Robert Reczkowski

🇵🇱 Military Analyst, Assistant Professor, Nicolaus Copernicus University, Faculty of Political Science and Security Studies

[Disinfo Digest @Disinfo_Digest]

W rosyjskich operacjach sabotażowych czas pomiędzy przeprowadzeniem ataku a reakcją państwa jest oknem operacyjnym dla działań informacyjnych, zastraszania i wywierania presji politycznej.

Rozpoczęty 12 października 2026 roku w Warszawie proces osób oskarżonych o prowadzenie działań sabotażowych na zlecenie rosyjskich służb specjalnych pozwala przeanalizować szczególnie istotny mechanizm rosyjskiej konfrontacji z Zachodem. Organizatorzy operacji dysponowali przygotowanymi materiałami propagandowymi już w momencie przeprowadzenia ataku.

Asymetria czasowa między działaniami agresora a reakcją państwa tworzy okno operacyjne, w którym agresor może przejąć inicjatywę informacyjną. Wykorzystując niepewność co do sprawstwa, narastający niepokój społeczny oraz ograniczenia w komunikacji instytucji prowadzących postępowanie, może kształtować interpretację zdarzeń, wzmacniać poczucie zagrożenia, podważać zaufanie do instytucji państwowych i wywierać presję na procesy decyzyjne.

W takim modelu opóźnienie reakcji nie jest wyłącznie konsekwencją procedur dochodzeniowych i politycznych. Staje się czynnikiem, który jest wykorzystywany operacyjnie do przedłużania psychologicznych i politycznych skutków sabotażu. Każdy etap pomiędzy atakiem, atrybucją i odpowiedzią tworzy przestrzeń dla kolejnych działań informacyjnych.

W najnowszej analizie podejmujemy problem strategicznego znaczenia czasu w rosyjskich operacjach sabotażowych, wskazując, w jaki sposób może on służyć testowaniu odporności państw NATO, skuteczności mechanizmów odstraszania oraz granic politycznej determinacji Sojuszu.

Rosyjski sabotaż jest nie tylko testem zdolności państwa do zapobiegania atakom, lecz także testem tego, jak szybko potrafi ono odzyskać inicjatywę po ich przeprowadzeniu.

Link do publikacji w komentarzu. Zapraszamy!

[Disinfo Digest @Disinfo_Digest]

„Cyfrowe tyły” Polski. Rosyjska propaganda rozszerza katalog potencjalnych celów.

Kolejna odsłona rosyjskiego przekazu wymierzonego w Polskę dotyczy tym razem infrastruktury cyfrowej. Na pierwszy rzut oka materiał opisuje rozwój centrów danych w Warszawie. W rzeczywistości znacznie ważniejsze jest to, w jaki sposób rosyjski przekaz redefiniuje ich znaczenie.

Już określenie „Polska buduje cyfrowe tyły” przenosi cywilną infrastrukturę technologiczną w semantykę wojenną. Rosyjskie „тыл” nie oznacza zaplecza gospodarczego. W dyskursie wojennym to zaplecze umożliwiające prowadzenie działań: logistyka, energetyka, łączność, transport czy produkcja. Centra danych obsługujące przedsiębiorstwa, bankowość, administrację i usługi cyfrowe zostają więc przedstawione nie jako element rozwoju gospodarczego, lecz jako część operacyjnego zaplecza państwa NATO.

Drugą warstwę stanowi znana rosyjska narracja o ograniczonej suwerenności Polski. Hasło „klucze pozostają u Amerykanów” pozwala przedstawić obecność amerykańskich przedsiębiorstw technologicznych jako dowód faktycznej kontroli USA nad polską infrastrukturą i polityką.

🔴 Szczególnie istotne jest jednak coś jeszcze. Propaganda nie poprzestaje na narracji politycznej. Lokalizuje centra danych na mapie Warszawy, wskazuje ich koncentrację oraz opisuje zależności infrastrukturalne: stabilne dostawy energii, światłowody, systemy chłodzenia, ochronę, redundancję i dostęp do sieci szkieletowych.

🔴 Następnie podkreślają koszty potencjalnego zakłócenia ich funkcjonowania. To zmienia charakter przekazu.

🔴 Jest to forma pośredniego komunikowania zagrożenia. Odbiorcy pokazuje się, gdzie skoncentrowano istotne zasoby, od czego zależy ich funkcjonowanie i jakie mogą być konsekwencje awarii lub zakłócenia.

Rosyjski aparat propagandowy od dłuższego czasu rozszerza pojęcie infrastruktury związanej z rzekomo "konfrontacją z Rosją". Logistyka, przemysł obronny, energetyka, transport czy infrastruktura teleinformatyczna są przedstawiane jako element "zaplecza NATO".

„Cyfrowe tyły” wpisują polskie centra danych w tę logikę. To istotny mechanizm rosyjskiego oddziaływania informacyjnego: zastraszanie i dezinformacja zachodzą przede wszystkim na poziomie selekcji danych, kontekstu oraz nadawanego im alternatywnego znaczenia.

[Disinfo Digest @Disinfo_Digest]

Rosja rozwija operację zastraszania wobec Zachodu.

W rosyjskiej propagandzie strategicznej widoczna jest eskalacja komunikacji gróźb wobec państw NATO. W ciągu ostatnich 96 godzin przekaz Kremla przesuwa się od ostrzeżeń przed „konsekwencjami” w stronę otwartego deklarowania możliwości rosyjskich uderzeń na obiekty znajdujące się na terytorium państw Sojuszu.

🔴 Karasin, Kolesnik, Ławrow: trzy wypowiedzi tworzą spójny łańcuch eskalacyjny, a nie trzy odizolowane komentarze.

Karasin konkretyzuje potencjalny cel: zakład na terytorium Polski. Kolesnik dostarcza uzasadnienia polityczno-wojskowego dla możliwości uderzenia na obiekt w państwie NATO. Ławrow nadaje temu przekazowi ciężar oficjalnej polityki państwa poprzez odwołanie do rosyjskiej doktryny wojskowej.

⚠️ Nie daj się zastraszyć ⚠️

🔴 Najbardziej bezpośredni komunikat sformułował 28 września Grigorij Karasin, przewodniczący komisji spraw zagranicznych Rady Federacji. Odnosząc się do możliwości ulokowania w Polsce produkcji rakiet Patriot dla Ukrainy, stwierdził, że taki zakład może stać się celem Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej. Jednocześnie rozszerzył groźbę poza sam obiekt, wskazując, że działania Warszawy mogą narazić „całe państwo polskie” na rosyjskie działania odwetowe.

🔴 Tego samego dnia członek komisji obrony Dumy Państwowej Andriej Kolesnik publicznie rozważał możliwość rosyjskich uderzeń na obiekty znajdujące się już na terytorium państw NATO. W kontekście przenoszenia ukraińskiej produkcji wojskowej do państw Sojuszu stwierdził, że nawet punktowe uderzenia na terytorium NATO oznaczałyby „inną fazę wojny”, ale pozostają, według niego, kwestią „wojskowo-politycznej celowości”.

🔴 Szerszą ramę dla tego przekazu wzmacnia równolegle rosyjska dyplomacja. Siergiej Ławrow podczas wystąpień związanych z sesją Zgromadzenia Ogólnego ONZ ponownie przedstawiał NATO jako strukturę prowadzącą „destrukcyjną” politykę i naruszającą rosyjskie interesy bezpieczeństwa. Nie była to bezpośrednia groźba, ale komunikat wpisuje się w konstrukcję dezinformacyjną "uzasadniającą" rosyjskie działania jako rzekomą odpowiedź na działania Sojuszu.

Mechanizm operacji zastraszania jest czytelny: Rosja najpierw dezinformuje przedstawiając działania obronne i wsparcie Ukrainy jako udział NATO w wojnie, następnie rozszerza pojęcie „uzasadnionego celu” na infrastrukturę poza Ukrainą, po czym wprowadza do debaty możliwość bezpośredniego użycia siły przeciwko państwom Sojuszu.

Celem takiej propagandy jest zwiększenie postrzeganego kosztu wspierania Ukrainy, wywoływanie presji społecznej na władze państw NATO oraz wzmacnianie obaw, że wzmacnianie polityki odstraszania i rozbudowa potencjału obronnego Zachodu mogą prowadzić do bezpośredniej konfrontacji z Rosją.

[Disinfo Digest @Disinfo_Digest]

Eskalacja rosyjskich gróźb wobec Polski 🇵🇱 Propaganda przechodzi od narracji zastraszającej do wizualizacji możliwych uderzeń.

Identyfikujemy eskalację rosyjskiego przekazu wymierzonego w Polskę. Jej najnowszym przejawem jest propaganda rozpowszechniona przez kanał Rybar, przedstawiająca mapę potencjalnych celów dla rosyjskich bezzałogowców odrzutowych Geran-5 na terytorium RP.

⚠️Nie daj się zastraszyć

Propaganda wskazuje cele: porty w Gdyni, Gdańsku, Szczecinie i Świnoujściu, infrastrukturę logistyczną w rejonie Rzeszowa, lotniska, magazyny, sieć drogową i kolejową, obiekty energetyczne, rafinerię, centra danych oraz infrastrukturę wojskową.

Z perspektywy operacji informacyjnej: groźba jest konstruowana poprzez demonstrację wykonalności scenariusza. Mechanizm opiera się na połączeniu kilku elementów:

🔴 "Militaryzacja" obrazu Polski – przedstawianie infrastruktury cywilnej, logistycznej i energetycznej jako potencjalnych celów ze względu na jej znaczenie dla Ukrainy i NATO.

🔴 Wizualizacja zagrożenia – wykorzystanie map, zasięgów uzbrojenia i oznaczeń konkretnych obiektów do nadania groźbie realnego i bezpośredniego charakteru.

🔴 Odwrócenie odpowiedzialności (dezinformacja) – przedstawianie ewentualnej rosyjskiej eskalacji jako konsekwencji działań Polski i jej wsparcia dla Ukrainy.

🔴 Zastraszanie – eksponowanie możliwości wywołania zakłóceń i presji przy użyciu środków napadu powietrznego.

🔴 Normalizacja scenariusza ataku – przesuwanie debaty z pytania „czy” Rosja mogłaby zaatakować Polskę na „jak” taki atak mógłby wyglądać.

Rybar - kanał należy do grupy istotnych rosyjskich kanałów propagandy wojennej. Jego współtwórca Michaił Zwinczuk jest byłym pracownikiem rosyjskiego Ministerstwa Obrony, a jego działalność została włączona do szerszego rosyjskiego ekosystemu propagandowego. Rybar jest częściowo koordynowany przez Administrację Prezydenta Federacji Rosyjskiej, otrzymuje finansowanie od państwowego Rostecu i współpracuje z przedstawicielami rosyjskich służb.

Materiał został pierwotnie opublikowany 18 września 2026 r. na kanale „ЕВРОПАРЬ”, a następnie rozpowszechniony dalej przez główny kanał „Рыбарь”.

Publikacja Rybara wpisuje się w eskalacyjny model rosyjskiego oddziaływania informacyjnego wobec Polski, w którym groźba militarna jest coraz częściej materializowana poprzez wskazywanie konkretnych środków rażenia, tras podejścia i potencjalnych celów.

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Paweł, jak zawsze interesująco i z wielką pasją odsłania nam dzisiaj geniusz myśli wojskowej „starego urządzenia polskiego”, choć został on przez Chodkiewicza istotnie zmodyfikowany i dostosowany do realiów ówczesnego hetmanowi pola bitwy…polecam uwadze 👇🫡

[Paweł Makowiec @MakowiecPawe]

„Prędzej zobaczysz, Wasza Królewska Mość, Dźwinę wstecz płynącą, niż Litwinów i ich hetmana z pola uchodzących.”
Anders Lennartsson do Karola IX
Kircholm, 27 września 1605 r.
Niespecjalnie często wracam do starej specjalizacji, ale dziś będzie inaczej 1/

[Disinfo Digest @Disinfo_Digest]

Zastraszanie w wojnie informacyjnej nie jest wyłącznie komunikatem. Jest instrumentem oddziaływania na percepcję, emocje i decyzje.

Rosja od lat wykorzystuje zastraszanie jako jeden z fundamentów operacji informacyjno psychologicznych.

Mechanizm opiera się na wywoływaniu lęku, niepewności i poczucia zagrożenia. Presja psychologiczna ma wpływać nie tylko na sposób postrzegania rzeczywistości, lecz także na proces podejmowania decyzji.
Zastraszanie może służyć budowaniu poczucia bezradności oraz przekonania, że sprzeciw wiąże się z kosztami, których nie da się zaakceptować.

Oczekiwanym efektem psychologicznym jest skłonienie adresatów operacji do przyjmowania postaw bardziej koncyliacyjnych, pasywnych lub uległych wobec podmiotu wywierającego presję.

Groźba nie musi zostać zrealizowana, aby oddziaływać. Jej zadaniem może być już samo kształtowanie percepcji ryzyka i zawężanie przestrzeni, w której odbiorca rozważa dostępne możliwości działania.

Jak wskazuje Kamil Basaj (@KBasaj):
„Presja psychologiczna przez zastraszanie to jedno z podstawowych narzędzi rosyjskich operacji informacyjno-psychologicznych”.
Dlatego analizując rosyjskie przekazy informacyjne, warto zwracać uwagę nie tylko na ich literalną treść, ale również na zamierzony efekt psychologiczny: jaki lęk mają wywołać, jakie poczucie zagrożenia zbudować i do jakiej zmiany zachowania odbiorcy mają prowadzić.

Link do publikacji znajdziecie Państwo w komentarzu. Zapraszamy!

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

@KBasaj Kamil, to dla Was raczej laurka i uznanie, RUS uznają Fundację za niepożądaną…zresztą Ty to wiesz i ja wiem oraz wszyscy, którzy zajmują się tematyką…tak trzymaj…well done 👏💪🏻🇵🇱🫡

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Polecam uwadze 👇

[Układ Sił @Ukladsil]

Finlandia przeprowadza największe w Europie ćwiczenia obrony cywilnej od zakończenia II wojny światowej

W schronie obrony cywilnej wykutym w skale, za drzwiami zaprojektowanymi tak, aby wytrzymać atak nuklearny lub biologiczny, dwóch fińskich poborowych ubranych w kombinezony ochronne i maski oddechowe dokonuje pomiarów poziomu promieniowania, biorąc udział w ćwiczeniach, których celem jest przekształcenie jaskini w miejsce bezpieczne dla tysięcy ludzi.

Wewnątrz, w pomieszczeniu, które zazwyczaj jest halą sportową, setki ludzi śpią na łóżkach rozkładanych na kozłach.

Ponad 2000 osób, w tym wolontariusze i studenci, bierze udział w największych ćwiczeniach obrony cywilnej w Europie od zakończenia II wojny światowej.

W scenariuszu tym krytyczna infrastruktura w mieście Kuopio w środkowej Finlandii, w tym dostawy prądu i wody, została zakłócona przez cyberataki, a ponadto istnieje zagrożenie ostrzałem rakietowym ze strony sąsiada Finlandii, Rosji.

Celem jest umożliwienie władzom lokalnym i zwykłym ludziom przećwiczenie tego, co zrobiliby, gdyby zostali zaatakowani naprawdę.

Choć podziemne bunkry i schrony mogą zapewniać pewną ochronę przed pociskami, nie stanowią one obrony przed kampanią sabotażu i destabilizacji, którą, jak twierdzą zachodni urzędnicy, Rosja prowadzi w Europie. Obejmowała ona podpalanie, ataki na obiekty wodne i elektrownie oraz wysyłanie dronów w celu sabotażu przestrzeni powietrznej Unii Europejskiej.

Granica Finlandii z Rosją rozciąga się na ponad 1300 kilometrów od Morza Bałtyckiego aż do koła podbiegunowego. W 2024 roku, wraz ze Szwecją, Finlandia przystąpiła do NATO po pełnej inwazji prezydenta Rosji Władimira Putina na Ukrainę. Do tego czasu Finowie byli gotowi bronić się przed Rosją w dużej mierze samodzielnie.

Jak powiedział emerytowany pułkownik armii Asko Muhonen, obronność Finlandii opiera się nie tylko na wojsku, ale także na „nastawieniu” zwykłych Finów, którzy są gotowi wziąć odpowiedzialność za bezpieczeństwo swojego kraju.

Muhonen, który zorganizował ćwiczenia w Kuopio, powiedział, że wynika to po części z systemu poboru, który obowiązywał w Finlandii nawet po upadku Związku Radzieckiego.

Nie wszyscy są zadowoleni z odbycia służby wojskowej, ale „naszym obowiązkiem jest służyć i chronić ten kraj tak, jak robili to ludzie przed nami. Właśnie dlatego mamy niepodległość” – powiedział 23-letni Jyry Pietikainen, poborowy, którego z dnia na dzień nauczono, jak prowadzić schronisko w Kuopio.

Finlandia również musi wyciągnąć wnioski z doświadczeń Ukrainy – powiedział Muhonen.

Choć największy schron w Kuopio może pomieścić 7000 osób, Ukraińcy mają czasami tylko kilka minut, żeby dobiec do stacji metra lub parkingu podziemnego. Oznacza to, że ludzie potrzebują schronu, do którego mogą łatwo dotrzeć i który oferuje jakąś formę ochrony – niekoniecznie takiego, który wytrzyma atak nuklearny – powiedział.

Dmytro Untila, 20-letni ukraiński student uniwersytetu w Kuopio, przebywał w domu w Odessie, gdy rosyjskie pociski uderzyły w jego miasto 24 lutego 2022 roku, pierwszego dnia wojny. Schronił się w holu wejściowym swojego budynku, ponieważ nie miał dokąd pójść, powiedział.

Jak dodał, przeszkolenie na wypadek takiej sytuacji z pewnością pomogłoby na Ukrainie, „ponieważ nikt nie wiedział, że coś takiego może się wydarzyć”.

Największym zagrożeniem dla infrastruktury energetycznej w regionie Kuopio są obfite opady śniegu, burze i zła pogoda, powiedział Juha Räsänen, dyrektor generalny spółki energetycznej Savon Voima.

Jednak od czasu inwazji na Ukrainę i decyzji firmy o zaprzestaniu kupowania rosyjskiego biopaliwa, liczba ataków cybernetycznych na sieć znacząco wzrosła, powiedział Räsänen.

„Gdyby w tym momencie doszło do eksplozji, mogłaby ona zniszczyć całą zaporę” – powiedział Räsänen. Dodał, że drony zauważono również nad liniami energetycznymi, ale sprawcy nie zostali zidentyfikowani.

Jak powiedziała Räsänen, nie da się uchronić przed wszystkimi zagrożeniami, dlatego ważne jest, aby ludzie byli przygotowani na to, by radzić sobie sami bez pomocy przez co najmniej 72 godziny — na wypadek awarii zasilania lub gdyby woda stała się niezdatna do picia.

Od 2022 roku ludzie zachowują większą czujność ze względu na sytuację bezpieczeństwa i dlatego zgłaszają takie rzeczy, jak naklejki odblaskowe związane z pracami geodezyjnymi, jak podano w oświadczeniu. Obserwacje dronów, jak podano, „w dużej mierze tłumaczono codziennymi zdarzeniami”.

„Cały czas dzieją się drobne rzeczy”, w tym zagłuszanie sygnałów GPS przez Rosję, powiedział 32-letni Vuokko Lahtinen, który odwiedzał saunę w Kuopio.

Dlatego „najlepszą obroną Finlandii jest sprawić, by nie było warto jej atakować” – powiedziała.

Zależy to od sił zbrojnych i obronnych kraju, ale także od samych Finów, którzy czują, że „mamy coś, o co chcemy walczyć” – dodała.

W Finlandii – dodała – panuje „ogólne poczucie odpowiedzialności”, które rozwinęło się wśród lokalnych grup społecznych, a nawet w ramach inicjatyw takich jak recykling.

„Mówiąc na co dzień, jeśli robisz rzeczy, które mają znaczenie, to działa to jak efekt motyla” – powiedział Lahtinen.

W wyniku wojen ze Związkiem Radzieckim Finlandia straciła około 11% swojego terytorium, a ponad 400 000 osób (około 12% populacji) opuściło swoje domy na obszarze znajdującym się obecnie w zachodniej Rosji.

W muzeum weteranów w Kuopio 95-letni Risto Mönkkönen pokazał agencji AP kartkę papieru, na której zapisał daty bombardowań miasta i nazwiska ofiar.

„Nie mogę tego zapomnieć” – powiedział, opisując, jak będąc dzieckiem, wraz z ojcem uciekł do schronu, gdy uderzyła bomba, zabijając pięcioro przyjaciół jego ojca.

Pirkko Naukkarinen, 102 lata, wspominała, jak mając 16 lat, pracowała w kuchni polowej przy linii frontu, czasami dzieląc schrony z żołnierzami i chowając się w rowach, gdy radzieckie siły powietrzne atakowały wycofującą się armię fińską.

92-letnia Aili Toivanen powiedziała agencji AP, że dwukrotnie była zmuszona opuścić dom podczas różnych wojen. Za każdym razem fińscy żołnierze powiedzieli jej rodzinie, że mają godzinę na spakowanie swoich rzeczy.

Za pierwszym razem obejrzała się i zobaczyła, jak jej dom płonie – podpalony przez fińskich żołnierzy, którzy nie chcieli niczego zostawić, jak powiedziała. Za drugim razem, jak powiedziała, radzieckie lotnictwo zbombardowało odjeżdżający pociąg rodziny, a oni wyskoczyli z niego, chowając się w rowach, zanim schronili się w Kuopio.

Kiedy Putin najechał Ukrainę w 2022 roku, ze łzami w oczach powiedziała, że ​​obawia się, iż będzie musiała opuścić swój dom po raz trzeci.

Do schroniska w Kuopio zgłosiły się tysiące ludzi, w tym uczniowie szkół i studenci.

„Dzieci muszą wiedzieć jak się zachować, bo mogą być zmuszone do zrobienia czegoś same. Dorośli nie zawsze mogą pomóc” – powiedziała 11-letnia Amanda Hill, której szkoła uczyła się w schronisku przez cały dzień.

Siedząc na podłodze schronu ze swoimi towarzyszami broni, Pietikainen wyjaśnił, dlaczego nie jest szaleństwem ćwiczenie tego, co dzieje się w sytuacjach kryzysowych.

„Jesteśmy Finami, więc w pewnym sensie jesteśmy pesymistycznie nastawieni do życia”, ale historia pokazuje, co może się stać z Rosją – powiedział.

Jeśli chodzi o groźby płynące z Moskwy, Muhonen powiedział: „nie wierzcie w to, co mówią, ale obserwujcie, co robią”.

Źródło: AP

[Justyna Gotkowska @jgotkowska]

Dziś w Warszawie duża konferencja @GrupaORLEN „Baltic Energy Conference”, przy okazji której podpisano porozumienie Baltic Energy Initiative.

W tym kontekście w @OSW_pl przygotowaliśmy raport „Odporny Bałtyk. Bezpieczeństwo infrastruktury energetycznej, portowej oraz żeglugi morskiej i powietrznej” dający przegląd, gdzie jesteśmy w regionie w wyzwaniami i odpowiedziami na nie w tych obszarach.

Rosja intensyfikuje swoje agresywne działania przeciwko państwom regionu Morza Bałtyckiego - widzimy to już codziennie. Oznacza to nie tylko konieczność zwiększenia odporności krajowej, ale też współpracy regionalnej.

Streszczenie: https://t.co/DzScofcPLv

Cały raport: https://t.co/OAjcDKnl9o

[Modern War Institute Editor @MWI_editor]

The lesson of the war in Ukraine is not that pervasive sensors and precision strike have made positional warfare inevitable. The lesson is that victory is withheld for the force that figures out how to restore maneuver. https://t.co/2s5aTGofl8

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Polecam uwadze 👇

[Small Wars Journal @smallwars]

"Cognitive warfare entails complementary, interdependent operations in and across the spectrum of biological, psychological and social dimensions and in this way can influence operations in all other domains of warfare." https://t.co/0dGVBuycYw

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Zarządzanie kryzysowe w czasie powodzi – do poprawy - Najwyższa Izba Kontroli…warto zajrzeć 👇 https://t.co/PqFblNVvox

[Justyna Gotkowska @jgotkowska]

Przekaz podsekretarza Departamentu Obrony (Wojny) Elbridge’a Colby’ego - będziemy ścinać obecność wojskową w Europie, BO:
1️⃣ nasze priorytety to zachodnia hemisfera i pierwszy łańcuch wysp,
2️⃣ Europa jest w stanie zwiększyć swój wkład w obronę kontynentu,
3️⃣ amerykańska obecność wojskowa w Europie jest dziedzictwem zimnej wojny

ALE:
Europa daje USA możliwość projekcji siły też w inne regiony.

Te czynniki będą brane pod uwagę w przeglądzie obecności wojskowej USA w Europie. Colby prowadził rozmowy na ten temat w zeszłym tygodni. Wyniki European Force Posture Review poznamy na jesieni.

https://t.co/iycyT1eQdJ

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Polecam uwadze👇

[IISS News @IISS_org]

Critical Raw Materials and European Defence | As aircraft become more sophisticated and incorporate more low-observable technologies, and sensors and electronics become more advanced, the amount of critical raw materials in aircraft components will likely increase.

➡ Read the IISS research report (published 25 March 2025) ahead of this year's IISS Prague Defence Summit: https://t.co/TQDDb4gBF4

IISS Prague Defence Summit |16–18 Sept 2026
#IISS_PDS26 | https://t.co/WXbhhrilaH

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Jakby ktoś miał problem z interpretacją wizyty Ratcliffa w Moskwie to polecam poniższy komentarz 👇

[Tymofiy Mylovanov @Mylovanov]

Brennan, former CIA chief: Russia will not be intimidated by Ratcliffe or the US.

Moscow feels emboldened in Ukraine and sees Trump struggling with Iran.

If Russia helps US interests there, it will want to extract concessions on Ukraine. 1/

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

@olasempruch Dobre pytanie…może jeden z chińskich „dyplomatów” sprawił sobie takie cacko i „podróżuje” po Europie…

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

@olasempruch 2/2 - natomiast czerwony baner z gwiazdami i hasłem „若有战！召必回oznacza „Jeśli będzie wojna – wezwij, wrócę!”. Jest to popularne patriotyczne hasło wśród chińskich weteranów, a rejestracja 苏K·8709L wskazuje na prowincję Jiangsu, Chiny.

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

@olasempruch 1/2 - analiza zdjęcia przez narzędzia OSINT wskazuje na luksusowy chiński kamper terenowy (Manka Yihao) zbudowany na podwoziu ciężarówki Sinotruk Sitrak (technologia MAN). Napis „曼卡壹号” oraz numer „4001-654-789” to prawdopodobnie telefon producenta/sprzedawcy…

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

Polecam uwadze👇jak chcesz naprawdę pozyskiwać wiarygodne informacje o BW to czytaj @JarekKociszewsk …Jarek, well done🫡

[Jarosław Kociszewski @JarekKociszewsk]

Porozumienie z Mekki. Arabia Saudyjska, Turcja i Pakistan zawierają porozumienie obronne. Nie jest jasne, czy zawiera zapis, że atak na jedno państwo jest atakiem na wszystkie, stąd nie spieszyłbym się z nazwaniem tego muzułmańskim NATO. Niemniej bardzo ważna wiadomość. Trzy silne, uzupełniające się kraje podejmują wysiłek zmierzający ku stabilizacji regionu.

[Robert Reczkowski @RobReczkowski]

To potwierdza, że 🇷🇺 rozważają w Grey Zone wejść na kolejny szczebel drabiny eskalacyjnej. Widocznie w aspekcie horyzontalnym nie odnoszą takich efektów jakby chcieli i będą dążyć do tego, aby Zachód zabolało…a to wymaga właśnie wejścia na kolejny poziom👇

[ppłk rez. Maciej Korowaj @Maciej_Korowaj]

CYTAT DNIA

Uwaga - tłumaczenie własne z języka rosyjskiego w całości i dosłownie...

"[...] Tak, pies nas gryzie. Problem jednak nie leży w nim samym, lecz w tym, kto trzyma smycz. Aspekt zasobów stanowi podstawową przyczynę tego, dlaczego zostaliśmy zaatakowani, a dziś przeciwko nam stoi nie jedno państwo, lecz koalicja co najmniej 52 państw, w tym nie tylko kraje NATO, ale także Japonia, Tajwan i Korea Południowa.

Wszystkie one chcą wyczerpać naszą armię i gospodarkę, stworzyć warunki do wewnętrznej destabilizacji, aby potem podzielić się łupami. I oczywiście są gotowe poświęcić dowolną liczbę Ukraińców - to tani zasób, nie szkoda ich.

Strategicznym błędem Zachodu jest przekonanie, że wojna pozostanie na ukraińskim teatrze działań wojennych i nie traktują oni poważnie możliwości przeniesienia działań wojennych na swoje terytorium.

Jednak ta pewność opiera się na iluzji: sądzą, że nie pójdziemy na eskalację z powodu ryzyka eskalacji nuklearnej, słynnego - nuklearnego parasola - NATO.

Mamy jednak narzędzia, które nie wymagają użycia broni jądrowej. Ataki rakietowe na zakłady zbrojeniowe, stacje dystrybucji gazu i węzły logistyczne w Europie to realna możliwość zademonstrowania wrażliwości ich infrastruktury.

Awarie techniczne, przypadkowe trafienia, sytuacje awaryjne - to ryzyka, których nie są w stanie wykluczyć. A te ryzyka stanowią dla nich bezpośrednie zagrożenie.

To właśnie instynktowny strach o własne bezpieczeństwo jest ich słabym punktem. Nie żal im życia innych, ale panicznie boją się utraty własnego.

Kiedy wojna dotrze na ich ulice, kiedy pod ostrzałem znajdą się ich sektor energetyczny, przemysł i logistyka, wówczas zmieni się sama logika kalkulacji.

Negocjacje stają się możliwe dopiero wtedy, gdy przeciwnik uświadomi sobie, że cena kontynuowania konfliktu staje się dla niego wyższa niż cena jego zakończenia. Określiliśmy nasze warunki już 15 grudnia 2021 roku, kilka miesięcy przed rozpoczęciem operacji wojskowej. Uznali, że blefujemy, i głęboko się pomylili.

Konflikt na Ukrainie zakończy się dopiero wtedy, gdy sami odczują ten sam ból, jaki odczuwamy my, gdy zniszczone zostaną ich rafinerie i centra logistyczne.

Wtedy decyzje w Europie będą podejmowane zupełnie inaczej, a nawet, jak sądzę, przez zupełnie inne osoby [...]."

Andriej Bezrukow, Profesor MGIMO, pułkownik SWR