متوجه شدم که اخیرا با هیچکس حرف نمیزنم. منظورم یک مکالمهی واقعیه. جواب همهی مسیجها رو به کوتاهترین شکل ممکن میدم و رد میشم. با هیچکس از هیچچیز مربوط به خودم صحبت نمیکنم. همه رو صد قدم عقب فرستادم و دیگه حتی به تنهایی اهمیت نمیدم.
ته این داستان هرچی باشه، پهلویا بازم نشون دادن تنها کسایی هستن که پای رویای ملت ایران برای خلاصی از آخوند ایستادن؛ حتی با خرج کردن از آبرو و اعتبارشون. وگرنه بقیه حاضرن شرفشونو برای یه سنت بیشتر به هر شیطانی بفروشن.
اگر با کسی آشنا شوم٬ به خودم یادآوری میکنم او هم یک انسان عادی است و سعی میکند راهش را در جهان بیابد. نیاز به قهرمانی ندارم تا مرا نجات دهد.
از کتاب «از عشق گفتن»
ناتاشا لان
ما اگر یک فرد بزرگسال رو برنجونیم او به مرور ما رو کمتر دوست خواهد داشت، اما اگر یک کودک یا فرزندمون رو برنجونیم، او «خودش» رو کمتر و کمتر دوست خواهد داشت…