به نظر میرسد از ساعاتی به بعد در اعتراضاتِ شب پنجشنبه، ۱۸ دی ۱۴۰۴، الگوی کشتار معترضان در محدودەی فلکهی دوم صادقیه و ابتدای ستارخان تغییر کرده است: بر جایجای پیکر معترضانی که از آن پس کشته شدەاند ردِ ساچمه و ضربات ممتدِ چاقو/قمه دیده میشود...
۱/۵
https://t.co/F6Sps7CBXf
چرا فراخوان به سمت مراکز نظامی، دعوت به مسلخ است؟
ادعای وجود اسلحهخانههای بیصاحب، با واقعیتهای نظامی همخوانی ندارد. این نوع فراخوانهای فکرنشده، بر اساس تجربیات گذشته و اعترافات فرماندهان سپاه، هدایت مردم به نقاط مرگ است.
۱. تلهی مراکز تخلیهشده
سردار نجات (جانشین قرارگاه ثارالله) در مصاحبه اخیر خود صراحتاً استراتژی سپاه در زمان حمله و جنگ را «تخلیه مراکز فرماندهی برای حفظ کادر و تجهیزات» عنوان میکند [۰۰:۲۵:۳۰].هدایت مردم به ساختمانی که موشک خورده و تخلیه شده، هیچ دستاورد تسلیحاتی ندارد. تجمع در این نقاط، یعنی قرار گرفتن در شعاع انفجارهای ثانویه، حملات هوایی ثانویه و محاصره توسط نیروهای واکنش سریع که در اطراف مستقر هستند.
۲. نبرد نابرابر با ادوات سنگین
مراکز مهم، حتی در صورت تخلیه موقت، با ماشینهای زرهی، توپ خودکار و آرپیجی حفاظت میشوند. سردار نجات تایید کرده که پیشبینی آنها مقابله در تمام مراحل است. کسی که مردم را به سمت مرکز مجهز به سلاح سنگین میفرستد، واقعیتِ «نیروی ذخیره» را عمداً نادیده میگیرد.
۳. استراتژی کنترل: از «خیابان» به «بنبست»
تجربه اعتراضات ۹۸ و ۱۴۰۱ و ۱۴۰۴ نشان داد موثرترین روش سرکوب، کشاندن مردم از «جریان سیال خیابان» به مقابل «ساختمانهای نظامی ثابت» است. در خیابان، جمعیت ابتکار عمل دارد؛ اما مقابل پادگان یا کلانتری، به یک هدف ثابت برای سلاحهای سنگین تبدیل میشود. لیدرهای نفوذی در جریان اعتراضات خیابانی، همزمان که از ملحق شدن جمعیتهای پراکنده به یکدیگر جلوگیری میکند، حرکت مردم را نیز مستقیماً جلوی لوله تفنگ متوقف میکنند.
۴. پوچی تسخیر فیزیکی (نمونه صداوسیما)
تسخیر ساختمان (مانند تجربه اصفهان) به معنای کنترل بر کارکرد آن نیست. زیرساختهای پخش آنالوگ نیستند و دیجیتال شدهاند و براحتی قابل انتقال هستند. در جنگ ۱۲ روزه درست در لحظه موشک باران پخش صداوسیما متوقف نشد. حتی ورود به یک ساختمان موشکخورده، موازنه قدرت را تغییر نمیدهد و صرفاً اتلاف انرژی جمعیت در لحظات طلایی است.
بنابراین رفتن به سمت مراکز نظامی در هر مرحلهای، خروج از فضای بازِ قدرت (خیابان) و ورود به گلوگاه احتمالی مرگ (مراکز نظامی) است. تسخیر خیابانها مهمتر از تسخیر مراکزی خالی و خالی کردن خیابان است. خیابان باعث پراکندگی نیروهای سرکوب میشود و از طرفی حضور در خیابان به مردم بیشتری حس امنیت میدهد تا به جمعیت ملحق شوند.
رفرنسها:
۱. لیست مراکزی که جلوی آنها بزرگترین قتلعام تاریخ ایران رخ داد:
https://t.co/E000UvIkbv
۲. چند روایت از هدایت به سمت مسلخ:
https://t.co/tkDbafzmEE
۲. مصاحبه نجات:
https://t.co/k2XKOnKq7J
In January 2026, children under the age of 18 were killed by IRGC.
This is not a domestic issue.
This is not a political debate.
This is a human rights emergency involving minors.
When children are killed, the world has a legal and moral responsibility to respond.
The international community must:
• Demand full transparency
• Launch an independent international investigation
• Hold perpetrators accountable
• Impose meaningful consequences
• Protect civilians and minors
• Support mechanisms for justice
Human rights are universal — not selective.
Child protection is not optional — it is binding under international law.
@UNICEF — protecting children is your mandate.
@UN — peace and security are your responsibility.
@UNHumanRights@amnesty@hrw — accountability must follow documentation.
@realDonaldTrump@POTUS@StateDept@SecState@SenateGOP@HouseGOP
The world must look at Iran.
And the world must act.
Failure to respond sends a message that children’s lives are negotiable.
They are not.
#RezaPahlaviForIran
#KingRezaPahlavi
#IranMassacre
#IranRevolution2026