زیب

[زیب @zbzhzd]

من از پایان میترسیدم و آغاز کردم.

[Koncha @Bestynisha]

این خشمی که امروز به خاکسترش دمیدن به زودی شعله میکشه.

[میاستنی @_khastam__]

ادمین حافظه تاریخی با خودش هی میگه «عجب ملت قحبه‌ای بودید و هستید و خواهید بود» و پست جدید اپلود میکنه.

[مغموم @patheticnote]

اما تو عزیزم!
نه قایقی ساخته بودی، نه سازی در دستت بود و نه ترانه‌ای بر لبت. نه تولدی که کسی برایت گرفته باشد. نه فیلمی از موتورسواری نه لحظه‌ای از رقصیدنت؛ گویی زندگی پیش از آن‌که به تو برسد، از کنارت گذشته بود.
از تو، چیزی نماند جز چند عکسِ تکراری، یادگارِ یک‌بار سفر به شمال.

[زیب @zbzhzd]

@elinataghavii واقعااا

[زیب @zbzhzd]

@8sahraaa 🫂

[زیب @zbzhzd]

@elinataghavii Chi shodzeee🥺

[زیب @zbzhzd]

@biitaass برا هرکی اونجوری بنویسی جواب نمیده

[Masoud @TheycallmeM_H]

نه آمریکا نه اسرائیل نه فیفا، تنها کسی که تو تمام این سالها حریف آخوند شد زنای شجاع ایرانی بودن.

[زیب @zbzhzd]

امشب خیلی محکم به همه گفتم بعیده دوباره جنگ شه، خواهیم دید کیر میشویم یا نه!

[زینب کریمیان @zeynabkarimian]

"اگر روزهای خوب آمدند و من نبودم، به یاد بیاور که صبور و غمگین چقدر برای روزهای خوب منتظر بودم. و به یادم آوازی زمزمه کن، برقص و بلندتر بخند..."

[زیب @zbzhzd]

@nimstraa پارههه شدمممم

[OuriapA @gh0lch0magh]

تبریک به دلواپسان زیرساخت.
دیگه جمهوری اسلامی از فردا تمام تمرکزشو می‌ذاره رو اعدام، دستگیری و شکنجه بچه‌های ایران.

[Arshia @arshiakmn]

درود بر عموی دل ها بیبی که هر دفعه نشون میده آسمونتون مثل کص ننتون اتوبانه.

[دراکولای غمگین @Derakoola_]

اگه دیگه آنلاین نشدم ، منو هم فراموش نکنید !
بدونید من مفت نمردم ..
توی جشن آزادی اسم منو هم بیارید

[Atom @kosshernagid]

اینا تا عید رفتنی ام.

[G @Glnzs90]

ببین اسلام چیه که دست زدن و رقصیدن، مبارزه محسوب میشه. موی زن مبارزه‌س. حیوون‌دوستی مبارزه‌س. بوسیدن مبارزه‌س. غذا خوردن مبارزه‌س. انگار داری با مرگ می‌جنگی.

[Gramophone @mGeramophonev]

برای دو نفر آرزوی آگاهی پس از مرگ میکنم، یک آریامهر و دوم مجیدرضا رهنورد.

[AmirDjawadi @AmirDjawadi]

متون این چپ‌گراها را بخوانید. قلمبه سلمبه. بی سر و ته. مبتنی بر شهود. فاقد استدلال منطقی.
مثل فکر کردن توی توالت است. فکرهای خوبی توی سرشان است ولی در واقع دارند ��ی‌رینند.

[شاوشَنک @mohammadaleph]

بسیاری از کسانی که از آشوویتس زنده بیرون آمدند، هیچگاه آن خالکوبی شماره روی دستشان را پاک نکردند، زیرا برگشتن به «زندگی عادی» یک جورهایی غیر ممکن بود. آنها راوی چیزی بودند که نباید فراموش می‌شد. همیشه کسانی هستند که چنان رنج بزرگی را انکار کنند، آن شماره‌ها سندی بود بر اینکه «من آنجا بودم و دیدم چه شد. من سند زنده آن شرایطم.» حقیقت این است که شما هیچوقت قرار نیست هیچ چیز برایتان عادی بشود، یعنی نمی‌تواند که بشود. بعضی زخم‌ها چنان ویران‌کننده‌اند که حتی با تغییر نظم سیاسی موجود هم ترمیم کردنشان نسل‌ها زمان می‌برد. یک نسل می‌جنگد و زخم می‌خورد، نسل بعد راوی زخم نسل پیشینش می‌شود و نسل بعدتر می‌تواند ثمره زندگی عادی را بچشد. شما می‌جنگید تا نسل‌های بعدی‌تان این روزها را که شما به چشم دیدید، فقط در کتابهای تاریخ بخوانند. اگر اشتباه نکنم، سولژنیتسین بود که می‌گفت: مسئله اردوگاه‌های شوروی این بود که انسانی را می‌ساخت که دیگر بلد نبود عادی باشد. من پیتزا می‌بینم یاد سارینا می‌افتم. کلمن آب می‌بینم یاد ربیعی می‌افتم. رنگین کمان می‌بینم یاد کیان می‌افتم. به هرچیزی که نگاه می‌کنم، نشانه‌ای از یک رنج بزرگ است. نمی‌شود این همه جنایت را زیر فرش جارو کنی و بگویی هیچی نشده است و به زندگی ادامه بدهید، این جامعه کاملا ویران شده است.

[الامزد @LmzVh]

خیلی تصادفی هرکسی هم که از دموکراسی میگه یا اصلاح‌طلبه یا چپ یا آخوند=)))) جمع کنید بابا سه تا فاسد رو با هم گاییدم