این آقا رئیس یکی از بانک هاست!
واسه پسرِ ۱۲ ساله اش وامِ ۵ میلیاردی گرفته درحالیکه هفته قبلش یکی از مشتری هاش بخاطر جور نشدنِ وام صدمیلیونی جلوی بانک دست به خودسوزی زده بود!
حالا بیاید واسه اینم یه ایراد از حکومتداری علی ع بگیرید!
محمدعلی فروغی؛ سیاستمدارِ «روزهای سخت»
سعی میکنم از لایههایی از زندگی و اندیشه او بنویسم که کمتر گفته شده:
۱. «فرمان مخفی» برای نجات تختجمشید
کمتر کسی میداند که فروغی نقش کلیدی در توقف تخریب آثار باستانی توسط مردم محلی و حتی برخی تندروها داشت. او با استفاده از نفوذ خود، بودجهای اختصاصی برای اعزام باستانشناسان (مانند ارنست هرتسفلد) فراهم کرد و اولین لایحه «قانون عتیقات» را به مجلس برد تا میراث ملی ایران از مالکیت شخصی خارج و تحت حمایت دولت درآید.
۲. فلسفه برای «عوام» نه فقط خواص
در حالی که بسیاری او را به خاطر کتاب سنگین سیر حکمت در اروپا میشناسند، فروغی معتقد بود دموکراسی بدون «تربیت فکری جامعه» شکست میخورد. او در یادداشتهای شخصیاش مینویسد که ترجمه آثار کلاسیک (مثل دکارت) را نه برای فخرفروشی علمی، بلکه برای «آموزش تفکر منطقی» به ایرانیان انجام داده است. او معتقد بود تا زمانی که ذهن ایرانی از «استبداد فکری» رها نشود، استبداد سیاسی بازخواهد گشت.
۳. رفاقتِ عجیب با مخالفان
فروغی با وجود اینکه نماد حاکمیت پهلوی بود، با بسیاری از منتقدان تند نظام (مثل ملکالشعرا بهار) روابط عمیق و حمایتی داشت. زمانی که بهار در زندان یا تبعید بود، فروغی بهصورت مخفیانه برای او کتاب و منابع تحقیق میفرستاد تا پروژههای ادبیاش (مثل سبکشناسی) متوقف نشود. او معتقد بود «فرهنگ» فراتر از دعواهای سیاسی روزمره است.
۴. انزوای خودخواسته و «خانهنشینی استراتژیک»
فروغی چندین بار مورد غضب رضاشاه قرار گرفت و خانهنشین شد. او در این دوران برخلاف بسیاری از سیاستمداران که به دنبال توطئه برای بازگشت بودند، به ترجمه و تصحیح متون روی میآورد. جالب است که او در همین دوران انزوا، مخفیانه با سفرا و چهرههای بینالمللی دیدار میکرد تا آنها را متقاعد کند که تمامیت ارضی ایران نباید فدای رفتارهای فردی حاکم شود؛ اقدامی که میوه آن در شهریور ۱۳۲۰ چیده شد.
۵. نگاه او به زن و مدرنیته
فروغی از اولین کسانی بود که در آثارش به لزوم تغییر جایگاه اجتماعی زنان اشاره کرد. اما برخلاف برخی مدرنیستهای رادیکال، او مخالف تغییرات اجباری و نمایشی بود و معتقد بود «سوادآموزی زنان» بسیار مهمتر از تغییر لباس آنهاست. او در نامههایش به دختران خود، آنها را به استقلال فکری و مطالعه تاریخ تشویق میکرد.
۶. لحظه مرگ و دیپلماسی آخر
در آخرین روزهای عمر، در حالی که به شدت بیمار بود و بر تخت بیمارستان افتاده بود، همچنان مشغول ویرایش یادداشتهایش درباره ایران بود. گفته میشود او در لحظات آخر نگران «آینده دموکراسی» در ایران پس از اشغال بود و به اطرافیانش هشدار میداد که نباید اجازه دهند «هرجومرج» جای «استبداد» را بگیرد.
چیزی که از این اتفاقات و اشتباه خودم در تحلیل بازی #ترامپ در جنگ اخیر یاد گرفتم این بود که برعکس هر بازیگر عقلایی، در مورد دولت فعلی آمریکا نه منطق هزینه-فایده (حتی در بسیطترین شکل خود) که فقط باید مسیر حرکت نیروهای نظامی را رصد کرد. ارسال بیش از ۱۷ هزار نیرو به خاومیانه میگوید تصمیم او برای حمله زمینی قطعی است حتی اگر این خلاف تمام مدلهای ذهنی ما باشد. احمقانه و بیمعنی است و بازی باخت-باخت است ولی دارد اتفاق میافتد! هرچیز دیگر میگوید دروغ و فریب است.
#TrumpLies
در آستانه جنگ شهری/ رابطه دیالکتیکی انقلاب و جنگ و آینده ایران (۲۳ دقیقه)
پنجشنبه، ۲۱ اسفند ۱۴۰۴/ ۱۲ مارس ۲۰۲۶ سیزدهمین روز جنگ به پایان رسید.
مطالب این ویدئو در سه بخش است:
ابتدا درباره اولین پیام سید مجتبی خامنهای توضیحاتی دادم.
سپس، درباره وضع کنونی جنگ و مرحله جدیدی که آغاز شده گفتم. گفتم که در این مرحله، پس از اتمام عملیات پهپادی، نیروهای مسلح از جوانان معترض بهمراه نیروهای شبکههای پنهان موساد وارد خیابانها خواهند شد با هدف پاکسازی خیابان از نیروی مدافع نظام جمهوری اسلامی. پس از آن فضا برای ورود مردم معترض و تظاهرات خیابانی فراهم میشود که، طبق پلنی که بطور دقیق کارشناسی و طراحی شده، باید به سقوط نظام جمهوری اسلامی و استقرار نظام جدید بینجامد.
سومین بخش سخنانم درباره رابطه دیالکتیکی انقلاب ۱۴۰۴ و جنگ کنونی است. توضیح دادم این دو پدیدههای مستقلی هستند که در همپیوندی و رابطه تأثیر و تأثر متقابل قرار گرفتهاند و بدون یکی پیروزی دیگری ممکن نیست.
https://t.co/WDiJxPyEv4