“Twintigduizend van hen hebben een status. Die mogen blijven en moeten naar een woning. Hun leven opbouwen”. Hoe onze kinderen hún leven moeten opbouwen? Op zolder bij pa en ma, 15 jaar wachten op een woning. Ik trek dit zo slecht. En aan de rijklinkse deugers: jullie kunnen voor je kinderen in Amsterdam een appartement kopen. De lagere midden- en werkende klasse niet, die zijn de klos. De asielcrisis is inmiddels een klassenconflict. Hoe snapt links dit niet?:
De Turken, Marokkanen en Surinamers die in de jaren 60 en 70 naar Nederland zijn gekomen hebben niet genoten van dezelfde voordelen als asielzoekers nu. Mijn ouders kregen geen huis toegewezen bij komst in Nederland, ze kregen geen geld voor inboedel en leefgeld. Zij moesten terecht - net als iedereen - keihard werken om zichzelf en hun kinderen een betere toekomst te geven.
Het getuigt echt van 0,0 gevoel voor historische context als je immigranten van toen vergelijkt met asielzoekers van nu. Er was geen opvangcrisis, woning tekort en problemen met leefbaarheid in de steden. Daarnaast kwamen Turken en Marokkanen als gastarbeiders en zijn Surinamers rijksgenoten.
Pas de cris. Pas d'incendies. Pas de verre brisé. Pas de menaces, ni de machettes, ni de cris d'« Allahu Akbar ».
Juste des Britanniques polis et civilisés qui s'efforcent de sauver leur pays de la barbarie.
Soutenez-vous cela ?
A. Oui 🔥 RT si vous êtes d'accord.
B. Non
🇫🇷 Soutenez-nous en nous suivant sur 𝕏 🌐 Notre Telegram en cas de censure : https://t.co/7BI2uMGUJJ 🇫🇷
Ontspan je ouwe reus.
En luister nou eens eerst goed wat ik heb gezegd voordat je weer gaat jengelen.
Nederland moet een asielstop invoeren en dan inderdaad bij de grens een ieder zonder geldig visum tegenhouden.
Zoals nu gewoon al gebeurt in elk geciviliseerd land, ook in Nederland.
Als je op Schiphol bij de grens, instructies van de KMAR niet opvolgt wordt er ook nu al gepast geweld gebruikt. Desnoods maximaal geweld.
Nu over jouw Gazaanse vrienden:
Jij liep mee met de door Hamas gesponsorde en geïnfiltreerde Rode Lijn demonstratie.
Hiermee heb jij je met barbaarse terroristen vereenzelvigd.
Ik begrijp best dat jij al die Gazanen naar Nederland wil halen maar je moet het mij niet kwalijk nemen dat ik dat een enorm risico vind voor onze nationale veiligheid.
Daarom vind ik, dat onze KMAR alles op alles moet zetten, als nodig ook maximaal, om jouw terroristen vriendjes buiten de deur te houden. Kost jou Jesse misschien wat stemmen maar de Nederlander is dan wel wat veiliger.
Zullen we het zo afspreken, amigo?
Het rapport over de gruwelijke misdaden van Hamas is groot nieuws over de hele wereld maar de nuttige idioten bij de @NOS en de linkse media zwijgen het dood. Leon de Winter heeft de moed om de onvoorstelbare gruwelijkheden die Israel dwongen terug te slaan, te benoemen in zijn column. #LeonDeWinter
A while ago, I watched the infamous 47-minute video documenting the atrocities of October 7th — the one not made publicly available, to protect the privacy of the victims.
The worst part of this video is not what it displays, but who is displaying it: the perpetrators themselves. Gleefully. Sadistically. Unabashedly. Most of the footage was filmed by Hamas terrorists on their GoPro bodycams, some also by ordinary Gazan civilians on their cellphones.
Even the Nazis tried to cover up their atrocities, but Hamas brags about theirs for the entire world to see. The killers are euphoric throughout the massacre, and their relentless, ecstatic cries of "Allahu Akbar" (punctuated by the occasional "Kill the Jew!") are simply nauseating.
Some images are seared into my memory forever. I will never forget the two boys in their underwear — one with his eye socket hanging out of his face — asking his brother whether he thinks they're going to die, while the Hamas monster who had just thrown a grenade in their saferoom helps himself to a drink from their fridge, taking a casual break from the slaughter.
Neither will I ever forget the terrorists playing football with a severed head. Or the Thai migrant worker whose head is viciously hacked off with a garden hoe — another "Zionist colonizer" getting what he deserved, right?https://t.co/JvfJEtk8LA
Or the throngs of Gazans crowding around pickup trucks loaded with the mutilated corpses of Jewish women, filming and spitting on the bodies. Or the woman in Kibbutz Mefalsim, crouching and begging in vain for mercy.
There is some evidence of sexual violence in the video — the charred corpse of a young woman with her legs splayed and her genitals exposed — but not much. Apparently even Hamas draws a line somewhere: they are not as proud of raping Jewish women as they are of murdering them. Or, more likely, they simply didn't want to embarrass the delicate sensibilities of their legions of useful idiots in the West.
But yes — there was rape. Not "rape" in scare quotes, as the apologists would have it, but sadistic, murderous sexual violence, documented in a new damning new report by The Civil Commission, an independent Israeli women's rights NGO. (video summary here: https://t.co/LTTjiO1s7E)
Across its 180 pages, the report describes "a recurring pattern of rape and gang rape; sexual torture; mutilation; targeted shooting to the face, head and genital area; forced nudity; binding and restraint; genital burning; objects inserted into intimate areas; post-mortem sexual humiliation; and execution during or after sexual assault."
And it was premeditated and organized. The terrorists crossing into Israel carried printed Arabic-to-Hebrew phrasebooks with handy expressions like "take off your pants," "lie down," "spread your legs," and "don't make trouble." I wonder why they expected to need those particular phrases?
I know one thing: no civilized country on earth would tolerate the existence of an organization like Hamas on its border after October 7th. Not one. This includes every self-righteous Westerner currently lecturing Israel from thousands of kilometres away, without an inch of skin in the game.
https://t.co/PoKUfIHeXV
Ongeveer vijftien jaar geleden, ik was begin twintig en woonde en studeerde in Amsterdam. Na m’n studie ging ik werken voor een Amsterdamse vluchtelingenorganisatie. De organisatie hielp illegale, uitgeprocedeerde asielzoekers om in Nederland te blijven. Ze boden juridische bijstand, toegang tot onderwijs en zorg, en regelden onderdak. In samenwerking met de Gemeente Amsterdam huurden ze sociale huurwoningen, waarin twee tot drie migranten per woning verbleven.
Mijn taken waren divers: ik onderhield contact met Amnesty, Artsen zonder Grenzen en ambassades om te onderbouwen dat terugkeer onveilig was en medische zorg in het land van herkomst nauwelijks toegankelijk. Ik begeleidde cliënten naar afspraken bij de IND, DT&V, artsen, psychologen en advocaten. Alles draaide om dossieropbouw voor bezwaar tegen afgewezen asielaanvragen.
Ik begon dit werk omdat ik iets wilde terugdoen. Zelf ben ik als vluchteling naar Nederland gekomen. Maar na een paar maanden realiseerde ik me dat ik nauwelijks herkenning vond in de mensen die ik begeleidde. Behalve de juridische ondersteuning was ik ook verantwoordelijk voor praktische zaken. Ik bezocht de cliënten dagelijks thuis. Wat ik aantrof, was onthutsend: lethargie, drugs- en alcoholgebruik, chaos in huis, de verwarming midden in de zomer op 23 graden. Ze sliepen tot laat in de middag, wilden niets doen, en vrijwilligerswerk was onbespreekbaar.
Wat me het meest stoorde, was het totale gebrek aan verantwoordelijkheid. Ze deden niets om hun situatie te verbeteren, maar eisten wel van alles. Ik herinner me een jongen van een jaar of 23 uit West-Afrika. Gezond, fit, niets mis mee. Hij kwam op een dag mijn kantoor binnen met het verzoek of ik een medische check-up voor hem wilde regelen: bloedtesten, scans, alles erop en eraan. “Volgens mijn verzekering heb ik daar elke twee à drie jaar recht op,” zei hij.
Ik vroeg: “Betaal jij voor die verzekering? Heb je ergens last van?”
“Nee, maar ik ken m’n rechten,” zei hij.
Ik zei hem dat zolang ik er werkte, hij terechtkon bij een arts als er iets aan de hand was. En dat hij beter mijn kantoor kon verlaten voordat ik echt mijn geduld verloor.
Niet lang daarna ben ik gestopt. In de elf cliënten die ik begeleidde herkende ik niets van mijn eigen ervaring als vluchteling. Ik zag mensen die vonden dat ze overal recht op hadden, maar nergens aan wilden bijdragen. Mensen met compleet andere normen en waarden dan ik, een gemiddelde Nederlander.
Daarom stoort het me mateloos als mensen zeggen: “Een kopje soep aanbieden mag toch niet strafbaar zijn?”
Het gaat allang niet meer om een kopje soep. Het gaat om een complete sector die gedijt op (illegale) migratie. Mensen verdienen er bakken met geld aan en bestaan bij de gratie van migratie. En wij, Nederlanders die werken en bijdragen aan deze maatschappij, mogen opdraaien voor de kosten en, misschien nog wel belangrijker, voor de ernstige gevolgen voor onze vrije samenleving.
#asielwet #asielbeleid
Activist: "Drinking milk is for baby cows, not humans."
Farmer: "Humans have been drinking it for 10,000 years."
Activist: "We're the only species that drinks another species' milk."
Farmer: "We're also the only species that cooks food, wears clothes, and writes books. Should we pack those in too?"
Activist: "It's unnatural."
Farmer: "So are antibiotics. Refusing those next time you get pneumonia?"
Activist: "That's different."
Farmer: "How? Both are things humans do that other animals don't."
Activist: "Milk is meant for calves."
Farmer: "Wheat is meant to reproduce the wheat plant. And yet here you are eating bread."
Activist: "Most humans are lactose intolerant."
Farmer: "Most humans of European descent aren't. We evolved the trait. That's how evolution works."
Activist: "It's still weird."
Farmer: "Weirder than flying across continents in a metal tube? Weirder than arguing with a stranger on a phone you didn't build, charged by electricity you can't generate, about food produced by a farmer you've never met?"
Donald Trump attacks Giorgia Meloni — and she delivers a fiery speech he’ll never forget.
Donald Trump thought he could easily score political points by calling Giorgia Meloni “an insult to Jesus,” accusing her of “not being woke,” and claiming that God does not discriminate. Unfortunately for “Don Dementia,” this time he picked the wrong target.
Standing at a historic location, Giorgia Meloni didn’t just respond — she delivered a full moral reckoning.
“The President of the United States just said that I insult Jesus,” Giorgia Meloni declared. “Do you want to know what really insults Jesus? Taking healthcare away from the sick while cutting taxes for billionaires.”
And that was only the beginning.
“Do you want to know what else insults Jesus?” she continued. “Deporting foreigners and separating children from their mothers.”
Then she went even further, touching on war, corruption, and hypocrisy.
“Do you want to know what insults Jesus? Bombing innocent schools in Iran and sending our brave men and women to die in yet another endless war… hiding the Epstein files and then refusing to prosecute anyone involved.”
This wasn’t politics as usual. It was a full moral indictment.
Giorgia Meloni, targeted by Trump for supporting transgender people and for saying that “trans children are children of God,” completely turned the tables. Instead of backing down, she grounded her message in the very teachings Trump tried to weaponize.
“I am not a perfect Christian,” she said. “There was only one perfect man, and two thousand years ago he was crucified.”
Then came the line that hit the hardest:
“Jesus told us to love our neighbor as ourselves… Can we imagine war in heaven? Can we imagine hatred in heaven? Can we imagine poverty in heaven? Then why do we tolerate these things on Earth?”
This is how you respond. Not with insults. Not with fear. But with clarity and conviction.
Trump tried to discredit her. Instead, Giorgia Meloni delivered a sermon that now echoes far beyond that hall.
Please share Giorgia Meloni’s inspiring words.
Complete desinformatie. Elk continent beweert van zichzelf dat deze sneller opwarmt dan andere continenten. Het is de ideologie van de klinkklare onzin.
Ik zou zeggen: ga huizen bouwen, maak een eind aan de ongebreidelde immigratie. Stop met het nutteloze klimaat- en stikstofbeleid en zet u in voor de Nederlanders, uw kiezers.
This is 100% true. I was there when it happened. Yassir Arafat was offered 97% of the land and he turned it down.
Hamas, the PLO, and Iran didn’t want peace then, and they don’t want it now.
He vivido 15 años fuera de España, 9 de ellos fuera de Europa (siempre con la intención de volver a mi país y eso hice).
Fuera de Europa no se aplica la “prioridad nacional”, sino la “exclusividad nacional”.
Nunca recibí ningún tipo de ayuda o prestación. Habría sido inconcebible que un extranjero, da igual lo que hubiese “aportado”, recibiese una ayuda en lugar de un nativo del país.
Lo mismo se aplica a la sanidad; si quería estar allí, tenía que pagarme un seguro privado de mi bolsillo. Cuando tuve que ir a urgencias, me hicieron pagar después hasta el último céntimo. Si hubiese tenido una enfermedad grave, me habrían mandado de vuelta a España para que me trataran aquí.
Fuera de la UE, es obligatorio demostrar medios económicos para poder pedir un visado y es imposible recibir un permiso de trabajo a menos que un empleador local demuestre que ese puesto no puede ser cubierto por ningún trabajador nacional; incluso en ese caso, se desincentiva la contratación de extranjeros cobrando al empleador un importe considerable anualmente por el visado.
El visado, ya sea de trabajo o de estudiante, siempre es temporal y tiene que renovarse cada año. Cuando vivía en Turquía, el plazo para renovar el visado una vez se me pasó, por sólo 2 días; pese a estar allí como estudiante / tener pasaporte de la UE / haber demostrado medios económicos / hablar el idioma / tener estudios superiores / estar ya inscrito en la universidad allí y haber pagado la matrícula / tener ya un piso alquilado / etc., me denegaron la renovación, me dieron una semana para abandonar el país y me dijeron que si quería seguir estudiando allí, fuese a la embajada turca en mi país de origen y volviese a solicitar el visado allí. Y es lo que hice. Si no hubiese salido del país en el plazo indicado, la policía habría venido a buscarme, me habrían deportado en el primer avión y no me habrían permitido volver a entrar al país en al menos 5 años.
Nunca me habrían dado facilidades para que me quedara en su país. Nunca me habrían dado incentivos económicos para hacerlo. Nunca me habrían dado un permiso de residencia solo por estar allí. Nunca me habrían concedido la nacionalidad de su país, da igual los años que hubiese pasado allí y da igual lo que hubiese “cotizado”.
Todo esto es normal. Y es como funcionan las cosas en casi todos los países del mundo.
La excepción somos nosotros y nuestras políticas sυicidas.