@HengawO البته سپاس که به موضوع اعدامها میپردازید ولی نقدم به رویکرد تفکیک بدین شکل (هویت اتنیکی) است.
خاله لرم با مردی گیلک ازدواج کرده و دخترخالهام با مردی ترک تبریز، دختر کوچکی دارند: هویت اتنیکیاش چیست؟
@HengawO آن وقت در این طبقهبندی شما، نام انواع کردها یا لرها چه میشود؟ زیرملی؟ فروملی؟ گیلک و مازنی را جمع میکنید؟ با این منطق تفکیکی شما کورمانجی و سورانی وکلهر و … (درمثالمناقشه نیست) لابد میتوانند ملل مستقلی باشند!
کمی بیاندیشید، اقوام ایرانی درهمتنیدگی فراوانی دارند
جمهوری اسلامی، کلیسای انجیلی پطرس را در تهران مصادره کرده است.
كليساى حضرت پطرس كه درسال ١٨٧٢ ساخته شده، اولين كليساى پارسی زبان در دوران معاصر در ايران است و در خيابان سی تير تهران قرار دارد.
بسيارى از ساكنان اين مجموعه افراد سالمند و كم درآمد هستند و دهه هاست که در اين محل زندگى
مى كنند.
به حدود ۲۰ خانواده ساكن اين مجموعه اعلام شده است كه ظرف چند هفته خانه هاى خود را
ترک كنند. همچنين ديگر اجازه
برگزارى مراسم عبادى در اين كليسا را ندارند.
@SaamGivrad چه خط زیبایی…
خواهشمندم این دو واژه یا ترکیب را برایم شفاف بفرمایید:
روزباد؟ روزِ باد؟ روزیاد؟
است اویژگی میدهم تا …؟؟؟ هیچ نفهمیدم، آویژه را جوییدم، ولی نمینشست.
@naele92 یا نرمافزار شما مشکل داشته یا فایل جعلی از جایی برایتان فرستاده شده! چون قاعدتاً چنین فونت و رسمالخطی برای چشمه که رسمالخط استاندارد دارد بعید است -نمیدانم- و البته آگاهان آگاهند! در اوایل دهه نود افق (با اینکه وابستگیاش به جریان قدرت ابهام اندکی داشت) چنین رویهای نداشت.
@hdmteza@roozbehp گرچه برای فهمیدن درست فرستههای دوستمون باید مفاهیم ابتدایی دانشگاهی -فراتر از دییرستان و فروتر از آنالیزواریانس و توابع احتمال اولیه- رو در زمینه احتمالات تا حدودی بشناسیم. سپاس
@hdmteza@roozbehp وگرنه که در اساس ریاضی و آمار و احتمالات ابزارهایی برای درک و تبیین جهاناند. اغلب برای آموزشش لایهلایه با «مدلسازی» و«سادهسازی» پیشمیرون که نهایتا در آخر دبیرستان و انتگرال، مفهوم اپسیلون مطرح میشود.
اگر بخواهیم با معیارهای سختگیرانه تاریخ نظامی قضاوت کنیم، یعنی توانایی فرمانده در طراحی عملیات، شکستدادن قدرتهای بزرگ، استفاده خلاقانه از نیروها، فرماندهی در جبهههای متفاوت و تأثیری که بر تاریخ جنگ گذاشته است، تنها یک نام در تاریخ ایران تقریباً بدون اختلاف در رده فرماندهان👇🏻
مرد دستفروش آمد نشست روی سکوی کنار مترو، کمی آنطرفتر از من، از سکو مثل سکوهای سونا آتش به هوا بلند میشد. رویش که مینشستی، توی گوشت انگار کسی میگفت: به جهنم خوش آمدید!
مرد پرسید: خانم اشکالی نداره اینجا بشینم؟
گفتم: نه فقط داره آتیش میباره.
گوشیش رو گرفت جلوی صورتش
📍📍امسال، شنبه ۱۳تیرماه، در گاهشمار زرتشتی تیر روز-جشن تیرگان است، بیایید یکی از شادترین و انسانیترین آیینهای ایرانی را دوباره به یاد آوریم که از بخشهای اصلی جشن تیرگان است. #جشن_آبپاشان، جشنی که نیاکان ما برای پاسداشت آب، طلب باران و شادی جمعی برپا میکردند. در روزگاری که آب بیش از همیشه ارزش و شکنندگی خود را به ما یادآوری میکند، زنده کردن این سنت کهن میتواند ادای احترامی باشد به طبیعت، فرهنگ و حافظهٔ تاریخی این سرزمین.
👇👇👇
📍آبپاشان نام گروهی از جشنهای کهن ایرانی است که در آنها مردم برای گرامیداشت آب، طلب باران، فرو نشاندن گرمای تابستان و شادمانی جمعی، به یکدیگر آب میپاشیدند. مشهورترین نمونهٔ این آیین، جشن تیرگان است که در روز تیر از ماه تیرِ تقویم زرتشتی برگزار میشد. در این روز مردم به کنار رودها و چشمهها میرفتند، بر سر و روی یکدیگر آب میپاشیدند، برای فراوانی آب و باران نیایش میکردند و با جشن و سرور، یکی از دلپذیرترین آیینهای سال را برپا میداشتند.
در منابع تاریخی، از این جشن با نامهای آبپاشان، آبریزگان و آبریزان یاد شده است. آب از دیرباز در فرهنگ ایرانی تنها یک عنصر طبیعی انگار نمیشود؛ آب، افزون بر نماد پاکی، نماد زایش، برکت و تداوم زندگی به شمار رفته است. ، آیین آبپاشی آیینی است که از شادمانی [بازی و تفریح] فرا رفته و تجلی احترامی عمیق به نعمتی شد که بقای سرزمین و مردم به آن وابسته بود.
📍در برخی مناطق ایران، بهویژه در سنتهای محلی، نام «آبپاشونک» نیز برای این جشن به کار رفته است؛ نامی صمیمی و مردمی که بازتاب همان سنت کهن آبپاشان است. این آیین در طول سدهها با نامها و روایتهای گوناگون به حیات خود ادامه داده، اما جوهر آن همواره یکسان مانده است: شادی، همبستگی، سپاسگزاری و حرمت نهادن به آب.
امسال، شنبه ۳۰ تیر ۱۴۰۵، فرصتی است تا بیآنکه در پی بازسازی دقیق گذشته باشیم، روح این سنت زیبا را زنده نگه داریم؛ با گردهم آمدنی ساده در کنار خانواده و دوستان، با پاشیدن چند قطره آب بر یکدیگر به نشانهٔ مهر و دوستی، و با یادآوری این حقیقت که برخی از ارزشمندترین میراثهای فرهنگی ما نه در کاخها و موزهها، بلکه در همین آیینهای کوچک و انسانی نهفتهاند.
لاکپشت فراتی، تنها لاکپشت لاکنرم ایران، یکی از کمیابترین گونههایه که تو خوزستان زندگی میکنه و الان متاسفانه در خطر انقراضه. بهخاطر ریختن فاضلاب تو آب، شکار با شوکر و گیرافتادن تو تورهای ماهیگیری، روز به روز کمتر میشه و خیلیهاشون هم مستقیم به دست صیادها کشته میشن.
فیلم از رضا نیکفلک