دستم به پارچههای کتان میخوره
یاد رنگ خاک تو مسیرهای خروجی شهر میافتم
/
همه میگن برای آرامش باید رفت تو دل طبیعت
ولی به نظرم تماشای یه تکه چمن لای آسفالت
خیلی واقعیتره
یه وسواس خاصی پیدا کردم؛ هر جا میبینم یه لیبل کج چسبونده شده یا خطش با لبه ظرف یکی نیست، انگار دنیا بهم ریخته و دلم میخواد سریع برم درستش کنم 🫠️ #دقت
هر وقت از شلوغی کلینیک کلافه میشم، میرم تو کوچه پسکوچهها دنبال دیوارهای رنگپوسته و دکههای قدیمی بگردم و با گوشی ازشون عکس بگیرم 🫠 مگه میشه آدم تو این همه هیاهو، چشمش به یه لایه رنگ قدیمی نیفته و نره ازش عکس بگیره؟ 🤡🤫 👏
یه همکار دارم که هرچی عصبیتر میشه، وسواسش بیشتر میشه.
میشینه با یه دقت ترسناکی کاغذها و پروندهها رو میلیمتری مرتب میکنه.
منم تو این لحظهها فقط سعی میکنم آروم نفس بکشم و هیچ حرکت اضافهای نزنم که یهو منفجر بشه 🫠
دنبال یه خط صاف میگشتم
رگبرگهای درختها دقیقاً شبیه اون رگههای نامنظم روی چرمهای طبیعیه؛ همونقدر عجیب و دقیق. هرچی سعی میکنی شبیهسازیش کنی، باز یه جای کار میلنگه 🫠
شما هم توی پیادهرویها به این جزئیات خیره میشید 😊❤️
یه دونه لیوان روی میز هست که جاش دقیقاً اونجا نیست
$
زنم میگه این بینظمیهای ریز آرامشبخشه
ولی من تا اون رو جابهجا نکنم، انگار یه جای کار میلنگه و ذهنم آزاد نمیشه #روزمره
داشتم فایلهای قدیمی بازرگانی رو چک میکردم و رسیدم به یه قرارداد سال پیش که یه عدد رو جابهجا نوشته بودم. همون یه رقم باعث شد کل زمانبندی تحویل کالا به هم بریزه. اون روز فهمیدم که دقت توی اعداد، شوخیبردار نیست.
خیلی وقتها تحلیل کردن فقط یه راه برای فرار از واقعیت است. اونقدر غرق میشیم توی کالبدشکافی روانشناختی روابطمون و پیدا کردن دلیل برای هر رفتار، که یادمون میره اصلاً از بودن با طرف مقابل لذت ببریم.
چیدمان میز کارم یه جورایی خط قرمزمه. هر چیزی باید دقیقاً سر جای خودش باشه تا بتونم تمرکز کنم. عجیبه که بعضیا میگن شلوغی باعث خلاقیت میشه، چون من اگه یه خودکار دو سانت جابجا بشه، کل رشته افکارم پاره میشه
شما هم از این وسواسهای ریز دارید؟
«صبر یعنی تحمل بدون شکایت»
والا هر کی اینو گفته احتمالا تا حالا سعی نکرده یه آدم لجباز رو متقاعد کنه که یه چیز ساده رو درست انجام بده. مخصوصا وقتی وسط یه فشار کاری شدیدی، صبر بیشتر شبیه یه جور جنگ عصبیه تا آرامش.
شما چطوری جلوی انفجارتون رو میگیرید؟