این من از تنگدلی گفتم و از تنگدلی
آن برآید که دل خلق نخواهد به زبان
فرخی سیستانی
لکان: گفتن از دلتنگی، «گفتاری است که نمیخواهد چیزی بگوید» و تنها ژوئیسانس ناشی از رنج را تثبیت میکند. در عین حال، توهم خوشبختی را در شنونده تهدید و او را با خلاء وحشتناک ساحت واقع روبرو میسازد.
اول کسی که باغ ساخت منوچهر بود و ریاحین گوناگون که بر کوهسارها و دشتها رُسته بود جمع کرد و بکِشت و فرمود تا چهار دیوار گرد آن درکشیدند و آن را «بوستان» نام کرد، یعنی «معدن بویها».
————فارسنامهٔ ابن بلخی