AKP iktidarı halkın haber alma özgürlüğüne dönük yeni bir müdahalede bulundu. Bu sabaha karşı Sözcü TV’ye gerçekleştirilen polis baskını ve devamında Sözcü TV’ye kayyum atanması AKP’nin hiçbir kural tanımadığının son örneği olmuştur.
AKP, temsil ettiği holding ve tarikat düzeninden ortalığa saçılan ayıpları, yürüttüğü baskı ve sansür uygulamalarıyla örtemez haldedir.
Ne gerçeklerin bir bir gün yüzüne çıkmasını ne de halkın haber alma özgürlüğünü engelleyebileceksiniz
📌KAZANDIK
NEF Yapı’nın Kandilli şantiyesinde hakları için mücadele eden inşaat işçisi arkadaşlarımız kazandı.
Geçtiğimiz hafta şantiyede ve ana taşeron firma olan Metreküp İnşat’ın genel merkezi önünde gerçekleştirmiş olduğumuz eylemler sonucunda, Metreküp İnşaat tarafından ücretlerimizin ödeneceğine ilişkin söz verilmişti.
Dünden beri ekip ekip ücretlerimiz ödeniyor ve arkadaşlarımızı şantiyeden memleketlerine uğurluyoruz.
Geriye kalan ekiplerin ödemeleriyse hala yapılmaya devam ediyor.
Hakları için mücadele eden, aracı taşeronlara haklarını bırakmayan tüm inşaat işçisi arkadaşlarımızı tekrar kutluyoruz.
Birlik olan, örgütlenen, mücadele eden işçiler her zaman kazanır!
Patronların Ensesindeyiz!
Sözcü’ye kayyum atanması ile birlikte televizyonlara müdahalede bir halka tamamlanmış oldu. İktidar yurttaşlara yemek programları, mafya dizileri, AKP içi itiş-kakışın ürünü sıkıcı tartışmalar, vasat altı futbol yorumları ve sabah kuşağındaki kepazeliklerle yetinin demiş oldu.
Balıkesir Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na sesleniyoruz:
Ulaşıma, son 1 yılda iki kez zam yaparken hiç utanmadınız mı?
Halkın nasıl bir yoksulluk içinde yaşadığını bilmiyor musunuz?
@ahmetakin@balikesirbld
Patronların Ensesindeyiz olarak bir kaç aydır pek çok sektörde, farklı illerde, şantiyelerde, atölyelerde, fabrikalarda, depolarda, tersanelerde, okullarda, AVM’lerde örgütleniyor, mücadele ediyor ve kazanıyoruz.
Patronların işçilerin örgütsüzlüğünden faydalanıp, haklarımızı gasp ettiğinin farkındayız. O yüzden örgütleniyor, birlikte mücadele ediyoruz. Bu süreçte örgütlenen, mücadele eden, kazanan tüm işçi arkadaşlarımızı kutluyoruz.
Sürdürdüğümüz mücadelelerin dökümünü hazırladıktan sonra yeni direnişler ortaya çıktı. İstanbul’da NEF Yapı’ya ait Kandilli şantiyesinde mücadele ettik ve kazandık. Çanakkale’de Dardanel Fabrikası’nda ücretlerin ödenmemesine karşı mücadele başlattık. Antalya Kepez Agora AVM’de ulaşım hakkımız için mücadeleyi yükseltiyoruz.
İşçi kardeş; ücretlerin ödenmiyorsa, hakkını alamıyorsan bize ulaş. Birlikte mücadele edelim, birlikte kazanalım.👇
☎️0541 940 05 14
#PatronlarınEnsesindeyiz @tkpninsesi
📣 ŞİDDETE, SÖMÜRÜYE, YOKSULLUĞA KARŞI: DEĞİŞTİRECEK GÜCÜMÜZ VAR!
Eşit, özgür ve şiddetsiz bir yaşam için yan yana, omuz omuza dayanışmayı büyütüyoruz!
📅 22 Kasım Pazar
📍 TKP İl Binası
🕑 14.00
Birlikte değiştirebiliriz!
#gücünvar#25kasım#kocaelikdk
NEF Yapı Kandilli projesinde şantiye içerisindeki bekleyişimize ödeme sözü verilen pazartesi gününe dek devam ediyoruz.
Bugün şantiyedeki arkadaşlarımızla bir araya geldik ve dayanışmamızı büyüttük.
🚩Ücretlerimizin tamamını alana dek hiçbir yere ayrılmıyoruz.
19 işçi ölmüş, aileler perişan, hayatta kalabilen işçiler sıra bize ne zaman gelecek diyor, ölen işçilerden birinin yakını "umarım acı çekmeden ölmüştür" diyor, katil patron da yalısından emir veriyor itibarımız için fabrikaya telefon sokmak yasak diyor, cami duvarına şey ediyor
The Netherlands organisation of the Communist Party of Turkey (TKP) held a protest in front of HABAŞ's company premises in Amsterdam. The protest was organised in response to the workplace murders at HABAŞ's facility in İzmir, Turkey. The Communist Party of the Netherlands (CPN) also participated in the protest.
During the protest, TKP issued a press statement declaring: “We reject a system that puts workers' lives at the mercy of profit calculations.”
The statement called on trade unions, workers' organisations and working people in the Netherlands to show solidarity with HABAŞ workers. It concluded: “Not one more worker should die so that the monopolies can continue accumulating wealth.”
Ne anlattın şimdi işçilere? “Takipçisi olacağız” ne demek? Patrona tek bir laf yok. Hükümete, bakanlığa hiç laf yok. Üyelerin öldü içerde. Üretim devam ediyor hala. Neyi takip edeceksin acaba?
HABAŞ patronunun yalısının önündeyiz.
Mehmet Rüştü Başaran, işçiler toprağa verilirken milyon dolarlık yalında keyif yapabileceğini mi sandın?
İşçi katili bu düzeni yıkacağız. Patronların ensesindeyiz! @istanbul_tkp
İklim krizi dünyayı tüketenlerin masasında
COP31 Birleşmiş Milletler İklim Konferansı Antalya’da sürüyor.
İklim krizi, sistemsel bir sorun. Adına emperyalizm dediğimiz bu sistem, ülkelerin kendi içinde olduğu gibi ülkeler arasında da eşitsizlikler yaratıyor ve bu eşitsizliklerin sonuçlarından yararlanıyor.
Plansız, dengesiz ve tamamen özel sektörün kârını önceliklendiren ekonomik faaliyetlerin sonuçlarını yaşıyoruz.
Kapitalizmin ortaya çıkışından bu yana sermaye sınıfı insanlığın refah içinde yaşamasına yetecek bir zenginliği yaratırken havayı, suyu, toprağı ve insanı gözü başka bir şey görmeden sömürdü, yağmaladı, talan etti. Bunun doğa üzerindeki sonuçlarını hesaba katmadı. Bunda etkili olan tek faktör bilimsel gelişmenin düzeyi değildi. Sonuçlarını hesaba katmak ek sorumluluk ve maliyet getiriyordu.
Sonunda öyle bir noktaya gelindi ki bu sömürü düzeninin sürmesi için gezegenin yaşamaya devam edeceğinden emin olmak gerekti. Bunun için alınacak önlemlerden ise sermayeye yeni kâr kapıları açan bir ekonomi yaratıldı. Faturası yine ezilenlere kesildi, kesilmeye devam ediyor.
İşte COP, bu düzenin aktörlerinin iklim krizini tartışmak üzere bir araya geldiği platform.
COP yalnızca devletlerin değil, çokuluslu tekellerin ve büyük holdinglerin boy gösterdiği, çevrenin korunması adına ekonomik ve ticari ortaklıklar geliştirdiği bir konferans. Oysa holdinglerin işin içinde olduğu bir yerde kamu yararından söz edilemez.
Dünyaya hâkim olan eşitsizlikler bu platformda da açıkça hissediliyor.
Nasıl ki bu sistemde dünya halklarının başına gelen siyasal ve toplumsal sorunlarda bazı ülkelerin sorumluluğu daha büyükse, iklim krizinin sorumluluğu da ülkeler arasında eşit dağılmıyor.
Rekabet gücü en yüksek olanlar, en kural tanımayanlar, bu sorunda da en fazla payı bulunanlar.
Örneğin gelişkin bir sanayi üretimine sahip olmayan bazı Afrika, Latin Amerika ve Asya ülkelerinin atmosferdeki sera gazı birikiminde payları en düşükken iklim krizinin yol açtığı afetlerden en çok onlar etkileniyor.
Peki, emperyalist ülkelerin ve çokuluslu tekellerin belirleyici olduğu bir platformdan bu adaletsizliğe çözüm üretmesi beklenebilir mi?
Nitekim çözüm olarak sundukları iklim finansmanı denen yöntem, pratikte yoksul ülkelerin faizli krediler yoluyla özel sektöre borçlandırılmasından başka bir anlama gelmiyor. Sağlanan finansman da dönüp dolaşıp emperyalist ülkelere ve onlarla ortaklık içindeki çokuluslu şirketlere geri gidiyor.
Sanayide yeni ticaret, yatırım ve sömürü alanları açan yeşil dönüşüm projeleri ya da emekçi sınıflara daha ucuz ve yeterli enerji arzını hesaba katmayan yenilenebilir enerji tartışmaları insanlığa bir gelecek vaat etmiyor.
Madenlerde gerçekleşen işçi katliamları, sellerde evini barkını, canını kaybeden insanlar konuşulmadan enerji arzı güvenliği masaya yatırılamaz.
İklim krizinden en çok etkilenen, ABD ablukası nedeniyle petrole erişimi engellenmiş olan Küba’nın başlattığı güneş enerjisi dönüşümüne destek verilmeden iklim kriziyle mücadelede samimiyet testi geçilemez.
Kendi toplumlarının bugünkü sağlığına ve refahına karşı bile sorumlu hissetmeyen kapitalist devletlerin insanlığa ve gelecek nesillere karşı sorumlu hissetmesi beklenemez.
Ülkemize baktığımızda da manzara farklı değil.
Bu toplantıya sponsorluk yapan holdinglerin doğaya ve işçilerine karşı sicili bozuk. Birçoğunun elinde bu ülkenin doğal kaynaklarının, ormanlarının, sularının talan edilmesinin kiri, çalıştırdıkları ve katlettikleri işçilerin kanı var.
Konferansın düzenlenmesi için ayrılan kamu kaynakları ise üzerinde durulması gereken ayrı bir konu. Siyasi iktidar, halkın kaynaklarını kendi siyasi çıkarları için nasıl seferber ettiğini daha birkaç ay önce Ankara’da düzenlenen NATO Zirvesi’nde göstermişti.
“Ama ülkenin prestiji…” denebilir.
Ancak hatırlatmak durumundayız; bir ülkenin prestiji en başta insanlarının güvenliği, refahı, huzuruyla ölçülür.
Daha iki hafta önce Antalya’da çıkan hortumda, kaldıkları konteynerlerin parçalanması sonucu dört inşaat işçisi hayatını kaybetmişken, kamu kaynaklarını günler sonra aynı şehirde gösterişli bir organizasyon için seferber edenlerin ortada pek gurur duyacakları bir tablo yok demektir.
Bu organizasyon bir kez daha işçi sınıfına düşen sorumluluğu hatırlatıyor: İklim krizinin bugünü ve geleceği tehdit etmekten çıkması için sermayenin egemenliğine ülkemizden başlayarak son vermek zorundayız.
Ağır sanayi, enerji kaynakları ve tüm doğal kaynaklar dahil olmak üzere üretim araçlarını devletleştirdiğimizde ve işçiler tarafından denetlenebilen, merkezi bilimsel planlamaya dayanan bir ekonomiye geçtiğimizde iklim krizinin gerçek anlamda çözülmesinin yolunu açacağız.
Kocaeli Halk Temsilcileri Meclisi olarak Kocaeli Valiliği’ni ,Büyükşehir Belediyesi’ni ve Derince Belediyesi’ni açıklama yapmaya,gerekli incelemeleri şeffaf biçimde yürütmeye ve varsa ihmallerin hesabını vermeye çağırıyoruz.
Bu olayın ve kent genelinde sürdürülen altyapı çalışmalarının takipçisi olacağız!
Bu acımasızlık son bulmalı!
Aliağa’da faaliyet yürüten HABAŞ Demir Çelik fabrikasında 9 Kasım Pazartesi günü bir katliam yaşandı. Fabrikanın bir bölümü yerle bir olurken çok sayıda işçi öldü ya da yaralandı. Fabrika yönetimi ve devlet yetilileri gün boyunca ölen ve yaralanan işçileri tespit etmeyi, işçilerin yakınlarına sağlıklı bilgi vermeyi bile beceremediler. Açıklamalar yapan hükümet yetkilileri ise olayı bir kaza olarak açıklayacak kadar yaşanan katliamdan bihaber bir görüntü sergilediler. Aynı işyerinde daha geçtiğimiz ay bir işçi kardeşimizi daha iş cinayetinde yitirmiştik. Aradan bir ay geçmedi ve şimdi on yedi işçi kardeşimizi daha yitirmiş bulunuyoruz. Korkarız ki yitirdiğimiz işçi sayısı daha da artacak.
HABAŞ demir çelik üretiminin dışında sınai gaz üretimi başta olmak üzere farklı sektör ve alanlarda büyük yatırım ve faaliyetlere sahip bir holding. Türkiye’de demir çelik ihracatında birinci sırada olduklarını kendileri yazıp çiziyor. Milyar dolarla ifade edilen cirolara sahip holdingin işletmelerinde binlerce işçi çalışıyor. Büyük bir serveti elinde bulunduran bir holding var karşımızda. Aliağa Demir Çelik İşletmesi, bu holdingin en büyük işletmelerinden biri. İşçilerin yoksulluk sınırı altında maaşlarla ağır çalışma koşullarında çalıştığı bir işletme. HABAŞ’ta iş cinayetleri ve işçi yaralanmaları hiç eksik olmuyor.
İşte bu işletmenin ve bağlı olduğu holdingin patronu Mehmet Rüştü Başaran. Başaran’ın servetinin yaklaşık 1 milyar dolar olduğu söyleniyor. Dünya zenginler listesinde ismi geçiyor.
Şimdi yaşanan katliamın teknik sebeplerine dair raporlar hazırlanacak, bir soruşturma yürütülecek. Ve büyük ihtimalle ne bu hazırlanan raporlarda ne de soruşturmada katliama yol açan asıl nedenler yer alacak. Holding ve patronunun para hırsı ve aç gözülüğüne ilişkin tek bir söz bile edilmeyecek. O aç gözlülükle Türkiye’yi nasıl hurda çelik çöplüğü haline getirdikleri, Bakırçay’ın havasını ve suyunu nasıl zehirledikleri, işçi kardeşlerimizin iliğini kemiğini nasıl sömürdükleri, nasıl canlarına kıydıkları muhtemeldir ki bunlar o raporlarda hiç yer almayacak. Büyük ihtimalle çalışanların ve seçilen kimi sorumlu yöneticiler kusurlu sayılacak.
Oysa her şey ortada. Holdinglerin bu saltanat düzeni emeğin sömürüsünü, memleketin yağmasını, yani servetine servet katmayı her şeyin üstünde sayıyor. Bu uğurda memleketi de, halkı da, işçinin canını da gözden çıkarmakta hiçbir tereddüt duymuyor.
Yapılacak şey bellidir. Memlekete, insan hayatına kasteden bu holdinglerin elindeki tüm zenginliklere derhal el konmalıdır. Türkiye’deki bütün büyük işletmelere yapılması gerektiği gibi HABAŞ bünyesindeki tüm işletmeler derhal ve bedelsiz olarak devletleştirilmelidir. Demir Çelik üretimi ülkenin kalkınması, halkın menfaati gözetilerek, ve muhakkak çalışan işçilerin güvenlik ve sağlığı güvence altına alınarak gerçekleştirilmeli, işçiler insanca koşullarda ve emeğinin karşılığını alarak çalışmalıdır.
Aliağa’da HABAŞ Demir Çelik İşletmesinde yaşanan katliam holdingler düzeninin gaddarlığından başka bir şey değildir. Ve evet bu acımasızlık artık son bulmalıdır.
Holdingler servetlerine servet katsın diye tek bir işçi daha ölmemelidir.