هر بار که طناب دار بر گردن انسانی انداخته میشود، در چشمهای کودکانی که عزیزشان را از دست دادهاند، زندگی فرو میریزد. اعدام نه عدالت است و نه آرامش برای جامعه میآورد. آنچه باقی میماند، فقط نسلهایی زخمی است که با رنج و خشم بزرگ میشوند.
#رضا_محمدحسینی#بابک_شهبازی
از داخل ایران میگم ما نا امید نیستیم، شما هم نباشید. قربونتون برم که در تمام روزهای قطعی اینترنت صدای ما بودید. ما یه پیروزی به خودمون، جاویدنامان عزیزمون، شما گلهای در غربت و به مادرمون ایران زمین بدهکاریم. مثل همیشه ما رو یاری کنید، پیروزی نزدیک است.✌️❤️
#جاویدشاه#پاینده_ایران
هنگام پخش سرود جمهوری اسلامی، با پشت کردن و سر دادن شعار، اعتراض مسالمتآمیز خود را نشان دهید و یادآوری کنید که این سرود، سرود ملت ایران نیست.
تصاویر جاویدنامان، زندانیان سیاسی، ورزشکاران و هوادارانی را که به دست جمهوری اسلامی کشته، اعدام، زندانی یا سرکوب شدند، همراه داشته باشید.
در پوشش خود از نمادهای ملی و میهنی استفاده کنید: پرچم شیر و خورشید و تصاویر جاویدنامان.
در طول بازی و در تجمعات بیرون از ورزشگاه، شعارهای ملی و میهنی سر دهید و پیام روشن ملت ایران را به گوش جهان برسانید.
@EmmanuelMacron Peace agreement on the blood of more than 40K protesters who have been killed in the streets of Iran. You can be happy for the bloody petrol.
@marklevinshow Shame. The help was for the regime. Iranian people will never trust the USA. Trump negotiated with those who have killed 40K protesters in the streets. #ObamaPlus
کاش کور میشدیم....
"توافق با جمهوری اسلامی ایران اکنون کامل شده است. به همه تبریک میگویم!
من رسماً باز شدن عبور و مرور بدون تعرفه در تنگه هرمز را تأیید میکنم و همزمان، دستور لغو فوری محاصره نیروی دریایی ایالات متحده را صادر میکنم.
کشتیهای جهان، موتورهای خود را روشن کنید. بگذارید نفت جریان پیدا کند!"
۵ ماه و ۶ روزه که باهات حرف نزدم مامان! تو نمردی! تو رو کشتن!
نمیتونم مثل یه سوگوار عادی دلتنگت باشم. نمیتونم فکر کنم درخت زیبایی بودی که دست طبیعت خزانزدهت کرد. تو وسط زندگی بودی و یکی تصمیم گرفت که نباشی.
از این حقیقت سیاه روزی هزاربار میمیرم و کاری ازم برنمیاد.
#جمیله_شفیعی
جاویدنام #علیرضا_سدیان متولد ۲۳ مهر ۱۳۸۲ – ۲۲ ساله
علیرضا سدیان جوانی شجاع، خوشقلب و خوشاخلاق بود که مردم شهرش او را با مرام، مهربانی و لبخند همیشگیاش میشناختند.
او به ورزش بدنسازی علاقه داشت، در یک شرکت خصوصی مشغول به کار بود و بهعنوان تنها پسر خانواده، نانآور و تکیهگاه مادر و خواهرش محسوب میشد.
علیرضا سرشار از امید، آرزو و عشق به زندگی بود، اما ظلم فرصت ادامه زندگی را از او گرفت. هرچند جسمش از میان ما رفت، اما یاد شجاعت، مردانگی و انسانیتش در دلها زنده خواهد ماند.
باشد که روزی ظلم و بیعدالتی از ایران و جهان رخت بربندد. ظلم بس است.
#جاوید_نام