بیایید فکر کنیم که چرا مبارزات ما گرفتار چرخه معیوب"شور، سوگ و سکوت" میشود؟
به نظرم، این حرکت مداوم مبارزات و جنبشهای اجتماعی در ایران به سمت سانتیمانتالیزم (احساساتگرایی افراطی)، پدیدهای چندبعدی است که ریشه در تلاقی روانشناسی اجتماعی، حافظه تاریخی و ساختارهای فرهنگی ما دارد.
در غیاب عقلانیت انتقادی و تشکلهای ساختاریافته (حتی کوچک)، مبارزات معمولاً این مسیر سینوسی تکراری را طی میکنند!
سانتیمانتالیزم در مبارزات، لزوماً به معنای عدم اصالت دردهای مردم نیست! بلکه نشاندهنده جامعهای است که چنان تحت فشار تروماهای تاریخی قرار گرفته و چنان از ابزارهای عقلانی تغییر محروم شده که احساساتگرایی را به عنوان آخرین سنگر هویت و مقاومت خود انتخاب کرده است. این احساساتگرایی، اگر چه در کوتاهمدت همبستگی ایجاد میکند، اما در بلندمدت به دلیل نداشتن افق استراتژیک، به ناامیدی عمیقتر ختم میشود!
چه آرزوها که با تو در خاک شد…
ماراتن اتاوا، ۳ خرداد ۱۴۰۵
All the dreams that were buried with you…
Ottawa Marathon, May 24th 2026
#دادخواهی#PS752justice
اینجا #اینترنت نداریم.
ماهوارهها زیر پارازیت شدیدند.
تلویزیون جمهوری اسلامی تصویری از «آرامش کامل» نشان میدهد:
میگویند اسرائیل نابود شده، آمریکا شکست خورده و کشورهای منطقه به زانو درآمدهاند. مردم کنار نظام ایستاده اند و جانشان را برای رهبر میدهند.
در آنسو، اینترنشنال از کشور روایت دیگری دارد:
میگویند جمهوری اسلامی سقوط کرده و هیچ غیرنظامی کشته نشده، اماکن غیرنظامی هدف قرار نگرفته و «عملیات آزادی ایران» ادامه دارد.
اما واقعیت میدان چیز دیگری است.
شهر زیر بمباران سنگین و موشک است. سرمایه های متعلق به مردم ایران یک به یک در مقابل چشممان نابود میشود.
صدای انفجارها واقعی است، ترس واقعی است. دوستی در پزشکی قانونی از صدور ۱۵۰۰ گواهی فوت اطلاع داده. دائم آنتن موبایل را چک میکنیم که تنها راه خبر گرفتن از عزیزانمان قطع نشود.
هرنوع فعالیتی توسط جمهوری اسلامی جرم انگاری شده
با این حال مردم همدیگر را تنها نگذاشتهاند.
بیمارستانها بازند و هر بیمارستانی تعدادی مجروح دارد.
پمپبنزینها کار میکنند.
آب معدنی هست، فقط گرانتر شده.
امروز ساعت ۷ صبح رفتم خون بدهم.
در شهری که زیر بمباران است، صفی از آدمهایی را دیدم که برای نجات جان هموطنانشان آمده بودند.
آنقدر زیر فشار نگرانی و جنگیم که بغضم ترکید.
این مردم، با همه ترس و خستگی، هنوز کنار هم ایستادهاند.
اما در همین شهر، گشتهای بسیج محلات عربده میکشند، شعار میدهند و هر شب کارناوال حیدر حیدر راه میاندازند.
صفهای نان طولانی و خستهکننده است.
قرص کلر و قرص های افسردگی تقریباً پیدا نمیشود.
و در همین شرایط، حکومت هنوز در رسانههایش دروغ میگوید.
اینترنت را از مردم گرفتهاند.
اقتصاد خوابیده و قیمت غذا چند برابر شده.
ما که در دل یک شهر جنگزده هستیم، برای هر دو روز اتصال به جهان باید یک میلیون تومان پول فیلترشکن بدهیم تا شاید بتوانیم بفهمیم بیرون و داخل چه خبر است.
ما در دل بحرانیم، در دل جنگیم، و حتی حق دانستن هم از ما گرفته شده است.
خاک بر سر حکومتی که در میان بمب و موشک،
هنوز بزرگترین هنرش دروغ گفتن به مردم خودش است.
#جنگ
وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها
گزارشهای رسیده از زندان اوین از قطع توزیع غذا، تعطیلی فروشگاه و بیاطلاعی خانوادهها حکایت دارد؛ کانون حقوق بشر ایران خواستار آزادی زندانیان شده است
https://t.co/NvquIz9zDA
من تو شوکم و باورم نمیشه با خبر مرگ کثافتترین، منفورترین انسان کره زمین نتونم خوشحال باشم.
سالها منتظر این روز بودم اما اینقدر روزهای زندگیمان را سیاه کرد و امیدها را سوزاند که انگار توانِ شادی هم از ما گرفته شد.
جات در قعر جهنم باشه.
🚨🚨
روز ۲۶ ناپدیدشدن #مسعود_مسجودی
کاش جایی زنده باشی و بدونی اون جنایتکاری که سالها سایه انداخت روی این سرزمین، دیگه نیست. تو ایستادی و وابستگان سپاه و شبکههای فساد رو به دادگاه کشوندی، حالا خودت نیستی و کسی نمیدونه چه بر سرت آوردن.
فراموشت نمیکنیم.
#مسعود_مسجودی_کجاست
برای سهراب اعرابی که روی سنگ مزارش نوشته:
هر کجا مشتی گره شد مشت من
زخمی هر تازیانه پشت من
هر کجا فریاد آزادی منم
من در این فریادها دم میزنم
#مهسا_امینی#MahsaAmini