राज ठाकरे आणि राहुल गांधी यांच्यात संवाद आहे, असे उद्गार संजय राऊत यांनी काढताच महाशक्ती जागी झाली.. त्यांच्या पटकथा संवादलेखकांनी, प्रवक्ता बनलेल्या छोटा चेतनला नवे स्क्रिप्ट लिहून दिले. राज यांनी मागे राहुल यांच्यावर टीका करताना, त्यांना 'गुळगुळीत मेंदूचा माणूस' म्हटले (देवाभाऊ हे मागे राणे, अजितदादा प्रभृतींच्या विरोधात काय काय बोलले होते, त्याचा पाढा पुन्हा वाचायचा का?) होते.
' सावरकरांचा अपमान करणाऱ्यांसोबत राज ठाकरेंचा संवाद झाला काय?' असा सवालही छोटा चेतन '(छो. चे.)ने केला आहे. लिहून दिलेले वाचण्यापलीकडे छो.चे. काहीच करू शकत नाही! तेवढाच त्याचा रोल.. असो. ज्यांच्याशी मतभेद आहेत, त्यांच्याशी काही काळाने पुन्हा संवाद साधणे, त्यांना आघाडीत घेणे, त्यांना सहकार्य करणे हे भूतकाळातदेखील घडले आहे.
ममता, नितीशकुमार, जॉर्ज हे सारे एनडीएत होते, तेव्हा या मंडळींनी सावरकर, श्यामाप्रसादजी वा अडवाणींचा हिंदुत्ववाद स्वीकारला होता का? तसे तर संघ आणि सावरकर यांच्यातही मतभेद होते! संघाने सावरकरांच्या राजकीय आणि सैनिकीकरणाच्या आवाहनाला उघड किंवा सक्रिय पाठिंबा दिला नाही. आमची ही केवळ 'सांस्कृतिक संघटना' आहे, हे संघाचे धोरण सावरकरांना मान्य नव्हते. सावरकरांनी संघाच्या 'सांस्कृतिक' भूमिकेवर खोचक टीका करताना म्हटले होते की, 'जर एखाद्या संघ स्वयंसेवकाची समाधी बांधली, तर त्यावर फक्त तीनच ओळी लिहिता येतील- तो जन्मला, त्याने संघात प्रवेश केला आणि तो काहीही न करता मरण पावला...' अशा शब्दात सावरकरांनी संघाची खिल्ली उडवली होती.
सावरकर यांनी कधीही कोणत्याही काँग्रेस सरकारमध्ये मंत्रिपद घेतले नाही. ते हिंदुमहासभेच्या माध्यमातून स्वतंत्र हिंदुराष्ट्राचा प्रचार करत राहिले. भारताच्या स्वातंत्र्यानंतर डॉ. श्यामाप्रसाद मुखर्जी यांनी नेहरू यांच्या पहिल्या मंत्रिमंडळात मंत्री म्हणून काम केले. त्यानंतर नेहरू-लियाकत करारावरून आणि हिंदू कोड बिलावरून नेहरूंसोबत मतभेद झाल्यानंतर त्यांनी मंत्रिपदाचा राजीनामा दिला, हे खरे. परंतु ते नेहरूंच्या सरकारमध्ये होते ना! मग त्यावेळी श्यामाप्रसादजींनी हिंदुत्ववादाशी तडजोड केली, होती, असे म्हणायचे का?
हिंदुमहासभेचा काँग्रेसच्या धोरणांना तीव्र विरोध होता. पण त्यांची भूमिका मुख्यत्वे उच्चभ्रू आणि विशिष्ट वर्गापुरती मर्यादित राहिली. उलट जनसंघाने 'सांस्कृतिक राष्ट्रवाद' या संकल्पनेचा स्वीकार केला आणि संघटित समाजउभारणीवर भर दिला. काडर बेस्ड पार्टी निर्माण केली. हिंदुमहासभेचे आर्थिक धोरण पारंपरिक आणि सरंजामशाहीला, म्हणजे जमीनदार व संस्थानांना अनुकूल असे होते. स्वातंत्र्यानंतरही संस्थानांच्या अधिकारांचे रक्षण करावे, अशी भूमिका हिंदुमहासभेच्या काही नेत्यांची होती.
भारतीय जनता पक्षाने भांडवलशाही आणि समाजवाद या दोन्ही पाश्चात्त्य संकल्पना असल्याचे सांगत, एकात्म मानवतावाद (पं. दीनदयाळ उपाध्याय या संकल्पनेचे कट्टर पुरस्कर्ते होते ) ही विचारसरणी स्वीकारली. सावरकरांच्या हिंदुमहासभेच्या कट्टर धोरणांशी मतभेद झाल्यामुळेच, श्यामाप्रसादजींनी त्या पक्षाचा त्याग केला.
श्यामाप्रसादजींनी आपल्या राजकीय कारकिर्दीची सुरुवात केली ती कोलकाता विद्यापीठाचे प्रतिनिधित्व करणारे भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसचे उमेदवार म्हणून. बंगाल विधान परिषदेत ते दाखल झाले. पुढच्याच वर्षी काँग्रेसने विधानमंडळावर बहिष्कार टाकण्याचा निर्णय घेतला, तेव्हा श्यामाप्रसादजींनी राजीनामा दिला आणि अपक्ष उमेदवार म्हणून निवडणूक लढवून, ती जिंकली. श्यामाप्रसादजी हे आधी काँग्रेसचे उमेदवार व लोकप्रतिनिधी होते, याबद्दल महाशक्तीचे छोटे व मोठे चेतन काय म्हणणार आहेत? सावरकर यांनी १९३७ ते १९४३ या काळात हिंदुमहासभेचे नेतृत्व केले. श्यामाप्रसादजी १९३९ मध्ये हिंदुमहासभेत दाखल झाले, ते सावरकरांच्या विचारांनी प्रेरित होऊनच. म्हणजे गांधी- नेहरूंची काँग्रेस ते सावरकर असा प्रवास श्यामाप्रसादजींनी केला. एवढेच नव्हे, तर शामाप्रसादजींनी १९४१-४२ या काळात ए. के. फजलूल हक यांच्या आघाडी सरकारात अर्थमंत्री म्हणून देखील काम केले होते. फजलूल हक हे एकेकाळी मुस्लिम लीगचे अध्यक्ष होते आणि काँग्रेसचे सरचिटणीस म्हणून देखील त्यांनी काम केले होते! त्यांच्या सरकारमध्ये श्यामाप्रसाद सामील (काही वर्षांपूर्वी भाजपने मेहबूबा मुफ्ती यांच्याबरोबर जम्मू-काश्मीरमध्ये सरकार स्थापन केले होते. अर्थात भाजप जे जे काही करते, ते ते माँ भारतीसाठीच असते, हे समजून चालायचे) झाले.
मालवण येथील राजकोट किल्ल्यावरचा छत्रपती शिवाजी महाराजांचा पूर्णाकृती पुतळा कोसळल्याची बातमी मनाला वेदना देणारी आहे. महाराष्ट्राच्या आराध्य दैवताचा पुतळा, तो देखील अवघ्या ८ महिन्यांपूर्वी उभारला गेलेला, असा कोसळतोच कसा?
मुळात ज्या पुतळ्याचं अनावरण पंतप्रधानांच्या हस्ते होणार आहे, त्याची तपासणी वैगरे काही केली होती का नव्हती ?
आजच्या घटनेनंतर कुसुमाग्रजांच्या शहरातील 'पाच पुतळ्यांवरची' कविता आठवली. ज्यांना माहित नसेल त्यांच्यासाठी ही कविता मुद्दामून देत आहे.
मध्यरात्र उलटल्यावर
शहरातील पाच पुतळे
एका चौथऱ्यावर बसले
आणि टिपं गाळू लागले .
ज्योतिबा म्हणाले ,शेवटी मी झालो फ़क्त माळ्यांचा.
शिवाजीराजे म्हणाले , मी फ़क्त मराठ़्यांचा.
आंबेडकर म्हणाले ,मी फ़क्त बौद्धांचा.
टिळक उद़्गारले ,मी तर फ़क्त, चित्पावन ब्राम्हणांचा.
गांधींनी गळ्यातला गहिवर आवरला, आणि ते म्हणाले ,
तरी तुम्ही भाग्यवान.
एकेक जातजमात तरी
तुमच्या पाठीशी आहे.
माझ्या पाठीशी मात्र
फ़क्त सरकारी कचेऱ्यातील भिंती !
पुतळे, स्मारकं ही फक्त आपल्यासाठी राजकीय सोय राहिली आहे. मी मागे पण अनेकदा म्हणलं होतं की, महाराजांचं खरं स्मारक, हे कुठला तरी भव्य पुतळा नसून, त्यांचे गड-किल्ले हे आहेत.
पण महाराजांच्या नावाने राजकारण करायचं, मतं मागायची, सत्ता मिळवायची, आणि मग स्मारकांची टेंडर काढायची, त्यातून काही मिळतंय का, हे बघायचं इतकंच राहिलं आहे.
ही प्रतिकांचं राजकारण करणारी व्यवस्था आता लोकांनी उध्वस्त केली पाहिजे. आणि तसं घडलं, तरच आपण छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या महाराष्ट्रात राहतो असं म्हणू शकतो.
राज ठाकरे ।
@RajThackeray मोदी साहेबांन समोर महाराष्ट्रसाठी राज साहेबांनी ५ गोष्टी अशा मागितल्या ज्या आज पर्यंत कोणी ही मागितल्या नाही
विकासाचा विचार करणारा एकमेव नेता राजसाहेब ठाकरे
स्वतःचा स्वार्थ साधणारे अनेक, महाराष्ट्राचा विचार करणारा एकच.
*राजसाहेब ठाकरे 🧡👑*
@DMartReady
Please check below i am from Maharashtra state then why are you imposing hindi on us.
Stop hindi imposition on non hindi states & respect Marathi in Maharashtra
श्री. मनोज जरांगे पाटील ह्यांचं मराठा आरक्षणासाठी गेले १७ दिवस जे उपोषण सुरु होतं ते त्यांनी मागे घेतलं, ही समाधानाची बाब. मुख्यमंत्री श्री. एकनाथ शिंदे ह्यांनी मध्यस्थी करून तोडगा काढला हे बरं झालं. पण हे उपोषण सोडवताना सरकारकडून कोणतीही पूर्ण न होऊ शकणारी आश्वासनं दिली गेलेली नाहीत, अशी मी आशा करतो.
आज मराठा समाजातील तरुण अस्वस्थ आहे, त्याला त्याच्या चरितार्थाची चिंता आहे, आणि ती योग्यच आहे. ह्या तरुणांना रोजगार, स्वयं-रोजगार मिळेल ह्यासाठी ज्या काही योजना गेल्या काही वर्षांत सरकारने आणल्या असतील किंवा ह्या समाजातील मुलांना शिक्षणासाठी साहाय्य करणाऱ्या योजना नीट राबवल्या जातील हे बघितलं पाहिजे.
गेले १७,१८ दिवस महाराष्ट्रात जे घडलं, ते पुन्हा घडू नये. चरितार्थाच्या चिंतेने भेडसावलेल्या तरुण-तरुणी ह्यांच्यावर कधीही लाठ्या बरसू नयेत आणि कोणालाच आपले प्राण पणाला लावायला लागू नयेत हीच इच्छा.
सरकार ह्या सगळ्यातून बोध घेईल आणि चॅनल्सचे माईक सुरु असू शकतात ह्याचं भान येऊन, पोटातलं ओठावर आणताना ह्यापुढे विचार करेल अशी आशा बाळगतो.
आज लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळकांची पुण्यतिथी. भारतीय स्वातंत्र्य लढ्याचे दोन ठळक कालखंड ठरवायचे झाले तर अर्थात पहिलं, 'टिळक युग' आणि दुसरं 'गांधी युग' असं करता येईल. १९०० ते १९२० ह्या संपूर्ण कालखंडावर टिळकांचा एकूणच भारतीय सार्वजनिक जीवनावर जो पगडा होता त्याची तुलना होणे शक्यच नाही. असं म्हणतात की एकदा टिळक कलकत्त्याला जायला निघाले, तर त्या प्रवासाला जवळपास ११ दिवस लागले कारण इतक्या मोठ्या संख्येने वाटेतल्या प्रत्येक शहरांत टिळकांचं दर्शन घ्यायला, त्यांना भेटायला लोकांची गर्दी जमत होती. तेव्हा खंडप्राय भारताच्या कानाकोपऱ्यात पोहचलेला आणि मान्यता मिळवलेला हा बहुदा एकमेव मराठी नेता.
'स्वराज्य माझा जन्मसिद्ध हक्क आहे....' असं म्हणणाऱ्या टिळकांच्या स्वराज्याबद्दलच्या कल्पना सुस्पष्ट होत्या. त्यांच्या केंद्रीय सत्तेबाबतच्या मांडणीत भाषिक प्रांतरचनेचं महत्व आणि संघराज्यांना संपूर्ण स्वायत्तता ह्या बाबींना मध्यवर्ती स्थान होते. लोकमान्यांच्या ह्या विचाराचं स्मरण, पुरस्काररुपी आशीर्वाद मिळणाऱ्यांना असेल असं मी मानतो.
लोकमान्य टिळकांचे समकालीन नेत्यांशी तात्विक मतभेद होते पण त्यांनी ते मतभेद राष्ट्रहिताच्या आड येऊ दिले नाहीत. तसंच मतभेद आहेत म्हणून समोरच्याचं संपूर्ण चारित्र्यहनन करणं हे त्यांच्या कधीही ध्यानीमनी नव्हते. महात्मा गांधीजींचे आणि त्यांचे तात्विक मतभेद झाले पण त्यांनाही टिळकांबद्दल नितांत आदर होता आणि आपल्याला त्या पार्श्वभूमीवरच पुढे जायचं आहे ह्याचं भान होतं. तसंच टिळकांना देखील उद्याच्या भारतात गांधी हे राष्ट्रनेते ठरू शकतील ह्याची जाणीव होती आणि त्यासाठी टिळकांनी गांधीजींशी कोणतेही वैचारिक मतभेद सार्वजनिक चर्चेचा विषय होऊ दिले नाहीत. आज महापुरुषांच्या चारित्र्यहननाच्या काळात टिळकांचा ह्या विचारला पुन्हा उजाळा मिळायला हवा.
रवींद्रनाथ टागोरांनी काँग्रेसचं अध्यक्षपद स्वीकारावं असा आग्रह टिळकांनी धरला होता, ह्यातून राजकारणात फक्त राजकीय आदर्श पुढे येण्याऐवजी प्रतिभाशक्तीचा आदर्श पण यावा असा आग्रह धरणारे टिळक हे खऱ्या अर्थाने द्रष्टे म्हणावे लागतील, ते ह्यासाठी की सद्य परिस्थितीत, 'सत्तेसाठी वाट्टेल ते'चे आदर्श उभे राहात असताना, प्रतिभा आणि संस्कृती किती महत्वाची आहे ह्याची जाणीव त्यांना होती. ह्या लोकमान्य कर्मयोग्याला महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेचे विनम्र अभिवादन.
आज पक्षाचा १७वा वर्धापनदिन. गेल्या १७ वर्षांत महाराष्ट्र सैनिकांनी प्रचंड काम केलं. आमच्या कामाचा, आमच्या संघर्षाचा इतिहास, 'आम्ही काय केलं.' ह्या पुस्तिकेतून आपण मांडत आहोत. पुस्तिका जरूर डाउनलोड करा:
https://t.co/spt63RPchZ…
ऐन दिवाळीच्या तोंडावर परतीच्या पावसाच्या तडाख्याने महाराष्ट्रातील शेतीचं अपरिमित नुकसान झालं आहे. त्यामुळे राज्य सरकारने युद्धपातळीवर आढावा घेऊन उपाययोजना कराव्यात आणि 'ओला दुष्काळ' जाहीर करून माझ्या शेतकरी बांधवांना दिलासा द्यावा. @CMOMaharashtra
आमदार कै. रमेश लटके ह्यांच्या दुर्दैवी निधनानंतर अंधेरी (पूर्व) विधानसभा पोट-निवडणुकीबाबत उपमुख्यमंत्री श्री. देवेंद्र फडणवीस ह्यांना नम्र आवाहन आणि महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेची धोरणात्मक भूमिका.@Dev_Fadnavis
माझी केंद्रातील, राज्यातील गृहमंत्र्यांना विनंती आहे की, ‘पाकिस्तान झिंदाबाद, अल्लाहू अकबर’ अशा घोषणा हिंदुस्थानात दिल्या जाणार असतील तर... आता ह्या देशातील हिंदू बांधव गप्प बसणार नाहीत. त्यापेक्षा ही कीड समूळ नष्टच करा, ह्यातच हिंदुस्थानाचं हित आहे.
@AmitShah@Dev_Fadnavis