دفاع و احقاق حقوق ملت ایران و رهایی از انواع بردگی سیاسی ناشی از حکومتها و نظامهای سیاسی مادامالعمری که منشا همه فسادها و دیکتاتوری می باشد، وظیفه ماست.
ضرورت همبستگی در عصر فروپاشی معرفت
همه موضوعها همانطور که باز هم صحبت کردهایم به واسطه این است که انسان از معرفت جدا افتاده و رسماً و عملاً جهان به سمتی میرود که دیگر در آن اخلاق جایگاهی ندارد و موضوع معرفت جایگاه کلی خودش را در محاسبات سیاسی و غیره کاملاً از دست میدهد و انسانها دقیقاً مثل پیچ و مهره بهشان نگاه خواهد شد.
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری
#اینتریونیورسالیزم
#همبستگی_انسانی
Biodiversity is the foundation of all life on Earth. But around the world, it is being lost at an unprecedented rate.
The International Day for Biological Diversity (IDB) 2026, “Acting locally for global impact,” is a call for us all to take action to halt and reverse biodiversity loss. Protecting biodiversity includes action close to home with positive ripple effects that can reach far beyond.
On 22 May 2026, people around the world will come together to bring biodiversity into focus �� in communities, schools, online, and through activities that connect people to nature. There is no single way to take part. IDB celebrations can take many shapes and forms, including:
_Organising or joining activities, events, or conversations online and in communities
_Sharing stories and campaign content through social media and personal platforms using #BiodiversityDay
_Using the campaign materials in our Toolkit to support and amplify the campaign
_Cities and regions can use CitiesWithNature and RegionsWithNature to share biodiversity commitments and action
Together, guided by the 23 targets of the Kunming-Montreal Global Biodiversity Framework, these local celebrations will combine and foster the wider global effort to halt and reverse biodiversity loss.
👉The campaign,
The campaign is articulated around three pillars: Look and Learn, Connect and Act, and Share.
👉Look and Learn
Members of the public all over the world are encouraged to “look” by exploring the many facets of biodiversity at the local level and seeking ways to undertake biodiversity action within their communities and through context-appropriate forums at the local level.
Members of the public are also invited to “learn” or enhance their understanding of the Convention on Biological Diversity and the KMGBF as the world’s blueprint to halt and reverse biodiversity loss – including reports and contributions that have been made by Parties and actors other than national governments.
👉Connect and Act
Members of the public are encouraged to find out and join in what others are doing, nearby or online. These efforts could aim to strengthen data collection, knowledge exchange and collaboration across levels of governance at the community-level, online or in person.
⚡Share⚡
All are invited to share their actions and learning with others. To celebrate the day, actions can range from organising information sessions on national targets and NBSAPs, community walks and gardens, photography and drawing competitions, citizen science, advocating for local actions and increasing information-gathering.
#InternationalDayForBiologicalDiversity
#InternationalDayForBiologicalDiversity2026
#BiologicalDiversityDay
#BiologicalDiversityDay2026
#BiologicalDiversity
#IDBD
#IDBD2026
ضرورت همبستگی در عصر فروپاشی معرفت
همه موضوعها همانطور که باز هم صحبت کردهایم به واسطه این است که انسان از معرفت جدا افتاده و رسماً و عملاً جهان به سمتی میرود که دیگر در آن اخلاق جایگاهی ندارد و موضوع معرفت جایگاه کلی خودش را در محاسبات سیاسی و غیره کاملاً از دست میدهد و انسانها دقیقاً مثل پیچ و مهره بهشان نگاه خواهد شد.
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری
#اینتریونیورسالیزم
#همبستگی_انسانی
نهاد تصمیمگیرنده در دوران گذار؛ برآمده از رأی مردم یا انتصاب توسط یک فرد؟
نقد و بررسی دفترچه اضطرار
(قسمت دوم)
کاری از انجمن های عرفان کیهانی حلقه
در ادامهی بررسی دفترچهی اضطرار، در این قسمت به سراغ قوهی مقننه یا همان پارلمان دوارن گذار در این طرح میرویم و جایگاه آن را در طرح گذار رضا پهلوی بررسی میکنیم.
به راستى آیا در دفترچهی اضطرار، قوهی مقننه یا همان نهاد قانونگذار یک نهاد انتخاب شده توسط مردم است؟
#نفی_مصادره_مطالبهگری_مردم
#نفی_بردهداری_سیاسی
#جمهوری_رنسانسی
نهاد اجرایی در دوران گذار؛ پاسخگو به ملت یا بازتعریف قدرت در یک فرد؟
نقد و بررسی دفترچه اضطرار
(قسمت سوم)
کاری از انجمن های عرفان کیهانی حلقه
در ادامهی نقد و بررسی دفترچهی اضطرار، با این سؤال کلیدی روبرو میشویم: در دوران گذار، دولت و وزرایش به چه کسی پاسخگو هستند؟ مردم؟
وسعت اختیارات این دولت گذار چقدر است؟
پیامد چنین وسعت اختیاراتی برای کشور چیست؟
#نه_به_حکومتهای_مادامالعمری
#از_دموکراسی_بگو
#شورای_گذار
صدور حکم اعدام محسن اسلامخواه؛
از اعتراف تحت شکنجه تا سیاست «تسریع در اعدامها» بهدستور اژهای
صدور حکم اعدام برای #محسن_اسلام_خواه، از بازداشتشدگان خیزش ۱۴۰۱ در بوکان، نشانهای آشکار دیگر از فروپاشی معیارهای حقوقی و انسانی در جمهوری اسلامی است.
محسن اسلامخواه در زمان انتساب اتهام ۱۷ ساله بوده؛ با این حال، پس از بازگشت به کشور در مرداد ۱۴۰۴، بلافاصله بازداشت و بهمدت حدود دو ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه تحت شکنجه قرار گرفت تا به «قتل» و جرمی ناکرده اعتراف کند.
پروندهای که بر پایه اعترافات تحت شکنجه شکل گرفته، در کنار اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فیالارض»، در دادگاه انقلاب رسیدگی و در نهایت به صدور حکم اعدام انجامیده است. این در حالی است که رسیدگی به اتهامات فردی زیر ۱۸ سال، اساساً باید خارج از صلاحیت چنین دادگاهی باشد؛ نقضی مضاعف که کل روند دادرسی را از اعتبار ساقط میکند.
همزمان، فشار امنیتی بر خانواده و وادار کردن او به معرفی خود، نشان میدهد که با یک روند قضایی مستقل مواجه نیستیم، بلکه با مکانیزم حذف هدفمند معترضان، از کودکان و نوجوانان تا جوانان، روبهرو هستیم. روندی که امروز جان محسن اسلامخواه، رئوف شیخمعروفی و محمد فرجی را در زندان بوکان در معرض خطر فوری قرار داده است.
در شرایطی که کشور در وضعیت بحرانی قرار دارد، تسریع در صدور و اجرای احکام اعدام، چیزی جز تثبیت یک سیاست مبتنی بر ارعاب، حذف و مهار جامعه از طریق قتل نیست؛ همان چرخهای که بارها بهعنوان پیامد اجتنابناپذیر ساختارهای سرکوبگر هشدار داده شده است.
سخنان اخیر محسنی اژهای مبنی بر لزوم «تسریع در صدور و اجرای احکام»، بهروشنی نشان میدهد که این روند، یک رویک��د آگاهانه و سازمانیافته در سیاست کیفری حاکمیت است که در پی انتقامگیری از مردمی است که دیگر آن را نمیخواهند.
این اقدام باید بیقید و شرط و با شدیدترین لحن ممکن محکوم شود.
حکم اعدام محسن اسلامخواه باید فوراً لغو شود.
اعدام بهعنوان ابزار سرکوب باید متوقف گردد.
و تمامی زندانیان سیاسی و معترضان، بیدرنگ و بدون قید و شرط آزاد شوند.
جان انسان، ابزار بقای حکومت نیست.
@drmaisato
#نه_به_اعدام
#StopExecutionsInIran
صدور حکم اعدام محسن اسلامخواه؛
از اعتراف تحت شکنجه تا سیاست «تسریع در اعدامها» بهدستور اژهای
صدور حکم اعدام برای #محسن_اسلام_خواه، از بازداشتشدگان خیزش ۱۴۰۱ در بوکان، نشانهای آشکار دیگر از فروپاشی معیارهای حقوقی و انسانی در جمهوری اسلامی است.
محسن اسلامخواه در زمان انتساب اتهام ۱۷ ساله بوده؛ با این حال، پس از بازگشت به کشور در مرداد ۱۴۰۴، بلافاصله بازداشت و بهمدت حدود دو ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه تحت شکنجه قرار گرفت تا به «قتل» و جرمی ناکرده اعتراف کند.
پروندهای که بر پایه اعترافات تحت شکنجه شکل گرفته، در کنار اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فیالارض»، در دادگاه انقلاب رسیدگی و در نهایت به صدور حکم اعدام انجامیده است. این در حالی است که رسیدگی به اتهامات فردی زیر ۱۸ سال، اساساً باید خارج از صلاحیت چنین دادگاهی باشد؛ نقضی مضاعف که کل روند دادرسی را از اعتبار ساقط میکند.
همزمان، فشار امنیتی بر خانواده و وادار کردن او به معرفی خود، نشان میدهد که با یک روند قضایی مستقل مواجه نیستیم، بلکه با مکانیزم حذف هدفمند معترضان، از کودکان و نوجوانان تا جوانان، روبهرو هستیم. روندی که امروز جان محسن اسلامخواه، رئوف شیخمعروفی و محمد فرجی را در زندان بوکان در معرض خطر فوری قرار داده است.
در شرایطی که کشور در وضعیت بحرانی قرار دارد، تسریع در صدور و اجرای احکام اعدام، چیزی جز تثبیت یک سیاست مبتنی بر ارعاب، حذف و مهار جامعه از طریق قتل نیست؛ همان چرخهای که بارها بهعنوان پیامد اجتنابناپذیر ساختارهای سرکوبگر هشدار داده شده است.
سخنان اخیر محسنی اژهای مبنی بر لزوم «تسریع در صدور و اجرای احکام»، بهروشنی نشان میدهد که این روند، یک رویک��د آگاهانه و سازمانیافته در سیاست کیفری حاکمیت است که در پی انتقامگیری از مردمی است که دیگر آن را نمیخواهند.
این اقدام باید بیقید و شرط و با شدیدترین لحن ممکن محکوم شود.
حکم اعدام محسن اسلامخواه باید فوراً لغو شود.
اعدام بهعنوان ابزار سرکوب باید متوقف گردد.
و تمامی زندانیان سیاسی و معترضان، بیدرنگ و بدون قید و شرط آزاد شوند.
جان انسان، ابزار بقای حکومت نیست.
@drmaisato
#نه_به_اعدام
#StopExecutionsInIran
صدور حکم اعدام محسن اسلامخواه؛
از اعتراف تحت شکنجه تا سیاست «تسریع در اعدامها» بهدستور اژهای
صدور حکم اعدام برای #محسن_اسلام_خواه، از بازداشتشدگان خیزش ۱۴۰۱ در بوکان، نشانهای آشکار دیگر از فروپاشی معیارهای حقوقی و انسانی در جمهوری اسلامی است.
محسن اسلامخواه در زمان انتساب اتهام ۱۷ ساله بوده؛ با این حال، پس از بازگشت به کشور در مرداد ۱۴۰۴، بلافاصله بازداشت و بهمدت حدود دو ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات ارومیه تحت شکنجه قرار گرفت تا به «قتل» و جرمی ناکرده اعتراف کند.
پروندهای که بر پایه اعترافات تحت شکنجه شکل گرفته، در کنار اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فیالارض»، در دادگاه انقلاب رسیدگی و در نهایت به صدور حکم اعدام انجامیده است. این در حالی است که رسیدگی به اتهامات فردی زیر ۱۸ سال، اساساً باید خارج از صلاحیت چنین دادگاهی باشد؛ نقضی مضاعف که کل روند دادرسی را از اعتبار ساقط میکند.
همزمان، فشار امنیتی بر خانواده و وادار کردن او به معرفی خود، نشان میدهد که با یک روند قضایی مستقل مواجه نیستیم، بلکه با مکانیزم حذف هدفمند معترضان، از کودکان و نوجوانان تا جوانان، روبهرو هستیم. روندی که امروز جان محسن اسلامخواه، رئوف شیخمعروفی و محمد فرجی را در زندان بوکان در معرض خطر فوری قرار داده است.
در شرایطی که کشور در وضعیت بحرانی قرار دارد، تسریع در صدور و اجرای احکام اعدام، چیزی جز تثبیت یک سیاست مبتنی بر ارعاب، حذف و مهار جامعه از طریق قتل نیست؛ همان چرخهای که بارها بهعنوان پیامد اجتنابناپذیر ساختارهای سرکوبگر هشدار داده شده است.
سخنان اخیر محسنی اژهای مبنی بر لزوم «تسریع در صدور و اجرای احکام»، بهروشنی نشان میدهد که این روند، یک رویکرد آگاهانه و سازمانیافته در سیاست کیفری حاکمیت است که در پی انتقامگیری از مردمی است که دیگر آن را نمیخواهند.
این اقدام باید بیقید و شرط و با شدیدترین لحن ممکن محکوم شود.
حکم اعدام محسن اسلامخواه باید فوراً لغو شود.
اعدام بهعنوان ابزار سرکوب باید متوقف گردد.
و تمامی زندانیان سیاسی و معترضان، بیدرنگ و بدون قید و شرط آزاد شوند.
جان انسان، ابزار بقای حکومت نیست.
@drmaisato
#نه_به_اعدام
#StopExecutionsInIran
روز احترام به طبیعت
سازمان صلح طاهری امسال را «سال تلاش برای رهایی از فاجعه بزرگ» نامگذاری می کند و امیدوار است به هر طریق ممکن از بروز چنین فاجعه دردناکی جلوگیری به عمل بیاید. در این خصوص مجاهدت مردم آگاه دنیا و حرکت برای جلوگیری از ادامه جنگ و پیشگیری از رسیدن به نقطه بدون بازگشت نهایی را ارج می گذارد.
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه و سازمان صلح طاهری
#نه_به_سلطه_بیگانگان
#روز_احترام_به_طبیعت
#فاجعه_زیست_محیطی
7 آوریل (مصادف با 19 فروردین)، روز برقراری آتش ب�� موقت بین ایران و کشورهای آمریکا و اسراییل
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلقه، آکادمی طاهری، موسسه تحقیقات علمی کازمواینتل و سازمان صلح طاهری
لینک اطلاعیه در سایت⏬️
https://t.co/4vIdOy5a4G
لینک اطلاعیه در تلگرام⏬️
https://t.co/LAMeCttqED
@TaheriOfficial
#نه_به_سلطه_بیگانگان
#آتش_بس
#سال_تلاش_برای_رهایی_از_فاجعه_بزرگ
7 آوریل (مصادف با 19 فروردین)، روز برقراری آتش بس موقت بین ایران و کشورهای آمریکا و اسراییل
محمدعلی طاهری بنیانگذار مکتب عرفان کیهانی حلق��، آکادمی طاهری، موسسه تحقیقات علمی کازمواینتل و سازمان صلح طاهری
لینک اطلاعیه در سایت⏬️
https://t.co/4vIdOy5a4G
لینک اطلاعیه در تلگرام⏬️
https://t.co/LAMeCttqED
@TaheriOfficial
#نه_به_سلطه_بیگانگان
#آتش_بس
#سال_تلاش_برای_رهایی_از_فاجعه_بزرگ
This is how disasters begin, with threats, silence, and delay. The international community must act NOW to prevent further destruction in Iran. #StopWarOnlran#NoWarCrimeslnlran@UN, @ICRC, @HRW
جان غیرنظامیان در خطر است. زیرساختهای حیاتی ایران باید از هرگونه حمله مصون بمانند. آب، برق، درمان و حملونقل، خطوط قرمز انسانیاند.
صدای خود را بلند کنیم.
#StopWarOnlran#NoWarCrimeslnlran
حملات به زیرساختهای حیاتی، جان میلیونها غیرنظامی را تهدید میکند. آ��، برق، درمان؛ اینها ابزار بقا هستند، نه اهداف نظامی. جهان باید فوراً واکنش نشان دهد.
#StopWarOnIran #NoWarCrimesInIran
World Health Day, Health Under Siege, Lives at Risk
On this World Health Day, the right to health must be understood in its full reality, especially for those trapped at the intersection of war, repression, and systemic neglect. In Iran, prisoners already endure severe deprivation, overcrowded cells, lack of clean water, insufficient food, and restricted access to essential medicine. Under such conditions, even minor illnesses can become life threatening, and chronic diseases go untreated. In times of conflict, these vulnerabilities are not only intensified, they are weaponized. Any targeting or disruption of critical infrastructure such as power plants, water systems, and transportation networks has direct and devastating public health consequences. Hospitals lose electricity, life saving equipment fails, water purification systems collapse, and supply chains for medicine and food are interrupted. The result is not limited to immediate casualties, it triggers cascading health crises, including the spread of infectious diseases, untreated injuries, and long term environmental and psychological harm. For prisoners, already isolated and dependent on fragile systems, the impact is catastrophic. A power outage can mean the loss of refrigeration for essential medicines, the shutdown of ventilation systems in overcrowded wards, and the complete absence of emergency medical response. In such conditions, detention becomes a silent death sentence. Health, in this context, is no longer a protected right, it is under siege. Denying medical care, whether through neglect or through the destruction of infrastructure, constitutes a grave violation of human rights and, under international humanitarian law, may amount to inhumane treatment. On this day, acknowledging the right to health requires more than words, it demands accountability, protection of civilian infrastructure, and urgent attention to those most at risk, especially prisoners, whose survival depends entirely on systems that are now being pushed toward collapse. Health is life, and today, that life is being systematically endangered.
@WHO@UNHumanRights
#WorldHealthDay
#StandWithScience
#StopWarOnIran
Trump’s threat to turn Iran into “100 years of reconstruction,” reduce it to the “Stone Age,” and destroy its civilization is a war crime, an act of extreme arrogance and brutality, and a plan for the devastation of a vast land of Iran for the purpose of plunder.
The bombing of factories, ports, universities, refineries, bridges, pharmaceutical centers, railways, and vital infrastructure is not targeting power or a military objective, but targeting people’s lives, the environment, and future generations. This means civilian deaths, collapse of the healthcare system, displacement, economic paralysis, and deep, long-term human suffering and disease.
This is the systematic destruction of the resources, life, wealth, and future of a nation, which severely violates the fundamental principles of international humanitarian law.
No justification can legitimize the killing of civilians and the destruction of a country’s civilian infrastructure.
Stop the war. Stop the war crimes.
@UN_News_Centre@UNICEF@HRW@amnesty@ICRC
#StopWarOnIran
#NoWarCrimesInIran