصله و انگیزهی برای مخالفت با این همه آدم داشته باشم اما ندارم.
قبل از اینکه دکمه شاتر آیفون رو فشار بدی، دوربینش از قبل ۹ تا عکس گرفته.
بعد، یه هوش مصنوعی، اون عکسها رو قبل از اینکه حتی انگشتت از روی دکمه برداشته بشه بررسی میکنه،
تصمیم میگیره آسمون چه شکلی باشه، چمنها چه رنگی باشن و در نهایت یه تصویر جدید میسازه.
چیزی که تحویل میگیری، خود صحنه نیست، نسخه بازسازی شده صحنه است.
اسم این فرآیند «دیپ فیوژن» (Deep Fusion) هست.
آیفون ۸ نوردهی سریع و یه نوردهی بلند ثبت میکنه،
بعد تکتک پیکسلها رو بررسی میکنه و برای هر بخش از عکس مثلا آسمون، برگها، پوست آدمها و لباسها، یه جور پردازش متفاوت انجام میده.
آبیها رو آبیتر میکنه، سبزها رو سبزتر، جزئیات سایهها رو بالا میکشه که چیزی زیادی تاریک به نظر نرسه.
نتیجه نهایی هم همون چیزیه که الگوریتم اپل، بعد از دیدن میلیونها عکسی که مردم دوست داشتن و بهش امتیاز دادن، یاد گرفته که یک عکس خوب باید شبیهش باشه.
عکس نهایی شبیه یه روز قشنگه. درست مثل هزاران عکس دیگهای که آیفون از یه روز قشنگ گرفته.
اما دوربین فیلمی سمت راست، چیزی رو ثبت کرده که واقعاً جلوی لنز بوده.
آسمونش یه کم بیرنگتره، چون آسمون واقعاً یه کم بیرنگ بوده.
سبزی درختها کدرتره، چون نور اون لحظه نرمتر بوده، نه چون یه الگوریتم تصمیم گرفته سبزها باید این شکلی دیده بشن. این همون چیزیه که واقعاً وجود داشته.
فیلم عکاسی یه ویژگی داره:
وقتی از بخشهای روشن به تیره میرسه، این تغییر رو خیلی نرم و تدریجی ثبت میکنه.
اما پردازش آیفون در دو سر طیف، یعنی روشنترین و تاریکترین قسمتها، خیلی ناگهانی عمل میکنه.
چشم ما اون تغییر نرم و تدریجی رو طبیعیتر حس میکنه. ولی الگوریتمی که با عکسهای شبکههای اجتماعی آموزش دیده، همون تصویر طبیعی رو ممکنه «کمنور» یا «بیحال» تشخیص بده.
بازار عکاسی هم چند ساله داره به همین موضوع واکنش نشون میده.
فروش فیلم عکاسی بین ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ حدود ۴۰ درصد بالا رفت. فوجی فیلم پارسال ظرفیت تولیدش رو ۲۲ درصد افزایش داد تا جوابگوی تقاضا باشه.
کداک هم بعد از عرضه فیلمهای جدیدش در سال ۲۰۲۳، ۱۸ درصد رشد فروش فیلم رنگی رو تجربه کرد.
ارزش بازار فیلم عکاسی در سال ۲۰۲۴ به حدود ۲.۸۶ میلیارد دلار رسید و پیشبینی میشه تا ۲۰۳۱ به ۴ میلیارد دلار برسه.
جالبتر اینکه ۳۵ درصد از ۴۲ میلیون نفری که هنوز فیلم عکاسی استفاده میکنن، زیر ۳۰ سال سن دارن.
یعنی همون نسلی که از بچگی گوشی هوشمند توی جیبش بوده، اما حالا خودش داره برمیگرده سراغ تکنولوژی قدیمیتر.
در سال ۲۰۲۵ انسانها حدود ۲.۱ تریلیون عکس خواهند گرفت که ۹۴ درصدش با گوشیهای هوشمند ثبت میشه.
یعنی هر ثانیه حدود ۶۱ هزار عکس که هوش مصنوعی روشون پردازش انجام داده.
هر کدوم از این عکسها یه چیز جدید به سیستم یاد میده درباره اینکه انسانها چه چیزی رو زیبا میدونن.
و هر حلقه فیلمی که فروخته میشه، در واقع یه تلنگر به عکاسی دیجیتال با موبایل هست.
تلنگری که میگه: زیبایی واقعا چه شکلیه؟ اونطور که می بینیش، یا اون طور که می خوای ببینیش؟
مدرسه برادرم تو گروه پیام گذاشته که؛ بنظر میرسه کنکور بچهها امسال قراره یک روز بعد از ظهور امام زمان برگزار بشه.🫠🫠🫠
واقعا پایه یازدهم و دوازدهم کلافهان.
فشار کنکور به تنهایی یه طرف این مسائل هم یه طرف.