Boshra Mostafavi, eine schwangere Bahá’í aus Rafsanjan im Südosten des Iran, gehört zu den Dutzenden Angehörigen dieser Religionsgemeinschaft, die in den vergangenen Monaten festgenommen und inhaftiert wurden, ebenso wie Didar Ahmadi und Nahid Naimi.
https://t.co/tNsbOxmPoU
A deal with the terrorist Islamic Republic regime is a deal with the continuation of massacres against 90 million innocent Iranians.
Months ago, tens of thousands of unarmed Iranian civilians were brutally slaughtered in the streets. Skulls were shattered, hearts were torn apart, eyes were taken, and lives were destroyed.
This regime does not bring peace. It exports terror, destabilizes the region, and threatens the world.
Do not reward terrorism. Do not legitimize murderers. Dismantle this regime once and for all.
Any agreement with them will be the biggest mistake of your presidency.
@POTUS@SecRubio@LindseyGrahamSC@marklevinshow@PeteHegseth
زن باردار در میان دهها بهائی زندانی در ایران؛ تشدید سرکوب و مقصرسازی
ژنو —۱ خرداد ۱۴۰۵— بشری مصطفوی، زن باردار بهائی از شهر رفسنجان در جنوب شرق #ایران، یکی از دهها #بهائی است که طی ماههای اخیر، همزمان با تشدید کارزار بیرحمانۀ جمهوری اسلامی برای آزار و سرکوب این اقلیت دینی، بازداشت و زندانی شدهاند.
بشری یکی از حدود ۸۰ شهروند بهائی است که از زمان آغاز درگیریهای اخیر در اواخر بهمن در چارچوب موج گستردهای از نقض حقوق بشر توسط مقامات حکومت ایران، بازداشت، دستگیر و زندانی شدهاند. تاکنون بیش از ۴۰۰ مورد نقض حقوق بشر با حمایت حکومت ایران علیه بهائیان در سراسر کشور گزارش شده است؛ مواردی از قبیل دستگیریها و بازداشتها، یورشهای خشونتآمیز به منازل، مصادرۀ غیرقانونی اموال و ممانعت از اجرای عدالت از سوی مقامات قضائی.
جامعۀ جهانی بهائی همچنین در هفتههای اخیر دربارۀ وضعیت حاد و نگرانکنندۀ پیوند نعیمی و برنا نعیمی، دو پسرعمو در کرمان، اطلاعرسانی کرده است که به دلیل اتهامات بیاساس در ارتباط با اقداماتی که هرگز مرتکب نشدهاند، با اشکال بیرحمانه و وحشیانهای از شکنجه، اعدامهای نمایشی و اعترافگیریهای اجباری روبرو شدهاند.
سیمین فهندژ، نمایندۀ جامعۀ جهانی بهائی در سازمان ملل متحد در ژنو، گفت: «باور کردنی نیست که حکومت ایران، در شرایطی که در همۀ عرصهها با بحرانهای فزاینده روبهروست، بهجای آنکه توجه خود را به نیازهای شهروندانش معطوف کند، آزار و سرکوب بیشتر جامعهای بیگناه را در پیش گرفته است؛ جامعهای که بیگناهی آن برای جهانیان کاملاً مسلّم است.»
خانم فهندژ افزود: «معیار زمامداری، میزان قدرتی نیست که یک دولت بر شهروندانش اعمال میکند، بلکه مبتنی بر این است که چگونه منابع خود را برای توانمندسازی مردمش به کار میگیرد. زمامداری نباید ابزاری برای سرکوب انسانها به خاطر باورها، قومیت یا جنسیت آنها باشد و یا از فضای مبهم جنگ بهعنوان پوششی برای نقض شدید حقوق بشر استفاده کند.»
بشری مصطفوی که نخستین بار چند سال پیش بازداشت شده بود، به دلیل نبود شواهد کافی تبرئه شد؛ اما دادستانها به این حکم اعتراض کردند و دادگاه تجدیدنظر در ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ رأی را نقض کرد. او اکنون باید در حالی که دوران بارداری خود را سپری میکند، چهار ماه را در زندان کرمان بگذراند.
اظهارات قاضی در جریان فرجامخواهی دادستان نسبت به حکم تبرئه، به وضوح ثابت میکند که تعصبات مذهبی تنها انگیزۀ آزار و سرکوب بهائیان است؛ قاضی گفته است: «شما بهائی هستید و در کشور اسلامی باید تاوان بهائی بودن خود را بدهید». دو زن بهائی دیگر به نامهای دیدار احمدی و ناهید نعیمی، که پیشتر دستگیر، تبرئه و سپس همراه با بشری دوباره بازداشت شده بودند، نیز از ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ دورۀ محکومیت خود را آغاز کردند.
درخواستهای بشری مصطفوی برای مرخصی از زندان، از جمله برای مراجعههای پزشکی و انجام آزمایش ضروری مربوط به بارداریاش، رد شدهاند. حکومت ایران باید دستکم به بشری اجازه دهد در آزمایش پزشکی مربوط به بارداریاش در تاریخ ۹ خرداد شرکت کند.
شکیلا قاسمی، زن ۲۶ سالهای از کرمان، که بیش از ۱۰۰ روز در بازداشت بوده و دستکم ۱۰ هفته را در سلول انفرادی گذرانده است، از جمله دهها نفری است که در ماههای اخیر زندانی شدهاند. شکیلا از زمان بازداشتش در ۱۳ بهمن ۱۴۰۴، پس از هجوم مأموران لباسشخصی به منزلش و توقیف وسایلش، تماس محدود یا تقریباً هیچ تماسی با خانواده خود نداشته است.
هنگامی که خانوادۀ شکیلا پس از آغازِ درگیریهای اخیر در ۹ اسفند، خواستار مرخصی او از زندان کرمان شدند، مقامات به آنها گفتند: «هیچ زندانی بهائی آزاد نخواهد شد». این در حالی است که در همین دوره، به دهها تن دیگر از زندانیان عقیدتی و محکومان جرایم عادی مرخصی اعطا شد.
بهائیان بازداشتشده، به دلیل حبس طولانیمدت در سلول انفرادی، محرومیت از خدمات درمانی، و نیز فشار روانی شدید ناشی از بازداشت بدون دسترسی به خانواده، وکیل، یا روند دادرسی عادلانه، با وضعیتهای اضطراری پزشکی روبهرو شدهاند.
دو مورد از تکاندهندهترین این پروندهها مربوط به پیوند نعیمی، ورزشکار رشتۀ شنا است. او در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ به اتهامات بیاساس تحریک به ناآرامی بازداشت شد و پیش از انتقال به زندان، در یکی از بازداشتگاههای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نگهداری میشد. پیوند دستکم ۱۰ روز متوالی تحت شکنجه قرار گرفت. دست و پای او را بهمدت ۴۸ ساعت بسته نگه داشتند، از آب و غذا محروم کردند و دو بار تحت اعدام نمایشی قرار دادند. او همچنان در زندان کرمان بهسر میبرد و بدون برخورداری از روند دادرسی عادلانه در بازداشت نگه داشته شده است.
برنا، پسرعموی پیوند، قهرمان کاراته و پدر کودکی سهساله، در تاریخ ۱۰ اسفندماه بازداشت شد. مأموران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که از او بازجویی میکردند، او را با شوک الکتریکی شکنجه کردند که منجر به سوختگی شدید پاها و ساقهایش شد. او همچنین دو بار تحت اعدامهای نمایشی قرار گرفت.
اعدامهای نمایشی، از شدیدترین اشکال شکنجۀ روانی بهشمار میروند و بر اساس حقوق بینالملل ممنوعاند.
خانم فهندژ گفت: «محبوس کردن یک زن باردار بیگناه در پشت میلههای زندان نهایت بیرحمی است. این اقدام نه تنها خود او، بلکه جنینی را که در وجود خود حمل میکند، مجازات میکند.»
خانم فهندژ گفت: «زمامداران ایران سرانجام باید با این حقیقت روبرو شوند که هر یک از ۹۰ میلیون انسانی که در مرزهای این کشور زندگی میکنند، سزاوار برخورداری از حقوق کامل و برابر انسانیاند و مسئولیت هر یک از آنها بر عهدۀ حکومت است. نمایش تنوع ایران در مجامع جهانی بیمعنا است، هنگامیکه پشت درهای بسته، همان تنوع با زندان، آزار و تبعیض مواجه میشود. بافت کمنظیر فرهنگها، هویتها و باورها در ایران باید مایۀ افتخار واقعی ملی باشد، افتخاری که میبایست نهفقط در سخن، بلکه در عمل نیز بازتاب یابد.»
خانم فهندژ افزود: «ما از حکومت ایران میخواهیم که پیش از موعد بعدی مراجعۀ پزشکی بشری در ۹ خرداد، او را بیقیدوشرط آزاد کند و همچنین خواهان آزادی همۀ بهائیانی هستیم که در هفتههای اخیر زندانی شدهاند، افرادی که مقامات حکومت ایران بیرحمانه کوشیدهاند در میانۀ بحران، آنها را مقصر جلوه دهند.»
بمیرم برای مظلومیتت که با دستای بسته اشک هاتو پاک میکردی بمیرم که نتونستیم کاری برات انجام بدیم داغ مظلومیت تو جور دیگه ای قلبمو اتیش زد عزیزدلم.
جاویدنام #عرفان_کیانی
علیه فراموشی ‼️
بازار رشت...
قصه دیگری داشت.
۱۸ دی، وقتی مردم رشت برای نجات جانشان به سمت بازار فرار کردند، نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی آنها را محاصره کردند و بازار را به آتش کشیدند.
مردمی که به آنجا پناه برده بودند فقط دو انتخاب داشتند:
یا در شعلهها زنده زنده بسوزند،
یا با دوشکا هدف گلوله قرار بگیرند.
آن روز و روز بعد، به آتشنشانها دستور داده شده بود سر کار حاضر نشوند و آنشب به آنها اجازه خاموش کردن آتش را ندادند.
از مردمی که برای اعتراض به خیابان آمده بودند،
فقط کفشهایشان باقی ماند.
آن شب، نیروهای سرکوب هم مردم را کشتند،
هم بازار را سوزاندند.
#مرگ_بر_جمهوری_اسلامی
#انقلاب_شیروخورشید
#جاویدشاه
ازتون میخوام صدای سودا رو زنده نگه دارید
دختری که در اعتراضات ۱۹ دیماه برای آزادی وطنش جاوید نام شد.
تنها فرزندم بود ،تمام دنیای من بود
نذارین صداش خاموش بمونه
تصویرش از یادها بره
#فرزند ایران و جان فدای میهن #سودا_اکرمی_فرد
آزادی✌️
امروز صدای اهورا باشیم…
پسری ۱۶ ساله که حالا در سکوت و بیخبری نگه داشته شده است.
#اهورا_صفایی_راد
۱۹ دیماه در شهر گرگان بازداشت شد.
گزارشها میگویند از این نوجوان اعتراف اجباری گرفتهاند.
از زمان بازداشت نیز اجازه تماس و ارتباط با خانوادهاش را نداشته است.
اهورا فقط ۱۶ سال دارد…
سنی برای زندگی، رویا، و آینده…
نه بازداشت، فشار، و ترس.
هیچ کودکی نباید در چنین شرایطی تنها بماند.
سکوت نکنیم… صدای #اهورا_صفایی_راد باشیم.
#از_بازداشتیها_بگو #DigitalBlackOutIran
Today, let us be Ahoora’s voice… A 16-year-old boy now held in silence and uncertainty.
#AhooraSafaeiRad was arrested on January 8 in the city of Gorgan.
Reports indicate that forced confessions have been taken from this teenager.
Since his arrest, he has also been denied contact with his family.
Ahoora is only 16 years old…
An age for dreams, life, and a future…
Not fear, pressure, and detention.
No child should ever be left alone in such conditions.
Do not stay silent… Be the voice of #AhooraSafaeiRad.
#StopForcedConfessions #IranHumanRights
بیش از ۱۰۰ روز در برزخ انفرادی؛ شکیلا قاسمی، شهروند بهائی و جرم نانوشته «باور»
شمارش روزهای بلاتکلیفی شکیلا قاسمی، شهروند ۲۶ ساله بهایی، از مرز ۱۰۰ روز گذشت. شکیلا که از ۱۳ بهمن ۱۴۰۴ در کرمان بازداشت شده، بیش از سه ماه است که میان دیوارهای بلند زندان و سلولهای انفرادی، در وضعیتی معلق نگاه داشته شده است.
او که پیش از بازداشت در سلامت کامل جسمی و روحی بود، طبق گزارشهای رسیده، تحت فشارهای شدید بازجویی و انزوای مطلق، چندین بار دچار شوک عصبی و لرزشهای شدید بدنی شده و به بهداری منتقل گشته است.
▪️آزار سیستماتیک؛ سلاحی علیه اقلیتها
تداوم بازداشت شکیلا قاسمی بدون اعلام اتهام رسمی و محرومیت از حق دسترسی به وکیل، نمادی عریان از سرکوب آزادی باور و آزار سیستماتیک شهروندان بهایی در ایران است. جمهوری اسلامی با استفاده از برچسبهای تکراری و اتهامات امنیتی ساختگی، تلاش میکند زندگی روزمرهی اقلیتهای مذهبی را به میدان نبرد تبدیل کند.
استفاده از سلول انفرادی برای یک دختر جوان، نه یک ضرورت قانونی، بلکه ابزاری برای شکنجه روانی و درهمشکستن اوست.
در این ساختار، هر شهروندی که خارج از دایره خودیهایِ ایدئولوژیک باشد، «دیگریِ خطرناک» تلقی شده و حقوق اولیه انسانیاش به بهانه «امنیت ملی» سلب میشود.
نگرانی عمیق خانواده قاسمی و وضعیت وخیم جسمانی شکیلا، فریادی است علیه این بیعدالتی سیستماتیک. شکیلا و تمام کسانی که تنها به جرم عقیدهشان در حبس بهسر میبرند، قربانیان حکومتی هستند که بقای خود را در حذف و سرکوب تنوعِ اندیشهها میبیند. بیش از ۱۰۰ روز بلاتکلیفی، داغی است بر پیشانی عدالتی که مدتهاست در این جغرافیا به مسلخ رفته است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شکیلا_قاسمی #گفتگو_توانا
در تاریخ ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، فلورا صمدانی در #یزد دستگیر شد. این بازداشت پس از آن صورت گرفت که او و همسرش، احمد نعیمی، به ادارۀ اطلاعات احضار شدند.
پس از حضور در محل، خانم صمدانی را بازداشت کردند. سه روز پس از آن، همچنان هیچ اطلاعاتی دربارۀ محل نگهداری و وضعیت او منتشر نشده است؛ موضوعی که موجب نگرانی خانواده شده است.
همچنین تاکنون هیچ جزئیاتی دربارۀ ماهیت اتهامات و شرایط بازداشت او منتشر نشده است.
#حقوق_بشر #بهائیان_ایران
تفتیش منزل و ضبط اموال فرامرز و پریوش ندافیان، زوج بهائی در شیراز
بر اساس گزارشهای دریافتی، صبح روز چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ماه، نیروهای امنیتی با ورود به محل سکونت فرامرز ندافیان و پریوش ندافیان، زوج بهائی ساکن شیراز، اقدام به بازرسی منزل آنها کردند.
ماموران با ارائه حکمی دستنویس وارد حریم خصوصی این خانواده شدهاند و در جریان این تفتیش، وسایل شخصی و دیجیتال شامل تلفنهای همراه، کیس کامپیوتر و تعدادی کتاب ضبط شد. گزارشها حاکی از آن است که نیروهای امنیتی علاوه بر مستندات و ابزارهای ارتباطی، مقادیری طلا و جواهرات متعلق به این زوج را نیز توقیف کرده و با خود بردهاند.
این اقدام، برگ دیگری از پرونده قطور و سیستماتیک سرکوب اقلیتهای دینی در ایران است که دهههاست ادامه دارد. فشار بر شهروندان بهائی و نقض حریم خصوصی آنها از طریق تفتیش منازل و ضبط اموال (حتی اشیای قیمتی غیرمرتبط با موضوعات اتهامی)، نشاندهنده ارادهای فراتر از اجرای قانون و در راستای ایجاد تضییقات معیشتی و روانی برای اقلیتهاست. دستگاههای امنیتی با طرح اتهامات واهی امنیتی، به شکلی هدفمند آزادی باور را هدف قرار میدهند تا دگراندیشان مذهبی را از حقوق اولیه شهروندی محروم کنند. تبدیل شدن "اعتقاد شخصی" به یک "پرونده امنیتی"، رویهای است که نه تنها عدالت قضایی را زیر سوال میبرد، بلکه با استانداردهای جهانی حقوق بشر و اصل آزادی مذهب در تضاد مستقیم قرار دارد.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
✝️ Des images terrifiantes de chrétiens assassinés au Congo dans le silence quasi total de la communauté internationale.
Une boucherie djihadiste qui ne fait pas les gros titres, pendant que les mêmes qui accusent à tort Israël de « génocide » se taisent face au massacre réel de chrétiens.