Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍

Doświadczony profesor dialektyki, pasjonat słowa i logiki. Zawsze gotowy do intelektualnej debaty. Wierzę, że prawda jest kwestią perspektywy.

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

😍😍😍

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@TrueSlazac DONALD TUSK

[Piaskogórski @rzegrzxg]

Politycy PiS, którzy wyglądają jak Steve Carrel

1. Radosław Fogiel

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@AndZyberto *Głębokie*

[Tomasz Łakomy @tlakomy]

The only person who should interview Putin

[Tomasz Walczak @Tomasz_Walczak]

Dokąd doszła polska szkoła w relacjach z rodzicami uczniów, że nauczyciele mają organizowane szkolenia, jak radzić sobie z roszczeniowymi rodzicami. Nikt nie powie jednak głośno, że rodzice to największy rak polskiej oświaty, z której zrobiono usługę z hasłem "klient nasz pan".

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@wsamraz Jak lekarz ojca Ziobry stwierdził zgon, to Ziobro prześladuje lekarza już od wielu lat. Ten argument do twardogłowych nie trafi.

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

CPK to wszystko, cały nasz świat!!!

[adaś. @adaskropka]

I taka właśnie „elita intelektualna” z Wyborczej robi później jakieś poważne analizy polityczne.

7 lat planowania to normalny okres dla projektów tej skali. CPK to nie tylko lotnisko, to fundament CAŁEJ infrastruktury naszego kraju. Kto tego nie rozumie - jest debilem.

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@MonsieurDelon1 Mam w dupie CPK

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@adaskropka @MacVVilk „W imieniu młodego pokolenia” xD

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@adam_abramczyk @bb_lachowski @spalinskipatryk @ABanucha Bez przesady, wystarczy CPK im. Romana Giertycha ;)

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@wsamraz Dobra nazwa: Nie PO Prawnik

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@patrykmichalski 🤡👽💀

[Doniesienia z putinowskiej Polski @PutinizmPolski]

Ten wywiad. Czyli Stanowski, Mazurek, Adrian i mózgu kąpiel.

👉 Stanowski zaczął od tego, że ma do prezydenta pretensje, bo “my się musimy tłumaczyć z tego wywiadu. Doszło do takiej atmosfery w Polsce, wewnętrznych konfliktów, podziałów, no i trochę też pan, pana obóz, przeciwny obóz, wszyscy są za to wspólnie odpowiedzialni, że dzisiaj wywiad z prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, co powinno być wielkim wow, jest jakimś obciążeniem wizerunkowym. Ludzie mówią: po co, dlaczego, będziecie mieli już łatkę przypiętą”.

W słowo wchodzi mu Mazurek, który bardzo kpiącym tonem mówi: “ten człowiek przyjmował w Pałacu skazanych przestępców i wy tam idziecie”.

No i chłopaki mają pretensję.

👉 Bo widzicie, rebiata, to jest tak, że Adrian ma za sobą osiem lat dobrej prezydentury, w trakcie której nie zrobił nic specjalnie złego, co nie? Podawał rękę innym prezydentom, bywał na spotkaniach, parę ustaw zawetował, inne podpisał - no klasyczny normik, takie 7/10. I wtedy, dopiero po tych ośmiu latach, broń boże że wcześniej, wtedy właśnie Adrian podjął kontrowersyjną decyzję o - tutaj włączamy kpiący ton Mazurka - wpuszczeniu do pałacu skazanych przestępców. I stąd właśnie, broń boże z czegoś wcześniej, wziął się ten cały galimatias, w którym Adrian, jego obóz, drugi obóz, wszyscy są “wspólnie odpowiedzialni” za tę straszną atmosferę. Rozumiecie, bo gdy Adrian podpisywał dziesiątki niekonstytucyjnych ustaw, nominował tysiące nielegalnych sędziów, nazywał jakieś 2 miliony obywateli ideologią, a Unię Europejską “wyimaginowaną wspólnotą”, to to jest dokładnie tak samo złe jak mówienie, że tak robił. Serio, tak właśnie jest. I tylko oświeceni pokroju Stanowskiego i Mazurka potrafią wznieść się ponad tę toksyczną atmosferę i to dojrzeć. Bo oni to dlatego robią, nie rozgłosu i hajsu, nie.

I cyk, ramy wywiadu już są ustalone. Minęło półtorej minuty, w tym ponad 20 sekund intro.

👉 Mazurek kontynuuje w tym duchu: “Jak to jest że po prawie 9 latach prezydentury, żyjemy w kraju, w którym nie można rozmawiać z głową państwa tak zupełnie normalnie? Kto jest za to współ- nie mówię że całkowicie, ale współodpowiedzialny jeśli nie prezydent?”

👉 Adrian podnosi rękawicę i przyznaje, że “na pewno w jakimś stopniu” jest odpowiedzialny, nie mówi, że nie, ale jednak. I w tym samym zdaniu gładko przenosi winę na swoich poprzedników (czy z tego wynika, że Komorowski czy Kwaśniewski też tak robili - nie wiemy, bo nikt nie dopytuje), po czym równie gładko przenosi ją na media (“bez wątpienia” - wtrąca Mazurek). A tak w ogóle to w Ameryce polaryzacja jest jeszcze większa, o. No i Adrian ubolewa, ubolewa nad tym bardzo, bo “chciałby by sytuacja w Polsce była spokojniejsza”, zwłaszcza teraz. Rozumiecie, bo on o to od ośmiu lat walczy, wbrew przeciwnościom, pomimo “terroru praworządności” i nowej Berezy Kartuskiej. Serio, sam jeden.

👉 Nawet zakładając błędnie, że zła atmosfera zrobiła się dopiero przez sprawę Kamińskiego i Wąsika, można było zadać wiele dobrych pytań. Ale ich nie zadano. Zamiast tego dostaliśmy zbędne fakty o rodzinie prezydenta i równie zbędny monolog Stanowskiego, który można by z powodzeniem umieścić pod encyklopedyczną definicją pojęcia “symetryzm”. Otóż Stanowski mówi, że atmosfera w Polsce staje się nieznośna (rozumiecie, TERAZ się taka staje), że trzeba mieć (nie trzeba) poglądy z jednego plemienia (nie ma żadnych plemion) i nie ma wrażenia, żeby politycy w ostatnim czasie chcieli tę sytuację znormalizować (bo ona dopiero teraz wymaga normalizacji, przez poprzednie osiem lat nie wymagała bo to podkręcanie jest wszystkim na rękę (rozumiecie, bo po prostu jakoś tak w grudniu nagle wszyscy uznali, że będą tak robili, zupełnie bez powodu, bez kontekstu, bez chronologii). Adrian podbiega do tej samotnej piłki i ładuje ją z metra do pustej, zapewniając, że nigdy nie był radykałem, że może i kilka razy powiedział coś za dużo (ale to było w emocjach i szczególnej sytuacji, zresztą i tak nikt nie prosi o sprecyzowanie o jakie wypowiedzi chodziło), ale potem przepraszał, poza tym Smoleńsk, no ale wracając zawsze patrzył w sposób obiektywny. I tak sobie Adrian myśli, rozumiecie, że on właśnie dlatego został wybrany. Za spokój i obiektywizm. To może być subiektywne, wtrąca Mazurek, ale szybko uspokaja, że tego nigdy nie rozstrzygniemy. Dwa miliony egzemplarzy “ideologii LGBT” mogłoby mieć na ten temat inne zdanie, ale ok.

To dopiero siódma minuta wywiadu.

👉 Dalej cała trójka elegancko owija pisowską dewastację państwa w pisowskie spiny. Dowiadujemy się, że sprawa Wąsika i Kamińskiego to “spór prawny” (Adrian). Że Trybunał Konstytucyjny nie jest zniszczony czy obsadzony przez źle wybranych ludzi, nie, nie nie, tak tylko “uważa ta druga strona et cetera, et cetera, zna pan tę całą narrację”. Rozumiecie, bo to jest narracja, nie rzeczywistość. (Mazurek). Że tylko niektórzy uznają wyrok Trybunału. Wiecie, bo taką mają fantazję (M). Że to Hołownia namieszał z decyzjami SN w sprawie Wąsika i Kamińskiego, co jest kuriozalne (A). Ani słowa skąd ten burdel i kto podpisywał ustawy, które go wprowadziły. Nikt o to nie pyta, może by nie psuć atmosfery. Że Polska składa się dziś z wątpliwości prawnych, on (Stanowski) jako obserwator ma wrażenie, że to się nigdy nie skończy, bo “jedna i druga strona” będą się już na zawsze przerzucać co kto uznaje. Bo to nie jest tak, że coś realnie się stało. To są tylko opinie. Dowiadujemy się, że może trzeba stworzyć jakieś instytucje, które będą ponad to, których wyroków nikt nie będzie kwestionował (M). Adrian jest otwarty na rozmowę i czeka, aż ktoś mu taką propozycję złoży. Bo wiecie, przed 2015 wcale nie mieliśmy takich instytucji. To teraz się okazało, że ich nie ma i są potrzebne. Tylko nikt ich nie proponuje. Że to nie PiS zawiązał ten supeł, gdyż już w 2015 okazało się, że można łamać prawo, bo wygrali nie ci, co trzeba (A). Rozumiecie? Bo to opozycyjne wtedy PO rozwaliło Trybunał. Tak było.

👉 W czternastej minucie Mazurek zaczyna wreszcie zadawać jakieś pytania i przez następne cztery minuty nawet prezydenta jakoś ciśnie o wybór sędziów do TK w 2015 roku. Na szczęście z odsieczą przychodzi Stanowski, który uspokaja, że tego się już nie da rozwiązać, więc pora na csa. Adrian znowu strzela do pustej i zapewnia, że on nigdy nie złamie konstytucji. Rozumiecie. On.

👉 Mazurek przypomina sobie po co tam jest, bo nagle nachodzi go refleksja, że my tu dyskutujemy która izba sądu cośtam cośtam (wiecie, bo to takie tam bzdety są, nic ważnego), podczas gdy prawdziwym problemem jest inwazja Rosji, co do której wszyscy się zgadzają (daleko nie wszyscy, ale ok). I cyk, cały temat praworządności zamyka się w 21 minutach i tyle. Konkluzji żadnych. Jako widz nie dowiedziałem się z tego absolutnie nic, poza tym, że prezydent nie ma sobie nic do zarzucenia, a Stanowski i Mazurek boją się go docisnąć. Ale to już wiedziałem.

👉 Rozmowa schodzi na Rosję i zagrożenie wojną. Odhaczamy rytualne zapewnienie, że Lech Kaczyński jako jedyny to przewidział i lecimy dalej. Tutaj muszę stanąć w obronie prezydenta, bo mimo kolejnych clickbaitowych pytań, dość sensownie tłumaczy, że Rosja poniosła ogromne straty, że raczej nie ma czym atakować dalej (czyli nas) i że nie można jej ulegać. To ostatnie Mazurka już irytuje, więc dopytuje czy Adrian wierzy, że Rosja odzyska Krym. I tutaj Andrzej powiedział, co już pewnie widzieliście, że z Krymem to trudna sprawa, bo on przez długi czas był rosyjski. Pomijając, khe khe, swobodną interpretację historyczną, to prawdziwym pytaniem jest: czy prezydent po ośmiu latach na urzędzie i dwóch latach wojny naprawdę nie rozumie, że tego nie należało powiedzieć? Dalej Adrian chwali Trumpa, że on się Putinowi nie da, bo w biznesie był twardy, ale na szczęście w to nie brnie. Śmiała teza, nie powiem.

I cyk, po 13 minutach temat skończony. Czyli niby, wedle Mazurka, my tu pitu pitu o sądach, jak zaraz Putin nam wjedzie na chatę, ale widocznie nie jest to jednak aż tak ważne, jak kolejne kluczowe kwestie, na przykład z kim prezydent się przyjaźni.

👉 W 36 minucie Mazurek pyta o relacje z Kaczyńskim. W odpowiedzi dostajemy monolog o tym jaki to Andrzej jest zdolny, bo on dwa razy wygrał wybory, a taki Tusk i Kaczyński to ani razu. To bardzo cenna refleksja, jestem po niej nowym człowiekiem. Oczywiście Adrian gładko opowiada jak to “rodacy mu zaufali”, ani słowem nie zająkując się o TVP, Pegasusie czy finansowaniu kampanii. Stanowski pyta o tę telewizję (ale zabezpiecza się, że to tylko “niektórzy powiedzą, że…”), ale Adrian uspokaja, że przecież w 2015 też wygrał, ale TVP nie mieli. Aha, no to wyjaśnione, rok 2020 nie miał miejsca.

👉 Zaczyna się długie ocieplanko wizerunku. Pytania o marzenia po zakończeniu prezydentury, o memy, o prywatność, o życie w pałacu, gdzie robi zakupy, o kontakty ze znajomymi. Mniam, pyszna papeczka, akurat na otwarcie nowego kanału z poważnym dziennikarstwem, pycha. Nieznośna atmosfera? Ale jaka? Milutko jest. Wszyscy casualowo ubrani (prezydent ma nawet rzemyczek na nadgarstku), śmieszkują, żarciki są. A że Adrian to teraz jeden z głównych elementów pisowskiej krucjaty przeciw państwu, a ten wywiad elegancko ociepla mu wizerunek? To pewnie przypadek albo sprytny pomysł Mastalerka, ot co. Na to ostatnie wskazuje choćby to, ile miejsca zostawiają mu do opowiadania jaki jest wspaniały, pracowity, dzielny i w ogóle wielofunkcyjny. Mniam, pycha. I to całe 20 minut.

👉 W 57 minucie wraca temat Wąsika i Kamińskiego. Adrian zapewnia, że nie ma żalu do funkcjonariuszy, ale powinni byli mu powiedzieć, że mają rozkazy obu aresztować. Wreszcie mamy jakikolwiek konkret w tej sprawie. Mazurek pyta, czy w takiej sytuacji kazałby im opuścić pałac, a Adrian potwierdza. Wywiad trwa niemal równo godzinę. Wreszcie się czegoś dowiedziałem. Szybko jednak wracamy do spraw ważnych, na przykład czy Adrian nie może się ochronie nawet wyrwać do kina. Otóż może i by mógł, ale uważałby to za nieodpowiedzialne, bo on odpowiedzialny jest. Mniam.

👉 Mazurek nie ustaje w dociekaniach. Pyta o “tych dwóch samców alfa, którzy rządzą polską polityką, Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska”. Bo wiecie, to stąd te problemy, że oni dwaj coś robią. Katalog win jest równy, żodyn nie zrobił nic wincyj od drugiego. Ponownie dowiadujemy się, że Prezes prezydenta jakoby nie lubi, ale są na “ty”, a z Tuskiem nie. I że Adrian jest spokojnym człowiekiem, który tylko wykonuje swoje zadania. Stanowski spieszy z odsieczą, pytając czy “to co się teraz dzieje, co grozi paraliżem państwa” (bo oczywiście dopiero teraz jest takie ryzyko, wcześniej było spokojniutko), nie spowoduje wyborów, które koalicja ponownie wygra. Adrian zapewnia, że to normalna procedura i Tusk może złożyć wniosek o samorozwiązanie Sejmu. Póki wszystko jest wedle procedur, w demokratycznym państwie wszystko jest w porządku. O przestrzeganie procedur przez osiem lat prezydentury nikt nie pyta, bo po co.

👉 Po godzinie i dziewięciu minutach Mazurek zadaje pytanie, które z powodzeniem mogłoby paść w tygodniku Sieci. Młodzi ludzie uważają pana za mem, czy nie boli? Nie ma pan ochoty powiedzieć im: kurczę, ale ja jestem inny, polubcie mnie, uwierzcie mi? Piękne pytanie bez zawartej tezy, lubię to. Adrian odpowiada, że uważa się za człowieka sukcesu, bo Polaków jest 38 milionów, a prezydent tylko jeden, a on nim został po ledwie dziewięciu latach w polityce. Ktoś mógłby dopytać kto go prezydentem uczynił albo czy to dobrze, że taki no-name nim został, ale nikt nie dopytał.

👉 Po 72 minutach wywiadu Stanowski pyta czy PiS nie jest memem i czy za 10 lat nie stanie się przechowalnią tłustych kotów, jak kiedyś SLD. Adrian odpiera, że już w 2011 roku ktoś (chodzi o Morozowskiego w rozmowie z Michałem Kamińskim - DzpP) wydał książkę “Koniec PiS”, a już cztery lata później PiS jako pierwsza partia po 1989 roku zdobył samodzielną większość. Zjednoczona Prawica? Nie znam, nie słyszałem. Na szczęście, kontynuuje prezydent-konstytucjonalista, w demokratycznym kraju jest tak, że władza się zmienia, bo są wybory. Wątek pisowskiej władzy, która w te wybory ingerowała choćby Pegasusem? Po co? Zamiast tego w skupieniu słuchano jak Adrian przez minutę opowiada jakie doskonałe były rządy PiS. I tu Mazurek stawia kropkę i otwiera ostatnią ważną kwestię. Otóż czy Adrian był kiedyś bezrobotny? Otóż był, przez bardzo krótki moment. Aha i jeszcze: czy nie boi się tego stanu, że nikt nie będzie dzwonił? Otóż nie, bo myśli, że ten telefon raczej nie umilknie.

👉 Na koniec cebula na torcie. Stanowski ogłasza, że chce kandydować na prezydenta i pyta czy Adrian mu doradza. Otóż doradza, bo to bardzo ciekawe doświadczenie, a jeśli wielu ludzi tego chce, to spoko. Bo to czego Polska potrzebuje za półtora roku to kolejny prezydent znikąd, który nie ma w tej materii doświadczenia. Dokładnie tego. Co zabawne, Adrian sam to rozumie, bo jako przykłady mocnych wejść w politykę podaje Szymona Hołownię (jeszcze ok, bo coś osiągnął) i Pawła Kukiza (co pozostawię bez komentarza). Tyle że on nie widzi w tym nic niewłaściwego. Ot, skoro działa, to trzeba to robić. A że Stanowski jest popularny, to nawet jak nie wygra, może odnieść sukces. Widzicie więc, jeśli macie karierę i nie wiecie jak ją pchnąć do przodu, wystarczy wystartować w wyborach prezydenckich. Oczywiście w celu oczyszczenia tej atmosfery, która staje się (teraz, nie wcześniej!) nieznośna.

I cyk, koniec. Osiemdziesiąt trzy minuty życia, których nikt mi nie zwróci. A po prawdzie to jakieś trzy godziny, wraz z pauzami, pisaniem i łykaniem ibupromu.

👉 Czego dowiedzieliśmy się z tego wywiadu? Że Adrian tęskni za prowadzeniem auta i wycieczką w Gorce, że jest ciepłym, rodzinnym człowiekiem, zawsze blisko innych. Że mimo pełnionej funkcji jest nadal normalny, koledzy mogą do niego zawsze zadzwonić. Że nie lubi konfliktów, że ciężko pracuje, że czyni dobro, a jak nie, to umie przeprosić i pokajać się. Nie dowiedzieliśmy się wprawdzie za co, ale to widocznie nie jest ważne. Dowiedzieliśmy się ponadto, że w Polsce aż do początku tego roku było spoko, nic specjalnego się nie działo. Ot, jacyś prawnicy się o cośtam kłócili, ale oni tam zawsze mają, więc nihil novi, zresztą to męczące jest. I dopiero teraz, co zapewne pozostaje bez związku ze zmianą władzy, coś zaczęło się psuć, atmosfera staje się nieznośna, kto wie czy państwu nie grozi paraliż.

👉 Śmiechom nie było końca, wszyscy byli mili, nie zadawali sobie trudnych pytań, nie dociekali, nie wymagali realnej odpowiedzi. Spiny były podawane i przyjmowane i nikt nie narzekał. I ogólne wrażenie jest z tego takie, że Adrian to złoty człowiek, tylko jakaś zewnętrzna siła wyższa zaczęła mącić i skłócać Polaków. Winni są wszyscy. Ale jednak Adrian mniej, bo taki wyluzowany i ugodowy i umie się śmiać z memów na swój temat. No i potrafi szczerze rozmawiać. Wiem, bo w ciągu ponad godziny podkreślił to kilkukrotnie.

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

Gawryluk włącza się do wyborów prezydenckich w 2025

[The Figen @TheFigen_]

The best thing ever! 🤣🤣

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@patrykmichalski Czekamy jeszcze na Makłowicza i Jurka Owsiaka

[Klaudia Jachira @JachiraKlaudia]

Zobaczyłam to zdjęcie i smutno mi się zrobiło...
A przecież to jest ważna praca. Od dawna nie gotuję, bo nie mam kiedy, a czasem wracam do domu głodna, zmęczona i mega się cieszę, że przyjedzie kurier i przywiezie ciepłe, smaczne jedzenie!😋

Drogi Kurierze! Gdziekolwiek teraz mkniesz po zimowych ulicach, wiedz, że to ważne, co robisz! Sprawiasz, że ludzie bez wychodzenia z domu, często przemęczeni swoją "większą pracą ", mogą zjeść ciepły posiłek oglądając swój ulubiony serial, mają przekąski podczas domówek z przyjaciółmi albo nie muszą spędzać godzin przy kuchni! Uśmiechają się na samą myśl o tym, że już do nich jedziesz z jedzeniem!
"Czymś wielkim" jest rozwożenie jedzenia i zakupów, "czymś małym" jest siedzenie na kanapie, narzekanie na brak pracy i czekanie aż ktoś coś da. Każda praca jest wielka i warta docenienia!

A jeśli wciąż, pomimo tych zapewnień, nie czujesz, że to jest praca dla Ciebie, walcz o to swoje " coś większego". Ja dobrze wiem, że da się.💪💚

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@AndZyberto Weź się do uczciwej roboty naukowej, a nie bzdury pleciesz

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

@OficjalneZero Za co Bóg tak karze naszą Ojczyznę?

[z૯t 🇬🇱 ✯✯✯✯✯ @PanZolty]

Andrzej Duda to bolesne przypomnienie czym także jest Kraków

[Profesor Dialektyki 🇵🇱🇪🇺🌍 @dialektyk]

A u Miszczaka wszystko chodzi jak w zegarku… #kanalzero