❗️Składam 4 zawiadomienia do prokuratury w związku z:
💣nielegalnym finansowaniem kampanii Koalicji Obywatelskiej w 2023
💣nielegalnym finansowaniem kampanii Rafała Trzaskowskiego w 2025
💣kupowaniem głosów oddanych na Rafała Trzaskowskiego przez Romana Szełemeja (członka Platformy Obywatelskiej, Prezydenta Wałbrzycha)
💣nielegalnym finansowaniem kampanii Rafała Trzaskowskiego przez TVP w Likwidacji
Przez kilka lat cierpliwie znosiłem ataki @onetpl i @gazeta_wyborcza . Wygrałem kilkanaście spraw na podstawie prawa prasowego (w samym tylko 2024 jedenaście) z @JHarlukowicz@bweglarczyk z @onetpl. Wciąż czekam na pierwsze terminy rozpraw w sprawach cywilnych i karnych, które wytoczyłem ww. Nie mogę się doczekać spotkań z ‚anonimowymi źródłami’, które są znakiem rozpoznawczym @JHarlukowicz . Wiem jak działa ich machina oczerniania. Wiem, bo nigdy w żadnej sprawie opisywanej przez tych ludzi nie miałem statusu innego niż świadek. Wiem, że oni wiedzieli, że kłamią. Wiem, że za to odpowiedzą.
Nie będę jednak biernie czekał.
Po bezprecedensowej kampanii oszczerstw motywowanych politycznie skierowanych przeciwko @NawrockiKn , @SlawomirMentzen , @OficjalnyJK i całemu obozowi konserwatywnemu czara goryczy się przelała.
Przyszła pora na bardziej stanowcze działania. Przyszła pora na ukaranie winnych.
Miejsce przestępców jest w więzieniu, a nie mediach i polityce.
Użyję wszelkich dopuszczalnych przez prawo krajowe i EU środków, swoich kompetencji i zasobów żeby winni opisanych na wstępie przestępstw ponieśli adekwatną karę. Nie zatrzyma tego ani politycznie sterowana prokuratura, ani brudne działania Onet, TVN24 czy TVP w Likwidacji (jak te opisane w raporcie OBWE).
Moim pełnomocnikiem jest jeden z najlepszych prawników w tym kraju. @BartoszLewand20 udowodnił, że nie tylko nie boi się konfrontacji z prokuraturą Bodnara, ale też umie z nią wygrywać. Jego kompetencje nie pozwolą na realizację różnych niemądrych pomysłów, które mogą przyjść do głowy niektórym osobom po lekturze zawiadomień.
@Adbodnar - pomimo tego, że niektóre z zawiadomień mają po kilkaset stron- podeślę Ci kopię do biura. Pewnie będziesz chciał pokazać swoim mocodawcom.
z poważaniem
Radek Tadajewski
#Rekonkwista
💥- Rosjanie i Ukraińcy się z nas śmieją, śmieją się z naszego prężenia muskułów, bo wiedzą, że za tym nic nie stoi. W ciągu ostatnich kilkunastu dni była wielka afera, którą MON próbował zamieść pod dywan. Kupujemy samoloty, ale nie mamy pilotów. Kupujemy czołgi, ale nie mamy załóg, pancerzy aktywnych, amunicji nie mamy wystarczającej do kupowanych systemów itd. Nasi przyjaciele i nieprzyjaciele to wiedzą i się z nas śmieją – mówi były wiceszef MON @michaldworczyk na kanale Rymanowski Live.
@BogRymanowski Brytyjczycy i Szwedzi wyjechali z Ukraincami na Gotlandię aby się uczyć. Od nich. Za chwilę minie pół dekady od daty inwazji Rosji na Ukrainę. To kawał czasu. Zmarnowanego. To taka straszna szkoda i taki wielki grzech.
Ukraina szkoli operatorów dronów na podstawie doświadczeń wojny. A czego uczy się Polska?
W moje ręce trafił 92-stronicowy program szkolenia operatorów uderzeniowych BSP, opracowany przez ukraińskie Siły Zbrojne na podstawie doświadczeń wojennych z lat 2024–2026. To już trzecia edycja dokumentu, co samo w sobie pokazuje, że Ukraińcy próbują systematycznie aktualizować szkolenie wraz ze zmianami na polu walki.
Co wynika z tego programu?
Szkolenie trwa 30 dni i obejmuje 270 godzin dydaktycznych, z czego aż 209 godzin, czyli 77,4%, stanowią zajęcia praktyczne. Każdy kursant musi uzyskać minimum 10 godzin rzeczywistego nalotu. Jeśli nie osiągnie tego poziomu, szkolenie należy przedłużyć.
Ale najważniejsze nie są liczby.
Ukraińcy nie szkolą wyłącznie człowieka potrafiącego sterować dronem. Przygotowują członka załogi, który musi rozumieć swoje obowiązki, współpracować z innymi, radzić sobie ze stresem i wykonywać zadania w złożonym środowisku.
Program obejmuje trzydniowe ćwiczenie kompleksowe, etapowe sprawdziany umiejętności i egzamin końcowy. Przewiduje również odrzucenie kandydatów, którzy nie spełniają wymagań.
Szczególnie interesujący jest system After Action Review (AAR). Analiza błędów i wniosków po zajęciach stanowi obowiązkowy element szkolenia. Informacje zwrotne mają trafiać do dowództwa i wpływać na kolejne wersje programu. Dopuszczono nawet modyfikację do 20% treści szkolenia, aby uwzględniać nowe doświadczenia, bez obniżania standardów.
Oczywiście dokument nie jest idealny. Brakuje w nim rozbudowanych modułów dotyczących zaawansowanej autonomii, nawigacji bez GNSS czy cyberbezpieczeństwa. Trzeba jednak pamiętać, że dotyczy określonej specjalności, a nie całego systemu ukraińskiego szkolenia BSP.
A teraz spójrzmy na Polskę.
Od lat dyskutujemy o zakupach dronów, nowych jednostkach, programach modernizacyjnych i miliardach przeznaczanych na obronność.
Znacznie mniej wiemy o mierzalnych efektach szkolenia operatorów.
Ile godzin rzeczywistego nalotu musi mieć absolwent? Jak weryfikuje się jego kompetencje? Czy szkolimy całe załogi, czy pojedynczych pilotów? Jak szybko doświadczenia z Ukrainy trafiają do polskich programów szkoleniowych? Kto sprawdza kwalifikacje instruktorów i aktualność przekazywanej wiedzy?
Nie twierdzę, że Polska nie posiada takich standardów. Twierdzę, że powinniśmy umieć wykazać ich skuteczność.
Najważniejsza lekcja z ukraińskiego dokumentu nie dotyczy pilotowania dronów. Dotyczy zdolności armii do uczenia się.
Ukraińcy walczą, analizują błędy i aktualizują programy przygotowania. Nie zawsze wystarczająco szybko i nie zawsze skutecznie, ale mechanizm ten jest formalnie opisany.
Polska, znajdując się tak blisko wojny, ma wyjątkową możliwość korzystania z tych doświadczeń bez ponoszenia porównywalnych kosztów bojowych.
Pytanie, czy rzeczywiście to robimy.
Bo drony można kupić. Profesjonalnego systemu szkolenia, doświadczonych instruktorów i kultury wyciągania wniosków nie da się zamówić w przetargu.
A w przyszłym konflikcie o wyniku nie zdecyduje liczba dronów wykazana w prezentacjach, tylko to, ilu mamy ludzi naprawdę przygotowanych do ich wykorzystania.
I na koniec jeszcze jedna, niewygodna refleksja. Patrząc na kierunek rozwoju technologii bezzałogowych i tempo zmian na ukraińskim polu walki, można odnieść wrażenie, że w Polsce wciąż tkwimy na etapie wczesnych dronów FPV. Nadal koncentrujemy się na podstawowym pilotażu i pojedynczych platformach, podczas gdy współczesne systemy bezzałogowe rozwijają się w kierunku autonomii, integracji z systemami dowodzenia, odporności na zakłócenia i współdziałania wielu platform.
Nie chodzi o to, że FPV straciły znaczenie. Chodzi o to, że opanowanie technologii, która była przełomem kilka lat temu, nie może być dziś przedstawiane jako szczyt naszych ambicji.
Jeżeli nie zmienimy sposobu myślenia o szkoleniu i rozwoju zdolności bezzałogowych, ryzykujemy przygotowywanie żołnierzy do wojny, która technologicznie już minęła.
W erze agresywnie rozpychającego się w socjalach AI, próba zmierzenia się z zalewem dezinformacji jest realnym wyzwaniem. Nikt w Polsce nie uczynił tego zadania trudniejszym, niż Gawkowski & Co.
Ta banda niekompetentnych bufonów nie tylko nie przyczynia się w żaden sposób do poprawienia sytuacji - oni po prostu skompromitowali samą ideę walki z dezinformacją.
Od wiceministra cyfryzacji i szefa rządowego Centrum Walki z Dezinformacją Pawła Olszewskiego, który okazał się prymitywnym internetowym trollem rozsyłającym fałszywki AI, po beztroskie pląsy Gawkowskiego i Siemoniaka, którzy raportują "więcej botów" i "mniej botów" na tej samej konferencji prasowej, bo tak im dzisiaj kawa zasmakowała i rano mignął im wpisik OSINT-polo na iXie.
Teraz Gawkowski znowu grzmi o botach. Tymczasem największe światowe serwisy informacyjne, obsługujące miliardową widownię na całym świecie, bezkrytycznie powielają dezinformację bezczelnie wypaplaną do kamer w momencie wielkiej tragedii narodowej przez jego kolegę z rządu.
Czy Kierwiński jest "botem"?
To jest dramat.
Niestety Gawkowski robi z niego przykrą farsę.
Po marcowym sztormie morze wyrzuca na plażę wodorosty, a razem z nimi bursztyn, i o tym jest Bursztyniarz, moja nowa gra na jeden przycisk: od szóstej do ósmej rano brodzisz z siatką w przyboju pod latarnią z Latarnika i zbierasz tyle bursztynu, ile zdążysz donieść do wiadra.
Dopóki trzymasz spację albo przycisk myszy, wchodzisz coraz dalej w morze, a kiedy puścisz, wracasz do wiadra, dwa razy wolniej, bo tyłem i z siatką w wodzie. Im dalej od brzegu, tym gęstsze wodorosty i większe bryłki, ale siatka mieści tylko sześć kawałków, a liczy się wyłącznie to, co już jest w wiadrze. Z czasem na plażę schodzą też inni zbieracze, którzy wybierają bursztyn z płycizny.
Co jakiś czas przychodzi duża fala i trzy sekundy przed tym, jak się załamie, widać na morzu jej ciemny grzbiet (i słychać narastający huk), ale... z daleka, gdzie bursztynu jest najwięcej, to za mało, żeby zdążyć na płyciznę, a fala, która złapie Cię na głębszej wodzie, przewraca Cię i zabiera wszystko z siatki. Następna duża fala przychodzi dopiero kilkanaście sekund po poprzedniej i cała gra polega na tym, żeby tę przerwę wykorzystać.
Bursztyniarza zrobiłem w Claude Code (z modelem Opus 5.5) na tym samym silniku do grafiki pikselowej co Tramwaj, Dźwig, Latarnik, Rogatki i Sortownia, a od pierwszej wersji do publikacji minęły nieco ponad dwa dni. W kolejnych rundach poprawek doszło światło (ranek zaczyna się o wschodzie i kończy w pełnym słońcu), życie na plaży (spacerowicz z psem, biegacz, kormoran i mewy) i zakończenie, w którym po udanym poranku zbieracz niesie w stronę wydm wiadro z błyszczącym bursztynem.
Bot rozegrał kilkaset poranków na różne sposoby, żebym miał pewność, że kto wykorzystuje przerwę po dużej fali, zbiera wyraźnie więcej niż ten, kto czeka daleko w morzu na następną falę albo chowa się na płyciźnie. Na filmie najpierw gra tak, jakby o tej przerwie nie wiedział, i pierwsza duża fala zabiera mu 17 g, a potem już patrzy na morze i kończy ranek z 96 g na 100.
Nagranie jest przyspieszone dwukrotnie, a zagrać możesz na mojej stronie, także na telefonie (link w odpowiedzi).
Komentarze Pana @TomaszSiemoniak dotyczące zakupu Abramsów przez @mblaszczak . Czekamy na aktualizację przekazu propagandowego KO, bo ten się źle zestarzał.
A video of a train with M1A2 SEPv3 Abrams tanks moving through La Grange in Kentucky has gone viral.
The tanks are on their way to Poland, where they will soon enter into service in the Polish Army.
Onet podaje, że prokuratura chce tymczasowego aresztowania Bogdana Święczkowskiego za niedopuszczenie do orzekania sędziów TK wybranych przez Sejm, poprzez co Święczkowski miał "złośliwie i uporczywie naruszać prawa pracownicze".
Ciekawe w ilu przypadkach naruszania praw pracowniczych prokuratura idzie po areszt.
Ciekawe jest też to, że zgodę na tymczasowe aresztowanie muszą najpierw udzielić ci, których prawa pracownicze były naruszane. Oczywiste jest to, że każda z tych osób powinna wyłączyć się z rozpatrywania sprawy. Ale wtedy zostaliby tylko zwolennicy Święczkowskiego w trybunale do oceny sprawy.
Tramwaj to pierwsza z moich małych gier przeglądarkowych, ale zagrać w niego możesz dopiero dziś: prowadzisz czerwono-kremowy tramwaj przez pięć przystanków i na każdym starasz się go zatrzymać tak, żeby stanął przodem dokładnie przy żółtej tabliczce.
Do jazdy wystarczy jeden przycisk (myszka albo spacja): póki go trzymasz, tramwaj przyspiesza, po puszczeniu toczy się siłą rozpędu, a kiedy znowu go przytrzymasz, zaczyna hamować. Na dwóch przystankach na szynach leżą liście, a na jednym pada deszcz, więc jeśli zahamujesz za mocno, koła się zablokują i tramwaj wpadnie w poślizg. Punkty zależą od tego, jak blisko tabliczki staniesz i czy nie złapiesz opóźnienia.
Grę zrobiłem w niedzielę z pomocą Claude Code (z modelem Opus 5.5) i przy okazji powstał prosty silnik do grafiki pikselowej, na którym jeszcze tego samego dnia zacząłem robić Dźwig i Latarnika. Potem przyszła runda poprawek: tramwaj zaczął wyglądać jak Konstal 105Na w dawnych barwach, ulica się ożywiła (jeżdżą po niej autobusy i rowerzyści, po chodnikach chodzą przechodnie, z peronu zrywają się gołębie, gdy tramwaj wjeżdża na przystanek), a przejazd zaczyna się późnym popołudniem i kończy o zmroku, kiedy w domach zapalają się światła.
Bot, który testował grę, przejeżdża całą trasę bez spóźnień i staje kilka centymetrów od tabliczki, ale... dostosowuje hamowanie szybciej, niż zdążyłby człowiek, więc chętnie dowiem się, jak pójdzie Tobie :)
Na filmie za sterami siedzi bot (nagranie jest dwukrotnie przyspieszone), a Ty możesz spróbować na mojej stronie (link w odpowiedzi).
Masz dość chaosu? Chcesz budować, a nie się awanturować? My też, dlatego powstał @RozwojPlus!
Oto nasze rozwiązanie: odwołajmy Tuska, powołajmy nowy, przejściowy rząd, wyjaśnijmy próbę zamachu stanu i zróbmy reformę Trybunału Konstytucyjnego.
Ustawa o TK jest jasna i nie pozostawia wątpliwości: Jeśli prezes TK Bogdan Święczkowski żyje i nie rezygnuje to jest prezesem TK do 9 grudnia 2030 roku.
Rząd nie przejął Trybunału Konstytucyjnego, a jedynie tymczasową kontrolę nad budynkiem i zasobami TK, do którego nie wpuszcza sędziów TK (wśród nich prezesa i wiceprezesa).
Jeśli rząd nie ustąpi z trwającego obecnie zamachu na konstytucyjny organ państwa (przestępstwo z art. 128 Kodeksu karnego) to usunięcie Policji i uzurpatorów z siedziby TK nastąpi najpóźniej po wyborach w 2027 roku.
Instytucja to ludzie i procedury, a nie budynek.
Nie wiem po co im ta afera, ale nic trwałego nie zbudują łamiąc wszystkie przepisy po kolei.
Rozmawiam dzisiaj z dziennikarzem, który mówi, że politycy PO reagują na krytykę prawników w sprawie działań dotyczących TK (w tym moją) twierdzeniem, że jak ci prawnicy są tacy mądrzy, to niech powiedzą, jak lepiej można było to zrobić.
Szczerze mówiąc dawno mnie coś tak nie wkurzyło.
Mówiliśmy wam, jak to zrobić od 2019 roku, między innymi w 240-stronicowej książce „Jak przywrócić państwo prawa” opublikowanej przez Zespół Ekspertów Prawnych Fundacji Batorego. Ale wy byliście mądrzejsi. Opisał wasz pomysł na „przywracanie” Krzysztof Król na FB.
Prawnicy proponowali wam legalną drogę usunięcia dublerów z TK, ale wam, politykom, to się nie opłacało – gdybyście ich usunęli, usunęlibyście skazę na Trybunale, która pozwalała wam go lekceważyć i nie publikować wyroków. Podobnie nie opłacało się wam powoływać w terminie nowych sędziów – wszak głupio byłoby lekceważyć TK, w którym zasiadają wasi nominaci.
Dopiero gdy przyszła szansa na większośc w TK, uznaliście, że teraz można już go „naprawić”. Ale jak już się wzięliście za naprawianie, to z przytupem – wprowadzając sędziów do TK z policją, i z Maciejem Berkiem, byłym członkiem rządu, ogłaszającym, że teraz TK będzie już funkcjował normalnie.
Nie, nie będzie. I dobrze by było ustalić, jaka prawnicza głowa w rządzie stała za tym genialnym planem utrzymywania chorego TK w stanie wegetacji, niepublikowania wyroków, niepowoływania sędziów i pozbawiania ich wynagrodzeń.
Piątkowe wydarzenia nie były początkiem czegoś dobrego, ale końcem czegoś bezsensownego: szeregu decyzji rządu Donalda Tuska, które w przemyślany sposób nie miały na celu naprawienia TK, ale najpierw izolowania go jako ciała obcego, a następnie przejęcia jako swojego.
To od początku nie była strategia naprawy, ale strategia przejęcia. A jej finał wszyscy widzieliśmy w piątek i wszyscy, w tym przede wszystkim demokracja, zapłacimy za to, jak został on przeprowadzony.