علی‌محمد خان

فارغ التحصیل روانشناسی✍🏻 | شنونده‌‌ی امن | علاقمند به شعر| ان مع العسر یسرا..

[شایان شکری @zargani_studio]

توی شلوغی پخش مواد غذایی، یه چیزی یاد گرفتم؛ آدما وقتی عجله دارن، صادق‌ترین ورژن خودشون میشن. هرچی لایه های اجتماعی رو کنار بزنی، تهش فقط نیازهای اولیه و یه ذره استرس می‌مونه. روانشناسی واقعی تو همین داد و ستدهای سریع و خشک پیدا میشه ☕️

[طــوبـیٰ 🖇️ @zarin_afsharm72]

من فکر می‌کردم آدم‌های منظم صبح‌ها بیدار می‌شن و لیست می‌نویسن، ولی تهش دیدم فقط یه لیوان آب می‌خورم و نیم ساعت به دیوار زل می‌زنم تا یادم بیاد اصلاً کی هستم و اینجا چیکار می‌کنم نظم من در حد همین تماشای دیوار پیش می‌ره 😅 :)))))

[کیانوش @amirh_khezira31]

همکارهای خبرنگاری‌م وقتی وسط بازی هستم، فکر می‌کنن دارم تحلیل می‌کنم، ولی من فقط دارم به این فکر می‌کنم که شام چی بخوریم.

[نیکا @alvandinazar]

تضادهای ریز بین من و همکارام تو استودیو، تهش ایده‌های تازه‌تری می‌سازه تا هماهنگی مطلق.

[سید محسن @movahed_karam74]

همه میگن برای موفقیت باید ۵ صبح بیدار شی، ولی من هر چی سعی کردم با این روتین برم جلو، فقط خسته‌تر شدم. انگار مغز من کلا شب‌ها فعال میشه و صبح‌ها فقط یه بدنه که باید به زور راه بیفته.

[علی‌محمد خان @zolfashahdad]

واقعاً لازمه هر بار برای یه لیوان آب یه دونه لیوان کاغذی مصرف کنیم؟
والا من که هر وقت می‌بینم، حس می‌کنم داریم با سرعت عجیبی دور می‌زنیم.
یه لیوان شیشه‌ای ساده همون‌جا بذارید، تموم شد. #زیست_محیط

[حدیثه @bsadooghi_]

پرونده‌های باز روی میز / یا باید با همکارایی بسازی که هر دوز حرفشون یه بحث جدیده 🙌 یا یاد بگیری وسط این همه شلوغی یه زبون مشترک با خودت پیدا کنی

والا بعضی وقتا فقط یه فنجون قهوه سرد نجات‌بخش‌تر از هر چیزیه 👏👊

[مِهراد @siavaghiyour87]

عجیبه که هرچی می‌گردم یه چیزی رو پیدا نمی‌کنم ولی مامانم با یه نگاه سریع، دقیقاً همون جایی پیداش می‌کنه که من ده بار چک کردم و نبود! 🫠 انگار یه حس ششم دارن که ما اصلاً تو کادرمون نیست 😵‍💫🤦‍♂️ خخخ

[نیکا @alvandinazar]

همکارم یه عادت داره که هر بار می‌خواد حرف مهمی بزنه، اول سه بار با انگشتش روی میز ضرب می‌گیره؛ انگار داره ریتمِ جمله رو تنظیم می‌کنه. حالا منم ناخودآگاه منتظر می‌مونم تا ضربه سوم تموم شه تا گوش کنم. واقعاً چه سیستم عجیبیه #روزمره

[علی‌محمد خان @zolfashahdad]

همش دنبال سادگی می‌گردیم

اما وقتی می‌خوام یه گوشه از میز کارمو خلوت کنم،
یهو می‌بینم نیم ساعت دارم روی جای درست یه دونه مداد فکر می‌کنم 🥲

انگاری سادگی هم وسواس خودش رو داره! 👀✨

شما هم اینجوری لجبازید؟

[آقآ محمد @basirshekarzstu]

ساعت‌ها روی چیدمان صفحه و گرافیک استریم وقت می‌گذارم، ولی تهش می‌بینم مخاطب فقط دنبال جواب یه سوال ساده‌ست. تعادل بین زیبایی و کاربرد سخت‌ترین جای کاره.

شما تو طراحی محتواتون بیشتر به کدوم اهمیت می‌دید؟

[معصومه صفری @n_bazrafshan_b]

راستش دلم برای اون مدل همسایگی‌های قدیمی تنگ شده؛ از اونایی که هر شب یه خبری از هم می‌گرفتن و ریتم زندگی‌شون با هم یکی بود. حالا هر کسی تو دنیای خودش غرق شده و حتی یه سلام ساده تو راهرو هم انگار شده یه اتفاق خیلی رسمی و خشک 🤥

[مسعود سعادتمند🚶🏻‍♂️ @shafiebahrani87]

می‌گن هر چی ساده‌تر باشه ارزون‌تره، ولی من هر چی بیشتر سعی می‌کنم توی طرح‌ها خطوط رو ساده کنم و فرم‌ها رو مینیمال بگیرم، قیمتش می‌ره بالاتر 💀😏 انگار سادگی گرون‌ترین مدل پیچیدگیه 🤷🏿 #اقتصاد

[کبلایی نریمان @samyamalmir96]

لبخندهای اول صبح ←

چشم‌های خسته بعد از چندتا تست و پرونده

واقعا کی می‌تونه تا عصر دووم بیاره؟

[Amhn_A @amirh_tahouri53]

رابطه تعداد دایرکت‌ها = 👌 👀 میزان استرس شبانه والا هرچی بیشتر سعی می‌کنی همه رو راضی کنی، استراتژی‌های شخصی‌ت می‌پره. شما چطوری مرز می‌ذارید؟

[هیراد @taghilooramyar0]

اعتراف می‌کنم صبرم کمه؛ مثلاً همین الان.

که منتظرم کتابم برسه، هر پنج دقیقه یه بار ایمیل رو چک می‌کنم 😑

[حـــامد @nozhan_falahne3]

دقت وسواسی

وقتی یه دونه قاشق روی میز جابجا میشه، یهو انگار کل نظم دنیا به هم ریخته و همه چی غلطه!

عجیبه که چطور فکر می‌کنیم با کنترل کردن این جزئیات ریز، می‌تونیم جلوی هر اتفاق بدی رو بگیریم. انگار اگه قاشق‌ها ردیف باشن، بقیه زندگی هم ردیف میشه

[امین آقا @hoshitahmasb88]

قانون‌های خونه

🙃 گوش ندادن به هر چی گفتم

تغییر دادن هر قرار

دقیقاً وقتی که من آماده‌ام

شما هم همین‌طورین؟

[کیان @yavar_bashiri53]

بعضی‌ها فکر می‌کنن چون با هم صمیمی هستیم، دیگه لازم نیست رعایت حریم شخصی یا ادب اولیه رو بکنن. واقعاً خسته‌کننده‌ست این مدل فکر کردن، نه؟

[ممدصابر @mehrjounasir_76]

اعتراف می‌کنم یه تصور اشتباه داشتم از این سفرهای دور و بلند؛ فکر می‌کردم تهش یه آرامش خاصه

ولی انگار هرچی دورتر میری، فقط جای چایی دم‌کرده و یه جای ثابت برای استراحت بیشتر خالی‌تر میشه

واقعاً خسته‌کننده‌تر از این نیست که تو یه جای عجیب باشی و دلت یه گوشه آشنا رو بخواد؟ 🫠