از بچههای پروندهی میدان علیخانی، فقط سه نفر هنوز نفس میکشن
شروین باقریان متولد ۱۳۸۶
ابوالفضل ابراهیمی متولد ۱۳۸۶
علی دشتی متولد ۱۳۸۵
جونشون بیشتر از همیشه در خطره
یه نفر یه جای دنیا جلوی مادرش چهارتا تیر خورد، مادرش کتک خورد و بازداشت شد، به خودش حکم اعدام دادن، به مادرش پنج سال زندان، پسرعموش رو جلوی خودش اعدام کردن، خودش تا پای اعدام رفت و دچار حمله قلبی شد، در همون زندان عقد کرد و کمتر از ۱۰ ساعت بعد اعدام شد.
این قصهها مگه برای فیلمهای ترسناک نبود؟ پس چرا ما داریم زندگیشون میکنیم؟
انقدر کم سن و سال هستن که عکس روز اول مدرسهشون رو با گوشی گرفتن. حالا یکی از این دو دختر به اعدام و یکی دیگهشون به سالها حبس محکوم شده. زیر فشار شکنجه، تهدید به تجاوز و محرومیت از درمان.
#ترانه_رحیمی#رومینا_رحیمی
'Sepehr, my son, where are you?': Footage shows Iranian father's desperate search for his son in hellish aftermath of regime's crackdown on protesters https://t.co/LNoMVCpcQ3
از او بگو به دنیا.. از او که قصه ای داشت
او جشنِ زندگی بود.. سروی که قد برافراشت
از اُجرتِ گلوله .. از شر که میهراسد
از مادری که او را از خال میشناسد
از او بگو به دنیا.. ای شاهدِ غروبان!
این رقصِ بیسران است، این داغِ پایکوبان..
یاد آر اگر رگت را با مرگ میخراشی
تو بازماندهای تا او را گواه باشی!
دیدی که بر مزارش، رقصِ پدر کدام است؟
این هلهله عزا نیست.. آئینِ انتقام است
از او بگو به دنیا.. از نغمهای که سر داد
از او که نیمه جان بود در کیسههای اجساد…
از او بگو به دنیاااا
مهسا قربانی بود.
نیکا مبارز بود.
مهسا نماد بود: نماد مظلومیت، نماد اتحاد.
سارینا شجاع و حق طلب بود.
مهسا انتخاب نکرد که نماد بشود، اما مجیدرضا انتخاب کرد که با حکومت جنون بجنگد و نماد انقلاب بشود.
وقت یک کار فرهنگی ست، که نمادهای شجاعت را مهم تر از نماد مظلومیت بدانیم.
امروز روزیه که #سارینا رو میکُشند؛
با ضربات متعدد باتوم،
با ضربات متعدد باتوم،
با ضربات متعدد باتوم،
با ضربات متعدد باتوم،
با ضربات متعدد باتوم،
با ضربات...
و تو برای ۲۰۰ یورو حقالزحمهی مصاحبه در تلویزیون، خون میشوری...
بدون هیچ توضیح اضافهای.
#نوندرخون
سودا (مرضیه) ابراهیمی شمسآبادی، ۳۲ ساله و ساکن بندرعباس که در زمان جنگ بازداشت شده بود، به اعدام و مصادره کلیه اموال محکوم شد.
اسمش رو تکرار کنیم.
#سودا_ابراهیمی_شمسآبادی
وقت زیادی نداریم… صدای علیرضا سپاهی باشیم، قبل از اینکه دیر بشه.
۷ ماه شکنجه فقط برای گرفتن یه اعتراف و آماده کردن یه گردن برای طناب دار… در حالی که جرمشون فقط این بود که یه زندگی معمولی میخواستن.
امشب از علیرضا بگین؛ شاید فردا دیگه خیلی دیر باشه.
#علیرضا_سپاهی#جاویدشاه
پارسال همین موقعها، همین روزها، من و صادق توی بهترین روزهای زندگیمون بودیم. داشتیم به آرزویی میرسیدیم که سالها براش تلاش کرده بودیم، بالا و پایین شده بودیم، با هم بزرگ شده بودیم، درد کشیده بودیم، پا به پای هم اومده بودیم جلو و با همه چی جنگیده بودیم تا بالاخره به آرزوی وصال برسیم
وصالی که سالها تصورش کرده بودیم و حالا دیگه داشتیم بهش میرسیدیم. همین روزها با چه ذوق و خوشحالیای دنبال کارهای عقد و زندگیمون بودیم. هر وسیلهای که میخریدیم ذوق میکردیم و از خوشحالی قلبمون تند تند میزد. فکر میکردیم بالاخره بعد از این همه سختی، نوبت خوشبختی ما رسیده
ولی خوشبختیمون فقط چهار ماه عمر داشت
صادق فقط چهار ماه تازهداماد بود و من از یه تازهعروس تبدیل شدم به چیزهایی که آدمها با بیرحمی تمام توی چشمهام نگاه میکردن و بهم میگفتن
حسرت اون زندگی، اون عشق، اون وصال، اون خوشبختی و اون خانوادهای که قرار بود با هزار تا امید بسازیم، تا ابد روی دلم میمونه
زندگیای که به ناحق و به نامردی ازم گرفته شد
هر لحظه که دارم به سالگردمون نزدیکتر میشم، بیشتر جونم درمیاد. ما پارسال همین روزها انقدر از جشنمون خوشحال بودیم که همون موقع گفتیم سال بعد سالگردمون رو جشن میگیریم و برای اون روز کلی نقشه کشیدیم
حالا من موندم و یه عالمه خاطره و یه عالمه حسرت و تو نیستی
منِ تنها، بدون تو، با این همه دلتنگی چیکار کنم عزیزترینم
با سنگت جشن بگیرم؟
#جاویدنام_صادق_قربانی
#صادق_قربانی